NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
FABIENNE BERIOT EVİNDE ÖLÜ BULUNDU
Suç bende Ben.
Sen haklıydın.
Onu karıştırmamalıydım.
Demişken…
Ölmeni istemiyorum.
Peki ne yapayım?
Yatayım mı?
Pes edeyim de o mu kazansın?
Özür de dileyeyim. Zahmet verdim, özür dilerim Bay Pellegrini.
Özür dilerim efendim. Bir kez daha.
Bir hayatın var.
Bir karın ve oğlun var.
Bugün oğlunun doğum günü.
Bir şey planladın mı?
Raoul'a söz verdin.
-Canım istemiyor. -Evet.
Ama iptal edersen
o, kazanır.
-Ne? -Görürsün, gerçekten çok tatlıdır.
Malum kişinin adını anma.
Kimin?
Pellegrini'nin!
Youssef.
Davandan alınman çok kötü.
Önemli değil. Takma, ayrıca
evrak işleri süper.
-Peki, hoşça kal. -Güle güle.
Peki.
Kim bu adam?
Luis Perenna…
Sernine…
Louvre Müzesi…
813, Peranna…
Kaplanın Dişleri…
Salvator…
Tabii ya, evet!
Hayır…
Kraliçe'nin Kolyesi…
Kahretsin, neyi gözden kaçırıyorum?
Salvator, Kupa Yedilisi…
Bir bağlantı olmalı…
11 ARALIK: MAURICE LEBLANC'IN DOĞUM GÜNÜ
Saçmalık bu.
Adli birim bir şey bulamadı.
Adam, Louvre Müzesi'ni soydu
ve ona ait bir iz bulamıyorlar.
-Ya çok şanslı… -Ya da gelmiş geçmiş en iyi hırsız.
Sen de başlama.
-Guédira bir iz bulmuştu. -Davadan alındı.
Ona katılır mısın?
Bu arada nerede o?
Onu kovmadım ki.
Mesaj atıp hastayım dedi.
-Dün hasta gibi görünüyor muydu? -Açıkçası…
Hep öyle görünüyor.
Pekâlâ.
Paris'teyse onu yakalarız.
Baba?
-Mutlu yıllar oğlum. -Ne işler çeviriyorsun?
Hiçbir şey.
Otobüsü kaçırınca biraz koştum.
-Bu ne? -Aç bakalım.
O ne öyle?
Bak.
İşte. Al bakalım.
-Assane, hatırlatayım, oğlun 14 yaşında. -Yani?
-Beğenmedin mi? -Şey…
Lüpen kitaplarını sevsem de
kostümü sevmiyorum.
Bayılacağına eminim. Bana inan.
Daha bitmedi. Hatta gitmemiz gerek.
Nereye?
-Sürpriz. -Size iyi eğlenceler.
Sen gelmiyor musun?
Yok, gelmiyorum. Hayır.
Başka planlarım var.
Doktor randevusu mu?
Beni ispiyonladın mı?
Soruların varsa lafı dolandırma da sor.
-Yok. -Saklayacak bir şeyim yok.
-Neyi merak ediyorsun? -Gelip gelmediğini.
-Tren bir saate kalkıyor. -Ne treni?
Bizim trenimiz. Sana bilet aldım.
Çok gıcıksın Assane.
Beni sürekli sıkboğaz ediyorsun.
Bana asla haber vermez.
Üç saat gecikir veya hiç gelmez.
Seni sık sık eker mi?
İşi yoğun mudur?
İşi… Ona iş denilirse tabii.
-Ne iş yapıyor? -Bilmek istemezsin.
Şöyle diyeyim,
sokakta onunla karşılaşırsan cüzdanına sahip çık.
Ne yaptığını çoğu zaman bilmiyorum.
-295. İşte burası. -Burası mı?
İhbarı aldınız mı?
-Evet. -Evet.
İçeride iki adam hazır.
Pencere altlarına bakın, kaçmaya çalışabilirler.
-Hâlâ buradalar mı? -Dört kişiydiler.
Üçü motosikletle kaçtı, biri içeride.
-Sizinle gelelim mi? -Yayan kaçan çocuğu hallederim.
Pencerelere bakın.
Sağ olun arkadaşlar.
-Efendim? -Hanımefendi, polis!
-Kapıyı açın lütfen. -Kimsiniz?
-Polis. -Tamam, gel.
Teşekkürler.
Sakin olun.
İki adamım alt katta nöbette.
Sorun çözülecek. Artık güvendesiniz.
Evinizden bir şey almamıştır.
-Sanmam. -Şanslısınız.
Komşunuzun dairesini
tamamen boşaltmışlar.
-Sahi mi? -Evet. Alarmınız var mı?
-Hayır. -Böyle olmaz hanımefendi.
Bu, çok kötü olur. Geri gelecekler.
-Öyle mi dersin? -Mutlaka.
O şerefsizler işin peşini bırakmaz.
İşi bitirmedilerse geri dönerler. Ceplerini doldurup her şeyi alırlar.
-Sen kalacak mısın? -Hayır hanımefendi.
Kalmayacağım.
Kalamam.
Adamımız yok.
Para, belalı mahallelere gidiyor. Dürüstlere kalmadı.
-Tanrı'm. -Aynen öyle.
-Bir çaresi olabilir. -Evet, söyle.
Biraz karmaşık.
Şey… Lütfen.
Gerçekten çok değerli eşyalarınız varsa bana verin.
En iyisi bu, olur. Böyle yapalım.
Karakola götürürüm,
delil odasında güvenli biçimde dururlar.
Adamları yakaladıktan sonra gelip alırsınız.
Olur, öyle yapalım.
Benim için evrak işi olacak.
-Şey gerekecek… -Lütfen.
Pekâlâ.
Öyle yapalım.
Hanımefendi.
Sadece en değerliler.
Verin bakalım.
Bunları bana kocam verdi.
Belçika Kongosu'nda elmas madeni işletirdi.
-Güzel zamanlardı. -Yerel halk servet üstünde oturuyordu.
-Fark etmediler, biz daldık. -Doğru olanı yaptınız.
-Küpeler de mi? -Evet. Lütfen.
Teşekkürler. Senden…
Senden son bir isteğim daha var.
Bir Fabergé yumurtam var.
Hanımefendi, her şeyi alamam.
Lütfen.
-Sizden korkulur. -Biliyorum.
Pekâlâ.
-Belçika Kongosu anısına. -Teşekkürler delikanlı.
Çok kibar bir beysin.
Bu adam senin ruh eşin.
Ruh eşi biraz fazla kaçar.
Sen söyledin.
Son seansımızda şöyle dedin,
"Sevsem de sevmesem de Assane tam bana göre.
O, benim ruh eşim."
Yani,
ruh eşlerine inanır mısın?
Şu kadarını söyleyeyim,
bana sıkı sıkı sarıldığında
buna inanıyorum
ama ben yemek yaptığımda yemeğe üç saat geç kalınca
daha karmaşık oluyor.
Hep düzeleceğini düşünüyorum,
sonra bazen de aramız iyiyken
geleceğimizden konuşuyoruz
ve birdenbire
illa her şeyi batırması gerekiyor sanki.
Kısır döngü mü?
Ona âşık olup olmadığımı bilmiyorum aslında.
O kadar uzun zaman oldu ki…
Eğleniyoruz, her şeye birlikte göğüs gerdik.
O, benim en iyi dostum…
…ama hayatımın aşkı olmayabilir.
Ona hiçbir borcun yok. Evli değilsiniz. Çocuğunuz yok.
Bu akşam konuşacağım.
Bu şekilde…
-Göreceğiz işte. -Neyi göreceksiniz?
Bana değer verip vermediğini.
Şerefsiz!
-Görmediniz mi? -Hayır.
-Çatıdan kaçtı. -Siktir.
-Kaçtı, görmediniz mi? -Hayır.
Aldığımız maaş canımızı riske atmaya değmez.
Bunu düşürdü.
-Alın. -Gerçekten mi?
-Fena değil. -İyi servet.
Delil olarak karakola götürüyorum.
-Evrak işleriyle ilgilenirim. -Sağ olun.
-Olması gereken bu.
-İyi günler. -Hoşça kalın.
O yaşta çok hızlı oluyorlar. Sıyrılıveriyorlar.
Çok çevikler. Tamam, sağ olun.
-Hoşça kalın. -Sağ olun.
Akşam görüşebilir miyiz?
Konuşmamız gerek.
Ne? Ciddi tonda mı konuşuyorum? Hayır.
Normal tonum bu.
Ciddi, evet.
Yemeğe çıksak olur mu?
Tamam, 19.00'da. Sessiz bir yer seç Assane.
Gösterişli olmasın.
Tamam, akşam görüşürüz.
-Kaç numara Assane? -85.
-84, 85 ve 86. -85…
-86… -Burası.
-Tamam. -Harika.
Le Havre pek heyecan uyandırmıyor.
Oraya gitmiyoruz.
Cidden mi? Nereye peki?
Fréfossé Şatosu'nun altına.
"Étrerat'tan aşağıda, kızların odasında,
Fréfossé Şatosu'nun aşağısında oyuk iğne var."
Aynen öyle.
Étretat'a gidiyoruz.
-Lüpen için kutlama yapacağız. -İşte.
İşte bu yüzden seni seviyorum. Gördün mü?
Bu adamı 25 yıldır tanıyorum.
Oyuk İğne'yi okumamı söylemez mi hiç?
-Birazını hatırlıyorum tabii. -Birazını mı?
-Birazını. -Bir dakika.
Taştaki harflere iki ayağını koy.
34 metre mesafe ölç.
Haçı çevir.
44. basamağa çık.
Sonra 357. basamakta…
Arsen Lüpen'in hazinesini bulacaksın.
Siz ikiniz zırdelisiniz.
Evet, bağı olan zırdeliler.
-Mekân fena değilmiş. -Ne sandın?
Seni sıradan mekâna götürmem.
Mekânı izlediğini sandım, safım.
Söyledim ya.
-Ne kadar çok para varsa… -Enayiler o kadar büyüktür.
Dükkân için harika bir yer buldum.
Bit pazarında. Normal müşteriler için
geniş bir zemin kat
ve normal olmayan müşteriler için
bir bodrum.
-En yakın karakol? -Yakında değil.
Mükemmel.
-Bence de. -İyiyiz.
Dükkânın ilk malları.
-Fabergé mi bu? -Evet, neden?
Uçuyoruz.
Buraya niye geldiğimizi anladım.
-Saçmalama. -Tabii.
Hemen dönerim.
Beni takip etmeyi kes.
Şaka mı bu?
Sen beni takip ediyorsun. Burada ne işin var?
Çok yakışıklısın.
Başım bağlı.
Bu, sorun mu ki?
Hiç olmazdı.
-Hata ediyoruz. -Kendinden şüphe etmen çok sinir bozucu.
-Ben etmiyorum. -Hayır, sorun da bu.
Sorun mu?
O zaman büyük bir sorun.
-Bunu artık Claire'e yapamam. -Claire mi?
İsmi bile sıkıcı duruyor. Gerisini tahmin edemiyorum.
-Ben iyi biriyim Juliette. -Hayır, hiç de bile.
Hiç de iyi biri değilsin. Bu yönünü seviyorum.
Anladım.
Ömür boyu seni beklemem.
Beklemeyi bırakabilirsin.
-Ben Claire'i seviyorum. -Ben de seni.
Peki ne yapacağız?
Seni bırakmayacağım.
Özür dilerim.
İyi ki bir kaçamak yaptık.
Güzel oldu.
Doktor mu?
İsmi Marc.
Seni ilgilendirmez.
Marc'ı tekrar gördün mü? Geçen seferden sonra.
Seni ilgilendirmez.
-Tekrar görüşmediler. -Hey!
-Fotoğraf çekelim mi? -Olur.
Tamam.
Oldu.
Bir dakika. Göster.
Dur.
-Bakalım. -Durun!
-Bakalım. -Evet.
Tatlı, değil mi?
Kendine cidden bayılıyor.
İnanılmaz.
Çok yakışıklıyım. Sen de fena değilsin.
Ne durumdayız?
Adamla aynı trendeyim.
-Seni gördü mü? -Hayır, sanmam. Ama ailesiyle birlikte.
Onlara dokunma.
Ama adamdan ebediyen kurtul.
-Yüzümü kara çıkarma. -Tabii.
Mutlu yıllar sana
Mutlu yıllar sana Raoul
Mutlu yıllar sana
Bravo!
Teşekkürler.
Kes şunu.
Bravo.
Kutlamaya değer.
Gerçekten.
Çok güzel. Tanıdın mı?
-Sana. -Tamam, güzelmiş.
Afiyet olsun.
-Mermer kek, en sevdiğim. -İçecek yok. Durun.
-Hallederim. -Boş ver.
Hemen dönerim.
Merhaba, bilet lütfen.
-Teşekkürler. Merhaba. -Merhaba.
Biletiniz lütfen. Teşekkürler.
Ne zaman varırız?
-Yaklaşık 20 dakikaya. -Teşekkürler.
Merhaba, biletiniz lütfen.
Teşekkürler.
Lanet olsun!
Babam nerede?
Geliyor.
Hiçbir şey bulamadım.
-Ama şampanya benden. -Neredeydin?
-Kavgaya karıştım. -Ne?
Bir adamla karşılaştım,
En iyi Lüpen kitabı Gizemli Yolcu'dur, dedi.
-Güzeldir ama. -Ama en iyisi değil.
Bunu ona açıkladım. Güzelce anlattım.
Adam deliye döndü. Yanlış anladı.
Saçmalık.
Bence de. Saçmalık.
Bir de adam…
Evet…
Sorunu çözdük. Küçük bir tartışmaydı, ciddi değil.
Spor oldu.
Sorun yok.
Berbatsın.
Beğenmedin mi?
Yeni açıldı, dillerdeki restoran bu.
Kim takar? Sorun o değil.
"Gösterişli olmasın." dedim, burası şaşaalı.
Ne olacak?
Ne olacak mı?
Teşekkürler.
Söylemem gerekenleri söylemek için sessiz bir yer istedim.
-Burası sessiz. -Château Carbonnieux?
Hayır, teşekkürler.
Beyefendi?
Çok sessiz.
-Sağ olun. -Rica ederim.
Özür dilerim.
Gidebiliriz.
-Hesap lütfen! -Hayır.
Peki, söyle.
Ne oldu?
İyi değilsin, durum ciddi, söyle.
Hamileyim.
Ne dedin sen?
Hamileyim.
Doğuracak mısın?
-E yani. -Benim bebeğimi mi?
Baba mı olacağım?
-Öyle mi diyorsun? -Evet.
Bu, güzel bir şey.
-Bilmiyorum. -Öyle.
Demek şüphen var diye surat asıyormuşsun.
Baba olacağım!
-Kes şunu! -Baba olacağım!
Dünyanın en iyi annesi olacak!
Kes şunu.
Baba olacağım!
Burası sessiz değil, uzayalım.
Gidiyoruz.
Teşekkürler!
Hanımefendiler, beyefendiler; Le Havre garına varmak üzereyiz.
Lütfen kişisel eşyalarınızı unutmayın.
İyi günler dileriz.
Merhaba.
Yolculuk Étretat'a mı?
-Lüpen hayranı mısın? -Hem de çok.
-Sen? -Bayılırım. Babam tanıştırdı.
Baban zevkliymiş.
-Tanışıyor musunuz? -Hayır.
Birazcık.
Mesaj, patron.
Karımdan mı?
Hayır. Bilinmeyen numara.
Ne diyor?
Bakalım. "Selam.
Ben Paul Sernine.
Trenim Le Havre'a varmak üzere. Kahve içelim mi? Bej yağmurluğum var."
Numaramı bulan bir manyak.
"Louvre'daki kalem için sağ ol."
Le Havre'ı arayın hemen!
Peki Raoul. Gidelim.
Teşekkürler.
Ben yetişirim.
-Gelecek misin? -Evet.
Kalkacaksın ve sessiz sedasız ineceğiz.
Akıllılık yapmaya kalkışma.
-Gizemli Yolcu'yu bilir misin? -Kıpırdama!
Kıpırdama! Ellerini kaldır!
Ellerini kaldır dedim!
-Ellerini çıkar! -Bej yağmurluk. Bu, o adam.
-Artık biliyorsun. -Çıkar ellerini. Eller!
Yat yere.
-Yere yat. -Yavaşça.
Yavaşça.
-Yat. -Yavaşça.
Bu ne?
Ceplerinde ne var?
Bu ne?
Lüpen'in sonunu hatırlamıyorum.
Bilen yok. Hiç yakalanmıyor.
Kurgu olduğunun bir kanıtı. Gerçek olsa yakalanırdı.
Bırakacağı anı bilmiyorsa tabii.
-Evet? -Şey,
başka yerde saçma görünürdü.
-Ama bir hayli klas. -Aynen öyle.
-Hemen dönerim. -Nereye?
-Oyuk iğneyi görmeye. -Fazla uzaklaşma.
Doğum ne zaman?
Sanırım 11 Aralık.
Yok artık.
Evet. Sorun mu oldu?
-Ne var? -11 Aralık.
Claire!
Maurice Leblanc'ın doğum günü.
-Peki, ne olmuş yani? -Bu, bir işaret.
-Maurice ismini mi koymak istiyorsun? -Niye olmasın?
Maurice olmaz.
Hayır, Maurice olmaz. Assane Junior.
-Assane Junior mı? -Evet.
-Delirdin mi? -Biliyorum.
Arsène.
Hayır, Arsène olmaz.
Adını bilmem
ama onu seveceğim.
Tüm kuvvetimle onu koruyacağım.
Başka hata yok mu yani?
Yok.
Söz veriyorum.
Buldum.
-Raoul. -Raoul mu?
-Evet! -Hayır, Raoul olmaz.
-Raoul, evet. -Hayır!
-Raoul. -Hayır!
Söylesene,
o adam kimdi?
Sorun neydi?
Bir şeyler döndüğünü biliyorum.
Beni aptal yerine koyma.
Assane!
Cevap ver.
Halletmem gereken bir şey var.
Benim için, Raoul için önemli bir şey.
Babamla ilgili.
25 yıldır bahsetmediğin babanla mı?
Hakkında bir şey bilmediğin babanla mı?
Halletmek zorundayım. Sonra her şeyi anlatırım.
Saçmalığı bitireceğim.
Daha önce de dedim.
-Yüz kez. -Evet.
Bana inanman için sebebin yok.
-Ama doğru söylüyorum. -Doğru. Bu kez doğru, biliyorum, yine.
Bunu da söyledin.
Ama bana fazlası lazım Assane. Bu, yetmez.
Bana cevap bile vermiyorsun.
Kim takar? Önemli olan bu değil.
Önemli olan Raoul ve sensin.
Bana bir şans ver.
Son bir şans.
Bir dakika, Raoul nerede?
Onu göremiyorum.
Raoul?
Aradığımız adam bu değil.
Kolyeden bir taş çıktı. Le Havre'dan getireceğiz.
-Nereye? -Le Havre'dan Sernine'i almaya.
Adamı bıraktılar. O değilmiş.
-Üzerinden taş çıktı. -Silahlıydı.
Silah ruhsatı, soygun anında nerede olduğunun kanıtı var.
Yani o taş…
-Birisi cebine koymuş. -Ama bekleyin!
Neyi bekleyeyim?
İki hafta boş ipucunu mu kovalayalım?
Adama kumpas kurulmuş. Kimin kurduğunu bulun.
Yolcu listesine bakın,
kamera görüntülerini alın.
İşinizi yapın yani. Sizin yerinize yapacak değilim.
Ne bu saçmalık? Adamı sorgulayamıyor muyuz?
-Saçmalığın daniskası! -Ne dememi istiyorsun?
Yolcu listesini bul bana.
Yüzlerce kişi olabilir, uzun sürecek.
Guédira'ya göre bir iş. Nerede o?
Raoul!
Ben Raoul. Mesaj bırakın.
14 yaşında bir çocuk gördünüz mü? Hafif esmer, silindir şapkalı.
Her yerde şapka takan çocuk var.
Hafif esmer, gür saçlı.
Bırak beni!
Lüpen?
Alt yazı çevirmeni: Ömür Gencer