EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
FABIENNE BÉRIOT DOOD AANGETROFFEN IN HAAR HUIS
Het is mijn schuld.
Je had gelijk.
Ik had haar erbuiten moeten laten. -Precies.
Ik wil niet dat jij ook sterft.
Wat moet ik dan doen?
Me erbij neerleggen?
Opgeven? Hem laten winnen?
Of sorry zeggen? Sorry voor de onrust, meneer Pellegrini.
Sorry, meneer. Nog een keer.
Je hebt een leven.
Je hebt 'n vrouw en 'n zoon.
Een zoon die jarig is.
Heb je iets gepland vandaag? Je hebt het Raoul beloofd.
Ik heb er geen zin in. -Jawel.
Als je het afzegt…
…wint hij.
Wat doe je?
Hij is heel lief. Spreek niet over je-weet-wel-wie.
Wie?
Pellegrini.
Youssef.
Rot dat je van de zaak bent gehaald. -Het is niet erg.
Ik ben bovendien dol op papierwerk.
Oké, ciao. -Ciao.
Wie is die vent?
Luis Perenna.
Sernine.
Het Louvre.
813, Perenna.
De tanden van de tijger.
Salvator.
Natuurlijk, ja.
Nee.
Het halssnoer van de koningin. Verdomme, wat mis ik hier?
Salvator, Hartenzeven…
Er moet een verband zijn.
11 DECEMBER: VERJAARDAG MAURICE LEBLANC
Dit is gestoord. De technische recherche heeft niets.
Hij heeft het Louvre beroofd en ze hebben helemaal niets.
Of hij is een bofkont… -Of hij is de allerbeste dief.
Begin jij nu ook niet. -Guédira had een spoor.
Hij zit niet meer op de zaak. Wil je hem achterna?
Waar is hij eigenlijk?
Ik heb hem niet ontslagen.
Blijkbaar is hij ziek.
Zag hij er gisteren ziek uit? -Eigenlijk ziet hij er altijd ziek uit.
Goed dan.
Als hij in Parijs is, pakken we hem.
Pap?
Gefeliciteerd, zoon. -Wat heb je gedaan?
Niets.
Bus gemist, dus ik heb gerend.
Wat is het? -Maak open.
Wat is dat?
Kijk.
Daar. Ziezo.
Ik herinner je eraan dat hij 14 is. -Dus?
Vind je 'm niet leuk? -Nou…
Ik vind de boeken van Lupin leuk, maar het kostuum niet echt.
Je zult het leuk vinden. Geloof me.
Het is nog niet gedaan. We moeten gaan. -Waar naartoe?
Verrassing. -Veel plezier.
Ga je niet mee? -Nee. Ik ga niet mee.
Ik heb al plannen.
Doktersafspraak?
Heb je me verraden?
Als je vragen hebt, stel ze me dan. Ik heb niets te verbergen.
Wat wil je weten? -Of je meegaat.
De trein gaat over een uur. Onze trein. Ik heb een kaartje voor je.
Je bent irritant. Je stelt me altijd voor een voldongen feit.
Hij waarschuwt me nooit als hij drie uur te laat is of niet komt opdagen.
Komt hij vaak niet opdagen?
Tijdrovend werk?
Z'n werk. Als je het zo kunt noemen.
Wat doet hij? -Dat wilt u niet weten.
Als je hem op straat tegenkomt, let dan op je portemonnee.
Eigenlijk weet ik amper wat hij doet.
295. Hier is het. -Hier?
Zijn jullie ook opgeroepen? -Ja.
Er is twee man binnen. Kijk of ze niet langs de ramen ontsnappen.
Zijn ze er nog? -Het waren er vier.
Drie zijn gevlucht, één is nog binnen.
Moeten we niet meegaan? -Een jongen te voet. Ik red me wel.
Controleer de ramen.
Bedankt, collega's.
Ja? -Mevrouw, het is de politie.
Doe open, alstublieft. -Wie is daar?
Het is de politie. -Kom maar binnen.
Dank u wel.
Geen zorgen. Twee van m'n agenten houden beneden de wacht.
Het komt goed. U bent nu veilig.
Hebben ze niets gestolen?
Ik denk het niet. -Dan hebt u geluk.
Het appartement van uw onderburen is helemaal leeggehaald.
Echt? -Ja. U hebt een alarm, neem ik aan?
Nee. -Dat is niet oké, mevrouw.
Dat is niet goed. Ze komen terug.
Denkt u dat? -Dat is zeker.
Die klootzakken geven niet op.
Als ze niet klaar zijn, komen ze terug.
En ze nemen alles mee.
Blijft u dan hier? -Nee, mevrouw.
Ik blijf niet hier. Dat kan niet.
Onderbemand.
Het geld gaat naar de voorsteden, niet naar ons.
Mijn God. -Inderdaad.
Misschien is er een oplossing. -Ja?
Een beetje ingewikkeld. -Alstublieft.
Als u echt waardevolle spullen hebt, geef ze dan aan mij.
We doen het zo. U geeft ze aan mij en ik bewaar ze in het politiebureau.
In de bewijskamer zijn ze veilig.
En u kunt ze komen ophalen als we de daders hebben.
Ja. Laten we dat doen.
Dat betekent papierwerk. Ik moet… -Alstublieft.
Goed.
We doen het zo.
Mevrouw.
Alleen 't meest waardevolle.
Daar is het.
Ik heb ze van m'n echtgenoot gekregen.
Hij werkte in de diamantmijn in Belgisch-Kongo.
De goede oude tijd. -De bevolking wist niet…
…dat er een fortuin voor het oprapen lag. -U hebt er goed aan gedaan.
De oorbellen ook? -Ja. Alstublieft.
Bedankt. Ik…
…wil u een laatste gunst vragen.
Ik heb een Fabergé-ei.
Mevrouw, ik kan niet alles meenemen. -Alstublieft.
U bent vreselijk. -Weet ik.
Goed.
Ter nagedachtenis aan Belgisch-Kongo. -Bedankt, jongeman.
U bent een gentleman.
Deze man is je zielsverwant.
Zielsverwant is wat overdreven.
Dat zijn jouw woorden.
Tijdens onze vorige sessie zei je:
'Assane is voor mij gemaakt, of ik het nu leuk vind of niet.
Hij is mijn zielsverwant.' Dus…
Geloof je in zielsverwanten?
Laten we het zo zeggen.
Als hij me stevig in z'n armen houdt…
…dan geloof ik erin.
Maar als ik drie uur zit te wachten met het avondeten…
…is het ingewikkelder.
Ik denk steeds dat het beter wordt.
En er zijn momenten…
…dat het goed gaat en we over de toekomst praten.
En dan plots lijkt het alsof hij niet anders kan dan alles te verpesten.
De vicieuze cirkel?
Ik weet niet of ik wel verliefd op hem ben.
We kennen elkaar al zo lang.
We hebben plezier, we hebben samen zo veel meegemaakt.
Hij is m'n beste vriend, maar…
…niet de man van m'n leven, denk ik.
Je bent hem niets verschuldigd. Jullie zijn niet getrouwd. Geen kinderen.
Ik praat vanavond met hem.
En dan…
We zien wel. -Wat ga je zien?
Of hij om me geeft.
De schoft.
Niet gezien? Hij is ontsnapt via het dak. -Verdomme.
Hebben jullie hem niet gezien? -Nee.
We krijgen niet genoeg betaald om ons leven te wagen. Hij liet dit vallen.
Kijk. -Nee maar.
Niet slecht. -Flinke buit.
Ik breng dit naar het bureau als bewijs.
Ik regel het papierwerk wel. -Bedankt.
Bedankt, collega's. -Fijne dag nog.
Ze zijn snel op die leeftijd. Ze zijn behendig. Oké, bedankt.
Tot ziens. -Bedankt.
Kan ik je vanavond zien?
Ik wil met je praten.
Hoezo gebruik ik m'n serieuze stem? Nee.
Het is m'n normale stem. Serieus, ja.
Eten we samen?
Zeven uur is goed. Kies een rustige plek. Niet overdreven, oké?
Oké. Tot vanavond.
Welk nummer, Assane? -85.
84, 85 en 86. -85…
86… -Hier.
Ziezo. -Geweldig.
Le Havre stelt niet veel voor.
We gaan niet naar Le Havre. -Waar gaan we dan naartoe?
Onder het fort van Fréfossé.
'Stroomafwaarts van Étretat, de kamer van de meisjes.
Onder het fort van Fréfossé, de holle naald.'
Precies.
We gaan naar Étretat.
We vieren Lupin. -Dat is het.
Daarom hou ik van je. Snap je?
Ik ken hem al 25 jaar. Natuurlijk vroeg hij me om De holle naald te lezen.
Ik herinner me er nog wel iets van. -Iets?
Iets. -Wacht even.
Twee voeten op de letters in de rots.
Meet 19 vadems.
Draai het kruis om.
Klim naar de 44e trede.
En op de 357e…
…vind je de schat van Arsène Lupin.
Jullie zijn helemaal gestoord. -Gestoord, maar verbonden.
Dit is nog niet zo slecht. -Wat dacht je?
Ik neem je niet zomaar ergens heen. -Ik dacht je hier wilde kijken.
Ik heb het al gezegd.
Hoe meer geld… -Hoe groter de sukkels. Dat weet ik.
Ik heb m'n winkel gevonden. Op de vlooienmarkt.
Een grote benedenverdieping voor gewone klanten…
…en een kelder voor niet zo gewone klanten.
Een politiebureau in de buurt? -Nee.
Dat is perfect.
Ik denk het. -We zijn goed.
Eerste verkoop.
Is dat een Fabergé? -Ja, hoezo?
Dit is 't begin.
Nu snap ik waarom we hier zijn.
Nee, hoor. -Toch wel.
Ik ben zo terug.
Hou op met me te volgen.
Meen je dat?
Jij achtervolgt mij. Wat doe je hier?
Je bent heel knap.
Ik heb iemand.
Vind je dat nu erg? Dat is nieuw.
Het is een vergissing. -Je stelt je veel te veel vragen.
Ik doe dat toch niet? -Dat is het probleem.
Is dat een probleem?
Een groot probleem dus.
Ik kan Claire dit niet meer aandoen. -Claire?
Zelfs haar naam klinkt saai. Wat moet de rest dan zijn?
Ik ben een goede vent. -Nee, helemaal niet.
Je bent geen goede vent. Dat vind ik net lekker.
Ach zo?
Ik blijf niet op je wachten. -Je kunt stoppen met wachten.
Ik hou van Claire. -En ik hou van jou.
Wat doen we nu?
Ik laat je niet gaan.
Het spijt me.
Blij dat we dit samen doen.
Het is cool.
Is het de dokter?
Hij heet Marc.
En het gaat je niets aan.
Heb je Marc weer gezien? Sinds vorige keer?
Dat gaat je niets aan.
Ze heeft hem niet meer gezien. -Hé.
Zullen we een foto maken? -Kom.
Oké.
Daar gaan we.
Laat zien.
Wacht.
Laat zien. -Hou op.
Laat zien. -Ja.
Schattig, hè?
Hij vindt zichzelf heel leuk.
Ongelooflijk.
Ik ben best knap, hè? Jij mag er ook zijn.
Hoe staat het ervoor? -Ik zit bij hem in de trein.
Heeft hij je gezien? -Ik denk het niet.
Hij is bij z'n gezin.
Laat hen met rust.
Maar hem moet je uit de weg ruimen.
Stel me niet teleur. -Oké, meneer.
een fijne verjaardag voor jou
fijne verjaardag, fijne verjaardag
een fijne verjaardag voor jou
Bravo.
Bedankt.
Hou op.
Bravo.
We hebben iets te vieren.
Echt.
Dit is leuk. Herken je hem?
Voor jou. -Het is leuk.
Neem maar.
Marmercake, mijn favoriet. -Niets te drinken. Wacht.
Ik regel het wel. -Laat maar.
Ik ben zo terug.
Hallo. Uw kaartje.
Bedankt. Hallo. -Hallo.
Uw kaartje. Bedankt.
Wanneer komen we aan?
Over 20 minuten. -Bedankt.
Hallo. Uw kaartje.
Bedankt.
Verdomme.
Waar is papa?
Hij komt eraan.
Ik kon niets vinden.
We drinken champagne in Étretat. -Waar was je?
Ik heb gevochten. Wacht even. Ik kwam iemand tegen…
…die zei dat De geheimzinnige reiziger de beste Lupin is.
Die is goed. -Maar het is niet de beste.
Ik legde het hem uit. Vriendelijk. Beleefd.
En hij werd boos. Hij nam het verkeerd op.
Dat slaat nergens op.
Mee eens. Dat slaat nergens op. En die kerel…
Nou…
Het is opgelost. Beetje duwen en trekken. Niets ernstigs.
Een beetje beweging.
Het is oké.
Ik zweer het.
Ik haat je.
Vind je het niet leuk?
Het is net open. Dit is hét restaurant. -Nou en? Daar gaat het niet om.
Ik zei 'niet overdreven'. Dit is poepchic.
Nou en?
Dank u.
Ik wilde een rustige plek, ik moet je iets vertellen.
Dit is rustig. -Château Carbonnieux?
Nee, dank u.
Meneer?
Heel rustig.
Dank u. -Graag gedaan.
Het spijt me.
We kunnen gaan.
De rekening, graag. -Nee.
Zeg het dan.
Wat?
Het ziet er serieus uit. Zeg het.
Ik ben zwanger.
Wat zei je?
Ik ben zwanger.
Van een baby?
Nou, ja. -Van mijn baby?
Word ik vader?
Bedoel je dat? -Ja.
Dat is goed, toch?
Geen idee. -Ja.
Je twijfelt. Dat verklaart die blik.
Ik word vader.
Hou op. -Ik word vader.
Zij wordt de beste moeder ter wereld. -Hou op.
Ik word vader.
Het is hier niet rustig. We gaan.
Daar gaan we.
Bedankt.
Dames en heren, we komen aan in het station van Le Havre.
Controleer uw bezittingen, alstublieft.
We wensen u een fijne dag.
Hallo.
Ook op weg naar Étretat?
Bent u een fan van Lupin? -Een grote fan. Jij?
Enorm. Ik ken hem dankzij m'n vader.
Hij heeft heel goede smaak.
Kennen jullie elkaar? -Nee.
Een beetje.
Een sms, baas.
Is het m'n vrouw?
Nee. Onbekend nummer. -Wat staat er?
Eens kijken. 'Hallo, het is Paul Sernine.
M'n trein komt aan in Le Havre. Koffiedrinken? Zoek beige regenjas.'
Een gek die m'n nummer heeft. -'Bedankt voor de pen in het Louvre.'
Bel Le Havre, nu.
Oké, Raoul. Gaan we?
Bedankt.
Ik kom zo.
Tot straks? -Tot straks.
Jij gaat opstaan en we gaan rustig uitstappen.
En geen geintjes uithalen.
Ken je De mysterieuze reiziger? -Sernine, blijf staan.
Blijf staan. Handen omhoog. Handen omhoog, zeg ik.
Handen eruit. -Een beige regenjas, hij is het.
Nu ken je hem. -Handen eruit. Vooruit.
Op de grond. Rustig.
Ziezo. Rustig.
Wat is dit?
Wat zit er in je zakken?
Wat is dit?
Hoe is het met Lupin afgelopen? -Niemand weet het. Hij is nooit gepakt.
Dat bewijst dat het fictie is. In het echt zou hij gepakt worden.
Tenzij hij er op tijd mee stopt.
Kijk aan.
Normaal zou het belachelijk zijn, maar hier is het vet.
Akkoord.
Ik ben zo terug. -Waar ga je heen?
Naar de holle naald kijken. -Niet te ver gaan.
Wanneer ben je uitgerekend? -Ik denk dat het 11 december is.
Nee.
Ja. Is dat een probleem?
Wat is er? -Nou, 11 december.
Claire, dat is de verjaardag van Maurice Leblanc.
En wat dan nog? -Het is een teken.
Je wilt hem toch niet Maurice noemen? -Waarom niet?
Niet Maurice.
Nee, niet Maurice. Assane Junior.
Assane Junior? Ben je gek? -Ik weet het. Arsène.
Nee, niet Arsène.
Ik weet niet hoe hij zal heten, maar ik zal van hem houden.
En ik zal hem beschermen. -Dus geen onzin meer?
Geen onzin meer.
Beloofd.
Ik weet het.
Raoul. -Raoul?
Ja. -Nee, niet Raoul.
Raoul, ja. -Nee.
Raoul. -Nee.
Zeg eens…
…wie was dat in de trein?
Wat was het probleem?
Ik weet dat er iets speelde.
Ik ben niet dom.
Geef antwoord.
Ik moet iets afhandelen.
Iets belangrijks voor mij. En voor Raoul.
Het gaat over m'n vader. -Over wie je al 25 jaar niet praat?
Over wie ik niets weet? Ik snap het niet.
Ik moet dit afhandelen. Daarna vertel ik alles.
En ik stop met de onzin.
Ik heb dit al vaak gezegd. Wel honderd keer.
Je hebt dus geen reden om me te geloven.
Maar het is waar. -Het is waar. Het is altijd waar.
Dat heb je ook al honderd keer gezegd. Maar ik wil meer. Dit is niet genoeg.
Je antwoordt zelfs niet.
Nou en? Daar gaat het niet om.
Het gaat om Raoul en jou.
Geef me een kans.
Een laatste kans.
Wacht, waar is Raoul?
Ik zie hem niet.
Raoul?
Dit is hem helemaal niet.
Hij had een edelsteen. We gaan hem halen en ondervragen hem.
Waar gaan jullie heen? -Sernine halen in Le Havre.
Ze hebben hem laten gaan. Hij was het niet.
Hij had een edelsteen. -En een wapen.
Hij heeft een wapenvergunning en een alibi voor de inbraak.
Dus de edelsteen hebben ze in z'n zak gestopt.
Maar wacht… -Wachten, waarop?
Nog twee weken, op weer een vals spoor?
Die vent is erin geluisd. Zoek uit wie het gedaan heeft.
Controleer de passagierslijst van de trein, de bewakingsbeelden…
Doe gewoon jullie werk. Ik doe het niet voor jullie.
Wat een onzin. Mogen we hem niet ondervragen?
Dat slaat nergens op. -Wat wil je dat ik zeg?
Bezorg me de passagierslijst.
Dit gaat een eeuwigheid duren.
Iets voor Guédira. Waar is hij?
Dit is Raoul. Spreek iets in.
Hebt u een 14-jarige gezien? Lichtbruine huid, hoge hoed?
Er zijn overal jongens met hoeden.
Lichtbruine huid, veel haar?
Laat me los.
Lupin?
Ondertiteld door: Mireille Van Overmeiren