NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Aleksandrze.
Jesteś.
- Martwiłem się. - Nic mi nie jest.
Nie jestem już taka słaba.
Nie słaba.
Jesteś śmiertelniczką.
Tu nie jest bezpiecznie.
Mogłabym żyć wiele lat.
Dzięki szkoleniu i amplifikatorowi.
Kolejne sto lat, może więcej.
Z twojej perspektywy to dużo.
Żołnierze.
Zapewne w Sikursku.
Wczoraj najechali naszą wioskę, szukali griszów.
- Kilkoro z nas uciekło. - Baghra?
Wyprowadziła innych.
Zmrocz!
Wiem, że tu jesteś!
Pamiętasz Ryevost?
Ten sam plan?
To ty. Zmrocz.
Nic ci nie zrobię.
Król chce cię żywego.
Chyba że będziesz stawiał opór…
Proszę.
Nie chcę was krzywdzić.
Mam wiadomość do króla.
Jeśli on lub jego ludzie zabiją jeszcze kogoś z moich…
- Poddaj się, griszo. - Luda.
Ta wiedźma go leczyła.
- Przepraszam. - Luda.
Ręce do tyłu!
Bo następna strzała cię wykończy.
Masz dwa dary dla króla.
Zabierz nas do pałacu, by zostać porucznikiem!
Potrzebuję tylko ciebie, nie twojej uzdrowicielki.
Co?
Myślałeś, że pozwolimy wam szkolić u nas wiedźmy?
Nie będę z wami współpracować bez niej.
Zrozumiano?
Mówiłem, że mamy inne rozkazy.
Nie, proszę.
Błagam was!
Nie!
Przepraszam.
Nadal…
masz wiadomość do króla?
Tak.
Oto ona!
Jest tu jakiś uzdrowiciel?
- Uzdrowiciel? - Mamy tylko formatora.
Czekaliśmy na Ludę.
Luda jest tutaj.
Śmiertelniczka.
Gdzie Baghra?
- Synu. - Matko.
Jestem.
Ale musimy odejść. Na zachodzie roi się od żołnierzy.
Karzą nas za nasze moce.
Karzą ciebie.
On się ciebie boi.
Chce, byś i ty bał się jego.
Dzięki mnie wygrał wojnę.
I przez to zaczął wojnę z nami.
Aleksandrze.
Gdzie twoja uzdrowicielka?
Nie żyje.
Przeze mnie.
Oni zawsze umierają.
Nie są tak silni jak my.
To ty nauczyłaś mnie zabijać, matko.
Masz krew na rękach tak samo jak ja.
Nauczyłam cię tego, żebyś się bronił.
A nie bronił ich.
Powtarzałam ci to, ale jesteś uparty.
Nie chciałeś słuchać.
Teraz posłuchasz?
Uciekaj na zachód, do Kerchu.
Czekaj, aż król umrze
i wróć pod nowym nazwiskiem.
Arystokratycznym.
Zaczekaj na problem, który rozwiąże tylko grisza.
A król nas zaakceptuje.
Griszowie są zagrożeni.
Musimy ich chronić. Nauczyć ich walczyć.
Większość nie nadaje się do walki.
Potrafią naprawiać i tworzyć.
Stworzymy armię.
Morozov tak zrobił.
Stworzył życie, by zwiększyć moc.
To nasz krewny. Nas też stworzył.
Chcesz użyć merzosti?
Praktykujemy Małą Naukę, nie magię!
W archiwach są jego dzienniki.
Nie. Nie zdołasz tego kontrolować.
Mogę tworzyć, tak jak on.
Wtedy zginiesz, tak jak on.
To nieprzewidywalne.
Niestabilne.
Mała Nauka nas karmi, a merzost karmi się nami.
Zabraniam ci.
Słyszysz mnie?
Żołnierze.
- Ilu? - Zbyt wielu.
Zmrocz.
Jesteś otoczony.
Jeśli mnie zabijesz, moi ludzie nikogo nie oszczędzą.
Zabijesz wszystkich.
Łącznie z twoją matką.
Król rozkazał cię pojmać.
Straciłeś uzdrowicielkę.
Ręce do góry, szeroko.
Wiem, jak działa wasza Mała Nauka.
Musisz złączyć ręce.
Jeśli ruszy rękami, wystrzelcie.
Nie mam armii, by z wami walczyć,
dlatego zrobię z was własną armię.
Poddajcie się mi!
Co ty zrobiłeś?
Stworzyłem coś.
Generale, ona jest gdzieś niedaleko.
Nic więcej nam nie zostało?
Jesper, torba.
Na świętych.
Samo się nie zagoi. Muszę zszyć ranę.
- Kiedy będziesz mogła jechać? - Niedługo.
- Dokąd? - Do Ketterdamu.
Kończą nam się fundusze
oraz czas, mamy konflikt interesów.
Pora ograniczyć straty.
Bękart tęskni za Baryłką.
Postrzał to pestka, ale widok igły cię przeraża?
Kula przechodzi przez ciało błyskawicznie.
A to…
- Gdzie się tego nauczyłaś? - W Menażerii.
Ale po co…
To straszne.
Dlatego nie mogę tam wrócić.
Gdybyś powiedziała to Kazowi, zamordowałby Heleen.
Nie słuchasz mnie.
Nie mogę tam wrócić.
Co?
Zamierzałem…
powiedzieć, żebyś zaufała Kazowi
i że nie pozwoli ci wrócić, ale…
nie mam prawa ci mówić,
co masz zrobić z szansą na wolność.
Nie ułatwiasz mi sprawy.
Wiem.
Też bym za sobą tęsknił.
Jestem cudowny.
Gdy znajdziemy jelenia, to ja muszę go zabić.
Nie umiesz strzelać.
Nie bez powodu jesteś kartografką.
Dobrze. Wyceluję, a ty wystrzelisz.
Naprawdę…
chcesz założyć jego kości?
Tak.
A przynajmniej tak to się robiło.
Tam.
- Czekaj. - Co robisz?
Muszę do niego podejść.
Jak z żywego…
Nie wiem.
Nie chciał, żebym miała amplifikator.
Kirigan nie mówił mi o nich.
Może jest jakiś inny sposób.
To zwierzę nie jest twoje.
Mal!
Spokojnie.
Nie!
Nie uratujesz ich.
Masz moc światła,
ale nie umiesz leczyć.
Wiem, że zależy ci na tropicielu.
Daj mi jelenia, to mój uzdrowiciel go uleczy.
Nie.
Nie ruszaj się, bo stracisz za dużo krwi.
Musisz go zabić.
Musisz.
Nie!
Nie.
Mówiłeś, że go nie skrzywdzisz.
Daj mi poroże.
Tak jest.
Ty morderco!
Idioto!
A otkazat'sia, generale?
Dotrzymuję słowa.
Ulecz go.
On jedynie bronił panny Starkov.
Zgłodniałaś?
Czy chcesz się pożegnać?
Jesper naprawił laskę.
Czyli odchodzisz.
To tyle?
Po tym wszystkim
nie powiesz nic więcej?
Niby co?
Miałaś rację!
W jakiej kwestii?
Przywoływaczki.
Miałaś rację.
To nie oszustka.
Ciągle to sobie przypominam.
To nie była sztuczka,
a jej światło.
No i?
Kaz Brekker uwierzył w świętych?
- Niezbyt. - Powiedziałeś…
Że Alina Starkov to grisza potrafiąca kontrolować światło.
Ma moc, ale to nie mityczna wybawicielka.
W porządku.
Skoro nie wierzysz w świętych, to w co?
W siebie.
- Po co pytałam? - I w ciebie.
I Jespera.
W moje Wrony.
Bo lecimy na twoje zawołanie?
Jak te mściwe ptaki?
Wrony pamiętają twarze tych, którzy im zawinili.
I tych, którzy okazali im dobroć.
Przekazują sobie nawzajem, komu pomagać, a kogo unikać.
Żaden święty się mną nie opiekował.
Ale ty owszem.
Nie mogę wrócić do Menażerii.
Nie wrócisz.
Co robisz?
Założę ci to na szyję.
Dlaczego?
Nie zabiłam jelenia. To nie mój amplifikator.
On go zabił. To jego moc.
Sama o to prosiłaś, gdy się poznaliśmy.
Chciałaś przekazać moc komuś, kto ją wykorzysta.
Już umiem jej używać.
Bardzo mało wiesz.
Nauczysz się.
Coś wiem.
Generale Kirigan.
Aleksander to fałszywe imię?
Uważaj na słowa.
Odpowiadasz nie tylko za swoje życie.
Miałeś go puścić.
Mówiłem, że go uleczę.
Reszta zależy od ciebie.
Nic nie zależy ode mnie!
Wiesz, co może być silniejsze ode mnie lub od ciebie?
Nasz sojusz. My, razem.
Razem możemy położyć kres wszystkim wojnom.
Chronić naszych ludzi.
Nie chcesz tego?
Zniszczymy Fałdę?
Możemy wszystko.
Razem.
Co się dzieje?
Nie rozumiem.
To powinno…
Połączyć nas?
Tak.
Powinieneś mieć dostęp do jej światła.
W teorii.
To moja moc.
Ale teraz ja ją kontroluję.
- Ilu ich tam jest? - Dwójka.
W końcu któryś
będzie musiał złożyć raport.
Wtedy wejdziemy.
Nie żebym się przejmował,
ale na pewno umiesz tym kierować?
Tak.
W drodze do Kribirska tuliłeś przynętę…
Ta koza nazywa się Milo.
…a ja zapamiętywałem znaczniki Arkena.
Nie chcę się czepiać,
ale Jes ma rację.
System Arkena był skomplikowany.
Trudno to wszystko spamiętać.
Jes?
To po sulijsku „przyjaciel”.
Nieprawda.
Wierzcie mi. Myślę podobnie co Arken.
To chyba niezbyt fortunne porównanie.
Owszem.
Mal!
- Alina! - Nie! Mal!
Źle wyglądasz.
Mały Pałac bez ciebie nie jest już taki sam.
Genya.
Muszę pomówić z królem o Kiriganie.
Król ciężko zachorował.
Zastępuje go Apparat.
- A królowa? - Siedzi w swoich komnatach.
Nie można ryzykować, że zarazi się od króla.
No tak.
Zostałaś somatyczką?
Nie lubię czerwieni.
Gryzie się z moimi włosami.
Kirigan podarował cię królowej, gdy miałaś 11 lat.
Czy to znaczy…
Szpiegowałaś dla niego.
Próbowałam cię ostrzec.
„Musisz uważać na silnych mężczyzn”?
I na zakłamane kobiety.
Choroba króla…
Zakładam, że potrafiłabyś ją wywołać i miałabyś w tym cel?
I nigdy nie wysłałaś moich listów do Mala.
Nie miałam wyboru.
Miałaś.
Ale zdradziłaś naszą przyjaźń.
Byłam dziewczyną do bicia królowej
i griszą bez koloru.
Byłam zmuszona postawić przetrwanie ponad przyjaźń.
Wiem, jak to jest walczyć o przetrwanie.
To nie argument.
Kiedyś się stawiałam.
Próbowałam…
mu się przeciwstawić.
Nic mi to nie dało.
Od lat czekałam na szansę, by się zemścić.
Chciałam postawić go przed czymś…
z czym nie wygra.
Nie sądziłam, że tak to się skończy.
Na moim miejscu postąpiłabyś inaczej?
Król zasłużył sobie na twoją zemstę.
Ale Kirigan nie zasługuje na lojalność.
On też doprowadził cię do tego stanu.
Jestem jego żołnierzem.
Jak my wszyscy.
Jesteśmy tylko jego pionkami. Niczym więcej.
Statek nadal tu jest.
Podróżni narzekają, że mieli wyruszyć dziś rano.
Rozkaz Czarnego Generała. Jutro się nim przeprawi.
Generał?
Ten sam, który próbował nas zabić?
Chyba ten.
Ma Przywoływaczkę Słońca.
Od początku miałeś tak plan?
Chciałeś odebrać ją generałowi?
Chcę przeprawić nas przez Fałdę.
Nie jesteśmy gotowi na walkę.
Nie będziesz próbował porwać Aliny?
Odpuścisz milion kruge?
Nie poradzimy sobie bez ciebie.
Od początku tak mówiłem.
A ty wyraziłaś się jasno.
Chcesz tylko przeprawić się przez Fałdę?
W Novokribirsku zdecydujesz, co dalej.
Dobrze.
Chwila.
Mamy wsiąść na pokład z ludźmi, którzy nas rozpoznają?
Którzy niezbyt nas lubią?
Wtopimy się w tłum. Kto płynie?
Część gości z fety.
Dygnitarze z Kerchu i Nowoziemia.
Zobaczą kolejny świetlny pokaz.
Jesper, podobała ci się rola strażnika?
To ty?
Przyszedłeś mnie zabić?
Nie.
Ile razy mam wam powtarzać?
Dotrzymuję słowa.
Od kiedy ono coś znaczy?
Czarny Heretyku.
Wiem, kim jesteś.
Alina nie wybaczy ci nic, co dla niej planujesz.
A póki żyję,
będę na ciebie polował
i odbiorę od króla nagrodę za twoją głowę.
Alina darzy cię mocnym uczuciem.
A ty ją.
Czytałem listy.
Przez te wszystkie lata nie doceniałeś jej.
Ale ja ją doceniam.
Nie masz szans, władco mroku.
Ona wybrała mnie.
Jesteś dzieckiem.
A ona jest griszą.
Jeśli odbierzesz mi cienie,
nadal będę miał to, czego tobie brak.
Cierpliwość.
Alina może nie wybaczyć mi przez lata,
ale mogę zaczekać.
A ty
zestarzejesz się.
Osiwiejesz.
A ona pozostanie młoda.
Jak ja.
A pewnego dnia,
może za rok,
może za 50 lat,
zrozumie, że tylko jedna osoba jest jej równa.
Że jesteśmy wyjątkowi.
I nigdy nikt nam nie dorówna.
Nie zabiję cię.
Nie muszę.
Czas mnie wyręczy.
Pożałujesz, że mnie nie zabiłeś.
- Wszystko dobrze? - Co się dzieje?
Co…
Pomożesz?
Świetna wymówka.
Dobrze wyglądasz.
Lepiej niż dobrze.
Zmodyfikowałem ich dokumenty.
Powinno nam się udać przejść punkt kontrolny.
Nikt nie uwierzy, że jestem taki stary.
Uwierzy.
Chodź.
Podejdź.
Tak.
Piękna jesteś. Dobra kózka.
Dobra kózka.
Dziękuję.
Śmierdzisz.
Dzięki.
Jesteś wyjątkowa.
Wiesz o tym?
Udowodnisz to światu.
Przeprawimy się z zagranicznymi dyplomatami.
Jeśli mam zrobić dla ciebie pokaz,
uwolnij Mala.
Proszę. Chcę tylko porozmawiać.
Mam dość twoich kłamstw.
Niby jakich?
O Czarnym Heteryku.
Zrzucasz całą winę
na grzechy twojego ojca.
To nie był on.
Ty stworzyłeś Fałdę.
Zabiłeś moich przyjaciół.
Moich rodziców.
A teraz chcesz władzy nade mną.
Baghra.
Jak możesz wierzyć
w kłamstwa tej zgorzkniałej kobiety?
Komu mam wierzyć?
Od początku mnie okłamujesz.
Niedopowiedzenie to nie kłamstwo.
A konspirowanie z Apparatem, by otruć króla i przejąć tron?
To kłamstwo? Czy to też nazwiesz niedopowiedzeniem?
Służenie takiemu królowi
byłoby zdradą dla kraju.
- I sumienia. - Więc jesteś męczennikiem?
Akurat ty powinnaś to zrozumieć.
Życie w ukryciu,
bo chcą cię zabić za to, że żyjesz.
Dlatego zbudowałem Mały Pałac.
Wszystko, co kiedykolwiek zrobiłem,
miało zapewnić Ravce i griszom bezpieczeństwo.
Genya była bezpieczna,
gdy wysłałeś ją do króla?
Mam wierzyć, że okażesz Baghrze litość?
Mogłam chronić griszów, ale nie dałeś mi szansy.
Być może.
Ale ty mi dałaś.
Szansę na odkupienie. Na zwycięstwo.
- Fałda nie była twoim błędem… - Nie była błędem!
Nie chciałem, by przyniosła takie cierpienia.
Ani by ludzie tacy jak król czy Zlatan wykorzystywali ją do swych celów.
Założyłeś mi to, żeby wykorzystywać moją moc do własnych celów.
Do naszych celów.
Żebyśmy razem ujarzmili Fałdę.
Ty i ja.
Sama nie dasz rady.
Ja też nie.
Mogliśmy to osiągnąć.
Wszystko.
Gdybyś traktował mnie jak równą.
A zrobiłeś mi to.
Nie obchodzi cię cierpienie innych, jeśli dzięki niemu wygrasz.
W porządku.
Myśl, że jestem zły.
Generale. Tropiciel uciekł.
Co?
W nocy. Moi ludzie go szukają.
Jeśli uciekł, to trudno.
Ale jeśli zbliży się do panny Starkov, zabijcie go.
Macie szczęście.
Płyniecie z Czarnym Generałem i Przywoływaczką Słońca.
Będziecie świadkami zniszczenia Fałdy.
Wiem, wyglądam świetnie jak na swój wiek.
Raczej na starszego.
Wiem. Dopiero w Novokribirsku.
Strażnicy pilnują tropiciela w obozie.
Zrób, co należy, to go wypuszczę.
Kiepsko to wygląda.
Każdy zobaczy, że jestem więźniem.
Nie będą patrzeć ci na stopy.
Jest dokładnie tak strasznie, jak zapamiętałem.
Tylko tym razem jesteśmy bezbronni.
Jeśli zginę, a ktoś z was przeżyje, pamiętajcie,
chcę mieć otwartą trumnę.
Nikt dziś nie zginie.
Żadnych żałobników.
Żadnych pogrzebów.
Napisy: Małgorzata Fularczyk