‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎มัลที่รัก
‎ข้าไม่รู้เจ้าจะได้อ่านจดหมายฉบับนี้ที่ไหน
‎แต่เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงข้า
‎ข้าสบายดี
‎ปลอดภัยอยู่ในราชวังน้อย
‎เหมือนว่าข้ากะพริบตาและทั้งโลกก็เปลี่ยนไป
‎แต่เรื่องดีคือข้ามีห้องส่วนตัวเป็นครั้งแรก…
‎ให้ตายเถอะ เจ้าเคยอาบน้ำไหม
‎หน้าเจ้าไปโดนอะไรมา
‎งานนี้หนักกว่าที่ข้าคาดไว้
‎ไปเอาอุปกรณ์ของข้ามา
‎และกลุ่มผู้ดูแลที่ปฏิบัติกับข้า ‎ด้วยความเคารพอย่างยิ่ง
‎ข้าหมายถึงความเคารพที่ยิ่งยวดจริงๆ
‎สำหรับข้า เพื่อนตัวน้อยของเจ้าจากเครัมซิน
‎ถ้าเจ้าอยู่ด้วยเราคงหัวเราะกันน่าดู
‎[พูดภาษาราฟกายุคเก่า] กลิ่นเหมือนม้า
‎ม้ายังมีประโยชน์
‎หยุดๆ
‎ข้าอาบเองได้
‎และใช่ ข้ากลิ่นเหมือนม้า
‎ข้าขี่ม้ามากว่าสามร้อยกิโลเมตร ‎หลังจากเกือบโดนฆ่าตาย
‎สองครั้ง
‎และข้าเข้าใจภาษาราฟกาโบราณ ‎และนั่นค่อนข้างหยาบคายจริงๆ
‎อีกชั่วโมงเราจะพาเจ้าไปพบกับกษัตริย์พียอเตอร์
‎และนายพลคิริแกนขอให้ข้า ‎แปลงโฉมให้เจ้าพอดูได้หน่อย
‎ข้าจะได้พบกษัตริย์เหรอ
‎- ในอีกหนึ่งชั่วโมง ‎- อ้อ
‎ใช่ "อ้อ"
‎เพราะงั้นรีบๆ เข้า
‎นี่ออกจะมากไปหน่อยนะ ‎ข้าไม่ต้องการสิ่งเหล่านี้
‎ให้ตายสิ นี่กำมะหยี่เหรอ
‎เป็นข้าจะเริ่มจากทำให้ตานางหายตี่ขึ้นหน่อยค่ะ ‎แม่นางซาฟฟิน
‎ทุกคนออกไป
‎ขอบคุณ
‎ยินดีที่จะกำจัดผู้หญิงปากร้ายให้
‎ข้าไม่ได้เลือกลูกน้องเอง ‎ราชินีเป็นคนมอบหมายมาให้
‎พระองค์จะได้จับตาดูข้าได้
‎อย่าเปลี่ยนตาข้านะ
‎ข้าไม่สนใจที่เจ้าเป็นลูกครึ่งชูฮัน
‎ข้าสนที่เจ้าดูแย่
‎บางอย่างเป็นแค่ผิวเผิน ‎แต่บางอย่างลึกกว่านั้น
‎เจ้าเป็นผู้เยียวยา
‎ข้าคือช่างปรับแต่งร่าง
‎ข้าแก้ไข แต่ก็ปรับแต่งได้ด้วย
‎ข้าไม่เคยพบช่างปรับแต่งร่างมาก่อน
‎คนอย่างข้าหาเกือบยากพอๆ กับเจ้า
‎แต่ก็พูดยากนะ ‎ถ้าจะให้ข้าช่วยดึงนมยานๆ ของราชินี
‎แล้วทำให้ข้าสำคัญเท่ากับเจ้า
‎แต่แน่นอนว่าสำคัญสำหรับราชินี
‎และพระองค์ไม่อยากให้ ‎ผิวเรียบเนียนของพระองค์เป็นรอย
‎ไม่ค่ะ นี่เป็นสิ่งช่วยเตือนความจำจากบ้าน
‎อ่อนไหว
‎ข้าจะจัดการเรื่องนั้นให้ด้วย
‎แต่สำหรับตอนนี้ นั่งลง
‎นี่น่าจะเหมาะ
‎มันจะอยู่ได้แค่สองสามวัน
‎เจ้าอายุเท่าไหร่ตอนที่รู้ตัว
‎ผู้ทดสอบเจอข้าตอนข้าอายุ 11 ปี
‎นั่นคือตอนที่นายพลคิริแกน ‎มอบข้าให้ราชินีเป็นของกำนัล
‎แต่ข้าปรับแต่งตัวเองมาตั้งแต่สามขวบ
‎ตั้งแต่สามขวบเหรอ
‎ให้ตายเถอะ ข้าไปพบกษัตริย์ไม่ได้หรอก
‎ข้าต้องการเวลามากกว่านี้ ‎เพิ่งเป็นกรีชาได้แค่วันเดียวเอง
‎เจ้าอาจจะเพิ่งรู้ตัวแค่วันเดียว
‎แต่เจ้าเป็นกรีชามาตลอดชีวิต
‎และตอนนี้เจ้ามาที่นี่เพื่อทำลายแดนพยับเงา
‎(โนโวครีเบียสค์ ‎ราฟกาตะวันตก)
‎เราไม่ได้แค่จ้างเจ้ามา ‎เพียงเพื่อพาเราข้ามแดนพยับเงา
‎เจ้าอยู่กับเราเพราะเจ้าลักลอบ ‎พากรีชาออกนอกราชวังน้อย
‎และนั่นคือตำแหน่งเป้าหมายของเรา
‎- ผู้เรียกสุริยะ ‎- ตามที่กล่าวอ้าง
‎พวกเขาคงไม่เก็บตัวปลอม
‎ไว้ในสถานที่ที่ป้องกันแน่นหนาที่สุดในราฟกาหรอก
‎เจ้าบอกว่ามีคนรู้จักที่พาเราเข้าไปข้างในได้
‎นักรบพลังจิต
‎ข้าจะรู้ได้ไงว่าไว้ใจนางได้
‎นีน่าโตที่นั่น
‎กรีชาส่วนใหญ่เติบโตในราชวังน้อยทั้งนั้น
‎น้อยคนนักที่จะทรยศนายพลของตัวเอง
‎และยิ่งน้อยกว่านั้นที่จะช่วยคนนอก ‎ลักพาตัวสมบัติล้ำค่าที่สุด
‎นีน่าเป็นพวกหัวรุนแรง
‎คิดว่ากรีชาควรได้เลือกว่า ‎พวกเขาจะรับใช้ราชวงศ์หรือไม่
‎นางเกลียดงานแบบไม่เต็มใจ ‎มากกว่าที่เกลียดคนฟเยียร์ดา
‎นีน่า จ่ายเงินสายนะ
‎จะยอมจ่ายไหม ‎หรือจะให้ข้าเรียกตำรวจท้องที่
‎อดทนรอหน่อย
‎แน่นอน
‎ข้าทำอะไรให้ได้อีกไหม ‎ที่จะทำให้ท่านพักได้สบายขึ้น
‎ก่อนท่านกลับไปแดนวานเดอริ่งไอล์
‎อีกเดี๋ยวผู้ชายที่เรียกตัวเองว่านายท่าจะมาถึงที่นี่
‎ช่วยพาเขาไปที่ห้องข้าด้วย
‎ด้วยความยินดีอย่างยิ่ง
‎[พูดภาษาฟเยียร์ดา] หาต่อไป นางอยู่ที่นี่
‎ถ้าเจ้าต้องการห้อง
‎แม่มด
‎เจ้าเป็นของเราแล้ว
‎ผู้หญิงที่ต่อสู้
‎นางรู้ว่าเราจะมา
‎นางไม่ได้มาสาย นางไม่อยู่แล้ว
‎ใช่ แต่ข้าวของของนาง
‎มันคืออะไร
‎ดรูสแคล พวกมันเป็นนักล่ากรีชาแสนโหดเหี้ยม
‎นั่นอธิบายเรื่องเงินคริดดาฟเยียร์ดา
‎คนดูแลโรงแรมกำลังนับมันอยู่ตอนเรามาถึง
‎ดูเหมือนว่าเขาให้ข้อมูลเรื่องนาง
‎ป่านนี้นางคงอยู่บนเรือไปฟเยียร์ดา
‎พวกมันมีรูปแบบการบุกที่ชัดเจน
‎ไปดูสิ ให้แน่ใจว่าไม่มีเรื่องประหลาดใจอีก
‎นั่นสินะ
‎เราหมดหนทางเข้าไปในราชวังน้อยแล้ว
‎ทางโล่ง
‎ดูเหมือนจะเป็นเวลาที่เหมาะสม ‎ที่จะล้มเลิกแผนลักพาตัวผู้เรียกสุริยะนะ
‎ล้มเลิกเหรอ
‎เราถลำลึกแล้ว
‎และข้ารู้ว่าหนึ่งล้านครูเกอมีความหมายยังไง
‎- มันมีความหมายยังไงกับเจ้า ‎- อิสรภาพ
‎ความสนุก อย่างน้อยก็สองสามเดือน
‎- การเกษียณ ‎- ใช่ ดังนั้นเราลุยต่อ
‎พาเราข้ามแดนพยับเงา ‎และข้าจะคิดหาทางเมื่อถึงอีกฝั่ง
‎ได้
‎ข้าต้องการถ่านหินอะลาบาสเตอร์เก้ากิโลกรัม ‎เพื่อเดินทางข้ามไป
‎ยาเจอร์ดามาจาลูนสองแกลลอน
‎ไม่ใช่ที่มาจากเคิร์ช มันอ่อนเกินไป
‎และ…
‎แพะหนึ่งตัว
‎ทีนี้ เราเจอกันกลางดึก
‎มีเรือเก่าสับปะรังเคอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ‎ของชานเมือง
‎งั้นใครจะไปหาอะไร
‎อิเนจ ไปหาเจอร์ดา ข้าจะไปหาแพะ
‎ส่วนเจสเปอร์
‎เฉพาะถ่านหินนะ ห้ามออกนอกเส้นทาง
‎มีถ่านหินอะลาบาสเตอร์ไหม
‎ทางนั้นเหรอ
‎สิบเอ็ด คนจั่วกินเรียบ
‎ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็ชนะได้คืน
‎ใครรู้สึกมีโชคบ้าง
‎เอาละ วางเงิน นั่นไง
‎นี่เป็นโต๊ะเปิดรึเปล่า
‎ไม่มีเครื่องแบบทหารที่ไหนที่มีที่คลุมหน้า
‎เจ้าดูดีแล้ว
‎สมมุติว่ามีคนอยากออกไปจากราชวังน้อย…
‎แต่เจ้ามีทุกอย่างที่ต้องการที่นี่
‎ข้ามีของบางอย่างที่ลืมไว้ที่ค่าย
‎- ข้าแค่กลับไปก็ได้ ‎- อย่าตลกน่า
‎ทางนี้
‎หยุดนะ
‎ไม่มีใครจะเห็นเจ้าได้ก่อนกษัตริย์พียอเตอร์
‎ก็ควรแล้ว ชุดนี้ตลกสิ้นดี
‎น่าเศร้าที่กษัตริย์ทรงอยากให้ ‎กองพลที่หนึ่งเป็นแบบนี้
‎พระองค์ไม่สนใจเรื่องความเปรอะเปื้อน ‎เลือด หรือการเสียสละ
‎ข้าควรใส่ชุดเคฟตาไม่ใช่เหรอ
‎โอ้ ไม่
‎พระราชาทรงอยากเห็นเด็กสาวธรรมดา ‎ได้เลื่อนตำแหน่งในกองพลของพระองค์
‎พระองค์อยากได้ความดีความชอบเรื่องเจ้า
‎เจ้าจะได้ชุดเคฟตา ‎เมื่อพระองค์ได้เห็นพลังของเจ้า
‎อ้อ พลังของข้า
‎ตามที่ได้ยินมา จะมีกษัตริย์พียอเตอร์ ราชินี
‎มกุฎราชกุมารวาสิลีย์
‎และองคมนตรี ‎ที่ปรึกษาด้านจิตวิญญาณของพระราชา
‎เขาเป็นคนน่ารังเกียจ…
‎นั่นห้องสมุดเหรอ
‎เราทุกคนสามารถเข้าไปใช้ได้ไหม
‎เราสามารถใช้ทุกอย่างที่นี่ได้
‎นายพลสร้างที่นี่เพื่อให้เราเจริญก้าวหน้า
‎เคยมีกรีชาหนีออกไปไหม
‎วางแผนหนีอยู่เหรอ
‎ข้าไม่ได้หมายความ…
‎ให้ตายเถอะ
‎ข้าคิดว่ามหาราชวัง ‎คือตึกที่น่าเกลียดที่สุดที่เคยเห็นมา
‎- เจ้าพักผ่อนเป็นยังไงบ้าง ‎- กระวนกระวาย
‎- ถึงจะมีเวทมนตร์ของเจนยา ข้าก็ไม่… ‎- มันไม่ใช่เวทมนตร์
‎มันคือวิทยาศาสตร์ หรือก็คือวิทยาศาสตร์นิดหน่อย
‎เราไม่ได้ร่ายมนตร์จากความว่างเปล่า
‎เราจัดการปรับเปลี่ยนสิ่งที่มีอยู่รอบตัวเราอยู่แล้ว
‎ท่านพูดเหมือนง่ายมากเลย
‎นกทำให้การบินดูเหมือนง่าย
‎แต่มันเกิดมาเพื่อทำแบบนั้น
‎เมื่อถึงเวลาที่พร้อม
‎งั้นก็ทำตัวให้พร้อมสิ
‎ท่านขอให้ข้าทำสิ่งที่
‎เมื่อสามวันก่อนข้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำได้
‎เจ้าคิดว่าข้าพาเจ้ามาที่นี่ ‎เพื่อทำให้เจ้าเป็นตัวตลกงั้นเหรอ
‎เพื่อให้เราสองคนเป็นตัวตลกน่ะ
‎แค่มีสมาธิกับข้า และเจ้าจะทำได้
‎เมื่อพระองค์เห็นสิ่งที่เจ้าทำได้แล้ว ‎และเราได้รับอนุญาต
‎เจ้าจะอยู่ที่นี่ต่อเพื่อฝึกฝน
‎อนุญาตเหรอ
‎ข้านึกว่าท่านควบคุมกรีชาทั้งหมด
‎ข้าอาจเป็นผู้นำกองพลที่สอง ‎แต่กษัตริย์ก็ยังคงเป็นกษัตริย์
‎ข้านึกว่านางจะสูงกว่านี้
‎ข้านึกว่านางเป็นคนชูฮัน
‎ข้าว่านางก็ดูเป็นคนชูฮันพอดู
‎บอกนางว่า… ไม่รู้สิ อรุณสวัสดิ์
‎หม่อมฉันไม่พูดภาษาชูฮันค่ะ ฝ่าบาท
‎แล้วเจ้าคืออะไร
‎นางคืออาลีนา สตาร์คอฟ
‎ผู้เรียกสุริยะ องค์ราชินี
‎นางจะเปลี่ยนอนาคต
‎เริ่มตั้งแต่ตอนนี้
‎เรียกสุริยะเลยสิ
‎เยี่ยม
‎เยี่ยม เยี่ยม
‎นางต้องการเวลาแค่ไหน
‎การทำลายแดนพยับเงาไม่ใช่เรื่องง่าย
‎แค่นางเพียงคนเดียวอาจทำไม่ได้
‎นางจะอยู่ที่ราชวังน้อยกับกระหม่อมเพื่อฝึกฝน
‎โดยไม่มีการรบกวน
‎งั้นก็ฝึกนางให้ไว
‎สงครามของเราคือกิจอันทรงเกียรติ
‎แต่การพูดพล่ามจากราฟกาตะวันตก ‎เรื่องการกลายเป็นชาติอิสระ
‎ต้องหยุดลง
‎ยิ่งเรารวมเป็นดินแดนเดียว ‎ได้เร็วเท่าไหร่ ก็ยิ่งดี
‎รับด้วยเกล้า
‎ฝ่าบาท
‎ทำได้สมบูรณ์แบบ
‎ข้าไม่รู้ว่ามันมาจากไหน
‎มันมาจากทุกที่
‎เพราะเจ้าเรียกให้มันมา
‎ยินดีต้อนรับกลับบ้าน แม่นางสตาร์คอฟ
‎เป็นเกียรติมากที่ในที่สุดก็ได้เจอ
‎ได้กลิ่นเด็กกำพร้านะ ยายเลือดผสม
‎เจ้าไม่เหมือนใครจริงๆ
‎ตอนนี้ทั้งดินแดนจะพูดถึงเจ้า
‎พวกเขาอยากให้เราเชื่อว่า ‎ได้ค้นพบผู้เรียกสุริยะแล้ว
‎เพื่อที่จะทำลายกำแพงที่แบ่งแยกเรา
‎ใช่
‎เราได้ยินเรื่องแบบนี้มากี่ครั้งแล้ว
‎และกี่ครั้งแล้วที่พวกเราในฝั่งตะวันตก ‎ได้รับแจ้งว่า
‎ให้ส่งลูกๆ ของเราฝ่าแดนพยับเงาไปอีกปี
‎ถึงเวลายอมรับแล้วว่า ‎เราต้องแยกตัวออกจากดินแดนเก่า
‎ตอนนี้ถึงเวลาสร้างดินแดนของเราเอง
‎เพื่อเก็บสิ่งที่เราทำและหามาได้ ‎แทนที่จะส่งไปให้ฝั่งตะวันออก
‎แด่ราฟกาที่แท้จริง
‎ราฟกาที่แท้จริง
‎มันน่ารัก
‎อย่าติดใจล่ะ
‎ข้าว่าคงไม่ต้องบอกเจ้านะว่าห้ามแวะที่ไหน
‎ถึงแม้จะแค่ไม่กี่นาที ‎เพื่อหาคำตอบที่ค้างคาของชีวิตน่ะเหรอ
‎พ่อแม่ของเจ้าคือพวกซูลิ
‎พวกเขาไม่ข้ามแดนพยับเงา พวกเขาอ้อม
‎ข้ารู้
‎ข้าแค่คิดว่า…
‎ถ้าข้าเห็นชื่อพวกเขาตรงนั้น ‎ข้าจะเลิกคิดถึงพวกเขาได้
‎สิ่งนี้น่ะ
‎นี่คือทั้งหมดที่ข้ามี ‎ตอนที่ถูกขายให้ซ่องเมอนาเจอรี
‎และถ้ามันมีค่าอะไร เฮลีนคงเอาไปแล้ว
‎แต่นี่เป็นแค่เครื่องหมายความเชื่อที่แม่ข้าเย็บ
‎คาซ นี่คือของต่างหน้าชิ้นเดียวของพ่อแม่
‎- นอกจากว่า… ‎- ความหวังเป็นสิ่งอันตราย
‎มันทำให้คิดไม่รอบคอบ
‎ภาวนา กรีดร้อง หรือทำอะไรก็ได้ที่ต้องทำ ‎เพื่อผลักความคิดนี้ออกไป และก้าวต่อไปข้างหน้า
‎เราทุกคนมีหนี้ต้องชำระ
‎เจ้าจะพาเราไปไหน
‎ไม่พูดเหรอ
‎งั้นเจ้าคงไม่ใช่ดรูสแคลผู้โด่งดังสินะ
‎อาจจะเป็นแค่คนค้าทาสใส่เสื้อขนสัตว์ ‎ที่จับตัวผู้หญิงไปขาย
‎ข้าไม่ใช่คนค้าทาส เงียบซะ
‎งั้นเจ้าจะพาเราไปฟเยียร์ดาเหรอ
‎พาเราไปตายใช่ไหม
‎ไปขึ้นศาลต่อหน้าสาธารณะ ‎ตามที่กฎหมายเรียกร้อง
‎มีกรีชากี่คนที่ถูกตัดสินว่าไม่มีความผิด ‎ที่ศาลของเจ้าน่ะ
‎ใช่แล้ว ไม่มีเลย
‎ศาลของเจ้าเป็นเรื่องหลอกลวง ‎เหมือนเจ้า แล้วก็เพื่อนๆ ของเจ้า
‎อาวุธนั่น
‎เจ้าอยู่ที่นั่น
‎ดรูสแคลสุดเลวขึ้นชื่อ
‎ห้ารุมหนึ่งเลยนะ
‎เป็นเกียรติจริงๆ สูงส่งมาก
‎ข้านึกว่าเจ้าเคารพผู้หญิง
‎เจ้าไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา
‎เจ้าคือกรีชา
‎อย่าพูดกับข้าอีก
‎เราเกือบถึงแล้ว
‎เจสเปอร์หายหัวไปไหน
‎ไปต่ออีกหน่อย
‎กับระเบิด
‎เราจะรอ
‎ไปตามทางที่ทำไว้
‎ป้ายนั้น ข้าทำเอาไว้กันคนออกไป
‎ต้องระวังตลอด
‎ไม่เป็นไร มาเถอะ
‎การที่เคยได้ยินเรื่องนี้ก็อย่างหนึ่ง แต่นี่…
‎สิ่งที่อยู่ด้านในไม่มีอะไรเทียบได้
‎นั่นไง
‎งั้น แพะ เจอร์ดา… ขอบคุณ
‎ทีนี้เราก็แค่รอ…
‎รอข้าด้วย
‎- พวกมันเห็นรถไฟไม่ได้ ‎- เจสเปอร์ มานี่เดี๋ยวนี้
‎- ทิ้งตะเกียง ‎- กับระเบิด
‎รอข้าด้วย
‎อย่าไปโดยไม่มีข้า
‎รอด้วย
‎มาเร็ว
‎ไปเลย ตามเขาไป
‎บอกข้าทีว่าเจ้ามี ‎ถ่านหินอะลาบาสเตอร์เก้ากิโลกรัม
‎มีปัญหานิดหน่อย
‎เพราะว่าเจ้าหนูคนที่ช่วยข้าซื้อถ่านหิน
‎ไม่รู้ว่าต้องซื้อยังไง
‎เรารู้ว่าเจ้าเอาเงินไปเล่นพนันแล้ว
‎ข้าเสียเงินไปนิดหน่อย
‎ข้าเสียเงินทั้งหมด
‎แต่ก็ขโมยถ่านหินอะลาบาสเตอร์เก้ากิโลมาได้
‎ไม่ๆ มีอยู่เจ็ดกิโล
‎ถ่านหินอะลาบาสเตอร์เจ็ดกิโลกรัม
‎เราใช้เจ็ดกิโลกรัมได้ไหม
‎ไม่เคยทำมาก่อน
‎ไปกันเถอะ เราจะตามรอยเท้าพวกเขาไป
‎นั่งตรงนี้ อย่าขยับตัวเด็ดขาด
‎เจ้าเดินทางข้ามมากี่ครั้งแล้ว
‎มันเป็นเรื่องของตัวเลข
‎ข้ามบ่อยๆ แล้วก็ฝันร้าย
‎- กับระเบิด ‎- นึกว่าเจ้าบอกว่าไม่ใช่ของจริง
‎ข้าไม่เคยพูดอะไรแบบนั้น
‎ข้าแค่บอกว่าข้าติดป้ายไว้เอง
‎อาลีนา อยู่นี่เอง
‎เราตามหาจนทั่ว
‎เรายังไม่ได้แนะนำตัวกันจริงๆ จังๆ เลย ‎ข้ามารี นี่คือนาเดีย
‎ทำไมยามถึงให้ข้าอยู่ข้างใน
‎ตอนนี้เจ้าควรไปฝึกแล้ว ‎เจ้าเป็นคนทำแผนที่จริงๆ เหรอ
‎- เจ้าโดนชาวฟเยียร์ดาทำร้ายจริงเหรอ ‎- เจ้าฆ่าคนฟเยียร์ดาไปกี่คน
‎- ฆ่าเหรอ ข้าได้แค่เหวี่ยงหมัดเดียวเอง ‎- ดูเหมือนเรามาได้จังหวะพอดี
‎ยินดีต้อนรับสู่ส่วนแรก ‎ของตารางชีวิตประจำวันใหม่ของเจ้า
‎ฝึกซ้อมการต่อสู้
‎ผู้เรียกสุริยะ
‎ศัตรูของราฟกาทุกคนอยากฆ่าเจ้า ‎ก่อนที่เจ้าจะทำลายแดนพยับเงาได้
‎เป็นเกียรติมากที่ศัตรูเยอะแยะ
‎เป็นการทักทายที่อบอุ่นมาก
‎เขาเป็นแบบนี้เสมอแหละ
‎เจ้าต้องเรียนรู้การป้องกันตัวเองให้เร็ว
‎เจ้ารู้วิธีต่อสู้ไหม
‎อะไร
‎ดูนิ้วโป้งนี้สิ ไปทำอะไรตรงนั้น
‎ต้องเอาไว้ด้านหลัง ไม่งั้นเจ้าจะทำมันหัก
‎- ข้ารู้แล้ว ‎- โอเค
‎โอเค ถ้าชกแบบนั้น เจ้าจะทำสองนิ้วนี้หัก
‎ต้องให้อยู่ตรงๆ
‎สองนิ้วนี้จะทำให้เจ้าชนะ
‎- สองนิ้วนี้ ‎- ใช่
‎โอเค
‎ข้าเคยฝึกมาบ้าง
‎แสดงให้ดูหน่อย เลือกคู่ต่อสู้
‎นาง
‎โซยา นาเซียเลนสกี
‎ข้าฝึกนางมาตั้งแต่นางอายุสิบขวบ
‎อยากจะยอมแพ้ไหม
‎ไม่คุ้นเรื่องนั้นเลย
‎นักสู้พร้อมไหม
‎และ… สู้
‎เราสู้อีก
‎สู้
‎เพื่อนนักแกะรอยของเจ้าก็ชอบเหมือนกัน ‎เวลาข้าจับเขานอนกับพื้น
‎ใจเย็น โซยา
‎อาลีนา
‎- เป็นอะไรไหม ‎- อย่าเป็นอะไรไปนะ
‎โอเคไหม
‎- ไม่อยากเชื่อว่านางทำแบบนั้น ‎- นางแค่อิจฉา
‎ยอมรับไม่ได้ที่คนอื่นจะเป็นคนโปรด ‎ของนายพลคิริแกน
‎ไม่รู้เหมือนกันว่า ‎นางไปเสียเวลาจมปลักกับเขาทำไม
‎เมื่อนางมาคบกับข้าได้
‎คิดอะไรอยู่ ต่อสู้กับผู้เรียกสุริยะเนี่ยนะ
‎เสียสติไปแล้วหรือไง
‎ทั้งนางและข้าไม่ใช่ศัตรู ไปซะ
‎ให้เราพาเจ้าไปตรวจดูไหม
‎ข้าเดินเข้าไปเองได้ ขอบคุณ
‎ในบางเรื่อง ที่นี่ก็ไม่ต่างจากบ้านเด็กกำพร้าเลย
‎เราต้องคอยระวังตัวตลอดเหมือนกัน
‎ข้าอาจพยายามทำเรื่องขอให้เจ้าลาได้ ‎ถ้าเจ้าอยากมานะ
‎ให้เจ้าได้เห็นด้วยตัวเอง
‎อยากให้เจ้าอยู่ตรงนี้จัง
‎ถ้าเจ้าอยู่ ก็คงไม่รู้สึกยากจะรับมือแบบนี้
‎ข้าฝันถึงกวางตัวผู้นั้นอีกแล้ว
‎ข้ารู้ว่าเจ้าจะหัวเราะ
‎บอกข้าว่าเป็นแค่เรื่องเล่า
‎แต่เรื่องผู้เรียกสุริยะเองก็เหมือนกัน
‎แต่ข้าก็มาอยู่ตรงนี้แล้ว
‎ข้ารู้จักเจ้า
‎"ถนนสายกระดูกขึ้นๆ ลงๆ"
‎เจ้าชอบหนังสือเหรอ
‎เจ้าเป็นคนชอบอ่านสินะ
‎ได้เรียนหนังสือไหม
‎ครูใหญ่จากโรงเรียนตอนเป็นเด็ก
‎บอกว่าเพราะข้าไม่มีความสามารถทางกาย
‎ข้าควรมีความรู้
‎ครูน่ารักจริงๆ ว่าไหม
‎ข้าคือที่ปรึกษาด้านจิตวิญญาณของกษัตริย์
‎ข้าอยากเป็นเพื่อน
‎สำคัญมากที่เราต้องเป็นเพื่อนกัน
‎ข้าแค่มา… ค้นคว้า
‎เจ้าอยากรู้เรื่องกวางตัวผู้ใช่ไหม
‎ข้าจะจัดหนังสือดีๆ ให้
‎นี่ไง ทุกอย่างเริ่มต้นจากผู้ชายคนนี้
‎หนึ่งในกรีชาคนแรกๆ ตามบันทึกประวัติศาสตร์
‎ช่างกระดูก
‎เขารู้ว่ากรีชาจะถูกรังแกเสมอ
‎เลยคิดวางแผนเพิ่มพลังของพวกเขา
‎ขอโทษค่ะ ท่านบอกว่าเขาคือช่างกระดูกเหรอ
‎เขาสร้างสิ่งมีชีวิตจากกระดูกนิ้วของเขา
‎สัตว์ในตำนานเปี่ยมด้วยพลัง
‎ปรับให้เข้ากับกรีชาเท่านั้น
‎พวกเขาเรียนรู้ว่าการฆ่าสัตว์ร้ายพวกนี้
‎แล้วรวมชิ้นส่วนเข้ากับร่างกายพวกเขา
‎จะช่วยขยายความสามารถของพวกเขา
‎บางครั้งสิ่งที่ได้เพิ่มก็เล็กน้อย
‎แต่ถ้าเป็นสิ่งที่สัมพันธ์กันดี ‎พลังที่เพิ่มขึ้นก็จะน่าอัศจรรย์
‎พวกเขาฆ่าสัตว์เพื่อเอาพลังนี้เหรอ
‎เฉพาะกรีชาที่เป็นคนปลิดชีพ ‎ที่จะได้พลังของสิ่งมีชีวิตนั้นไป
‎ของขวัญ
‎เพื่อเป็นสัญลักษณ์มิตรภาพใหม่ของเรา
‎"ชีวิตของเหล่าเทพ" เหรอ
‎บากรารออยู่
‎บากราเหรอ
‎กรีชาทุกคนถูกฝึกฝนโดยบรากา ‎เพื่อควบคุมพลังของตัวเอง
‎มันค่อนข้างโหด
‎ชาวบ้านส่วนใหญ่ไม่ชอบกรีชา
‎แต่ข้าคิดว่าเป็นเพราะกรีชาไม่ทุกข์ทรมาน
‎แต่เจ้าเคยทุกข์ทรมานใช่ไหม
‎ข้าว่าเจ้าจะทุกข์ทรมานกว่านี้
‎สวัสดีค่ะ
‎เจ้ามาสาย
‎ขอข้าดูเจ้าหน่อย
‎ผู้เรียกสุริยะ ‎ที่เสียเวลาฝึกกับบอตคินเหรอ
‎เจ้าจะมีฝีมือฝ่าแดนพยับเงาไปเหรอ
‎ที่เหลือไปไหน
‎เจ้าเป็นใบ้เหรอ
‎เปล่าค่ะ
‎นั่นคงพอไหว
‎พ่อแม่เจ้าอยู่ไหน
‎คิดว่าคงตายแล้วค่ะ
‎- เจ้าโตที่ไหน ‎- เครัมซิน
‎เจ้าถูกมองข้ามและอยู่ในที่ที่ไม่เหมาะกับตัวเอง
‎เจ้าเหมาะกับที่ไหน
‎กับเพื่อนๆ ของข้าในกองพล
‎วาดรูปบ้านหลังน้อยของตัวเอง ‎ในสมุดวาดภาพงั้นเหรอ
‎เจ้าไม่เหมาะกับที่นี่เหรอ
‎มีคนบอกว่าข้าเหมาะกับที่นี่
‎ต้องมีคนบอกเหรอเจ้าถึงจะเชื่อ
‎ก็ไม่เสมอไป
‎งั้นเจ้าเป็นอะไร
‎ผู้เรียกสุริยะรึเปล่าคะ
‎แล้วเจ้าสามารถเรียกสุริยะได้ไหม ‎โดยที่ไม่มีนายพลคว้าข้อมือเจ้าไว้น่ะ
‎เลือดและกระดูกของเขา ‎ขยายพลังให้กรีชาคนอื่นๆ เจ้ารู้รึเปล่า
‎เครื่องขยายพลังมนุษย์ไม่มีอยู่จริง
‎เจ้าเชี่ยวชาญเรื่องนั้นสินะ
‎เจ้าเรียกพลังด้วยตัวเองได้ไหม
‎ข้าทำไม่ได้
‎แล้วตอนนี้ล่ะ
‎ทุกคนเชื่อว่าเจ้าคือคนคนนั้น
‎ไว้ค่อยกลับมาใหม่ เมื่อเจ้าเชื่อแบบนั้นเหมือนกัน
‎ข้ารู้ว่าข้าควรรู้สึกขอบคุณ
‎เสื้อผ้า อาหาร มันมากกว่าที่เราเคยคิดไว้
‎แต่ข้ายังหวังว่าน่าจะได้อยู่กับ… ‎กับกองพลที่หนึ่ง
‎ในเต็นท์ขึ้นรา วาดรูปภาพ
‎ที่ที่ราชวังน้อยเป็นแค่ภาพร่างบนกระดาษ
‎ไม่ใช่ของจริง
‎ไม่มีเรื่องไหนจริง
‎ไม่มีอะไรแย่
‎นั่นอะไร
‎ข้าตั้งระบบเวลาน่ะ
‎ใช้เหล็กติดไว้กับเสาเพื่อให้ข้ารู้จังหวะเคลื่อนที่
‎แล้วเจ้ารู้ได้ไงว่าควรวางเสาไว้ตรงไหน
‎ฟิสิกส์และวิศวกรรมคือที่มา… ‎ของความสำเร็จส่วนใหญ่ของข้า
‎แล้วที่เหลือล่ะ
‎เราอาจเรียกได้ว่าเป็นฝีมือของเบื้องบน
‎สิ่งที่คนอื่นๆ อาจเรียกว่าโชค
‎ยังไงแล้ว แดนพยับเงาก็เต็มไปด้วยโวลครา
‎และรางรถไฟก็ยังไม่สมบูรณ์
‎- ขอถ่านหินด้วย ‎- ขอโทษนะ
‎เจ้าบอกว่ารางรถไฟไม่สมบูรณ์เหรอ
‎- ข้าบอกว่ายังไม่สมบูรณ์ ‎- อะไรนะ
‎ห้ามขยับ
‎เราสายนิดหน่อย เพิ่มถ่านหินอีก
‎กลับมาที่ปัญหาจริงๆ
‎เราอยู่บนรางรถไฟที่ไม่เชื่อมกับรางอื่นเหรอ
‎- มีช่องว่าง แต่ว่า… ‎- เจ้าบอกว่าพาเราข้ามไปได้
‎- ช่องว่างขนาดไหน ‎- ข้าสร้างแผ่นพาดรางไว้
‎พวกมันจะเข้าไปอยู่ใต้ล้อ
‎กังหันจะทำให้เกิดลมมากพอ
‎ที่จะผลักดันเราไปจนถึงรางฝั่งตะวันออก
‎ตราบใดที่เราไม่เคลื่อนไหว
‎เสียงที่ดังอาจเรียกความสนใจพวกโวลครา ‎แต่นี่เป็นทางเดียวที่จะข้ามไปได้
‎มีที่กำบังอยู่ใกล้ๆ
‎แต่เราจะไม่เป็นไร ‎ถ้าพวกมันไม่ได้โจมตีเราใน…
‎ตอนนี้เรามีปัญหาแล้ว
‎ไปเจอบากราเป็นไงบ้าง
‎เป็นการเริ่มต้นที่ดี
‎เพื่อฉลองชัยชนะของเจ้า ‎ต่อองค์กษัตริย์
‎มีผู้ชิมที่ไม่มีพลังกรีชาอยู่ด้วย
‎ปกติพวกเขาจะรับใช้เฉพาะเชื้อพระวงศ์เท่านั้น
‎อร่อยครับ
‎ท่านจะพอใจกับมื้ออาหาร ‎ถ้าข้า… รอดชีวิตไปได้
‎ขอเกลือหน่อย
‎เกลือมาแล้ว
‎ข้าคิดว่าปลอดภัย
‎นี่เป็นการลงโทษสำหรับเจ้ารึเปล่า
‎นี่คืองานที่ยอดเยี่ยม
‎ข้าดีใจมากตอนที่ผู้ชิมคนก่อนตาย
‎ขอบคุณ
‎ปกติไม่ใช่แบบนี้หรอกนะ
‎นายพลคิริแกนยืนกราน ‎ให้เรากินแบบชาวบ้านเพื่อให้เราถ่อมเนื้อถ่อมตัว
‎ข่าวจากแดนหน้าฟเยียร์ดา
‎ในกองพลที่หนึ่ง มีจำนวนผู้บาดเจ็บมากมาย ‎ในกองพันที่ 18 ที่ 27 และ ที่ 36
‎เขาว่ากองพันที่ 36 เหรอ
‎ในกลุ่มผู้เสียชีวิต
‎ประกอบด้วยผู้เยียวยาหกคน ‎ผู้เรียกอัคคีสี่คน และนักรบพลังจิตสามคน
‎ชาวฟเยียร์ดาไม่มีทางสู้ราฟกาที่เป็นปึกแผ่นได้
‎ทำไมทุกคนถึงมานั่งกินลูกมะเดื่ออยู่ที่นี่
‎ทุกคนควรจะฝึกฝนตลอดเวลา ‎เพื่อทำลายแดนพยับเงา
‎- เจ้าสู้พวกมันยังไง ‎- ต้องเร็วกว่าพวกมัน
‎เปิดวาล์วและใส่ถ่านหินไปให้หมด
‎ซึ่งได้ผลถ้ามีครบเก้ากิโลกรัม
‎ให้ตายเถอะ
‎ไอ้โง่นี่เสียบตัวเองทะลุตะปูเหล็ก
‎เอามันออกไป ตัวอื่นจะเหยียบมัน
‎- ใส่ถ่านหินอีก ‎- เหลือแค่ควันแล้ว
‎เราข้ามไปไม่ได้หรอกถ้ามีน้ำหนักเกิน
‎- ขอข้าคิดก่อน ‎- นี่เราจะตายแบบนี้เหรอ
‎- เจสเปอร์ เอาแพะมา ‎- ข้าจะไม่โยนแพะทิ้งนะ
‎เอาแพะมา มันไม่ใช่เหยื่อ นั่นสำหรับเจ้า
‎ข้าอยากให้เจ้าใจเย็นๆ กอดแพะไว้ แล้วหุบปาก
‎- เราควรถึงเมื่อ 20 วินาทีที่แล้ว ‎- แล้ว 20 วินาทีคืออะไร
‎การจับเวลาของข้าแม่นยำ ‎เพื่อให้เราออกไปข้างนอก
‎แม้ช้าไปแค่ 20 วินาที ‎หมายความว่ารถไฟหยุดในแดนพยับเงาและ…
‎หมายความว่าเราตาย
‎มีมาเพิ่มอีก
‎นุ่มมาก
‎เจ้าอาจอยากทำใจก็ได้นะ
‎พวกมันตายหมดแล้วเหรอ
‎มัล สิ่งที่ข้าไม่ได้บอกในจดหมายฉบับนี้
‎สิ่งที่ข้าพยายามเขียน ‎ท่ามกลางคำพูดสะเปะสะปะเหล่านี้
‎คือข้ากลัว
‎ข้ากลัว มัล
‎ตอนเด็กเราเคยอ่านเรื่องราวพระเจ้า
‎ที่วันหนึ่งจะสร้างปาฏิหาริย์แห่งแสง
‎และแก้ปัญหาของดินแดนของเรา
‎และเรารู้อยู่ว่ามันเป็นเรื่องโกหก
‎เรารู้ว่าไม่มีคนแปลกหน้าคนไหน ‎แก้ปัญหาให้เราได้
‎ไม่มีการเกิดปาฏิหาริย์ยิ่งใหญ่
‎เพราะแบบนี้เราถึงมีกันและกัน
‎โลกนี้ยากและโหดร้าย
‎แต่เรามีกันและกันและนั่นก็เพียงพอแล้ว
‎นั่นคือทุกอย่าง
‎ถ้าพระเจ้าเคยมีอยู่จริง ‎ก็คงทอดทิ้งเราไปนานแล้ว
‎แต่ตอนนี้ทุกคนมองข้าเหมือนข้าคือคำตอบ
‎เหมือนข้าคือปาฏิหาริย์ที่โลกกำลังรออยู่
‎หรือบางทีพวกเขาอาจรู้ว่าข้าเป็นตัวปลอม
‎เป็นคนหลอกลวง
‎มัล
‎ข้ากลัว
‎อาลีนา
‎กลัวความล้มเหลวหรือความสำเร็จ
‎ถ้าข้ามีพลังนี้จริงๆ ข้าคือใคร
‎ข้าจะเป็นทุกอย่างที่เราเย้ยหยันและไม่สนใจ
‎เป็นคนแปลกหน้ากับตัวเอง
‎และกับเจ้า
‎เจ้าเคยบอกข้าว่าเจ้ากลัวที่สุดเวลาหลงทาง
‎แต่การหลงทางก็เกิดขึ้นได้ ‎แม้แต่ตอนที่เรารู้ว่าอยู่ที่ไหน
‎เจ้าเคยบอกข้าเรื่องทิศเหนือ
‎และทางเหนือของจริง
‎ทิศเหนือคือทิศทางบนแผนที่
‎แล้วทางเหนือของจริงล่ะ ทางเหนือคือบ้าน
‎ที่ที่เรารู้สึกปลอดภัย
‎อาลีนา
‎และเป็นที่รัก
‎เจ้าคือทางเหนือของจริงของข้าเสมอ มัล
‎ข้าจะหาทางกลับไปหาเจ้า
‎และถ้าข้ารอดไปจากสถานการณ์นี้ ‎ข้าต้องกลับไปบ้านอีกครั้ง…
‎ข้าจะเจอเจ้าที่ทุ่งหญ้า
‎กับเจ้า
‎คำบรรยายโดย ลลวรรณ