ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Η ΦΑΜΠΙΕΝ ΜΠΕΡΙΟ ΒΡΕΘΗΚΕ ΝΕΚΡΗ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ
Εγώ φταίω, Μπεν.
Είχες δίκιο.
Κακώς την έμπλεξα.
Σχετικά μ' αυτό…
Δεν θέλω να πεθάνεις.
Τι να κάνω;
Να παραδοθώ;
Να τον αφήσω να νικήσει;
Ή να απολογηθώ; Συγγνώμη που σας έμπλεξα, κε Πελεγκρινί.
Συγγνώμη, κύριε. Ξανά!
Έχεις τη ζωή σου.
Έχεις σύζυγο και γιο.
Έναν γιο που έχει γενέθλια.
Ετοίμασες τίποτα;
Υποσχέθηκες στον Ραούλ.
-Δεν έχω όρεξη γι' αυτό. -Ναι.
Αλλά αν το ακυρώσεις,
κερδίζει εκείνος.
-Τι; -Θα δεις, είναι πολύ γλυκός.
Μην αναφέρεις Ξέρεις-Ποιον.
Ποιον;
Τον Πελεγκρινί.
Γιουσέφ.
Άδικο που σ' έβγαλαν.
Δεν πειράζει. Μην ανησυχείς. Άλλωστε…
λατρεύω τη χαρτούρα.
-Τα λέμε, γεια. -Γεια.
Εντάξει.
Ποιος είναι αυτός;
Λουίς Περενά.
Σερνίν.
Το Λούβρο.
813, Περενά…
Τα Δόντια της Τίγρης…
Σαλβατόρ…
Ναι, φυσικά!
Όχι…
Το Περιδέραιο της Βασίλισσας.
Να πάρει, τι μου διαφεύγει;
Σαλβατόρ, Επτά Κούπα…
Κάποια σχέση θα υπάρχει.
11 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ: ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΟΥ ΜΟΡΙΣ ΛΕΜΠΛΑΝ
Είναι τρελό.
Η σήμανση δεν βρήκε τίποτα.
Ο τύπος έκλεψε το Λούβρο
και δεν βρήκαν τίποτα γι' αυτόν.
-Ή είναι τυχερός… -'Η ο καλύτερος κλέφτης.
Μην αρχίζεις.
-Ο Γκεντιρά είχε μια ιδέα. -Βγήκε απ' την υπόθεση.
Θες να βγεις κι εσύ;
Παρεμπιπτόντως, πού είναι;
Δεν τον απέλυσα.
Μου είπε ότι αρρώστησε.
-Φαινόταν άρρωστος χτες; -Ειλικρινά…
πάντα έτσι φαίνεται.
Εντάξει.
Αν είναι στο Παρίσι, θα τον πιάσουμε.
Μπαμπά;
-Χρόνια πολλά, γιε μου. -Τι σκαρώνεις;
Τίποτα.
Έχασα το λεωφορείο μου κι έτρεχα.
-Τι είναι; -Άνοιξέ το.
Τι είναι αυτό;
Κοίτα.
Ορίστε.
-Ασάν, να σου θυμίσω ότι είναι 14. -Και;
-Δεν σου αρέσει; -Βασικά…
μ' αρέσουν τα βιβλία του Λουπέν, αλλά όχι η στολή.
Θα το λατρέψεις. Πίστεψέ με.
Δεν τελειώσαμε ακόμα. Πρέπει να φύγουμε.
Για πού;
-Έκπληξη. -Καλή διασκέδαση.
Δεν θα έρθεις;
Όχι, δεν θα 'ρθω.
Έχω κανονίσει.
Με τον γιατρό;
Με κάρφωσες;
Αν έχεις απορίες, ρώτα με.
-Καμία. -Δεν έχω τίποτα να κρύψω.
-Τι θέλεις να μάθεις; -Αν θα έρθεις.
-Το τρένο φεύγει σε μία ώρα. -Τρένο;
Το τρένο μας. Σου πήρα εισιτήριο.
Είσαι ενοχλητικός.
Όλο με φέρνεις προ τετελεσμένου.
Δεν με ειδοποιεί ποτέ.
Αργεί τρεις ώρες ή δεν εμφανίζεται.
Σας στήνει συχνά;
Δουλεύει πολύ;
Η δουλειά του… αν μπορείς να την πεις έτσι.
-Τι δουλειά κάνει; -Δεν θέλετε να μάθετε.
Ας πούμε ότι…
αν τον δείτε στον δρόμο, προσέξτε το πορτοφόλι σας.
Δεν ξέρω ούτε τα μισά απ' όσα κάνει.
-295. Εδώ είμαστε. -Εδώ;
Λάβατε κι εσείς την κλήση;
-Ναι. -Ναι.
Έχω δύο άντρες μέσα.
Ελέγξτε τα παράθυρα μήπως πάνε να το σκάσουν.
-Είναι ακόμα εδώ; -Ήταν τέσσερις.
Τρεις έφυγαν με σκούτερ, ένας είναι μέσα.
-Να έρθουμε; -Ένα παιδί με τα πόδια είναι. Το 'χω.
Ελέγξτε τα παράθυρα.
Ευχαριστώ, συνάδελφοι.
-Ναι; -Καλησπέρα, κυρία. Αστυνομία.
-Ανοίξτε την πόρτα. -Ποιος είναι;
-Αστυνομία. -Εντάξει, ελάτε μέσα.
Ευχαριστώ, κυρία.
Ηρεμήστε.
Έχω δύο αστυνομικούς να παρακολουθούν.
Όλα θα πάνε καλά. Είστε ασφαλής τώρα.
Πήραν τίποτα από δω;
-Δεν νομίζω. -Είστε τυχερή.
Άδειασαν τελείως το γειτονικό διαμέρισμα.
-Αλήθεια; -Ναι. Έχετε συναγερμό;
-Όχι. -Θα έπρεπε, κυρία.
Δεν είναι καλό. Θα επιστρέψουν.
-Έτσι πιστεύετε; -Σίγουρα!
Δεν το βάζουν κάτω τα καθάρματα.
Αν δεν τελειώσουν τη δουλειά, επιστρέφουν.
Παίρνουν ό,τι βρουν.
-Θα μείνετε εδώ; -Όχι, κυρία.
Δεν θα μείνω.
Δεν μπορώ.
Δεν έχουμε κόσμο.
Τα λεφτά πάνε στις φτωχογειτονιές. Δεν έμεινε τίποτα.
-Θεέ μου! -Όπως τα λέτε.
-Ίσως υπάρχει λύση. -Πείτε μου.
Λίγο περίπλοκο.
Σας παρακαλώ.
Αν έχετε πολύτιμα αντικείμενα, δώστε τα σε μένα.
Καλύτερα έτσι. Ας το κάνουμε.
Θα τα πάω στο τμήμα,
να παραμείνουν ασφαλή στο τμήμα τεκμηρίων.
Μπορείτε να τα πάρετε αφού τους πιάσουμε.
Ναι. Ας το κάνουμε.
Είναι πολλή γραφειοκρατία για μένα.
-Πρέπει να… -Σας παρακαλώ.
Εντάξει.
Ας το κάνουμε.
Κυρία.
Μόνο τα πιο πολύτιμα.
Ορίστε.
Μου τα έδωσε ο σύζυγός μου.
Ασχολούνταν με την εξόρυξη διαμαντιών στο Βελγικό Κονγκό.
-Ο παλιός καλός καιρός. -Οι ντόπιοι αγνοούσαν τον πλούτο.
-Δεν το ήξεραν. Πήραμε ό,τι θέλαμε. -Καλά κάνατε.
-Και τα σκουλαρίκια; -Ναι. Παρακαλώ.
Ευχαριστώ. Εγώ…
θα ήθελα μια τελευταία χάρη.
Έχω ένα αυγό Φαμπερζέ.
Κυρία, δεν μπορώ να πάρω τα πάντα.
Σας παρακαλώ.
-Είστε φοβερή. -Το ξέρω.
Εντάξει.
-Στη μνήμη του Βελγικού Κονγκό. -Ευχαριστώ, νεαρέ.
Είστε τζέντλεμαν.
Είναι η αδελφή ψυχή σας.
Το "αδελφή ψυχή" είναι υπερβολή.
Εσείς το είπατε.
Στην τελευταία μας συνεδρία, είπατε
"Ο Ασάν φτιάχτηκε για μένα, είτε μ' αρέσει είτε όχι.
Είναι η αδελφή ψυχή μου".
Λοιπόν…
πιστεύετε στις αδελφές ψυχές;
Ας πούμε ότι,
όταν με κρατάει σφιχτά στην αγκαλιά του,
ναι, το πιστεύω, αλλά…
όταν κάνω φαγητό και αργεί τρεις ώρες,
είναι πιο περίπλοκο.
Σκέφτομαι ότι θα βελτιωθεί
και υπάρχουν στιγμές που…
είμαστε καλά. Μιλάμε για το μέλλον
και ξαφνικά,
νιώθει την ανάγκη να καταστρέψει τα πάντα.
Ο φαύλος κύκλος;
Δεν ξέρω αν είμαι ερωτευμένη μαζί του.
Πάει τόσος καιρός…
Περνάμε καλά, έχουμε περάσει τα πάντα μαζί.
Είναι ο καλύτερός μου φίλος, μα…
αμφιβάλλω ότι είναι ο άντρας της ζωής μου.
Δεν του χρωστάτε τίποτα. Δεν είστε παντρεμένοι. Δεν έχετε παιδιά.
Θα του μιλήσω απόψε.
Κι έτσι…
-Θα δούμε. -Τι θα δείτε;
Αν νοιάζεται για μένα.
Το κάθαρμα!
-Δεν τον είδατε; -Όχι.
-Έφυγε από τη στέγη. -Σκατά.
-Ξέφυγε. Δεν τον είδατε; -Όχι.
Δεν πληρωνόμαστε αρκετά για να ρισκάρουμε.
Του έπεσε αυτό.
-Ορίστε. -Αλήθεια!
-Όχι άσχημα. -Καλό τζακ ποτ.
Θα το πάω στο τμήμα για τεκμήριο.
-Θα κάνω εγώ τα γραφειοκρατικά. -Ευχαριστώ.
-Είναι δίκαιο.
-Καλή σας μέρα. -Αντίο.
Είναι γρήγοροι σ' αυτήν την ηλικία.
Είναι ευκίνητοι. Ευχαριστώ!
-Αντίο. -Ευχαριστώ.
Θα σε δω απόψε;
Πρέπει να σου μιλήσω.
Τι; Είναι η σοβαρή φωνή μου; Όχι.
Είναι κανονική.
Σοβαρά, ναι.
Να βρεθούμε για φαγητό;
Εντάξει, στις 7:00 μ.μ. Διάλεξε κάπου ήσυχα.
Τίποτα υπερβολικό, καλά;
Εντάξει. Τα λέμε απόψε.
-Ποια θέση, Ασάν; -85.
-84, 85 και 86. -85…
-86… -Εδώ!
-Ορίστε. -Τέλεια.
Η Χάβρη δεν είναι συναρπαστική.
Δεν πηγαίνουμε εκεί.
Αλήθεια; Τότε πού;
Κάτω από το φρούριο Φρεφοσέ.
"Πέρα από την Ετρετά, το δωμάτιο των κοριτσιών.
Κάτω από το φρούριο Φρεφοσέ, η κούφια βελόνα".
Ακριβώς.
Πάμε στην Ετρετά.
-Γιορτή για τον Λουπέν. -Εκεί.
Γι' αυτό σ' αγαπώ. Βλέπεις;
Τον ξέρω εδώ και 25 χρόνια.
Φυσικά μου ζήτησε να διαβάσω την Κούφια Βελόνα.
-Οπότε, κάτι θυμάμαι. -Κάτι;
-Κάτι. -Περίμενε.
Μισό μέτρο από τα πέτρινα γράμματα.
Μέτρα 19 οργιές.
Γύρνα τον σταυρό.
Ανέβα στο 44ο βήμα.
Μετά, στο 357ο…
Θα βρεις τον θησαυρό του Αρσέν Λουπέν.
Είστε τρελοί και οι δύο.
Ναι, τρελοί, αλλά συνδεδεμένοι.
-Δεν είναι κι άσχημα εδώ. -Τι λες;
Δεν σε βγάζω όπου να 'ναι.
Νόμιζα ότι τσεκάρεις το μέρος.
Σου είπα ήδη.
-Όσο περισσότερα τα λεφτά… -Τόσο μεγαλύτερα τα κορόιδα.
Βρήκα ένα μέρος για το μαγαζί μου.
Στα μεταχειρισμένα. Ένα μεγάλο ισόγειο…
για κανονικούς πελάτες,
και ένα υπόγειο, για πελάτες…
όχι κανονικούς.
-Το πλησιέστερο τμήμα; -Όχι κοντά.
Τέλεια.
-Έτσι νομίζω. -Είμαστε εντάξει.
Πρώτη πώληση.
-Είναι Φαμπερζέ; -Ναι, γιατί;
Απογειωνόμαστε.
Καταλαβαίνω γιατί ήρθαμε.
-Φυσικά και όχι. -Ναι, καλά.
Επιστρέφω.
Μη με ακολουθείς.
Πλάκα κάνεις;
Εσύ με ακολουθείς. Τι κάνεις εδώ;
Τόσο όμορφος.
Έχω σχέση.
Σε πειράζει;
Πρώτη φορά.
-Είναι λάθος. -Μην αμφισβητείς τον εαυτό σου.
-Εγώ όχι. -Αυτό είναι το πρόβλημα.
Είναι πρόβλημα;
Είναι μεγάλο πρόβλημα.
-Δεν μπορώ να το κάνω αυτό στην Κλερ. -Κλερ;
Ακόμα και το όνομά της είναι βαρετό. Φαντάζομαι τα υπόλοιπα.
Είμαι καλός άνθρωπος.
Όχι, καθόλου.
Δεν είσαι καθόλου καλός. Κι αυτό μου αρέσει.
Κατάλαβα.
Δεν θα σε περιμένω για πάντα.
Μπορείς να σταματήσεις.
-Αγαπώ την Κλερ. -Κι εγώ εσένα.
Οπότε, τι κάνουμε;
Δεν θα σε αφήσω.
Λυπάμαι.
Χαίρομαι που είμαι μαζί σας.
Είναι ωραία.
Ο γιατρός;
Μαρκ τον λένε.
Δεν σε αφορά.
Τον ξαναείδες; Από την τελευταία φορά;
Δεν σε αφορά.
Δεν τον ξαναείδε.
-Να βγούμε φωτογραφία; -Ναι.
Εντάξει.
Ορίστε.
Δείξε μου.
Περίμενε.
-Για να δούμε. -Σταμάτα!
-Θέλουμε να δούμε. -Ναι!
Ωραία δεν είναι;
Θαυμάζει τον εαυτό του.
Απίστευτο.
Είμαι πολύ όμορφος. Κι εσύ καλή είσαι.
Πού βρισκόμαστε;
Είμαι στο τρένο μαζί του.
Σε είδε;
Όχι, δεν νομίζω. Είναι με την οικογένειά του.
Άσ' τους ήσυχους.
Αλλά ξεφορτώσου τον.
-Μη με απογοητεύσεις. -Μάλιστα.
Να ζήσεις, Ραούλ, και χρόνια πολλά
Μεγάλος να γίνεις με άσπρα μαλλιά
Παντού να σκορπίζεις της γνώσης το φως
Και όλοι να λένε να ένας σοφός
Μπράβο!
Ευχαριστώ!
Σταμάτα!
Μπράβο.
Γιορτάζουμε.
Αλήθεια.
Τι ωραία! Τον αναγνωρίζεις;
-Για σένα. -Ωραίο είναι.
Πάρε.
-Κέικ μαρμπρέ, το αγαπημένο μου. -Δεν έχουμε να πιούμε.
-Θα το φροντίσω. -Ξέχνα το.
Επιστρέφω αμέσως.
Το εισιτήριό σας, παρακαλώ.
-Ευχαριστώ. Γεια σας. -Γεια σας.
Εισιτήριο, παρακαλώ. Ευχαριστώ.
Πότε φτάνουμε;
-Σε 20 λεπτά; -Ευχαριστώ.
Το εισιτήριό σας, παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
Γαμώτο!
Πού είναι ο μπαμπάς;
Έρχεται.
Δεν βρήκα τίποτα.
-Αλλά κερνάω σαμπάνια. -Πού ήσουν;
-Έμπλεξα σε καβγά. -Τι;
Βρήκα έναν τύπο
που είπε ότι Ο Μυστηριώδης Ταξιδιώτης είναι το καλύτερο βιβλίο.
-Καλό είναι. -Αλλά όχι το καλύτερο.
Του το εξήγησα. Του μίλησα ευγενικά.
Ο τύπος αναστατώθηκε. Το πήρε στραβά.
Ανοησίες.
Συμφωνώ. Ανοησίες.
Και ο τύπος…
Βασικά…
Λύθηκε το θέμα. Τσακωθήκαμε. Τίποτα σοβαρό.
Λίγη άσκηση.
Όλα καλά.
Σε μισώ.
Δεν σου αρέσει;
Μόλις άνοιξε! Όλοι γι' αυτό μιλάνε.
Ποιος νοιάζεται; Δεν είναι αυτό το θέμα.
Είπα "τίποτα υπερβολικό". Είναι πολύ κυριλέ.
Και λοιπόν;
Ευχαριστώ.
Ήθελα ένα ήσυχο μέρος για να σου πω αυτό που πρέπει.
-Είναι ήσυχο. -Château Carbonnieux;
Όχι, ευχαριστώ.
Κύριε;
Πολύ ήσυχα.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Συγγνώμη.
Μπορούμε να φύγουμε.
-Τον λογαριασμό, παρακαλώ. -Όχι!
Τότε, πες μου.
Τι;
Φαίνεται σοβαρό, οπότε πες μου.
Είμαι έγκυος.
Τι είπες;
Είμαι έγκυος.
Με μωρό;
-Ναι! -Δικό μου μωρό;
Θα γίνω μπαμπάς;
-Αυτό λες; -Ναι.
Ξέρεις ότι είναι καλό αυτό;
-Δεν ξέρω. -Είναι!
Έχεις αμφιβολίες. Έτσι εξηγούνται αυτά τα μούτρα.
Θα γίνω μπαμπάς!
-Σταμάτα! -Θα γίνω μπαμπάς!
Θα γίνει η καλύτερη μητέρα του κόσμου!
Σταμάτα.
Θα γίνω μπαμπάς!
Αυτό το μέρος δεν είναι ήσυχο. Πάμε.
Πάμε!
Ευχαριστώ!
Κυρίες και κύριοι, φτάνουμε
στον σταθμό της Χάβρης.
Πάρτε όλα τα προσωπικά σας αντικείμενα.
Σας ευχόμαστε μια ευχάριστη μέρα.
Γεια.
Πάτε στην Ετρετά;
-Είσαι θαυμαστής του Λουπέν; -Ναι.
-Εσύ; -Τον λατρεύω. Μου τον έμαθε ο μπαμπάς μου.
Έχει καλό γούστο.
-Γνωρίζεστε; -Όχι.
Λιγάκι.
Μήνυμα, αφεντικό.
Η γυναίκα μου;
Όχι. Άγνωστο νούμερο.
Τι λέει;
Για να δούμε… "Γεια,
είμαι ο Πολ Σερνίν.
Το τρένο μου φτάνει στη Χάβρη.
Θέλετε καφέ; Μπεζ καμπαρντίνα".
Ένας τρελός βρήκε το νούμερό μου.
"Ευχαριστώ για το στιλό στο Λούβρο".
Πάρε τη Χάβρη αμέσως!
Εντάξει, Ραούλ. Πάμε.
Ευχαριστώ.
Θα σας βρω.
-Τα λέμε μετά; -Τα λέμε.
Θα σηκωθείς και θα κατεβούμε ήσυχα κι ωραία.
Μην κάνεις καμιά εξυπνάδα.
-Ξέρεις τον Μυστηριώδη Ταξιδιώτη; -Ακίνητος!
Ακίνητος! Ψηλά τα χέρια!
Ψηλά τα χέρια, είπα!
-Βγάλε τα χέρια σου! -Μπεζ καπαρντίνα.
-Τώρα τον ξέρεις. -Βγάλε τα χέρια. Τα χέρια σου!
Πέσε κάτω.
-Πέσε κάτω. -Ήρεμα.
Ήρεμα.
-Ορίστε. -Ήρεμα.
Τι είναι αυτό;
Τι έχεις στις τσέπες;
Τι είναι αυτό;
Δεν θυμάμαι, πώς καταλήγει ο Λουπέν;
Κανείς δεν ξέρει. Δεν τον έπιασαν.
Είναι μυθοπλασία. Στην πραγματικότητα, θα τον έπιαναν.
Εκτός αν ήξερε πότε να σταματήσει.
-Λοιπόν; -Βασικά,
θα ήταν γελοίο οπουδήποτε αλλού.
-Αλλά είναι κομψό. -Συμφωνώ.
-Επιστρέφω. -Πού πας;
-Να δω την κούφια βελόνα. -Μην πας μακριά.
Πότε γεννάς;
Νομίζω στις 11 Δεκεμβρίου.
Όχι!
Ναι. Υπάρχει πρόβλημα;
-Τι; -11 Δεκεμβρίου!
Κλερ!
Έχει γενέθλια ο Μορίς Λεμπλάν!
-Και τι μ' αυτό; -Είναι σημάδι!
Θες να τον ονομάσεις Μορίς;
Γιατί όχι;
Μορίς!
Όχι Μορίς. Ασάν Τζουνιόρ.
-Ασάν Τζουνιόρ; -Ναι.
-Τρελάθηκες; -Το ξέρω.
Αρσέν.
Όχι Αρσέν.
Δεν ξέρω το όνομά του,
αλλά θα τον αγαπήσω.
Θα τον προστατεύσω με όλη μου τη δύναμη.
Δηλαδή, τέρμα οι μπελάδες;
Τέρμα.
Το υπόσχομαι.
Το ξέρω.
-Ραούλ. -Ραούλ;
-Ναι! -Όχι Ραούλ!
-Ραούλ, ναι. -Όχι!
-Ραούλ. -Όχι!
Πες μου,
ποιος ήταν αυτός;
Ποιο ήταν το πρόβλημα;
Ξέρω ότι κάτι έγινε.
Μη με περνάς για χαζή.
Ασάν!
Απάντησέ μου!
Πρέπει να κανονίσω κάτι.
Κάτι σημαντικό για μένα. Και για τον Ραούλ.
Είναι για τον πατέρα μου.
Που έχεις 25 χρόνια να τον αναφέρεις;
Που δεν μου έχεις πει ποτέ τίποτα;
Πρέπει να το τελειώσω. Τότε θα σου τα πω όλα.
Θα σταματήσω.
Το έχω ξαναπεί.
-Εκατό φορές. -Ναι.
Δεν είχες λόγο να με πιστέψεις.
-Μα είναι αλήθεια. -Αλήθεια.
Αυτήν τη φορά είναι αλήθεια, ως συνήθως.
Κι αυτό το έχεις ξαναπεί.
Χρειάζομαι κάτι παραπάνω, Ασάν. Δεν αρκεί αυτό.
Δεν μου απαντάς καν.
Ποιος νοιάζεται; Δεν έχει σημασία.
Σημασία έχετε εσύ και ο Ραούλ.
Δώσε μου μια ευκαιρία.
Τελευταία.
Κάτσε. Πού είναι ο Ραούλ;
Δεν τον βλέπω.
Ραούλ;
Δεν είναι ο ύποπτός μας.
Είχε ένα πετράδι.
Θα τον φέρουμε από τη Χάβρη να τον ανακρίνουμε.
-Πού πάτε; -Να φέρουμε τον Σερνίν από τη Χάβρη.
Τον άφησαν ελεύθερο. Δεν ήταν αυτός.
-Είχε το πετράδι. -Ήταν οπλισμένος.
Έχει άδεια οπλοκατοχής και άλλοθι για τη ληστεία.
Το πετράδι…
-Κάποιος του το φύτεψε. -Περιμένετε.
Τι να περιμένω;
Άλλες δυο βδομάδες για λάθος στοιχείο;
Τον παγίδευσαν. Βρείτε ποιος το έκανε.
Δείτε τη λίστα επιβατών,
βρείτε το υλικό από τις κάμερες.
Βασικά, κάντε τη δουλειά σας. Δεν θα την κάνω εγώ.
Τι βλακείες είναι αυτές; Δεν μπορούμε να τον ανακρίνουμε;
-Μαλακίες! -Τι θέλεις να πω;
Φέρε μου τη λίστα επιβατών.
Θα πάρει πολύ καιρό.
Θα βάλω τον Γκεντιρά. Πού είναι;
Ραούλ!
Εδώ Ραούλ. Αφήστε μήνυμα.
Έχετε δει έναν 14χρονο; Ανοιχτό καστανό δέρμα, φοράει καπέλο;
Υπάρχουν παντού αγόρια με καπέλα.
Ανοιχτό καστανό δέρμα, πολλά μαλλιά;
Άσε με!
Λουπέν;
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Τριανταφύλλου