‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎กัปตันหนุ่มทรงพลัง
‎หาญกล้าในท้องทะเล
‎ทหารและลูกเรือ
‎ไม่มีเจ็บป่วย
‎อาลีนาที่รัก ผ่านไปหลายสัปดาห์แล้ว ‎ยังไม่ได้ข่าวจากเจ้าเลย
‎นี่เป็นจดหมายฉบับที่สาม
‎หน่วยของข้าถูกส่งไปที่เชอร์นาสต์
‎ที่ที่ชาวฟเยียร์ดาคอยโจมตียามค่ำคืนอยู่ตลอด
‎ด่านชายแดนอยู่ไม่ไกลแล้ว
‎ข้าพยายามติดสินบนผู้เรียกวายุ ‎ให้ส่งข้อความถึงเจ้า
‎เขาหัวเราะเยาะข้า
‎ข้าขอให้ผู้หมวดส่งจดหมายถึงราชวังน้อย
‎(พระเจ้าของเรามาแล้ว)
‎(สายเกินไป)
‎ก่อนจะไล่ข้าออกมา เขาถามว่า
‎"ว่าแต่นางเป็นอะไรกับเจ้า"
‎ข้าไม่แน่ใจว่าจะตอบยังไง
‎ซาชา
‎เซนยา
‎โคชิน
‎ภาพใบหน้าเจ้าวันนั้นบนเรือยังคงติดตา
‎ข้าคงไม่มีทางลืมมันได้
‎วาล็อก
‎มิเคล
‎และ… ลีโนรา
‎มีแค่นี้ ทุกคน
‎ข้าชอบเวลานางทำแบบนั้น
‎นี่ไง
‎กลิ่นเหมือนแกะตุ๋นเลย
‎ไอ้บ้าเอ๊ย
‎อะไร ข้าชอบแกะตุ๋นนี่
‎หุบปาก
‎เหล่าผู้เบิกทางทั้งหลาย ‎มีภารกิจใหม่มาจากออสอัลตา
‎ทุกหน่วยที่อยู่ทางเหนือของเชอร์นาสต์
‎ได้รับมอบหมายให้อาสาร่วมหาเบาะแส
‎นายพลคิริแกนเสนอรางวัล ‎ให้ไปเยี่ยมเยียนถึงราชวังน้อย
‎สำหรับคนที่หากวางตัวผู้ของโมโรโซวาได้
‎แล้วก็นั่นไง
‎ข้ารู้ว่าภาพวาดนั้นเป็นฝีมือเจ้า
‎ใช่แล้ว สัตว์โบราณในตำนาน
‎ยกเว้นว่าขอแบบตัวเป็นๆ
‎ไง เหล่าอาสาสมัคร
‎ในที่สุดนายพลทมิฬก็บ้าไปแล้ว
‎ให้ทหารของเรา ‎ไปทำเรื่องไร้สาระของกองพลที่สอง
‎ตอนนี้พวกเขามีผู้เรียกสุริยะแล้ว
‎นิทานพื้นบ้านโบราณก็กลับมาเป็นที่สนใจอีก
‎ข้าจะไปเอง
‎ข้าไปเอง
‎เข้ามาค่ะ
‎อรุณสวัสดิ์ คนสวย
‎มีจดหมายมาบ้างไหมคะ
‎ไม่มี
‎ข้าจะไปขี่ม้าเหรอ
‎กับนายพลคิริแกน
‎ข้าต้องฝึกฝน ไม่ใช่ขี่ม้าไปทั่วเมือง
‎ยิ่งข้าทำสิ่งที่ต้องทำได้เร็วเท่าไหร่ ‎จะได้รีบกลับไป…
‎ใช้ชีวิตแบบเดิมเหรอ
‎นี่คือชีวิตของเจ้าแล้ว
‎ใช่ ชีวิตของข้า
‎ที่มีโซยากำลังรอ…
‎เรียกลมพัดอัดข้าใส่กำแพงหรือไม่ก็กองไฟ
‎นางไม่อยู่ในเขตราชวัง
‎ไม่ได้ยินข่าวเหรอ
‎เขาส่งนางไปประเมินเป้าหมายของตัวเองใหม่
‎มาเร็ว เจ้าไม่อยากให้นายพลรอหรอก
‎ให้ตายเถอะ ทำไม เขาโกรธเหรอ
‎ตัวนี้น่าจะได้
‎สีดำคือสีของเขา ไม่ใช่ของข้า
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- อรุณสวัสดิ์
‎ท่านไม่ใส่ชุดเคฟตา
‎ไม่ชอบสีที่ข้าเลือกให้เหรอ
‎มีแค่ท่านคนเดียวที่ใส่สีนั้น
‎บอกหน่อย เจ้ากลัวจะเหมือนคนอื่นเหรอ
‎คงจะดีถ้าได้รู้สึกแบบนั้นสักวัน นายพล
‎วันนั้นยังมาไม่ถึง
‎เรียกข้าว่าอเล็กซานเดอร์เถอะ
‎(ครีเบียสค์ - ราฟกาตะวันออก)
‎แล้วก็…
‎ผ่านไปด้วยดี
‎ให้ตายเถอะ
‎งานเลี้ยงฤดูหนาวราชวังน้อย
‎ไม่มีทางที่เขาจะเข้าถึงผู้เรียกสุริยะโดยไม่มีนีน่า
‎โดยเฉพาะในระหว่างงานเลี้ยงบ้าบอนี่
‎ราชวังจะเต็มไปด้วยกองพลที่สอง
‎เราโชคดี
‎มีโอกาสที่เราจะดำเนินการต่อได้
‎ตอนนี้ที่เราอยู่ห่างเมืองหลวงแค่สามวัน
‎ขั้นตอนต่อไปคือหาทางเข้าไปในราชวังน้อย
‎ดูเหมือนว่าหอจดหมายเหตุครีเบียสค์ ‎มีพิมพ์เขียวของราชวังน้อย
‎แต่มันถูกเก็บไว้อย่างแน่นหนา
‎ห่างจากสายตาสอดรู้สอดเห็นของผู้คน
‎ใช่เลย
‎- นั่นหมายความว่ายังไง ‎- ถึงเวลาปล้นสักที
‎ข้าฝากกระสุนไว้ให้ จะได้นึกถึงข้า
‎สัญญาว่าจะไม่ลืมกันนะ ไมโล
‎แต่ข้าต้องไปแล้ว
‎ข้าจะให้แกอยู่ในความดูแลของสาวบาร์น่ารักคนนี้
‎ซึ่งต้องการกำลังใจจากแก
‎ข้ามีงานให้เจ้าทำ
‎เราต้องโบกรถไปทางตะวันออกของราชวังน้อย
‎ผูกมิตรไว้
‎แต่นั่นคืองานที่ยากที่สุดเลย
‎เจ้ากล่อมพวกเราได้นี่
‎เจ้าเห็นอะไร
‎ตัวข้าในสายตาของบางคน
‎หรืออาจเป็นตัวจริงของเจ้าที่ปรากฏในที่สุด
‎เป็นยังไงบ้างกับการปรับตัวในราชวังน้อย
‎การฝึกฝนเป็นไปด้วยดี
‎ข้าว่าเป็นไปได้ด้วยดีนะ
‎กับบากราบางครั้งก็บอกยากใช่ไหม
‎ตลอดเวลา
‎พอใจกับห้องที่อยู่ไหม
‎ข้าไม่เคยนอนเตียงที่มีหินอุ่นมาก่อน
‎ข้าดีใจที่มีเจนยา
‎ข้าแค่ไม่แน่ใจว่าชีวิตข้าจะเป็นยังไงต่อไป
‎ข้าเข้าใจความรู้สึกเจ้า แม่นางสตาร์คอฟ
‎ตอนข้าเป็นเด็ก ข้าเคยหนีมาซ่อนที่นี่
‎เมื่อข้ารู้ตัวว่าเป็นทายาทของกรีชา ‎ที่มีคนเกลียดมากที่สุดในราฟกา
‎ข้าจะมาที่นี่
‎โยนเหรียญ
‎และอธิษฐานต่อน้ำพุแห่งนี้
‎ขอพรเดิมๆ ซ้ำแล้วซ้ำอีก
‎ขอให้ข้าเป็นคนอื่น
‎นี่คือเรื่องของเขาใช่ไหม
‎เจ้าดูออกแค่จากภาพเก่าๆ พวกนี้เหรอ
‎แน่นอน
‎เด็กทุกคนเรียนประวัติศาสตร์ ไม่ใช่แค่กรีชา
‎หลายร้อยปีก่อน กษัตริย์อนาสตาส
‎จ้างกรีชาเป็นที่ปรึกษาทางทหาร
‎ผู้เรียกเงา
‎เจ้าเรียกชื่อนั้นได้ เจ้าแห่งความมืด
‎เจ้าแห่งความมืดกระหายอยากได้อำนาจเพิ่ม
‎กษัตริย์เกรงจะเกิดการปฏิวัติ ‎เลยตั้งเงินรางวัลค่าหัวเขา
‎และกรีชาคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างเขา
‎เจ้าแห่งความมืดรู้ว่าเขามีกำลังคนน้อยกว่า
‎เขาเลยพยายามสร้างกองพลของตัวเอง
‎โดยใช้วิทยาศาสตร์ต้องห้าม
‎ศาสตร์เดียวกับที่โมโรโซวา ‎เคยใช้สร้างเครื่องขยายพลัง
‎แต่เขาล้มเหลว
‎เขาสร้างแดนพยับเงาขึ้นแทน
‎และต้องตายเพราะมัน
‎พร้อมกับคนอื่นมากมายนับไม่ถ้วน
‎ข้าร่ำเรียนมาใช้ได้ไหม
‎ข้าอุทิศชีวิตเพื่อลบล้างบาปที่ยิ่งใหญ่ของบรรพบุรุษ
‎แต่ผู้คนไม่เคยมองว่าข้าคือทางออก
‎เป็นแค่เครื่องเตือนใจถึงปัญหานั้น
‎พวกเขาต้องการโทษใครสักคน
‎ท่านถึงมองข้าแบบนั้นใช่ไหม
‎ข้าคือทางออกของท่าน
‎ยกเว้นว่าถ้าข้าทำพลาด
‎ผู้คนจะกล่าวโทษข้าแทน
‎และข้าจะเป็นเจ้าแห่งความมืดคนใหม่
‎ถ้าเจ้าจะเชื่ออะไรสักอย่าง…
‎เชื่อเถอะว่าข้าจะไม่ปล่อยให้เรื่องนั้นเกิดขึ้น
‎ข้าขอบคุณสำหรับความรู้สึกนั้น แต่ว่า…
‎ข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้า
‎ข้าและเจ้าจะเปลี่ยนแปลงโลก อาลีนา
‎ข้าควรพาเจ้ากลับไป
‎บากราไม่ชอบให้ใครสาย
‎อาลีนาที่รัก ‎นี่อาจเป็นจดหมายฉบับสุดท้ายจากข้าถึงเจ้า
‎กวางตัวนี้เกี่ยวข้องกับเจ้า ‎ข้าไม่รู้ว่ายังไงและทำไม
‎แต่ถ้าการตามล่ามันให้นายพลของเจ้า ‎จะทำให้เราได้เจอกัน
‎ข้าก็จะเจอเจ้าในไม่ช้า
‎นั่นผลไม้เมล็ดแข็งเหรอ
‎เจ้าไม่ต้องให้ข้าก็ได้
‎นี่ของข้า
‎นี่ เจ้าคิดจริงๆ เหรอว่า ‎เราจะปล่อยให้เจ้าไปคนเดียว
‎ข้าขอแค่เจ้าจับตัวหมูป่าวิ่งไวมาเป็นมื้อค่ำสักตัว
‎ข้าไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่า ‎หาเจ้าตัวเล็กพวกนี้เจอยังไง
‎แต่แค่พูดถึงมันน้ำลายก็ไหลแล้ว
‎ข้าขอส่วนแบ่งเจ้าครึ่งหนึ่ง
‎เอาละ ไปลุยกันเลย
‎ยื่นมือออกมา ฝ่ามือหันเข้าหากัน
‎ไฟ
‎อีกที
‎หยุดได้แล้ว
‎ข้าจะหยุดเมื่อเจ้าเริ่ม
‎เจ้านอนไม่พอ
‎ไม่พอ
‎ไม่พอเลย
‎มีครั้งหนึ่งบากราปล่อยฝูงผึ้งใส่ข้า
‎ที่แย่ที่สุดคือมันได้ผล
‎ได้ผลจริงๆ
‎หลังจากนั้นข้าเรียกพลังได้ตามใจเลย
‎ยังไงมันก็ไม่สำคัญ
‎เมื่อมัลมาถึงที่นี่ อะไรๆ จะดีขึ้น
‎เขาคอยให้กำลังใจข้าในเวลาลำบาก
‎เขารู้ว่าจะต้องพูดอะไร ‎จึงช่วยให้ข้าผ่านพ้นเรื่องนี้ไปได้
‎หวังว่านะ เรามีเรื่องต้องคุยกันเยอะมาก
‎มัลเหรอ
‎เขาหล่อไหม หล่อละสิ ‎ข้าบอกได้เลยจากวิธีที่เจ้าพูดชื่อเขา
‎- ไม่ใช่แบบนั้น ‎- แน่เหรอ
‎พ่อหนุ่มกำยำคนนี้จะมาเมื่อไหร่
‎ข้าเชิญเขาไปแล้ว คงเร็วๆ นี้แหละ
‎ให้แน่ใจว่ารู้กันทั่ว ‎เราจะได้มาเจอตอนที่เขามาถึง
‎เอาละ การปล้นหอจดหมายเหตุหลวง
‎นี่คือแผนที่วางไว้
‎ยามรักษาการณ์เฝ้าอยู่ตลอดเวลา
‎เราต้องเข้าออกให้เงียบที่สุด
‎นั่นหมายความว่าไม่ใช้ปืน เจสเปอร์
‎ก็ได้
‎อิเนจ โดมหลังคาอยู่เหนือห้องเก็บเอกสารพอดี
‎พิมพ์เขียวของราชวังน้อยถูกเก็บไว้ที่นั่น
‎เข้าใจแล้ว ข้าจะเข้าไปทางนั้น
‎สวัสดีครับ
‎ข้าชื่ออิวานอฟสกี เป็นช่างแกะสลัก
‎ครับ
‎ข้าต้องการความช่วยเหลือจากท่านจริงๆ
‎ข้ากำลังสร้างสรรค์งานชิ้นหยุดโลก
‎สำหรับงานเลี้ยงฤดูหนาว
‎ข้าอยากทราบขนาดของประตูทางเข้าราชวังน้อย
‎งานชิ้นสำคัญอาจจะใหญ่เกินกว่าจะเข้าประตูได้
‎ข้าคงจะโดนกษัตริย์ตัดหัว
‎ถ้ารูปปั้นของพระองค์ถูกวางไว้ในลานแทน
‎งานเลี้ยงบ้าบอ
‎ข้าต้องดึงพิมพ์เขียวออกมาทุกวันเลย
‎รอตรงนี้นะ
‎ด้วยความกระวนกระวาย
‎ข้าจะใช้ฟอสฟอรัสทิ้งร่องรอย ‎เพื่อนำทางให้ไปถึงเป้าหมาย
‎ห้องเก็บเอกสารถูกล็อกไว้ตลอดเวลา ‎ด้วยระบบล็อกสองชั้น
‎ดังนั้นอิเนจจะต้องเข้าและออกทางเดิม
‎ขนาดของประตูทางเข้าราชวังน้อย
‎ขอผู้เรียกสุริยะอวยพร
‎ข้าไม่เชื่อเรื่องนั้นหรอก
‎ไม่ พูดตรงๆ นะ
‎ข้าก็ไม่เชื่อเหมือนกัน
‎เจสเปอร์ หลังพระอาทิตย์ตกดินแล้วสองชั่วโมง ‎เจ้าค่อยเข้าไป
‎เจ้าต้องทำตัวให้กลมกลืน
‎ง่ายๆ
‎วาล์วแสงไฟอยู่ที่ชั้นสอง
‎ข้าจะเข้าไปเมื่อเห็นว่าไฟดับ
‎และตามรอยที่เจ้าทิ้งไว้ไปจนถึงพิมพ์เขียว
‎นักจดหมายเหตุต้องดึงพิมพ์เขียวมาดู ‎วันละหลายครั้ง
‎เราเลยขโมยมันออกมาไม่ได้ ‎ไม่งั้นพวกเขาจะสงสัยเอาได้
‎แล้วไง ทำสำเนาสิ
‎แต่ระวังนะ ถ้ามือหนัก หมึกจะเปื้อน
‎ข้ารู้งานดีน่า
‎ไฟดับ ไม่รู้ว่าเป็นไปได้ยังไง
‎เลฟอยู่ไหน ไปหาตัวเขา
‎- เจออะไรไหม ‎- ไม่มี
‎หลบ
‎เมื่อกี้ช้าไปหน่อยนะ
‎หรือทันเวลาพอดี
‎ท่านนายพล…
‎อยากพบข้าเหรอ
‎ใช่ เฟดเยอร์
‎บอกข้าหน่อย
‎เคยทำงานกับนักรบพลังจิตที่ชื่อนีน่า เซนิคไหม
‎เคยครั้งหนึ่งครับ ‎นางเป็นหนึ่งในยอดฝีมือในกองพลที่สอง
‎ก็ใช่
‎นีน่าทำภารกิจสำคัญให้ข้าอยู่ ‎และนางไม่ได้มารายงานตัว
‎ถ้านางยังมีชีวิตอยู่ ‎นางอาจต้องการความช่วยเหลือ
‎ถ้าเป็นนีน่าแล้ว นางยังมีชีวิตอยู่แน่ๆ
‎ข้าไม่ต้องการการคาดเดาของเจ้า เฟดเยอร์
‎ข้าอยากให้เจ้าหาตัวนาง
‎- ถ้างั้น… ‎- ไม่ ดูสิ
‎แล้วโถงทางเดินนี้ล่ะ
‎เป็นไปไม่ได้ ดูสิ หอปืน
‎ไม่มีทางเข้า
‎และไม่มีทางออก
‎ข้าคิดว่าแผนนี้อาจจะไม่ได้ผล
‎นั่นมัน… ขี้กวางวิเศษเหรอ
‎ฝูงนี้ต่างไป
‎ถึงอากาศจะหนาวจัด พวกมันก็จะไม่อดตาย
‎หัวหน้าฝูงของพวกมันยอดมาก
‎มันรู้จักพื้นที่แถวนี้ดีมาก
‎ไปกันต่อเถอะ
‎ไปเถอะ พ่อตัวโต นั่นขี้มหัศจรรย์
‎- เจ้าถืออะไรไว้น่ะ ‎- ไม่มีอะไร
‎เจ้าเก็บขี้กวางมาเหรอ ดูโบรฟ
‎เผื่อเราหากวางจริงๆ ไม่เจอ
‎อะไรนะ ทำไม
‎กวางนี้คือหนี่งในสิ่งมีชีวิต ‎ที่เพิ่มพลังให้กรีชาไม่ใช่เหรอ
‎ใช่
‎คิดว่านี่จะได้รางวัลงามแน่
‎- เจ้านี่… ‎- อัจฉริยะจริงๆ
‎เอาอะไรห่อมันไว้หน่อยไม่ได้เหรอ ให้ตาย…
‎ใจเย็นน่า มันแห้งแล้ว
‎- ข้าขอส่วนแบ่งครึ่งหนึ่ง ‎- ตกลง
‎ข้าไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าทำไมถึงเขียนจดหมายฉบับนี้
‎ทางนี้
‎ข้าอาจจะไม่มีทางได้ส่งมัน
‎แต่ข้าจะหากวางให้เจอ
‎เป็นสิ่งหนึ่งที่ข้ายังให้เจ้าได้
‎อาจจะเป็นสิ่งเดียว
‎ข้าเอาอาหารมาให้
‎คงจะมียาพิษ
‎จะให้ข้ากินต่อไหม
‎ก็ได้ งั้นก็ไม่มีพิษ
‎แต่ข้าไม่โง่หรอกนะ
‎เจ้าต้องการบางอย่างจากข้า
‎แม่มดชินกับการหลอกลวง ‎จนไม่ยอมรับมารยาทดีๆ เหรอ
‎มารยาทเหรอ
‎เจ้าพูดถึงมารยาท ‎ทั้งที่ล่ามโซ่ข้าไว้ ปล่อยให้ข้าหิว
‎- ข้าพยายามป้อนเจ้าอยู่นี่ไง ‎- ทำไมกัน
‎ก็ได้
‎ข้าอยากได้บางอย่างจากเจ้า
‎คำตอบ
‎พ่อแม่ของเจ้าเป็นกรีชาด้วยรึเปล่า
‎พ่อแม่เจ้าก็เป็นพ่อค้าทาสด้วยรึเปล่า
‎เจ้าเกิดมาเป็นแม่มดหรือว่าเลือกจะเป็นเอง
‎เจ้าเกิดมาเลวหรือว่าเลือกจะเป็นเอง
‎พวกเขาสอนอะไรเจ้า
‎นอกจากว่าเราเลวร้ายและควรถูกเผาทั้งเป็นน่ะ
‎ว่าเจ้าจะฆ่าพวกเราทุกครั้งที่มีโอกาส
‎เพราะพวกเจ้าอยากให้กรีชาทุกคนตาย
‎ข้าเถียงกับเจ้าทำไมเนี่ย
‎ไม่ใช่ว่าเจ้าจะเปลี่ยนใจหรืออะไรสักหน่อย
‎แค่ทำให้ตัวเองรู้สึกดีหลังจากส่งข้าไปตาย
‎ข้าไม่รู้สึกอะไรกับเจ้าเลย
‎นั่นคงทำให้เจ้าทำงานได้ดี
‎และเป็นคนแย่มากๆ ด้วย
‎แย่เหรอ
‎คำพูดจากปากผู้ที่ใช้เวทมนตร์หยุดหัวใจผู้ชาย
‎เจ้ารู้แม้กระทั่งนักรบพลังจิตทำอะไรเหรอ
‎รู้สิ
‎แม่มดที่ทำให้คนโกรธ
‎รู้ไหมว่าเราทำให้คนใจเย็นลงได้ด้วย
‎หรือบรรเทาความเจ็บปวดน่ะ
‎ทำให้พวกเขารู้สึกโล่งใจ
‎ใจเย็นๆ มือข้าถูกยึดไว้แบบนี้ ‎ข้าทำอะไรเจ้าไม่ได้หรอก
‎เจ้าบอกว่าผู้ชายที่เจ้าทำงานให้จะตามล่าข้า
‎หมายถึงเจ้าแห่งความมืดเหรอ
‎เจ้ามันน่าสมเพช
‎เจ้ามานี่พร้อมของกำนัลสงบศึกแบบขอไปที
‎แต่ที่จริงแค่ต้องการข้อมูลเกี่ยวกับเขาเหรอ
‎เจ้าหิว
‎ข้ายอมอดตายดีกว่าเป็นคนทรยศ
‎ได้
‎ไม่ต้องบอกอะไรข้าก็ได้
‎แค่กินซะ
‎เห็นไหม
‎มันไม่ได้แย่ขนาดนั้น
‎ข้าจะไม่รับเศษเดนจากคนอย่างพวกเจ้า
‎แล้วเจ้าจะรับ
‎มีแผนอะไรเตรียมไว้ไหม
‎คือครีเบียสค์ก็ไม่ได้แย่นะ
‎เราเปิดบาร์ได้
‎หมักเบียร์ราฟกาตะวันออกให้ชาวตะวันตกน่ะ
‎หุบปาก เจสเปอร์
‎ข้าคิดถึงไมโล
‎สหาย
‎ดีใจเรื่องอะไรกัน
‎นี่มาร์โค
‎มาร์โคคือหัวหน้ากลุ่มนักแสดงพอมดรากอน ‎ที่ออกเดินทางแสดงตามที่ต่างๆ
‎พวกเขาได้รับเชิญ ‎ให้ไปแสดงที่งานเลี้ยงฤดูหนาวในปีนี้
‎ฝันมาตลอดชีวิตเลย
‎ใช่ๆ
‎โอกาสที่จะเข้าไปในราชวังน้อย
‎แต่พวกเขาเสียนักแสดงหลักไป ‎จากอุบัติเหตุโชคร้ายไม่คาดฝัน
‎พวกเขาเดือดร้อนจริงๆ และต้องการคนที่
‎มีฝีมือแสดงแทนดาวเด่นของพวกเขาได้
‎และในฐานะผู้จัดการ ‎นักแสดงยอดฝีมือของเคตเทอร์ดัม
‎ข้าเลยได้ความคิดดีๆ
‎มีเพื่อนเคยบอกไว้ว่า
‎"ถ้าข้าจัดการเรื่องนี้ไม่ได้ ‎พวกเราคงไปไม่ถึงไหน"
‎พระเจ้าคงส่งเจ้ามาจริงๆ
‎ใช่ การแสดงต้องดำเนินต่อไป
‎ทีนี้
‎เจ้าใส่… ชุดนี้ได้ไหม
‎ได้แน่นอนอยู่แล้ว
‎สีพวกนั้นเหมาะกับนางเลย
‎แต่เรื่องของเรื่องคือว่าอิเนจ…
‎เราทำงานกันเป็นทีมน่ะ
‎ต้องมีอะไรแลกเปลี่ยน
‎เจ้ามีความสามารถอะไร
‎เวทีเป็นของท่านแล้ว
‎ข้ามีอาชีพอยู่แล้ว
‎ข้าคิดว่าต้องการเครื่องขยายพลัง ‎ที่จะเสริมพลังของข้าได้
‎เจ้าเปิดไฟส่องทางเองยังไม่ได้เลย
‎จะไปเพิ่มพลังให้กับอะไร
‎ตอนที่คิริแกนแตะตัวข้า…
‎นายพลคิริแกนจะคอยช่วยเจ้าตลอดไปไม่ได้
‎การใช้เครื่องขยายพลังนั้นป่าเถื่อนสันหลังยาว…
‎ให้กำลังใจกันหน่อยก็ได้
‎ข้าไม่ใช่แม่เจ้า
‎แต่อย่างเจ้าคงเป็นลูกแหง่
‎นั่นยังไง ยินดีต้อนรับ
‎ชานั้นคงได้ผลแล้ว
‎อะไรนะ
‎เจ้าอยู่ที่ไหน หนูน้อย
‎ข้าอยู่ที่บ้านเด็กกำพร้า
‎คอยดูต้นทางไว้นะ
‎ถ้าเห็นใครมา ส่งสัญญาณบอกข้า
‎พอข้าได้สมุดวาดภาพแล้ว เราจะวิ่งหนีไป
‎เราจะไม่หันหลังกลับมาอีก โอเคนะ
‎เราจะวิ่งออกไปในทุ่งนั้นกี่ครั้งกัน
‎ถ้าไม่ใช่กรีชาที่พยายามแยกเราจากกัน ‎ก็เป็นสงคราม
‎เราหลบซ่อนตลอดไปไม่ได้ แต่เราหนีไปได้
‎ด้วยกัน
‎วันนี้วันอะไร
‎วันที่ผู้ทดสอบมาถึง
‎นึกว่าจะหลบซ่อนได้เหรอ
‎คิดผิดแล้ว
‎มาเร็ว
‎เราทดสอบเขาแบบนี้ไม่ได้
‎อาการบาดเจ็บทำให้ทดสอบไม่ได้
‎งั้นอยู่กับข้านะ เจ้าหนู
‎มาสิ
‎ไม่มีอะไรต้องห่วง
‎ถ้าเจ้าไม่ใช่กรีชา ชีวิตจะดำเนินต่อไปเหมือนเดิม
‎แต่ถ้าหากว่าใช่
‎โลกใบใหม่รอเจ้าอยู่
‎และทั้งหมดนี้จะกลายเป็นอดีต
‎นี่จะเจ็บหน่อย
‎แค่หายใจ และปล่อยแขนสบายๆ นะ
‎วันนั้นเกิดอะไรขึ้น
‎ข้าได้รับการทดสอบ
‎ข้ารู้ว่าผู้ทดสอบใช้ความเจ็บปวดกะทันหัน ‎ในการตรวจหาพลังกรีชา
‎แต่มันจะไม่แสดงให้เห็นถ้าข้าเจ็บปวดอยู่แล้ว
‎ข้าเลยปกป้องตัวเอง
‎แม่หนูนี่ไม่ใช่กรีชา
‎ข้าไม่รู้ตัวว่าตัวเองเป็นกรีชา
‎ข้าแค่ทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อจะได้ไม่ต้องแยกจากมัล
‎เจ้าปกป้องตัวเองด้วยการปฏิเสธตัวเอง
‎เขาถูกรังแกเวลาที่อยู่ตัวคนเดียว
‎ข้าไม่ได้คิดถึงตัวเอง ข้าคิดถึงเขา
‎เรามีแผนจะหนีไปด้วยกัน
‎เจ้าเคยมีแผน
‎บางทีเขาอาจไม่เคยมี ‎เพราะตอนนี้เขาอยู่ไหนล่ะ
‎ข้าไม่รู้
‎งั้นเจ้าจะปิดกั้นตัวเองเพื่อใคร
‎เรียกแสงมา
‎ข้ากำลังพยายามอยู่
‎ต้องรอให้เด็กราฟกาเป็นกำพร้า ‎จากสงครามนี้อีกกี่คน
‎เพียงเพราะเจ้ากลัวที่จะเผชิญความจริง
‎อาลีนา
‎ข้ามากวนท่านรึเปล่า
‎ไม่เลย
‎นอนไม่หลับเหรอ
‎เข้ามาสิ
‎เอ้านี่
‎นี่แผนที่ฉบับล่าสุดรึเปล่า
‎ใช่แล้ว
‎ศัตรูของเราถูกคุกคามเพียงเพราะเจ้ามีตัวตน
‎แต่ราฟกาจะยืนหยัดต้านพวกเขาได้ ‎ก็ต่อเมื่อเราเป็นปึกแผ่น
‎และมีข่าวลือเรื่องกบฏในฝั่งตะวันตก
‎นำโดยนายพลกองพลที่หนึ่งผู้ทรงเกียรติของเรา
‎คนของเราเอง หันหลังให้เรา
‎อเล็กซานเดอร์…
‎ข้าต่อสู้สงครามนี้
‎ตามลำพังมานานมาก
‎ข้าฝังศพทหารดีๆ ไปเยอะ
‎มิตรสหาย
‎ทรัพย์สมบัติร่อยหรอ
‎สถานการณ์ยิ่งจวนตัว…
‎และคนของเราเองกำลังต่อต้านกรีชา
‎เหมือนกับที่ญาติพวกเขาเคยทำ
‎ท่านไม่ได้อยู่ลำพัง
‎ข้ารอเจ้ามานานมาก
‎ข้าต้องไปแล้ว
‎กัปตัน
‎พายุกำลังไล่ตามเราทัน
‎อีกไม่ช้าเราจะเข้าไปอยู่ตรงกลาง
‎เรืออาจจะแตกได้
‎ถ้าสถานการณ์เลวร้าย ฆ่าพวกนักโทษซะ
‎ว่าไงนะ
‎เราไม่อยากให้พวกนี้หนีรอดไปได้ ‎ขณะที่เรากำลังจม
‎แต่ท่านครับ พวกเขาต้องไปขึ้นศาล
‎แล้วไง
‎ข้าว่านิ้วเท้าข้าแข็งตอนกลางคืน
‎อะไรแย่กว่ากัน ‎ความหนาวเหน็บหรือแดนพยับเงา
‎- แดนพยับเงา ‎- แดนพยับเงา
‎เรากำลังผ่านเข้าไปในเขตฟเยียร์ดา
‎ไม่
‎ต้นแอชศักดิ์สิทธิ์ พวกมันจะไม่ทำให้เป็นรอย
‎แน่ใจนะว่าฝูงกวางไปทางนั้น
‎โอกาสสุดท้ายที่จะหันหลังกลับ
‎แล้วให้พวกเจ้าแบ่งรางวัลกันเหรอ ตามมาให้ทัน
‎ข้าเขียนหาเจ้าเรื่อยๆ เหมือนกับว่า ‎ถ้อยคำเหล่านี้จะถึงเจ้าก่อนตัวข้า
‎แต่บางทีที่ข้าทำคือการซ้อมสิ่งที่จะพูดกับเจ้า
‎สิ่งที่ข้าควรจะพูดก่อนหน้านี้
‎มีจดหมายถึงข้าไหม
‎ด้วยกัน
‎โอเค
‎ด้วยกัน
‎นี่อาลีนา
‎เพื่อนตัวน้อยของเจ้าจากเครัมซินเหรอ
‎นี่นางเหรอ
‎"เพื่อนตัวน้อย" เหรอ
‎การต้องการคนอื่นคือความอ่อนแอ
‎ดีมาก
‎ทีนี้เริ่มงานได้แล้ว
‎ความจริงคือ ‎มีเสียงตอนที่เจ้าจุดไฟที่เต็นท์ของคิริแกน
‎เสียงสูง
‎ตอนนั้นข้ารู้ว่าคือเจ้า
‎ตอนเราเป็นเด็ก เจ้าจะจับมือข้าไว้
‎และบางครั้งข้าจะได้ยินมันอยู่ในหัว
‎นี่กลางดึกแล้ว แต่ข้าตื่นอยู่
‎ดูโบรฟและกระเพาะปัสสาวะจิ๋วของเขาก็ด้วย
‎และข้าได้ยินเสียงนั้นอีกแล้ว
‎เสียงเบาๆ ร้องเรียกข้า
‎มัล อะไรน่ะ
‎ดูโบรฟ
‎มัล ช่วยด้วย
‎ดูโบรฟ
‎ช่วยด้วย
‎พวกมันมีกันแค่นี้เหรอ
‎ยินดีต้อนรับ พวกกระจอก ‎สู่การเริ่มต้นอาชีพ
‎พวกเจ้าเอาตัวรอดจากการฝึกพื้นฐานมาได้
‎ตอนนี้ถึงเวลาเริ่มผจญภัยจริงๆ
‎ก่อนอื่นเลย
‎ชุดเครื่องแบบที่ใส่อยู่คือชุดเดียวที่มี
‎จนกว่าพวกเจ้าจะเป็นทหารเต็มตัว
‎ขอโทษครับ ข้ามาหาอาลีนา สตาร์คอฟ
‎ทำไมต้องเป็นนาง
‎ข้าและนางเป็นเพื่อนเก่า เราโตมาด้วยกัน
‎เจ้าเจอนางไม่ได้ ‎นางทะเลาะกับทหารพลาธิการ
‎เขาด่านาง นางเลยต่อยเขา
‎ตอนนี้นางถูกขัง และเขาอยู่ที่ผับ
‎- ท่านคือทหารพลาธิการใช่ไหม ‎- ใช่
‎มัล เจ้ามาที่นี่
‎เดี๋ยวนะ เจ้าอยู่ที่นี่ เพราะอะไร
‎เรื่องเดิมๆ
‎เหมือนกัน
‎เกิดอะไรขึ้น
‎เย็บสิบเอ็ดเข็ม
‎เหมือนกัน
‎ใช่แล้ว
‎อยากเจอข้าเหรอ
‎ข้าอยากให้เจ้าช่วยหน่อย
‎ลบมันออก
‎[พูดภาษาฟเยียร์ดา] เอาให้แน่ใจว่าอีกคนตาย
‎มิเคล
‎ข้าขอโทษ
‎อาลีนา ถ้าเจ้าได้จดหมายฉบับนี้
‎รู้ไว้นะว่าตอนที่ข้าเล่าเรื่องทิศเหนือของจริง
‎ข้าหมายถึงเจ้า
‎เจ้าคือทิศเหนือของจริงของข้า
‎และตอนนี้ข้าเห็นทางไปหาเจ้าแล้ว
‎คำบรรยายโดย ลลวรรณ