‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(พบศพฟาเบียนน์ เบริโอต์ในบ้านของเธอ)
‎เป็นความผิดฉัน เบน
‎นายพูดถูก
‎ไม่น่าดึงเธอเข้ามาเกี่ยว
‎เรื่องนั้นน่ะ
‎ฉันไม่อยากให้นายตาย
‎แล้วฉันต้องทำไง
‎กบดานเหรอ
‎ยอมแพ้เหรอ ให้เขาชนะเหรอ
‎หรือขอโทษก็ได้นะถ้านายต้องการ ‎ขอโทษที่ทำให้เดือดร้อนครับ คุณเพลเลกรินี
‎ขอโทษครับ อีกครั้ง!
‎นายมีชีวิตของนาย
‎มีลูกมีเมีย
‎วันนี้วันเกิดลูกนายด้วย
‎นายเตรียมอะไรไว้รึเปล่า
‎นายรับปากราอูลแล้วนะ
‎- ฉันไม่มีกะจิตกะใจจะทำ ‎- ใช่
‎แต่ถ้านายยกเลิก
‎เขาจะชนะ
‎- อะไรเนี่ย ‎- เดี๋ยวนายก็รู้ มันน่ารักมาก
‎แค่อย่าเอ่ยชื่อหมอนั่น
‎ใคร
‎เพลเลกรินี!
‎ยูสเซฟ
‎เสียใจด้วยนะที่โดนปลดจากคดี
‎เรื่องจิ๊บจ๊อย ไม่ต้องห่วง อีกอย่าง…
‎ฉันชอบทำงานเอกสาร
‎- โอเค ไปละ ‎- บาย
‎โอเค
‎หมอนี่เป็นใคร
‎ลูอิส เพเรนนา
‎แซร์นีน
‎พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์
‎ตอน 813 เพเรนนา
‎ตอนคมเขี้ยวพยัคฆ์
‎ซัลวาทอร์
‎โป๊ะเชะ ใช่เลย
‎ไม่
‎สร้อยพระศอราชินี
‎ให้ตายสิ ฉันมองข้ามอะไรไป
‎ซัลวาทอร์ ตอนเจ็ดโพธิ์แดง
‎ต้องมีสิ่งเชื่อมโยงสิ
‎(วันที่ 11 ธันวาคม ‎วันเกิดของมอริซ เลอบล็อง)
‎นี่มันบ้าชัดๆ
‎แผนกนิติเวชไม่เจออะไรเลย
‎หมอนี่ปล้นพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์
‎แต่กลับไม่ได้เบาะแสอะไรเลย
‎- เขาคงดวงดี ‎- ไม่ก็เป็นจอมโจรบรรลือโลก
‎อย่าบ้าอีกคน
‎- เกดิราได้เบาะแส ‎- เขาถูกปลดจากคดีแล้ว
‎อยากโดนปลดอีกคนเหรอ
‎ว่าแต่เขาหายหัวไปไหน
‎ผมไม่ได้ไล่เขาออกนะ
‎ดูเหมือนเขาจะป่วย
‎- เมื่อวานเขาดูป่วยเหรอ ‎ - บอกตามตรง
‎เขาดูป่วยตลอด
‎เอาละ
‎ถ้าหมอนี่อยู่ในปารีส เราจะจับเขาให้ได้
‎พ่อ
‎- สุขสันต์วันเกิดนะลูก ‎- คุณไปทำอะไรมา
‎ไม่มีอะไร
‎ผมตกรถบัสก็เลยวิ่งมา
‎- อะไรครับเนี่ย ‎- เปิดดูสิ
‎อะไรน่ะ
‎ดูนะ
‎นี่ไง สวมดู
‎- อัสซาน ขอเตือนว่าเขาอายุ 14 แล้ว ‎- แล้วไง
‎- ลูกไม่ชอบเหรอ ‎ - คือว่า…
‎ผมชอบอ่านลูแปงนะ แต่…
‎ไม่ได้ชอบชุดเขา
‎ลูกจะต้องชอบแน่ๆ เชื่อพ่อสิ
‎ของขวัญยังไม่หมดแค่นี้ ‎อันที่จริงเราต้องไปกันแล้ว
‎ไปไหนครับ
‎- เซอร์ไพรส์ ‎- ขอให้สนุกนะจ๊ะ
‎คุณไม่ไปด้วยกันเหรอ
‎ไม่ล่ะ ไม่ไป ไม่
‎ฉันมีนัดแล้ว
‎นัดกับหมอเหรอ
‎ลูกแอบบอกพ่อเหรอ
‎ถ้าข้องใจอะไรก็ถามมาเลย
‎- ไม่มี ‎- ฉันไม่มีอะไรต้องปิดบัง
‎- คุณอยากรู้อะไร ‎- อยากรู้ว่าคุณจะไปด้วยกันไหม
‎- รถไฟจะออกในอีกหนึ่งชั่วโมง ‎- รถไฟอะไร
‎รถไฟของเรา ผมซื้อตั๋วให้แล้ว
‎คุณนี่กวนโอ๊ยจริงๆ
‎ชอบทำอะไรโดยไม่บอก
‎เขาไม่เคยบอกอะไรล่วงหน้า
‎เขามักจะมาสายสามชั่วโมง ไม่ก็ไม่มาเลย
‎เขาปล่อยคุณรอเก้อบ่อยไหม
‎งานเขาใช้เวลามากเหรอ
‎งานเขา ถ้าคุณเรียกมันว่างานได้น่ะนะ
‎- เขาทำงานอะไรคะ ‎- คุณไม่อยากรู้หรอก
‎เอาเป็นว่า
‎ถ้าคุณบังเอิญเจอเขาตามถนน ระวังกระเป๋าให้ดี
‎ส่วนใหญ่ฉันไม่รู้ว่าเขาทำอะไร
‎- เลขที่ 295 อยู่นั่นไง ‎- ที่นี่เหรอ
‎โดนเรียกมาเหมือนกันเหรอ
‎- ค่ะ ‎- ครับ
‎ผมให้ลูกน้องเข้าไปแล้วสองคน
‎พวกคุณไปดูที่หน้าต่าง ‎เผื่อคนร้ายพยายามลอบออกมา
‎- พวกเขายังอยู่เหรอครับ ‎- สี่คน
‎สามคนขี่มอเตอร์ไซค์หนีไป อีกคนยังอยู่ข้างใน
‎- เราไปกับคุณดีไหม ‎- หมอนั่นเดินเท้า ผมจัดการเองได้
‎พวกคุณไปเฝ้าใต้หน้าต่าง
‎ขอบคุณนะ เพื่อนฝูง
‎- คะ ‎- มาดามครับ นี่ตำรวจ
‎- เปิดประตูให้หน่อยครับ ‎- ใครนะคะ
‎- ตำรวจครับ ‎- ได้ค่ะ เชิญเข้ามาเลย
‎ขอบคุณครับ มาดาม
‎ใจเย็นๆ ครับ มาดาม
‎ผมให้ลูกน้องผมสองคนเฝ้าอยู่ข้างล่าง
‎ทุกอย่างจะเรียบร้อย คุณปลอดภัยแล้ว
‎พวกมันขโมยอะไรไปไหม
‎- ไม่นะคะ ‎- คุณโชคดีมากครับ
‎พวกมันกวาดอะพาร์ตเมนต์เพื่อนบ้านคุณ ‎ไปซะเกลี้ยง
‎- จริงเหรอคะ ‎- ครับ คุณติดสัญญาณกันขโมยไหม
‎- เปล่าค่ะ ‎- ไม่ได้นะครับ มาดาม
‎แบบนั้นไม่ดีเลย พวกมันจะกลับมาอีก
‎- คิดอย่างนั้นเหรอคะ ‎- มาแน่ๆ ครับ
‎สารเลวพวกนั้นไม่ยอมแพ้ง่ายๆ
‎ถ้ายังทำงานไม่สำเร็จ พวกมันจะกลับมาอีก
‎ยัดของใส่กระเป๋า กวาดทุกอย่างไป
‎- แต่คุณจะอยู่ที่นี่ใช่ไหมคะ ‎- ไม่ครับ มาดาม
‎ผมไม่อยู่
‎ผมอยู่ไม่ได้
‎เรามีคนไม่พอ
‎งบไปอยู่ส่วนอื่นหมด ไม่เหลืออะไรเลย
‎- คุณพระช่วย ‎- นั่นแหละครับ
‎- แต่อาจจะมีทางออก ‎- เหรอคะ
‎ยุ่งยากนิดหน่อย
‎บอกมาเถอะค่ะ
‎ถ้าคุณมีของมีค่ามากๆ ก็ฝากไว้ที่ผม
‎เป็นทางออกที่ดีที่สุด เอาอย่างนั้นละกัน
‎แล้วผมจะนำไปเก็บไว้ที่สถานีตำรวจ
‎ปลอดภัยอยู่ในห้องเก็บหลักฐาน
‎คุณมารับคืนได้หลังเราจับคนร้ายได้แล้ว
‎ตกลงค่ะ เอาแบบนั้นแหละ
‎แต่ผมก็ต้องทำงานเอกสารเพิ่มอีก
‎- ผมจะต้อง… ‎- ขอร้องล่ะค่ะ
‎ก็ได้ครับ
‎เอาก็เอา
‎มาดามครับ
‎แค่ของมีค่าที่สุดนะครับ
‎นั่นแหละ
‎สามีของฉันให้มาค่ะ
‎เขาทำงานในเหมืองเพชรที่เบลเจียนคองโก
‎- ช่วงเวลาดีๆ ‎- พวกชาวบ้านอยู่กับขุมสมบัติแท้
‎- แต่กลับไม่รู้ตัว เราเลยกอบโกยมา ‎- คุณทำถูกต้องแล้วครับ
‎ต่างหูด้วยไหมครับ
‎ค่ะ ได้โปรด
‎ขอบคุณนะคะ ฉัน…
‎ฉันมีอีกเรื่องที่อยากจะขอร้อง
‎ฉันมีไข่ฟาแบร์เช
‎มาดามครับ ผมเอาไปหมดไม่ได้
‎ขอร้องล่ะ
‎- คุณนี่น่ากลัวจริงๆ ‎- ฉันรู้ค่ะ
‎ได้ครับ
‎- เพื่อรำลึกถึงเบลเจียนคองโก ‎- ขอบคุณนะ พ่อหนุ่ม
‎คุณเป็นสุภาพบุรุษจริงๆ
‎ผู้ชายคนนี้คือเนื้อคู่ของคุณ
‎พูดว่าเนื้อคู่ก็เกินไปหน่อย
‎เป็นคำพูดคุณเองนะ
‎ในการบำบัดครั้งก่อน คุณพูดว่า
‎"อัสซานเกิดมาคู่ฉัน ไม่ว่าฉันจะชอบหรือไม่ก็ตาม
‎เขาเป็นเนื้อคู่ของฉัน"
‎แล้ว…
‎คุณเชื่อเรื่องเนื้อคู่เหรอ
‎เอาเป็นว่า
‎เวลาเขากอดฉันแน่นๆ ในอ้อมแขน
‎ใช่ค่ะ ฉันเชื่อ แต่…
‎เวลาฉันเตรียมมื้อค่ำเอาไว้ ‎แล้วเขามาช้าสามชั่วโมง
‎มันซับซ้อนกว่านั้น
‎ฉันเอาแต่คิดว่ามันจะดีขึ้น
‎มันมีช่วงเวลาที่…
‎เราดีกัน เราคุยเรื่องอนาคตกัน
‎แล้วจู่ๆ
‎มันเหมือนเขาต้องทำทุกอย่างพัง
‎วงจรอุบาทว์เหรอคะ
‎จริงๆ ฉันไม่รู้ว่าฉันรักเขาไหม
‎มันนานมากแล้ว
‎เราเคยสนุกกัน เคยผ่านอะไรๆ มาด้วยกัน
‎เขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด แต่…
‎ฉันไม่แน่ใจว่าเขาเป็นคู่ชีวิตของฉันรึเปล่า
‎คุณไม่ได้ติดหนี้อะไรเขา ‎คุณไม่ได้แต่งงานกัน ไม่มีลูก
‎ฉันจะคุยกับเขาคืนนี้
‎แบบนั้นเราจะได้…
‎- จะได้รู้ ‎- รู้อะไรคะ
‎ว่าเขาแคร์ฉันไหม
‎ไอ้เวรนั่น!
‎- คุณไม่เห็นเขาเหรอ ‎- ไม่
‎- เขาหนีไปทางหลังคา ‎- เวร
‎- เขาหนีไปได้ ไม่เห็นเขาเหรอ ‎- ไม่
‎เราไม่ได้เงินเดือนมากพอที่จะเสี่ยงชีวิต
‎เขาทำไอ้นี่ตกไว้
‎- นี่ไง ‎- จริงเหรอเนี่ย
‎- ไม่เลว ‎- เจ๋งมาก
‎ผมจะเอาไปที่สถานีเพื่อเก็บเป็นหลักฐาน
‎- ผมจะจัดการเรื่องเอกสารเอง ‎- ขอบคุณ
‎- ขอบคุณมาก ‎- มันยุติธรรมแล้ว
‎- โชคดีนะคะ ‎- บายครับ
‎วัยรุ่นก็งี้ วิ่งเร็ว ปรู๊ดปร๊าดตามไม่ทัน
‎ว่องไว โอเค ขอบคุณ
‎- ไปก่อนนะครับ ‎- ขอบคุณ
‎คืนนี้เจอกันได้ไหม
‎ฉันต้องคุยกับคุณ
‎อะไร ฉันใช้น้ำเสียงจริงจังเหรอ เปล่านะ
‎นี่น้ำเสียงปกติของฉัน
‎จริงจัง ใช่
‎นัดกินมื้อค่ำกันได้ไหม
‎โอเค หนึ่งทุ่ม เลือกที่เงียบๆ ล่ะ อัสซาน
‎ไม่หวือหวาเกินไป โอเคนะ
‎โอเค เจอกันคืนนี้ค่ะ
‎- ที่นั่งเบอร์อะไร อัสซาน ‎- 85
‎- 84 85 และ 86 ‎- 85
‎- 86 ‎- เจอแล้ว
‎- นั่นไง ‎- เยี่ยม
‎เลออาฟวร์ไม่เห็นน่าตื่นเต้นตรงไหน
‎เราไม่ได้จะไปที่นั่น
‎จริงเหรอฮะ งั้นที่ไหนล่ะ
‎ใต้ป้อมปราการเฟรฟอสเซ
‎"ห้องของหญิงสาวอยู่ที่ปลายน้ำจากเอเทรทาต์
‎ใต้ป้อมปราการเฟรฟอสเซคือหน้าผางวงช้าง"
‎ใช่เลย
‎เราจะไปเอเทรทาต์กันจ้ะ
‎- เพื่อสดุดีลูแปง ‎- นั่นไง
‎เพราะงี้ผมถึงรักคุณ เห็นไหม
‎แม่รู้จักคนคนนี้มา 25 ปี
‎แน่นอนว่าเขาขอให้แม่อ่านตอนหน้าผางวงช้าง
‎- แม่ก็เลยจำได้นิดหน่อย ‎- นิดหน่อยเหรอ
‎- นิดหน่อย ‎- เดี๋ยวนะ
‎สองเท้าเหยียบตัวอักษรบนแผ่นศิลา
‎วัดได้ 35 เมตร
‎พลิกไม้กางเขน
‎ปีนไปบนขั้นที่ 44
‎แล้วบนขั้นที่ 357
‎คุณจะพบสมบัติของอาร์แซน ลูแปง
‎พ่อกับแม่บ้าสุดๆ เลย
‎ใช่ บ้า แต่ก็ผูกพันกัน
‎- ที่นี่ไม่เลวเลย ‎- คิดว่าไงล่ะ
‎ฉันพานายมาสถานที่พิเศษ
‎นึกว่านายมาสอดแนมพวกเขาซะอีก
‎ฉันบอกแล้วไง
‎- ยิ่งมีเงินมากเท่าไหร่ ‎- ก็ยิ่งถูกหลอกง่ายเท่านั้น
‎ฉันหาที่ทำร้านได้แล้ว
‎อยู่ในตลาด ชั้นล่างกว้างขวาง
‎สำหรับลูกค้าธรรมดาๆ
‎ส่วนห้องใต้ดินสำหรับลูกค้า…
‎ที่ไม่ธรรมดา
‎- สถานีตำรวจที่ใกล้ที่สุดอยู่ไหน ‎- ไม่ใกล้
‎เหมาะเหม็ง
‎- ฉันก็ว่าอย่างนั้น ‎- เยี่ยมเลย
‎สินค้าชิ้นแรก
‎- นี่ไข่ฟาแบร์เชเหรอ ‎- ใช่ ทำไม
‎เราจะเริ่มธุรกิจกันแล้ว
‎ฉันเข้าใจว่าเรามาที่นี่ทำไม
‎- ไม่หรอก ‎- ใช่
‎เดี๋ยวฉันมา
‎เลิกตามผมซะที
‎ล้อเล่นหรือเปล่า
‎เธอตามฉันมา เธอมาทำอะไรที่นี่
‎วันนี้หล่อเชียว
‎ผมมีเจ้าของแล้ว
‎ขอเถอะ
‎ไม่เห็นเคยเป็นปัญหา
‎- มันเป็นความผิดพลาด ‎- น่ารำคาญจังที่เธอเกิดโลเลขึ้นมา
‎- ฉันไม่ ‎- ไม่ นั่นแหละปัญหา
‎มันเป็นปัญหาเหรอ
‎งั้นก็เป็นปัญหาใหญ่
‎- ผมทำแบบนี้กับแคลร์ไม่ได้แล้ว ‎- แคลร์เหรอ
‎ขนาดชื่อเธอยังฟังดูน่าเบื่อ ไม่อยากจะนึกที่เหลือ
‎ผมเป็นคนดีนะ จูเลียตต์
‎ไม่เลย
‎เธอไม่ใช่คนดีเลย นั่นแหละที่มัดใจฉัน
‎เข้าใจละ
‎ฉันจะไม่รอเธอหรอกนะ
‎คุณเลิกรอได้เลย
‎ผมรักแคลร์
‎ส่วนฉันรักเธอ
‎งั้นเราทำยังไงกันดี
‎ฉันจะไม่ปล่อยเธอไป
‎ผมขอโทษด้วยนะ
‎ผมดีใจที่ได้อยู่กับคุณและลูก
‎ดีจริงๆ
‎หมอส่งข้อความมาเหรอ
‎เขาชื่อมาร์ค
‎ไม่ใช่เรื่องของคุณ
‎คุณได้เจอมาร์คอีกไหม ตั้งแต่ครั้งก่อน
‎ไม่ใช่เรื่องของคุณ
‎- แม่ไม่ได้เจอเขาอีก ‎- นี่!
‎- ถ่ายรูปกันไหม ‎- เอาสิ
‎โอเค
‎อย่างนั้นแหละ
‎เดี๋ยวนะ ขอดูหน่อย
‎รอก่อนสิ
‎- ไหนดูหน่อย ‎- อย่าน่า
‎- ก็เราอยากเห็น ‎- ใช่
‎น่ารักใช่ไหมล่ะ
‎ท่าทางเขาจะหลงตัวเอง
‎เหลือเชื่อ
‎ผมหน้าตาดีนะ คุณก็ไม่เลวเหมือนกัน
‎สถานการณ์เป็นไง
‎ผมอยู่บนรถไฟกับเขา
‎- เขาเห็นนายไหม ‎- ผมว่าไม่เห็น
‎แต่เขาอยู่กับครอบครัว
‎อย่าไปยุ่งกับครอบครัว
‎แต่กำจัดเขาอย่างถาวร
‎- อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ ‎- ครับท่าน
‎แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
‎แฮปปี้เบิร์ธเดย์นะ ราอูล
‎แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
‎ยอดเยี่ยม!
‎ขอบคุณครับ
‎พอได้แล้ว
‎ยอดเยี่ยม
‎ควรค่าแก่การฉลอง
‎จริงๆ นะ
‎ทำซะดี ลูกจำเขาได้ไหม
‎- สำหรับลูกนะ ‎- โอเค ดีมากค่ะ
‎กินเลย
‎- เค้กมาร์เบิล ของโปรดฉัน ‎- ไม่มีอะไรให้ดื่ม รอเดี๋ยวนะ
‎- ผมจะจัดการเอง ‎- ช่างเถอะ
‎เดี๋ยวมา
‎สวัสดีครับ ขอดูตั๋วด้วยครับ
‎- ขอบคุณครับ สวัสดี ‎- สวัสดีครับ
‎ขอดูตั๋วด้วยครับ ขอบคุณ
‎เราจะไปถึงเมื่อไหร่ครับ
‎- น่าจะอีก 20 นาที ‎- ขอบคุณ
‎สวัสดีครับ ขอดูตั๋วด้วยครับ
‎ขอบคุณ
‎ไอ้ฉิบหาย!
‎พ่อหายไปไหน
‎มาละ
‎หาไม่ได้เลย
‎เดี๋ยวผมเลี้ยงแชมเปญเอง
‎คุณไปไหนมา
‎- ผมทะเลาะกับคนมา ‎- หา
‎ผมไปเจอชายคนหนึ่งที่บอกผมว่า
‎ตอนนักเดินทางปริศนาเป็นเล่มที่ดีที่สุดของลูแปง
‎ก็ดีนะ
‎แต่มันไม่ได้ดีที่สุด
‎ผมอธิบายให้เขาฟัง บอกเขาดีๆ
‎แต่เขาดันโมโห แล้วก็เข้าใจผิดไปกันใหญ่
‎ไร้สาระ
‎นั่นสิ ไร้สาระ
‎แล้วเขาก็…
‎ช่างเถอะ
‎ไม่มีอะไรแล้ว เราชกต่อยกันนิดหน่อย
‎ไม่รุนแรงอะไร
‎ได้ออกกำลังเบาๆ
‎ไม่มีอะไรแล้ว
‎ฉันเกลียดคุณ
‎คุณไม่ชอบเหรอ
‎เป็นร้านเปิดใหม่ ใครๆ ก็มากัน
‎ใครสนล่ะ นั่นไม่ใช่ปัญหา
‎ฉันบอกว่า "ไม่เอาอะไรหวือหวา" นี่มันหรูมาก
‎แล้วไง
‎แล้วไงเหรอ
‎ขอบคุณค่ะ
‎ขอบคุณครับ
‎ฉันต้องการที่เงียบๆ เพื่อจะบอกสิ่งที่ฉันต้องบอก
‎- ที่นี่ก็เงียบ ‎- ไวน์ชาโต คาร์บองนิโอซ์ไหมคะ
‎ไม่ค่ะ ขอบคุณ
‎คุณล่ะคะ
‎เงียบมาก
‎- ขอบคุณครับ ‎- ยินดีค่ะ
‎ผมขอโทษ
‎เราไปกันก็ได้นะ
‎- เก็บเงินด้วยครับ ‎- ไม่!
‎งั้นก็บอกผมมาสิ
‎มีเรื่องอะไร
‎มันดูร้ายแรงมาก บอกมาเลย
‎ฉันท้อง
‎คุณพูดว่าอะไรนะ
‎ฉันท้อง
‎จะมีลูกเหรอ
‎- ใช่สิ ‎- มีลูกกับผมเหรอ
‎ผมกำลังจะเป็นพ่อคนเหรอ
‎- เรื่องจริงเหรอ ‎- ค่ะ
‎รู้ใช่ไหมว่านั่นเป็นเรื่องดี
‎- ฉันไม่รู้ ‎- เป็นเรื่องดีมาก!
‎คุณไม่มั่นใจ สีหน้าคุณมันฟ้อง
‎ผมกำลังจะได้เป็นพ่อคนครับ!
‎- หยุดนะ ‎- ผมกำลังจะได้เป็นพ่อคน
‎เธอจะเป็นแม่ที่ดีที่สุดในโลก
‎หยุดนะ
‎ผมกำลังจะได้เป็นพ่อคน
‎ที่นี่ไม่เงียบ เผ่นกันเถอะ
‎ไปก่อนนะครับ
‎ขอบคุณ
‎สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ เรามาถึง
‎สถานีเลออาฟร์
‎กรุณานำสิ่งของของท่านไปด้วย
‎ขอให้โชคดีค่ะ
‎สวัสดี
‎จะไปเอเทรทาต์กันเหรอ
‎- คุณเป็นแฟนลูแปงเหรอครับ ‎- ใช่
‎- เธอล่ะ ‎- รักเลยครับ พ่อผมแนะนำให้อ่าน
‎เขามีรสนิยมที่ดีนะ
‎- รู้จักกันเหรอคะ ‎- ไม่
‎นิดหน่อยครับ
‎มีข้อความเข้ามาค่ะ
‎จากภรรยาผมเหรอ
‎ไม่ใช่ค่ะ เบอร์ใครไม่รู้
‎ส่งมาว่ายังไง
‎ขออ่านก่อนนะ "ไง
‎นี่พอล แซร์นีน
‎รถไฟผมกำลังจะจอดที่เลออาฟร์
‎ดื่มกาแฟกันไหม เสื้อกันฝนสีเบจ"
‎คนบ้าสักคนที่ได้เบอร์ผมไป
‎"ขอบคุณสำหรับปากกาที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์"
‎โทรไปเลออาฟร์เดี๋ยวนี้!
‎โอเค ราอูล ไปกันเถอะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎เดี๋ยวผมตามไป
‎- รีบตามมานะ ‎- แน่นอน
‎แกจะลุกขึ้น แล้วเราจะลงรถไฟกันดีๆ
‎อย่าเล่นตุกติกเชียวล่ะ
‎- แกรู้จักนักเดินทางปริศนาไหม ‎- หยุดนะ!
‎อย่าขยับ! ยกมือขึ้น!
‎บอกว่าให้ยกมือขึ้น!
‎- เอามือออกมา ‎- เสื้อกันฝนสีเบจ คนนี้แหละ
‎- ทีนี้แกก็รู้แล้ว ‎- เอามือออกจากกระเป๋า เอามือออก!
‎หมอบลง
‎- หมอบลง ‎- ช้าๆ
‎ช้าๆ
‎- นั่นแหละ ‎- ช้าๆ
‎นี่อะไร
‎อะไรอยู่ในกระเป๋า
‎นี่อะไร
‎ฉันจำไม่ได้ว่าลูแปงลงเอยยังไง
‎ไม่มีใครรู้ เขาไม่เคยถูกจับได้
‎นั่นพิสูจน์ว่ามันเป็นเรื่องแต่ง ‎ในชีวิตจริงเขาจะถูกจับได้
‎นอกจากเขาจะรู้ว่าควรเลิกเมื่อไหร่
‎- ยอมใส่แล้วเหรอ ‎- ก็…
‎ถ้าใส่ที่อื่นมันคงดูตลก
‎- แต่จริงๆ ก็เท่ดี ‎- เห็นด้วย
‎- เดี๋ยวผมมา ‎- ลูกจะไปไหน
‎- ไปดูหน้าผางวงช้างฮะ ‎- อย่าไปไกลล่ะ
‎คุณจะคลอดเมื่อไหร่
‎ฉันว่าวันที่ 11 ธันวาคม
‎ไม่นะ
‎ใช่ค่ะ มีปัญหาเหรอ
‎- อะไร ‎- วันที่ 11 ธันวาคม
‎แคลร์!
‎มันคือวันเกิดมอริซ เลอบล็อง
‎- โอเค แล้วไง ‎- มันคือสัญญาณ
‎คุณอยากตั้งชื่อเขาว่ามอริซเหรอ
‎ไม่ได้เหรอ
‎ไม่เอามอริซ
‎ถ้าไม่เอามอริซก็อัสซานจูเนียร์
‎- อัสซานจูเนียร์เหรอ ‎- ใช่
‎- บ้ารึเปล่า ‎- รู้ละ
‎อาร์แซน
‎ไม่ ไม่เอาอาร์แซน
‎ผมไม่รู้ชื่อเขา
‎แต่ผมจะรักเขา
‎ผมจะปกป้องเขาด้วยกำลังทั้งหมดที่มี
‎แปลว่าจะไม่ทำพังอีกแล้วใช่ไหมคะ
‎ไม่อีกแล้ว
‎สัญญา
‎รู้แล้ว
‎- ราอูล ‎- ราอูลเหรอ
‎- ใช่ ‎- ไม่ ไม่เอาราอูล
‎- ราอูลนี่แหละ ‎- ไม่เอา
‎- ราอูล ‎- ไม่!
‎บอกฉันหน่อย
‎ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร
‎มีปัญหาอะไร
‎ฉันรู้ว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น
‎ฉันไม่ได้โง่นะ
‎อัสซาน!
‎ตอบมาสิ
‎ผมมีเรื่องต้องสะสาง
‎เรื่องสำคัญสำหรับผม และสำหรับราอูล
‎มันเกี่ยวกับพ่อของผมน่ะ
‎คนที่คุณไม่ได้พูดถึงมา 25 ปีแล้วน่ะเหรอ
‎คนที่ฉันไม่รู้อะไรเลยน่ะเหรอ
‎ผมต้องทำเรื่องนี้ให้จบ ‎แล้วผมจะเล่าให้ฟังทุกอย่าง
‎ผมจะเลิกปิดบัง
‎ผมเคยพูดอย่างนี้
‎- เป็นร้อยๆ ครั้ง ‎- ใช่
‎คุณไม่มีเหตุผลที่จะเชื่อผม
‎- แต่เป็นเรื่องจริง ‎- เป็นเรื่องจริง
‎ฉันรู้ว่าครั้งนี้ก็เป็นเรื่องจริงเหมือนเคย
‎คุณเคยพูดแบบนั้นเหมือนกัน
‎แต่ฉันต้องการมากกว่านั้น อัสซาน แค่นี้ยังไม่พอ
‎คุณไม่ตอบฉันด้วยซ้ำ
‎ใครสนล่ะ นั่นไม่ใช่สิ่งสำคัญ
‎สิ่งสำคัญคือคุณกับราอูล
‎ให้โอกาสผมนะ
‎โอกาสสุดท้าย
‎เดี๋ยว ราอูลอยู่ไหน
‎ฉันไม่เห็นเขา
‎ราอูล
‎คนละคนกันเลย
‎เขามีเพชรติดตัว
‎เราจะพาเขากลับมาจากเลออาฟร์
‎- ไปไหน ‎- ไปรับตัวแซร์นีนที่เลออาฟร์ครับ
‎พวกนั้นปล่อยเขาไปแล้ว จับมาผิดตัว
‎- เขามีเพชรนะครับ ‎- มีอาวุธด้วย
‎เขามีใบอนุญาตพกปืน ‎และพยานตอนเกิดคดีขโมยสร้อย
‎ส่วนเพชรเม็ดนั้น
‎- มีคนยัดใส่กระเป๋าเสื้อเขา ‎- แต่เดี๋ยวก่อนครับ
‎ให้รออะไร
‎อีกสองสัปดาห์กับเบาะแสปลอมอีกน่ะเหรอ
‎เขาถูกใส่ร้าย ไปสืบมาว่าใครเป็นคนทำ
‎ดูรายชื่อผู้โดยสาร
‎ดูภาพจากกล้องวงจรปิด
‎พูดง่ายๆ ก็คือทำงานของคุณ ‎ผมจะไม่ทำแทนหรอกนะ
‎นี่มันอะไรกัน เราสอบปากคำเขาไม่ได้เหรอ
‎- นี่มันบ้าไปแล้ว! ‎- อยากให้ผมพูดอะไรล่ะ
‎เอารายชื่อผู้โดยสารมา
‎มันจะใช้เวลาเป็นชาติ
‎ให้เกดิราทำ เขาอยู่ไหน
‎ราอูล!
‎นี่ราอูล ฝากข้อความไว้นะครับ
‎ขอโทษค่ะๆ เห็นเด็กผู้ชายอายุ 14 ‎ผิวสีน้ำตาลอ่อน สวมหมวกทรงสูงไหมคะ
‎มีเด็กผู้ชายใส่หมวกเต็มไปหมด
‎ผิวสีน้ำตาลอ่อน ผมฟูๆ
‎ปล่อยผมนะ
‎ลูแปง
‎คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี