1
00:00:14,014 --> 00:00:16,394
‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:01:09,903 --> 00:01:13,033
‎(ตอน 5)

3
00:01:26,961 --> 00:01:29,051
‎ชอลซาน หมอนั่นเป็นอะไร

4
00:01:34,344 --> 00:01:36,054
‎เป็นอะไร หา

5
00:01:36,137 --> 00:01:37,427
‎เดตแรกก็ราบรื่นดีนี่ ถักทำไม

6
00:01:37,514 --> 00:01:39,024
‎มีอะไรให้เครียดหรือไง

7
00:01:44,562 --> 00:01:45,772
‎หือ

8
00:01:46,272 --> 00:01:47,612
‎- ชอลซาน
‎- อือ

9
00:01:52,153 --> 00:01:53,203
‎- ไม่มีอะไร
‎- โอ๊ย

10
00:01:54,364 --> 00:01:55,784
‎มีอะไร พูดมา

11
00:02:04,165 --> 00:02:04,995
‎เปล่า

12
00:02:06,292 --> 00:02:07,592
‎โอ๊ย เป็นแบบนี้อีกแล้ว

13
00:02:08,169 --> 00:02:08,999
‎พูดมาสิ

14
00:02:10,380 --> 00:02:12,260
‎คือฉันถามดัลมีมาน่ะ

15
00:02:13,299 --> 00:02:15,009
‎- ว่าทำไมถึงชอบฉัน
‎- แล้วเธอว่าไง

16
00:02:15,093 --> 00:02:17,353
‎ฉันว่าดัลมีต้องสายตาไม่ดีแน่ๆ

17
00:02:20,223 --> 00:02:21,103
‎ขอโทษที

18
00:02:22,058 --> 00:02:24,188
‎ก็คือว่า นาย

19
00:02:24,269 --> 00:02:26,099
‎เป็นรักแรกของฉัน…

20
00:02:26,187 --> 00:02:27,107
‎"รักแรก" เหรอ

21
00:02:28,314 --> 00:02:30,234
‎ถ้าให้พูดกันตรงๆ
‎นั่นหมายถึงฮันจีพยองนี่

22
00:02:32,152 --> 00:02:34,652
‎แล้วฉันก็ถามว่าชอบเพราะอะไรอีก

23
00:02:34,737 --> 00:02:35,947
‎จดหมายของนาย

24
00:02:36,030 --> 00:02:38,830
‎ช่วยปลอบโยนฉันมาแสนนาน

25
00:02:38,908 --> 00:02:40,828
‎นั่นก็ฮันจีพยอง ไม่ใช่นายอีก

26
00:02:40,910 --> 00:02:43,580
‎ไม่สิ ไม่มีอะไรเกี่ยวกับนายเลยเหรอ

27
00:02:47,667 --> 00:02:48,667
‎มือฉัน

28
00:02:48,751 --> 00:02:50,381
‎มือนายใหญ่และเท่มาก

29
00:02:53,047 --> 00:02:54,467
‎มีแค่มืออย่างเดียว

30
00:02:59,053 --> 00:03:00,223
‎- โดซาน
‎- หือ

31
00:03:00,847 --> 00:03:02,557
‎ในขณะที่มนุษย์
‎เปลี่ยนจากการเดินสี่ขา

32
00:03:02,640 --> 00:03:04,560
‎มาสู่การเหยียดยืนสองขา
‎สมองก็เริ่มพัฒนาด้วย

33
00:03:04,642 --> 00:03:07,982
‎ทำไมน่ะเหรอ ก็เพราะพอสองขาหน้า
‎ไม่มีอะไรให้ทำ มันเลยกลายเป็นมือไง

34
00:03:13,484 --> 00:03:16,074
‎ขณะที่ใช้มือ สมองของมนุษย์ก็พัฒนา

35
00:03:16,154 --> 00:03:19,034
‎และได้สร้างเครื่องมือขึ้นมา
‎เกิดวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ด้วย

36
00:03:20,700 --> 00:03:22,040
‎นายต้องการจะสื่ออะไร

37
00:03:22,118 --> 00:03:25,708
‎ปัดโธ่ หนุ่มวิศวะคุยกันไม่รู้เรื่อง
‎แบบนี้ก็แย่น่ะสิ

38
00:03:25,788 --> 00:03:28,328
‎ก็จะบอกว่าไม่ใช่เพราะ "แค่มือ"
‎แต่มือหมายถึงทุกสิ่ง

39
00:03:28,416 --> 00:03:30,706
‎มือคือสิ่งที่ยอดเยี่ยมที่สุด
‎แบบนั้นใช่ไหมล่ะ

40
00:03:30,793 --> 00:03:31,793
‎ถูกต้อง

41
00:03:31,878 --> 00:03:33,668
‎(เหตุผลที่มนุษย์ฉลาดที่สุด
‎เพราะมนุษย์มีมือ - แอแนกแซเกอเริส)

42
00:03:36,633 --> 00:03:40,473
‎จริงนะ เขาจับมือหนู มือหนูเนี่ย

43
00:03:40,553 --> 00:03:42,933
‎อะไรของแก จับมือแล้วมันทำไม

44
00:03:43,014 --> 00:03:46,484
‎โธ่ ก็พี่น่ะมายืนต่อหน้าโดซาน
‎แล้วก็พูดแบบนี้

45
00:03:46,559 --> 00:03:49,899
‎เลือกมาสิคะ ฉัน หรือซอดัลมี

46
00:03:50,521 --> 00:03:52,401
‎แล้วย่ารู้ไหมว่าโดซานพูดว่าไง

47
00:03:53,608 --> 00:03:55,528
‎ช่วยมาเป็นประธาน
‎ให้ซัมซานเทคของเราได้ไหม

48
00:03:56,736 --> 00:04:00,616
‎เขาพูดแบบนั้น
‎แล้วยื่นมือมาให้หนู แทนที่จะเป็นพี่

49
00:04:01,908 --> 00:04:02,948
‎ย่า

50
00:04:04,994 --> 00:04:06,414
‎มือนั้นน่ะ…

51
00:04:07,247 --> 00:04:08,537
‎มือนั้น

52
00:04:11,125 --> 00:04:12,835
‎เท่ที่สุดในโลกเลย

53
00:04:19,801 --> 00:04:22,551
‎เพ้อเจ้อจริง มือเขาเท่มากงั้นสิ

54
00:04:23,388 --> 00:04:24,468
‎เท่มากจริงๆ

55
00:04:26,015 --> 00:04:27,265
‎หนูไม่ใช่คนสำคัญสักหน่อย

56
00:04:29,143 --> 00:04:31,813
‎หนูไม่ได้สำคัญเลย
‎ทำไมเขาถึงจับมือหนูแทนพี่

57
00:04:33,690 --> 00:04:35,610
‎ถึงจะเป็นมือ ก็มากไปอยู่ดี

58
00:04:37,360 --> 00:04:38,740
‎ฉันไม่ได้มีอะไรดีสักหน่อย

59
00:04:40,363 --> 00:04:41,283
‎ใช่ไหม

60
00:04:47,161 --> 00:04:48,201
‎ย่าคะ

61
00:04:49,289 --> 00:04:50,709
‎หนูชักจะโลภขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ

62
00:04:52,625 --> 00:04:55,705
‎ตอนแรกหนูเริ่ม
‎เพราะอยากเอาชนะพี่เรื่องพ่อ

63
00:05:02,635 --> 00:05:04,215
‎แต่ตอนนี้หนูโลภขึ้นมาแล้วจริงๆ

64
00:05:08,349 --> 00:05:11,479
‎ฉันรู้ดีว่ามันเกินเอื้อม

65
00:05:15,106 --> 00:05:16,936
‎แต่ฉันก็ชักจะหวังมากขึ้นทุกที

66
00:05:22,488 --> 00:05:24,028
‎แล้วก็จริงจังมากขึ้นกว่าเดิมด้วย

67
00:05:44,302 --> 00:05:45,262
‎(แฮกกาธอน)

68
00:05:45,344 --> 00:05:47,394
‎(คำผสมระหว่าง
‎"แฮกกิ้ง" และ "มาราธอน")

69
00:05:47,472 --> 00:05:49,142
‎(กิจกรรมที่ผู้แข่งขันรวมทีมกัน
‎สร้างโมเดลธุรกิจในเวลาจำกัด)

70
00:05:49,223 --> 00:05:50,063
‎(ตอน 5)

71
00:05:50,892 --> 00:05:51,892
‎(แซนด์บอกซ์ รุ่น 12 แฮกกาธอน)

72
00:05:51,976 --> 00:05:54,846
‎นับแต่นี้ไป ประตูนรกสามวันสองคืน
‎ได้เปิดออกแล้วสินะ

73
00:05:55,897 --> 00:05:59,357
‎แต่ไม่ใช่เรื่องของผมหรอก
‎เรื่องของคนอื่นเขา

74
00:06:00,693 --> 00:06:01,693
‎เฮ้อ

75
00:06:02,195 --> 00:06:05,065
‎รู้ใช่ไหมครับ ปีที่แล้ว
‎ผมไปเป็นพี่เลี้ยงอยู่สามวันสองคืน

76
00:06:05,156 --> 00:06:06,776
‎แล้วกลับมานอนป่วยอยู่สี่วันสามคืน

77
00:06:06,866 --> 00:06:09,826
‎เหนื่อยทั้งกาย เหนื่อยทั้งใจ
‎แต่ไม่ได้อะไรตอบแทนสักอย่าง

78
00:06:09,911 --> 00:06:12,331
‎ไม่ควรไปเลย ว่าไหมครับ

79
00:06:13,790 --> 00:06:14,830
‎หัวหน้าทีม

80
00:06:15,583 --> 00:06:16,503
‎หัวหน้าทีมครับ

81
00:06:17,585 --> 00:06:19,085
‎อ้าว หายไปไหนแล้วล่ะ

82
00:06:19,170 --> 00:06:20,590
‎(เอสเอช เวนเจอร์ แคปิตอล ห้อง 801)

83
00:06:30,098 --> 00:06:31,138
‎นี่ครับ

84
00:06:32,391 --> 00:06:33,981
‎ไปที่โต๊ะหมายเลข 36 ได้เลยครับ

85
00:06:34,060 --> 00:06:36,020
‎รู้ใช่ไหมครับ
‎ทุกครั้งที่ได้สมาชิกเพิ่ม

86
00:06:36,104 --> 00:06:37,524
‎ให้สแกนคิวอาร์โค้ดส่งมาด้วย

87
00:06:37,605 --> 00:06:39,015
‎ค่ะ รับทราบค่ะ

88
00:06:39,107 --> 00:06:40,687
‎ส่วนอาหารว่างเราเตรียมให้ไม่จำกัด

89
00:06:40,775 --> 00:06:43,645
‎เลือกทานได้ ตามสบายครับ…

90
00:06:46,823 --> 00:06:47,873
‎นี่ เอาไป

91
00:06:48,449 --> 00:06:50,409
‎เอาใส่กระเป๋านายไปด้วย

92
00:06:50,493 --> 00:06:52,163
‎ขนาดของว่างยังเหนือชั้นเลย

93
00:06:52,245 --> 00:06:56,285
‎นี่ เป็นแรงจูงใจได้เลย
‎เราจะได้กินอะไรแบบนี้ทุกวัน

94
00:06:56,374 --> 00:06:58,214
‎ฉันโคตรจะอยากเข้าแซนด์บอกซ์เลย

95
00:06:58,292 --> 00:07:00,002
‎ฉันก็อยากอยู่ที่นี่จนวันตายเลย

96
00:07:00,837 --> 00:07:02,087
‎เอานี่ไปให้หมด

97
00:07:03,339 --> 00:07:04,339
‎โดซาน

98
00:07:05,049 --> 00:07:05,929
‎ฮะ

99
00:07:07,009 --> 00:07:08,219
‎ก้มลงหน่อย

100
00:07:13,599 --> 00:07:15,519
‎เก็บเยลลี่ไว้กินคนเดียวนะ
‎อย่าแบ่งใคร

101
00:07:16,269 --> 00:07:17,649
‎มันหมดเร็วเพราะอร่อยมาก

102
00:07:19,397 --> 00:07:20,357
‎เข้าใจแล้ว

103
00:07:22,066 --> 00:07:24,186
‎ประธานซอ
‎เราต้องหาสมาชิกอีกคน ใช่ไหมครับ

104
00:07:24,277 --> 00:07:26,777
‎- ใช่ค่ะ ต้องหาอีกคน
‎- กำหนดเกณฑ์การเลือกหรือยังครับ

105
00:07:27,947 --> 00:07:30,367
‎สำหรับฉัน
‎ฉันคิดว่าการหาสมาชิกผู้ก่อตั้ง

106
00:07:30,450 --> 00:07:32,870
‎นิสัยสำคัญกว่าคุณสมบัติค่ะ

107
00:07:32,952 --> 00:07:35,662
‎เหนือสิ่งอื่นใดคือ
‎ฉันอยากได้คนที่มีแรงบันดาลใจ

108
00:07:35,746 --> 00:07:38,996
‎แล้วก็ พยายามแก้ไขปัญหา
‎อย่างมุ่งมั่นและไม่ย่อท้อ

109
00:07:39,083 --> 00:07:43,253
‎เป็นคนที่มีพลังและฮึดสู้ใหม่ได้ง่าย
‎อะไรแบบนั้น

110
00:07:46,549 --> 00:07:48,839
‎โดซาน โดซานล่ะ…

111
00:07:59,228 --> 00:08:00,978
‎- คุณบอกเธอไปมากแค่ไหนครับ
‎- อะไรนะครับ

112
00:08:01,063 --> 00:08:03,153
‎บอกมาครับ
‎ว่าซอดัลมีจับได้ถึงเรื่องไหนแล้ว

113
00:08:04,358 --> 00:08:06,358
‎คุณห่วงว่าจะจับได้เรื่องไหนล่ะครับ

114
00:08:06,986 --> 00:08:08,446
‎เรื่องที่ผมไม่ใช่นักธุรกิจมือทอง

115
00:08:08,529 --> 00:08:11,159
‎หรือว่าเรื่องที่จดหมายจากรักแรกนั่น
‎เป็นของปลอมล่ะ

116
00:08:12,700 --> 00:08:14,160
‎จับได้เรื่องจดหมายด้วยเหรอครับ

117
00:08:16,871 --> 00:08:18,711
‎จดหมายนั่นยังได้ผลอยู่ครับ

118
00:08:21,042 --> 00:08:23,752
‎พอรู้ว่าคุณไม่ใช่นักธุรกิจมือทอง
‎เธอผิดหวังมากไหมครับ

119
00:08:23,836 --> 00:08:25,506
‎เปล่าครับ เธอชอบใจด้วยซ้ำ

120
00:08:25,588 --> 00:08:27,758
‎ชอบเหรอ ไม่โมโหหรอกเหรอ

121
00:08:27,840 --> 00:08:28,840
‎ครับ

122
00:08:29,592 --> 00:08:32,182
‎แล้วกับผมล่ะ
‎เธอบอกว่าผมประหลาดไหมครับ

123
00:08:32,261 --> 00:08:34,431
‎การที่ผมมีส่วนร่วมในการจัดฉาก
‎และคอยชี้นำแบบนั้น

124
00:08:34,514 --> 00:08:37,484
‎- เธอน่าจะอยากรู้เหตุผลนั่นนะ
‎- หัวหน้าทีม

125
00:08:38,976 --> 00:08:42,516
‎เธอไม่ได้พูดถึงเรื่องหัวหน้าทีม
‎แม้แต่น้อยนิดเลยครับ

126
00:08:43,773 --> 00:08:45,233
‎- เหรอครับ
‎- ครับ

127
00:08:46,484 --> 00:08:48,744
‎หลังจากนี้ ไม่จำเป็นต้อง
‎ให้ผมยืมรถหรือนาฬิกาแล้ว

128
00:08:48,819 --> 00:08:50,819
‎- คุณไม่ต้องสนใจแล้วก็ได้
‎- ไม่สนได้ยังไง

129
00:08:50,905 --> 00:08:54,615
‎ตอนนี้ คุณอยู่ทีมเดียวกับซอดัลมี
‎ถือนี่ไว้แป๊บหนึ่ง

130
00:08:54,700 --> 00:08:57,200
‎แถมพี่สาวที่เป็นเหมือนศัตรูเธอ
‎ก็อยู่ที่แซนด์บอกซ์ด้วย

131
00:08:57,286 --> 00:09:00,246
‎ถ้าเกิดพี่สาวผ่าน แต่เธอตกรอบ
‎เธอคงเจ็บปวดมากแน่ๆ

132
00:09:02,458 --> 00:09:04,498
‎- นี่มันอะไรกันครับ
‎- ก็นั่นน่ะสิ

133
00:09:04,585 --> 00:09:06,455
‎ผมก็อยากรู้ว่าตัวเองทำอะไรอยู่

134
00:09:06,546 --> 00:09:09,546
‎คนที่ระดมทุนได้หลายแสนล้านอย่างผม
‎ทำไมถึงมาใส่เสื้อแบบนี้อยู่

135
00:09:10,591 --> 00:09:11,971
‎แถมยังเป็นพี่เลี้ยงแฮกกาธอนอีก

136
00:09:12,802 --> 00:09:14,222
‎นักข่าวต้องมากันเยอะแน่

137
00:09:14,303 --> 00:09:16,513
‎ถ้าไม่โดนถ่ายรูปก็คงดีสิ

138
00:09:17,348 --> 00:09:20,178
‎พอแค่นี้เถอะครับ จากนี้ผมจัดการเอง

139
00:09:20,268 --> 00:09:23,188
‎โอ๊ย น่ากลัว
‎คำพูดนั้นน่ากลัวสุดเลยแฮะ

140
00:09:23,688 --> 00:09:25,568
‎ที่คุณอยู่ในสภาพนี้ เพราะไม่รู้เหรอ

141
00:09:26,107 --> 00:09:28,567
‎ถ้าผมเป็นคิมยงซาน หรืออีชอลซาน

142
00:09:28,651 --> 00:09:32,361
‎ผมคงเรียกค่าชดเชยจากคุณ
‎สำหรับเวลาสองปีที่ผ่านมาแล้วล่ะ

143
00:09:35,074 --> 00:09:37,584
‎ทำไมครับ โกรธเหรอ แค้นเหรอครับ

144
00:09:39,120 --> 00:09:40,960
‎ครับ ก็นิดหนึ่ง

145
00:09:42,206 --> 00:09:43,576
‎อะไรน่ะ

146
00:09:44,417 --> 00:09:45,457
‎แต่ว่าตอนนี้…

147
00:09:45,543 --> 00:09:47,673
‎คุณไม่มีสิทธิ์โกรธหรอกนะ
‎เพราะมันเป็นเรื่องจริง

148
00:09:47,753 --> 00:09:50,553
‎ในอนาคต ถ้าเกิดได้เข้าแซนด์บอกซ์
‎ผมจะให้โอกาสคุณโกรธ

149
00:09:50,631 --> 00:09:51,841
‎โอ๊ย น้ำตาลตกพอดี

150
00:09:58,097 --> 00:09:59,927
‎นี่ของผมนะครับ

151
00:10:03,311 --> 00:10:05,521
‎เดี๋ยวนะ ไหนดูซิ

152
00:10:17,325 --> 00:10:18,365
‎เป็นอะไรของเขา

153
00:10:32,840 --> 00:10:33,920
‎อ้าว โดซาน

154
00:10:36,010 --> 00:10:37,350
‎ฉันตามหานายตั้งนาน

155
00:10:39,138 --> 00:10:42,728
‎(พี่เลี้ยง)

156
00:10:43,392 --> 00:10:44,692
‎เอ่อ หัวหน้าทีมฮัน

157
00:10:52,360 --> 00:10:54,610
‎ฉันมีเรื่องอยากถามพอดีเลยค่ะ

158
00:10:59,700 --> 00:11:00,990
‎คือว่า ผม เอ่อ…

159
00:11:02,745 --> 00:11:03,995
‎ตอนนี้…

160
00:11:05,456 --> 00:11:06,826
‎ดงชอน มีอะไรเหรอ

161
00:11:06,916 --> 00:11:08,496
‎- มีเรื่องอะไรเหรอ
‎- อะไรนะ

162
00:11:08,584 --> 00:11:10,254
‎เรียกฉันเหรอ ขอตัวสักครู่นะครับ

163
00:11:10,878 --> 00:11:12,338
‎- ว่าไง
‎- มีอะไรคืออะไรครับ

164
00:11:12,421 --> 00:11:14,761
‎มีอะไร หือ

165
00:11:15,299 --> 00:11:17,219
‎- นี่หัวหน้ามาเป็นพี่เลี้ยงเหรอ
‎- โอ๊ย โธ่

166
00:11:17,301 --> 00:11:18,761
‎ต้องรีบแล้วล่ะ มีเรื่องจะคุยสินะ

167
00:11:18,844 --> 00:11:21,474
‎โทษทีนะครับ
‎ไปกันเถอะ มีอะไรล่ะ ว่ามาสิ

168
00:11:21,555 --> 00:11:24,015
‎ถ้าเกิดเรื่องแบบนั้นก็น่าจะบอกกันสิ

169
00:11:27,686 --> 00:11:29,146
‎จะถามอะไรเขาเหรอ

170
00:11:30,648 --> 00:11:33,068
‎ก็ว่าจะถามอะไรนิดหน่อยน่ะ

171
00:11:36,237 --> 00:11:37,067
‎ไปกันเถอะ

172
00:11:45,746 --> 00:11:46,746
‎อ๋อ แบบนี้นี่เองสินะ

173
00:11:46,831 --> 00:11:49,331
‎ขอโทษที ถ้ามีเรื่องแบบนั้น
‎ก็ควรเรียกฉันสิ

174
00:11:49,417 --> 00:11:50,877
‎ทำไมเพิ่งมาบอกกัน

175
00:11:54,839 --> 00:11:56,879
‎โอ๊ย จะบ้าตายจริงๆ

176
00:11:56,966 --> 00:11:58,466
‎คืออะไรครับ เรื่องที่ว่าน่ะ

177
00:11:58,551 --> 00:12:01,261
‎เรื่องใหญ่เหรอครับ
‎ผมทำอะไรผิดอีกแล้วเหรอครับ

178
00:12:01,345 --> 00:12:02,425
‎ไม่ได้การแล้ว

179
00:12:04,223 --> 00:12:05,603
‎ถืออันนี้ไว้แป๊บหนึ่ง

180
00:12:06,892 --> 00:12:08,522
‎อ้อ นายถอดแจ็กเก็ตนั่นมาหน่อย

181
00:12:11,105 --> 00:12:12,395
‎- ดงชอน
‎- ครับ

182
00:12:12,481 --> 00:12:13,571
‎เป็นพี่เลี้ยงแทนฉันนะ

183
00:12:13,649 --> 00:12:16,569
‎หือ ทำไมผมต้องเป็น เดี๋ยวครับๆ

184
00:12:18,154 --> 00:12:20,954
‎- ทำไมผมต้องเป็นพี่เลี้ยงด้วยครับ
‎- ฝากด้วยนะ

185
00:12:21,031 --> 00:12:23,621
‎เดี๋ยว มาฝากอะไรกันเล่า…

186
00:12:24,326 --> 00:12:25,366
‎ครับ

187
00:12:44,930 --> 00:12:45,850
‎โอ๊ะ

188
00:12:46,432 --> 00:12:47,602
‎ใครกันเนี่ย

189
00:12:47,683 --> 00:12:48,983
‎คิมยงซาน อีชอลซาน

190
00:12:50,478 --> 00:12:51,938
‎- ฮยอนกับจอง
‎- ฮยอนกับจอง

191
00:12:52,021 --> 00:12:54,231
‎โอ้โฮ ไม่เจอกันนานแค่ไหนแล้วเนี่ย

192
00:12:56,066 --> 00:12:57,896
‎เจอกันที่นี่เฉยเลย

193
00:12:57,985 --> 00:12:59,565
‎นั่นสิ ยินดีที่ได้เจอนะ

194
00:12:59,653 --> 00:13:03,743
‎ตายแล้ว ฮยอน
‎นายดูเท่ขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย

195
00:13:03,824 --> 00:13:05,284
‎มานี่มาๆ

196
00:13:09,580 --> 00:13:10,960
‎จองก็มาด้วยเหรอ

197
00:13:13,167 --> 00:13:17,457
‎ทีมพวกนายคนครบแล้วเหรอ

198
00:13:19,089 --> 00:13:22,089
‎อือ โชคดีที่
‎ได้เข้าร่วมกับทีมที่เก่งที่สุดน่ะ

199
00:13:24,678 --> 00:13:26,258
‎- เก่งที่สุดเหรอ
‎- เก่งที่สุดเหรอ

200
00:13:27,640 --> 00:13:30,020
‎(อินแจคอมปะนี)

201
00:13:45,824 --> 00:13:48,084
‎สองคนที่สีสันสดใสนั่น
‎เป็นนักพัฒนาเหรอ

202
00:13:51,372 --> 00:13:54,332
‎อ้อ สองคนนั้นเป็นฝาแฝดกัน

203
00:13:54,416 --> 00:13:56,586
‎เป็นนักพัฒนาที่เก่งสุด
‎ในสายปัญญาประดิษฐ์เลยล่ะ

204
00:13:56,669 --> 00:13:58,169
‎- เก่งสุดเลยเหรอ
‎- อือ

205
00:13:59,547 --> 00:14:02,257
‎พวกเขาจะมาทำไม
‎ไม่ได้สนใจจะเริ่มทำธุรกิจสักหน่อย

206
00:14:02,341 --> 00:14:03,841
‎ฉายาพวกนั้นคือนักล่าครับ นักล่า

207
00:14:03,926 --> 00:14:05,466
‎นักล่า หมายถึงนักล่าสัตว์น่ะเหรอ

208
00:14:05,553 --> 00:14:08,433
‎ครับ ตั้งแต่สองปีก่อนแล้ว
‎พวกเขาเข้าร่วมทุกการแข่งขัน

209
00:14:08,514 --> 00:14:10,314
‎รวมถึงแฮกกาธอนด้วย

210
00:14:10,391 --> 00:14:13,441
‎พวกเขาจ้องแต่จะชิงเงินรางวัล
‎แต่ก็ไม่สร้างธุรกิจสักที

211
00:14:13,519 --> 00:14:14,729
‎เหมือนพวกกินแล้วชักดาบน่ะ

212
00:14:14,812 --> 00:14:16,312
‎พวกนั้นน่ะเลวทรามของแท้

213
00:14:16,397 --> 00:14:19,227
‎คนที่อยากเริ่มธุรกิจด้วยใจจริง
‎ต้องมาท้อแท้เพราะพวกเขา

214
00:14:19,316 --> 00:14:21,236
‎ไม่แน่คงได้เงินไปหลายร้อยล้านแล้ว

215
00:14:22,278 --> 00:14:26,238
‎ความสามารถไม่ธรรมดาแฮะ
‎นับว่าเป็นนักพัฒนาที่มีสไตล์ด้วย

216
00:14:26,949 --> 00:14:30,409
‎เอ่อ เดี๋ยวก่อนนะ
‎"นับว่ามีสไตล์" เหรอ

217
00:14:30,494 --> 00:14:34,714
‎นี่ ท่านประธาน
‎พูดแบบนั้นไม่ค่อยน่าฟังเลยนะ หือ

218
00:14:34,790 --> 00:14:37,920
‎ถ้างั้นสไตล์พวกเรามันทำไมล่ะ หือ

219
00:14:38,002 --> 00:14:39,002
‎เฮอะ

220
00:14:45,009 --> 00:14:47,389
‎ก็ได้ พูดกันตามตรง
‎สไตล์พวกเรายังตามหลังเขาอยู่

221
00:14:47,469 --> 00:14:49,679
‎แต่พวกนั้น
‎ไม่สนใจจะเริ่มต้นธุรกิจสักหน่อย

222
00:14:49,763 --> 00:14:51,473
‎แล้วก็มีแค่พวกเราที่ชนะการแข่งโคด้า

223
00:14:51,557 --> 00:14:53,977
‎ถูกต้อง พวกนั้นแค่ระดับประเทศ
‎แต่พวกเราน่ะระดับโลก

224
00:14:54,602 --> 00:14:57,102
‎เขาระดับโลกมาตั้งแต่มหาวิทยาลัยแล้ว
‎เคยเรียนเอ็มไอทีนี่

225
00:14:57,187 --> 00:14:59,317
‎สรุปนายอยู่ข้างใครกันแน่
‎จะกวนกันเหรอ

226
00:14:59,398 --> 00:15:00,438
‎เอ็มไอทีเหรอ

227
00:15:01,442 --> 00:15:02,862
‎คุณสมบัติกินขาดมาก

228
00:15:03,861 --> 00:15:06,571
‎อย่าเพิ่งถอดใจครับ
‎เราแตกต่างกันตั้งแต่คอนเซปต์แล้ว

229
00:15:06,655 --> 00:15:10,235
‎ใช่แล้ว เราให้ความสำคัญกับนิสัย
‎มากกว่าคุณสมบัติอยู่แล้ว

230
00:15:10,326 --> 00:15:12,326
‎จริงไหมครับ ท่านประธานซอ

231
00:15:16,290 --> 00:15:18,290
‎- เราต้องการคนเพิ่มครับ
‎- มีใครอีกไหม

232
00:15:18,375 --> 00:15:19,995
‎- ไปคุยกันข้างนอกนะ
‎- ได้เลย

233
00:15:20,085 --> 00:15:21,835
‎ขอโทษนะคะ ขอทางหน่อยค่ะ

234
00:15:25,090 --> 00:15:27,130
‎ต้องตามหาคนที่มีคุณสมบัติ

235
00:15:30,262 --> 00:15:32,392
‎คุณสมบัติๆ

236
00:15:38,145 --> 00:15:40,685
‎(ซัมซานเทค)

237
00:15:40,773 --> 00:15:41,693
‎(แซนด์บอกซ์)

238
00:15:43,192 --> 00:15:44,232
‎โอ้ แม่เจ้า

239
00:15:44,318 --> 00:15:46,068
‎นี่มันน่าทึ่งมากเลยนะ

240
00:15:46,153 --> 00:15:49,323
‎พอสแกนคิวอาร์โค้ดปุ๊บ
‎ก็มีประวัติพวกเราขึ้นมาปั๊บเลย

241
00:15:50,908 --> 00:15:52,278
‎นั่นสินะ

242
00:15:53,118 --> 00:15:55,408
‎(ซอดัลมี
‎จบการศึกษาสูงสุด: มัธยมปลาย)

243
00:15:55,496 --> 00:15:57,956
‎- โดซาน ยงซาน
‎- มีอะไร

244
00:15:59,792 --> 00:16:02,212
‎พวกนายรู้ไหมว่าซอดัลมีจบแค่ม.ปลาย

245
00:16:03,420 --> 00:16:04,550
‎จบม.ปลายเหรอ

246
00:16:05,714 --> 00:16:07,804
‎กลับไปหาวอนอินแจกันใหม่เถอะ

247
00:16:07,883 --> 00:16:09,683
‎การตั้งทีมยังไม่จบเลยนี่

248
00:16:10,803 --> 00:16:12,103
‎ช่างเถอะ ประธานเราคือซอดัลมี

249
00:16:14,598 --> 00:16:18,478
‎นี่ นายคิดว่าเราควรให้คนที่จบม.ปลาย
‎มาเป็นประธานบริษัทเอไอจริงๆ เหรอ

250
00:16:18,560 --> 00:16:20,600
‎ถ้าคนอื่นรู้เข้า
‎เขาจะดูถูกเราขนาดไหน

251
00:16:21,313 --> 00:16:22,823
‎นายกำลังดูถูกเองไม่ใช่เหรอ

252
00:16:26,485 --> 00:16:27,695
‎ฉันเนี่ยนะ

253
00:16:30,698 --> 00:16:34,078
‎โธ่ ฉันไม่ให้ค่าพวกที่
‎ชอบดูถูกคนอื่นอยู่แล้ว

254
00:16:35,536 --> 00:16:36,946
‎แต่คนอื่นเขาคิดกันน่ะสิ

255
00:16:40,124 --> 00:16:43,174
‎ฉันก็ไม่ดูถูกเธออยู่แล้ว
‎นายยังไม่รู้จักฉันอีกเหรอ

256
00:16:45,587 --> 00:16:46,547
‎ถ้างั้นก็โอเค

257
00:16:47,297 --> 00:16:50,177
‎ไม่ต้องสนใจคนอื่นหรอก
‎แค่เราไม่ดูถูกกันเองก็พอ

258
00:16:52,428 --> 00:16:53,798
‎เฮ้ย นี่ ฉันขนลุกซู่เลยว่ะ

259
00:16:53,887 --> 00:16:55,507
‎จู่ๆ ก็มีเสน่ห์ขึ้นมาเฉย

260
00:17:08,986 --> 00:17:10,646
‎คุณสวยเหลือเกินครับ

261
00:17:10,738 --> 00:17:14,658
‎ถ้าคุณมาร่วมทีมกับเรา
‎บริษัทต้องสว่างสดใสแน่เลยครับ

262
00:17:15,284 --> 00:17:17,624
‎มองแต่รูปลักษณ์
‎ไม่สนความสามารถเลยสินะคะ

263
00:17:17,703 --> 00:17:18,753
‎แต่ทำไงดีล่ะ

264
00:17:18,829 --> 00:17:20,079
‎ฉันก็มองที่รูปลักษณ์นะ

265
00:17:22,249 --> 00:17:25,289
‎คุณจองซาฮา
‎เป็นบุคลากรที่เราตามหาเลยค่ะ

266
00:17:25,377 --> 00:17:27,917
‎คุณทำได้ทั้งด้านบัญชี
‎กฎหมาย แล้วก็ดีไซน์ด้วย

267
00:17:28,005 --> 00:17:29,755
‎เราตามหาบุคลากรที่เก่งรอบด้านน่ะค่ะ

268
00:17:29,840 --> 00:17:32,800
‎งั้นแปลว่าจะให้ฉันทำหลายงาน
‎แต่จ่ายเงินเดือนสำหรับงานเดียวสินะ

269
00:17:33,802 --> 00:17:35,052
‎คุกเข่าขอ ฉันก็ไม่เอาค่ะ

270
00:17:38,348 --> 00:17:39,388
‎เธอเป็นใครเนี่ย

271
00:17:39,475 --> 00:17:41,305
‎ฉันเป็นประธานของซัมซานเทค
‎ชื่อซอดัลมีค่ะ

272
00:17:41,393 --> 00:17:44,103
‎ฉันมาหาคุณเพราะสนใจประสบการณ์
‎ไม่ใช่รูปลักษณ์ค่ะ

273
00:17:44,730 --> 00:17:46,940
‎ฉันไม่เคยคิดที่จะเป็น
‎ประธานที่กินแรงค่ะ

274
00:17:47,024 --> 00:17:49,324
‎แล้วฉันก็จะไม่ขอให้คุณ
‎ทำงานหลายอย่างด้วยค่ะ

275
00:17:49,401 --> 00:17:51,571
‎แค่ช่วยดูแลเรื่องดีไซน์ให้ก็พอค่ะ

276
00:17:52,362 --> 00:17:54,242
‎- นี่เธอตามฉันมาเหรอ
‎- ค่ะ

277
00:17:55,991 --> 00:17:57,081
‎จะทำตัวน่าสมเพชทำไม

278
00:17:57,701 --> 00:18:01,081
‎คนเขาจะหัวเราะเยาะเธอนะ
‎ประธานอะไรคุกเข่าง่ายขนาดนี้

279
00:18:06,001 --> 00:18:08,801
‎คนเขาไม่น่าจะสนที่ฉัน
‎คุกเข่าง่ายๆ อะไรนี่หรอก

280
00:18:08,879 --> 00:18:10,879
‎แต่น่าจะคิดว่าคุณ
‎เป็นคนที่เยี่ยมยอดมากกว่า

281
00:18:11,840 --> 00:18:13,760
‎แบบนั้นน่าจะดีต่อคุณไม่ใช่เหรอคะ

282
00:18:15,302 --> 00:18:17,552
‎ยังมีเวลาเหลือให้ตัดสินใจนะคะ

283
00:18:17,638 --> 00:18:20,518
‎แต่ถ้าตัดสินใจจวนเวลามากไป
‎คุณจะดูเป็นของเหลือนะ

284
00:18:27,231 --> 00:18:28,191
‎ทำไมต้องเป็นฉัน

285
00:18:28,273 --> 00:18:31,323
‎บอกเหตุผลมาสิ
‎ฉันขอฟังก่อนแล้วจะตัดสินใจ

286
00:18:51,547 --> 00:18:52,507
‎นั่นมัน…

287
00:18:53,966 --> 00:18:55,256
‎คุณไฟเขียวนี่นา

288
00:19:23,453 --> 00:19:24,413
‎สวัสดีครับ

289
00:19:25,497 --> 00:19:26,827
‎อะไรเนี่ย

290
00:19:28,584 --> 00:19:30,964
‎เชิญทางนี้เลยครับ

291
00:19:32,713 --> 00:19:34,173
‎เอามานี่ครับ

292
00:19:39,803 --> 00:19:43,723
‎เอาล่ะ นี่คือนักพัฒนาของซัมซานเทค
‎คุณนัมโดซาน

293
00:19:43,807 --> 00:19:46,307
‎คุณอีชอลซาน และคุณคิมยงซาน

294
00:19:46,393 --> 00:19:48,523
‎และคนนี้คือดีไซเนอร์ คุณจองซาฮาค่ะ

295
00:19:48,604 --> 00:19:51,944
‎อ๋อ เป็นดีไซเนอร์สินะ
‎เราเคยเจอกันใช่ไหมล่ะครับ

296
00:19:53,483 --> 00:19:54,943
‎นั่นสินะ เคยเจอกันนี่นา

297
00:19:56,528 --> 00:19:59,618
‎- เหรอ เคยเจอกันที่ไหนคะ
‎- เอ่อ ตอนนั้นที่ร้านหนังสือ

298
00:19:59,698 --> 00:20:01,158
‎ตอนที่ซื้อหนังสือ ชื่ออะไรนะ

299
00:20:01,241 --> 00:20:03,041
‎ถามตอบกับแซนด์บอกซ์

300
00:20:03,118 --> 00:20:04,448
‎ใช่ ตอนนั้นมันเหลือเล่มเดียว

301
00:20:04,536 --> 00:20:07,536
‎เธอใจดีให้เราจ่าย 10,000 วอน
‎แล้วก็เสียสละอันสุดท้ายให้เรา

302
00:20:07,623 --> 00:20:08,873
‎หา 10,000 วอนเหรอ

303
00:20:08,957 --> 00:20:11,877
‎เป็นการซื้อขายที่สมเหตุสมผล
‎และสนองความต้องการของสองฝ่าย

304
00:20:13,128 --> 00:20:14,088
‎เขาว่ากันว่า

305
00:20:14,922 --> 00:20:18,012
‎แค่ชายเสื้อเฉียดกัน ก็พรหมลิขิตแล้ว

306
00:20:18,091 --> 00:20:22,051
‎แต่ดูสิ
‎นี่เราได้มาอยู่ทีมเดียวกันเลยนะ

307
00:20:22,137 --> 00:20:23,097
‎หยุดค่ะ

308
00:20:23,597 --> 00:20:25,347
‎ขีดเส้นกันหน่อย ก่อนเริ่มเถอะค่ะ

309
00:20:25,432 --> 00:20:29,522
‎หลีกเลี่ยงการใช้คำพูดเลอะเทอะ
‎อย่าง "เรา" "พรหมลิขิต" อะไรพวกนั้น

310
00:20:30,520 --> 00:20:32,560
‎ฉันไม่ได้มาที่นี่เพราะชอบทีมนี้

311
00:20:32,648 --> 00:20:34,938
‎แต่ฉันเลือกทีมพวกคุณ
‎เพราะเวลาเหลือน้อย

312
00:20:35,025 --> 00:20:36,105
‎ซัมซานเทค…

313
00:20:36,735 --> 00:20:38,025
‎แค่ชื่อก็สยองแล้ว

314
00:20:39,238 --> 00:20:40,698
‎นี่ไม่ใช่ป้ายสุดท้ายของฉันหรอกนะ

315
00:20:41,281 --> 00:20:43,911
‎ก็แค่สถานีหนึ่งที่ฉันเฉียดผ่านไป

316
00:20:45,244 --> 00:20:46,254
‎ตระหนักจุดนั้นไว้ด้วย

317
00:20:47,162 --> 00:20:48,002
‎ได้สิคะ

318
00:20:49,248 --> 00:20:51,418
‎เอาล่ะ งั้นเราเริ่มกันเลยไหมคะ

319
00:21:09,184 --> 00:21:10,694
‎เอาล่ะค่ะ

320
00:21:11,311 --> 00:21:13,901
‎หมดเวลาสำหรับการตั้งทีมแล้วค่ะ

321
00:21:13,981 --> 00:21:18,901
‎นับตั้งแต่นี้ไป แฮกกาธอนจะเริ่มขึ้น
‎อย่างจริงจังเป็นเวลา 48 ชั่วโมงค่ะ

322
00:21:19,569 --> 00:21:21,859
‎เราจะให้ทุกท่านร่วมมือกับทีม

323
00:21:21,947 --> 00:21:24,567
‎สร้างโมเดลธุรกิจขึ้นมาใหม่ค่ะ

324
00:21:25,826 --> 00:21:27,406
‎โดยท่านสามารถเลือกใช้

325
00:21:27,494 --> 00:21:31,084
‎ชุดข้อมูล จีพียู และเอพีไอ

326
00:21:31,164 --> 00:21:34,714
‎ที่อยู่ในแซนด์บอกซ์
‎ได้มากเท่าที่ต้องการ

327
00:21:34,793 --> 00:21:37,463
‎(จีพียู: หน่วยประมวลผลกราฟิกส์
‎เอพีไอ: ส่วนประสานโปรแกรมประยุกต์)

328
00:21:37,546 --> 00:21:39,546
‎สุดยอด เราใช้ได้ทั้งหมดเลยเหรอ

329
00:21:39,631 --> 00:21:42,181
‎"เราเปิดบ่อน้ำมันให้แล้ว
‎เชิญใช้ได้ตามสบาย" แบบนี้สินะ

330
00:21:42,259 --> 00:21:45,679
‎"จะเอาไปสร้างยางมะตอยหรือไนลอน
‎ก็แล้วแต่" แบบนี้สินะ

331
00:21:45,762 --> 00:21:49,142
‎โอ้โฮ แซนด์บอกซ์นี่ใจกว้างจริงๆ
‎สมแล้วที่เป็นบริษัทใหญ่

332
00:21:51,393 --> 00:21:53,353
‎ขอทราบเกณฑ์การคัดเลือกด้วยค่ะ

333
00:21:54,813 --> 00:21:56,733
‎เกณฑ์การคัดเลือกมีอยู่สองข้อค่ะ

334
00:21:57,316 --> 00:22:02,146
‎ข้อแรก ภายในเวลาจำกัด คุณจะสามารถ
‎สร้างแผนธุรกิจที่ทำได้จริง

335
00:22:02,237 --> 00:22:05,197
‎โดยใช้ทรัพยากรที่เราเตรียมให้
‎ออกมาได้ดีแค่ไหน

336
00:22:06,158 --> 00:22:10,038
‎ข้อสอง
‎คุณจะสามารถดึงดูดใจเราได้มากแค่ไหน

337
00:22:10,120 --> 00:22:11,750
‎ภายในเวลาสามนาที

338
00:22:12,706 --> 00:22:15,126
‎- สามนาทีเหรอ
‎- สามนาที

339
00:22:15,208 --> 00:22:16,378
‎เอาล่ะค่ะ

340
00:22:16,460 --> 00:22:20,710
‎ทุกท่านสามารถใช้ข้อมูลจากแซนด์บอกซ์
‎ได้มากเท่าที่ต้องการ

341
00:22:20,797 --> 00:22:24,127
‎และฉันหวังว่าทุกท่านจะคิดค้น
‎ไอเดียใหม่ที่ไม่เหมือนใคร

342
00:22:25,093 --> 00:22:28,013
‎ทุกท่านคะ ขอให้โชคดีค่ะ

343
00:22:43,528 --> 00:22:44,908
‎แล้วพวกเธอจะทำอะไรกันล่ะ

344
00:22:44,988 --> 00:22:46,658
‎ยังไงก็คงต้องใช้เซอร์วิสเป็นฐาน

345
00:22:46,740 --> 00:22:49,870
‎ไม่ค่ะ เรากำลังคิดเซอร์วิสที่
‎มีแมชชีนเลิร์นนิงเป็นฐาน

346
00:22:51,286 --> 00:22:52,826
‎นี่เป็นทีมที่ใช้เทคโนโลยีหรอกเหรอ

347
00:22:53,663 --> 00:22:57,383
‎ก็ใช่น่ะสิคะ
‎ชื่อก็บอกอยู่แล้วว่าซัมซานเทคไงคะ

348
00:22:58,001 --> 00:23:00,501
‎โอ้ แม่เจ้า
‎พวกเธอนี่เหมือนล็อตเตอรีเลย

349
00:23:02,589 --> 00:23:04,799
‎ใช่ไหมคะ
‎คิดถูกแล้วใช่ไหมคะที่มาอยู่กับเรา

350
00:23:05,425 --> 00:23:09,465
‎ไม่ใช่ ฉันหมายถึง
‎ฉันไม่เคยถูกล็อตเตอรีเลยสักใบ

351
00:23:10,263 --> 00:23:11,313
‎อ๋อ

352
00:23:11,890 --> 00:23:14,230
‎เอ่อ ท่านประธาน
‎ผมไม่ได้จะดูถูกนะครับ

353
00:23:14,726 --> 00:23:17,346
‎- รู้เหรอว่าแมชชีนเลิร์นนิงคืออะไร
‎- เฮ้ย

354
00:23:20,774 --> 00:23:23,694
‎รู้สิคะ
‎คราวก่อนโดซานเคยอธิบายให้ฟัง

355
00:23:25,403 --> 00:23:27,953
‎เป็นเทคโนโลยีที่ชวนฝันดีนะคะ

356
00:23:29,241 --> 00:23:30,081
‎"ชวนฝัน" เหรอ

357
00:23:31,993 --> 00:23:34,043
‎นี่ นายไปอธิบายอีท่าไหน

358
00:23:34,121 --> 00:23:37,081
‎แมชชีนเลิร์นนิง
‎ถึงกลายเป็นเทคโนโลยีที่ชวนฝันได้

359
00:23:39,042 --> 00:23:40,922
‎- สงสัยจัง
‎- อะไรเหรอ

360
00:23:42,379 --> 00:23:45,259
‎ก็ทุกอย่างเกี่ยวกับนาย

361
00:23:46,091 --> 00:23:48,261
‎ครอบครัว เพื่อนฝูง

362
00:23:49,469 --> 00:23:51,139
‎สิ่งที่นายชอบ ทุกเรื่องเลย

363
00:23:53,098 --> 00:23:54,518
‎สิ่งที่ฉันชอบ…

364
00:23:56,059 --> 00:23:58,809
‎คือการสร้างโครงข่ายประสาทเทียมน่ะ

365
00:23:58,895 --> 00:24:00,555
‎(อัลกอริทึมที่สร้างเพื่อเลียนแบบ
‎การประมวลผมในสมอง)

366
00:24:00,647 --> 00:24:03,607
‎- เคยได้ยินไหม
‎- อ้อ ก็เคยได้ยินมาบ้าง

367
00:24:03,692 --> 00:24:05,942
‎แต่ไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไร

368
00:24:06,820 --> 00:24:07,820
‎ถ้าอย่างนั้น…

369
00:24:08,905 --> 00:24:10,195
‎รู้จักแมชชีนเลิร์นนิงไหม

370
00:24:11,533 --> 00:24:14,083
‎เอ่อ อันนั้นก็เคยได้ยินเหมือนกัน

371
00:24:15,203 --> 00:24:16,453
‎แต่ก็ไม่รู้ว่าคืออะไร

372
00:24:18,248 --> 00:24:21,128
‎เอ่อ ถ้างั้น แบบนี้นะ

373
00:24:23,962 --> 00:24:27,012
‎คิดซะว่าคอมพิวเตอร์คือทาร์ซาน

374
00:24:27,090 --> 00:24:30,430
‎เจ้านี่เติบโตอยู่บนเกาะร้าง
‎ก็เลยไม่เคยเจอผู้หญิงเลยสักครั้ง

375
00:24:30,510 --> 00:24:32,680
‎แต่ว่าวันหนึ่ง

376
00:24:33,305 --> 00:24:36,805
‎จู่ๆ เจนก็ปรากฏตัวที่เกาะร้างนั้น

377
00:24:37,559 --> 00:24:41,809
‎ทาร์ซานเอาก้อนหินให้เจน
‎แต่เจนไม่ชอบ

378
00:24:41,897 --> 00:24:45,027
‎แต่พอเอาดอกไม้ไปให้ เจนถึงชอบ

379
00:24:45,108 --> 00:24:45,978
‎อ๋อ

380
00:24:46,568 --> 00:24:48,948
‎เขาโสดตั้งแต่เกิด
‎ก็เลยไม่รู้ว่าผู้หญิงชอบอะไรสินะ

381
00:24:49,029 --> 00:24:52,869
‎ใช่แล้ว เขาก็เลยลองต่อไปเรื่อยๆ

382
00:24:52,949 --> 00:24:55,659
‎ทาร์ซานจับงูได้แล้วเอาไปให้
‎เจนก็ไม่ชอบ

383
00:24:55,744 --> 00:24:58,624
‎แต่พอจับกระต่ายน่ารักๆ ไปให้
‎เจนกลับชอบ

384
00:24:59,456 --> 00:25:03,876
‎ถ้าเขาเสียงดัง เจนจะไม่ชอบ
‎แต่ถ้าเขายิ้มให้ เจนจะชอบ

385
00:25:04,628 --> 00:25:07,918
‎แล้วพอเขามีประสบการณ์เยอะขึ้น

386
00:25:08,006 --> 00:25:10,296
‎เขาก็ได้เรียนรู้ว่า
‎จะครอบครองหัวใจเจนได้ยังไง

387
00:25:13,511 --> 00:25:15,681
‎เพราะแบบนี้
‎ถึงเรียกว่าแมชชีนเลิร์นนิงสินะ

388
00:25:16,681 --> 00:25:18,641
‎- เป็นการสอนให้เครื่องจักรเรียนรู้
‎- อือ

389
00:25:19,726 --> 00:25:22,226
‎ให้ข้อมูลประสบการณ์ที่หลากหลาย
‎กับคอมพิวเตอร์

390
00:25:22,312 --> 00:25:25,192
‎แล้วทำให้มันเรียนรู้ และคาดเดาผล
‎ด้วยโครงข่ายประสาทเทียม

391
00:25:25,273 --> 00:25:26,653
‎นั่นแหละคืองานที่ฉันทำ

392
00:25:31,947 --> 00:25:32,947
‎ไม่น่าสนใจใช่ไหมล่ะ

393
00:25:33,865 --> 00:25:35,655
‎เปล่านะ น่าสนใจมากต่างหาก

394
00:25:38,453 --> 00:25:39,503
‎เท่ด้วย

395
00:25:44,501 --> 00:25:45,791
‎- ทาร์ซานเหรอ
‎- เจนเหรอ

396
00:25:45,877 --> 00:25:49,297
‎เมทา เมทาฟอร์ไง ไม่รู้จักเหรอ
‎การอุปมาน่ะ

397
00:25:49,381 --> 00:25:51,591
‎ไม่รู้หรอก
‎คะแนนภาษาฉันห่วย ไอ้บ้าเอ๊ย

398
00:25:51,675 --> 00:25:53,755
‎ฉันมือหงิกหนักแล้วตอนนี้ หยึย

399
00:25:53,843 --> 00:25:55,933
‎แล้วจะอืดอาดกันอีกนานไหม

400
00:25:56,012 --> 00:25:57,852
‎นี่เริ่มมา 20 นาทีแล้วนะ

401
00:25:59,391 --> 00:26:00,431
‎เอาล่ะ

402
00:26:00,517 --> 00:26:04,017
‎จะเลือกข้อมูลชุดไหน
‎ให้ทาร์ซานได้เรียนรู้ดีนะ

403
00:26:04,104 --> 00:26:05,904
‎มีข้อมูลหลากหลายมากเลยนะเนี่ย

404
00:26:06,940 --> 00:26:10,530
‎ข้อมูลอุบัติเหตุบนถนน
‎ข้อมูลฝุ่นละเอียด

405
00:26:11,820 --> 00:26:13,820
‎- มีข้อมูลลายมือด้วย
‎- ลายมือเหรอ

406
00:26:14,739 --> 00:26:17,619
‎- เป็นข้อมูลการเขียนลายมือสินะ
‎- ธนาคารจองฮันเหรอ

407
00:26:17,701 --> 00:26:19,741
‎ธนาคารมีข้อมูลลายมือได้ยังไง

408
00:26:20,787 --> 00:26:23,457
‎ก็ต้องมีสิ ทั้งเอกสารถอนและฝากเงิน
‎เอกสารกู้เงิน

409
00:26:23,540 --> 00:26:25,830
‎เอกสารมอบอำนาจ
‎ทั้งหมดนี้บันทึกด้วยลายมือทั้งนั้น

410
00:26:25,917 --> 00:26:27,537
‎ข้อมูลลายมือปลอมก็น่าจะเยอะด้วย

411
00:26:28,169 --> 00:26:32,049
‎จู่ๆ ผมก็รู้สึกว่า
‎มีกำแพงกั้นจากคุณซาฮาเลยนะครับ

412
00:26:33,008 --> 00:26:33,878
‎กำแพงเหรอ

413
00:26:34,718 --> 00:26:35,798
‎เพราะคุณสมบูรณ์แบบเกิน

414
00:26:47,355 --> 00:26:49,225
‎(ซัมซานเทค)

415
00:26:51,484 --> 00:26:53,704
‎โอ๊ะ เดี๋ยวนะ ฉันนึกอะไรออกแล้ว

416
00:26:54,446 --> 00:26:57,406
‎- อะไรเหรอ
‎- สมมตินะว่า

417
00:26:58,491 --> 00:27:01,911
‎ถ้าเราสอนให้ทาร์ซานแยกระหว่าง
‎ลายมือจริงกับลายมือปลอม

418
00:27:01,995 --> 00:27:04,075
‎ในอนาคต เจ้านี่ก็อาจสามารถ
‎สืบหาลายมือปลอมได้สิ

419
00:27:06,249 --> 00:27:09,039
‎(พี่เลี้ยง)

420
00:27:10,170 --> 00:27:12,420
‎ถึงจะการันตีไม่ได้
‎แต่ก็อาจจะเป็นไปได้นะ

421
00:27:12,505 --> 00:27:14,795
‎แต่มันจะเป็นธุรกิจแบบไหนได้ล่ะครับ

422
00:27:16,009 --> 00:27:17,839
‎ได้สิคะ ได้แน่นอน

423
00:27:26,269 --> 00:27:27,729
‎ดงชอนๆ

424
00:27:28,438 --> 00:27:29,398
‎พัคดงชอน

425
00:27:29,481 --> 00:27:31,901
‎เฮ้อ ชื่อฉันได้สึกแน่
‎เรียกบ่อยขนาดนี้

426
00:27:31,983 --> 00:27:33,863
‎พัคดงชอน มานี่

427
00:27:34,778 --> 00:27:36,698
‎ครับ หัวหน้าทีม อยู่นี่เองเหรอครับ

428
00:27:37,530 --> 00:27:40,280
‎- นายทำเป็นไม่ได้ยินใช่ไหม
‎- เปล่านะครับ ไม่ได้ยินจริงๆ

429
00:27:42,077 --> 00:27:44,867
‎ซัมซานเทคน่ะ
‎เขากำหนดไอเทมได้หรือยัง

430
00:27:44,954 --> 00:27:46,044
‎เอ่อ ครับ

431
00:27:46,623 --> 00:27:47,963
‎- ได้แล้วเหรอ
‎- ครับ

432
00:27:48,041 --> 00:27:49,831
‎นายควรช่วยพวกเขาหน่อยสิ

433
00:27:49,918 --> 00:27:51,918
‎ไม่จำเป็นหรอกครับ ไอเดียเขาใช้ได้นะ

434
00:27:52,003 --> 00:27:53,963
‎ใช้ได้งั้นเหรอ ไอเดียอะไรล่ะ

435
00:27:54,589 --> 00:27:57,009
‎เห็นว่าจะตรวจสอบลายมือ
‎โดยการใช้แมชชีนเลิร์นนิงครับ

436
00:27:57,092 --> 00:27:59,512
‎โธ่ ธุรกิจแบบนั้นมัน…

437
00:27:59,594 --> 00:28:01,554
‎- ใช้ได้เลยนี่
‎- ใช่ไหมล่ะครับ

438
00:28:01,638 --> 00:28:03,178
‎ไอเดียใครเหรอ

439
00:28:03,264 --> 00:28:04,814
‎นู่นเลยครับ ประธานซอดัลมี

440
00:28:07,227 --> 00:28:08,477
‎ซอดัลมีน่ะเหรอ

441
00:28:12,982 --> 00:28:15,652
‎- ลายมือ…
‎- ใช่ ใช้ข้อมูลจากลายมือ

442
00:28:15,735 --> 00:28:17,445
‎- แล้วมันก็จะเปลี่ยนเป็น…
‎- แต่ว่า…

443
00:28:26,746 --> 00:28:28,616
‎มีหลายข้อมูลที่น่าสนใจนะคะ

444
00:28:28,706 --> 00:28:31,166
‎ด้านการแจกจ่ายดีไหมครับ
‎เป็นด้านที่เราถนัดด้วย

445
00:28:31,251 --> 00:28:33,461
‎ข้อมูลลายมือ
‎จากธนาคารจองฮันเป็นไงคะ

446
00:28:33,962 --> 00:28:35,132
‎ข้อมูลลายมือเหรอ

447
00:28:36,089 --> 00:28:37,839
‎จะเอามาทำโมเดลธุรกิจอะไรได้

448
00:28:37,924 --> 00:28:39,934
‎นั่นควรเป็นหน้าที่ของท่านประธานสิ

449
00:28:40,885 --> 00:28:42,795
‎ทำไมจู่ๆ ถึงเป็นข้อมูลลายมือล่ะ

450
00:28:44,180 --> 00:28:47,430
‎ก็ซัมซานเทคจะทำเซอร์วิส
‎โดยใช้ข้อมูลลายมือน่ะค่ะ

451
00:28:49,894 --> 00:28:52,274
‎- แล้วยังไงคะ
‎- เมื่อกี้ฉันเห็นว่า…

452
00:28:52,355 --> 00:28:56,105
‎นัมโดซานจากซัมซานเทค
‎เขี่ยคุณทิ้งอย่างไม่แยแสนี่คะ

453
00:28:57,068 --> 00:28:59,238
‎- นี่คุณคะ เขี่ยอะไรกัน
‎- เราจะช่วยเองค่ะ

454
00:29:01,364 --> 00:29:02,784
‎เอาชนะพวกเขาให้ได้สิคะ

455
00:29:03,867 --> 00:29:04,947
‎ทำไมฉันต้องทำแบบนั้นคะ

456
00:29:06,035 --> 00:29:09,405
‎น่าสนุกออกนะคะ
‎การได้ขยี้คนที่มันเขี่ยเราทิ้งน่ะ

457
00:29:29,100 --> 00:29:30,440
‎(ซัมซานเทค)

458
00:29:33,521 --> 00:29:34,771
‎เรามาเริ่มกันเลยไหม

459
00:29:35,398 --> 00:29:36,398
‎- โอเค
‎- โอเค

460
00:29:55,084 --> 00:29:58,674
‎(ซัมซานเทค
‎อินแจคอมปะนี)

461
00:30:22,695 --> 00:30:24,235
‎สร้างสรรค์ขึ้นอีกหน่อย

462
00:30:24,322 --> 00:30:27,412
‎ทำไมเราไม่ออกแบบฟอนต์ล่ะ
‎สิ่งที่ใช้เงินมาก…

463
00:30:27,492 --> 00:30:28,702
‎แปดเปอร์เซ็นต์ใช่ไหม

464
00:30:29,911 --> 00:30:30,831
‎ศาล

465
00:31:10,785 --> 00:31:13,445
‎- สำเร็จ
‎- เย่

466
00:31:14,414 --> 00:31:15,924
‎- เรียบร้อยแล้วนะคะ
‎- เฮ้อ

467
00:31:37,729 --> 00:31:39,939
‎มันเก็บข้อมูลไม่ได้เลยนี่

468
00:31:42,483 --> 00:31:44,073
‎ลองปรับค่าไฮเปอร์พารามิเตอร์ดีไหม

469
00:31:45,612 --> 00:31:46,742
‎โอเค มาเริ่มกันใหม่

470
00:32:25,443 --> 00:32:27,653
‎ทำไมความแม่นยำมันต่ำจังเลย

471
00:32:29,155 --> 00:32:30,695
‎ปัญหาอยู่ตรงไหนกันนะ

472
00:32:31,199 --> 00:32:33,029
‎เปลี่ยนฟังก์ชันกระตุ้นดีไหม

473
00:32:33,117 --> 00:32:34,287
‎โอเค

474
00:32:38,373 --> 00:32:40,333
‎- ในความคิดฉันนะ…
‎- เราไม่มีสติจะฟังแล้ว

475
00:32:40,416 --> 00:32:41,536
‎ท่านประธานค่อยพูดนะครับ

476
00:32:43,670 --> 00:32:44,920
‎ดัลมี เธอคิดว่าไงเหรอ

477
00:32:46,214 --> 00:32:48,134
‎เจนชอบดอกไม้ก็จริง

478
00:32:48,216 --> 00:32:50,466
‎แต่ฉันชอบก้อนหินมากกว่าดอกไม้นะ

479
00:32:52,929 --> 00:32:53,849
‎พูดอะไรน่ะ

480
00:32:53,930 --> 00:32:56,060
‎ก็การอยู่ในเกาะร้าง
‎ดอกไม้จะสำคัญอะไรล่ะ

481
00:32:56,140 --> 00:32:59,230
‎ต้องมีก้อนหินสิ
‎ถึงจะปาให้ผลไม้ร่วงได้ ไล่หมาป่าได้

482
00:32:59,310 --> 00:33:00,440
‎อ๋อ

483
00:33:00,520 --> 00:33:03,110
‎เพราะแบบนั้น
‎ฉันก็เลยชอบก้อนหินมากกว่าดอกไม้

484
00:33:03,898 --> 00:33:07,488
‎โดซาน คราวหลังนายก็ซื้อก้อนหิน
‎ก้อนใหญ่เท่านี้ไปให้เธอด้วยล่ะ

485
00:33:15,994 --> 00:33:17,294
‎คนเราชอบอะไรไม่เหมือนกัน

486
00:33:29,841 --> 00:33:31,551
‎เราเปลี่ยน
‎โครงสร้างเน็ตเวิร์กกันเถอะ

487
00:33:34,178 --> 00:33:35,968
‎- ตอนนี้น่ะนะ
‎- นายเป็นบ้าเหรอ

488
00:33:36,055 --> 00:33:39,135
‎ก็โครงสร้างนี้
‎เราใช้ตอนประมวลผลภาพเคลื่อนไหวนี่

489
00:33:39,225 --> 00:33:41,475
‎ภาพกับลายมือน่ะ
‎แพตเทิร์นมันต่างกันลิบเลยนะ

490
00:33:41,561 --> 00:33:43,151
‎ใช้เน็ตเวิร์กเดียวกัน ก็ไม่ได้ผลสิ

491
00:33:43,229 --> 00:33:46,189
‎สร้างขึ้นใหม่ด้วยการใช้
‎เน็ตเวิร์กที่เล็กกว่านี้ยังจะดีกว่า

492
00:33:46,274 --> 00:33:48,444
‎ใช่แล้ว นั่นแหละที่ฉันจะบอก

493
00:33:49,360 --> 00:33:51,490
‎แต่เน็ตเวิร์กน่ะงานยักษ์เลยนะ

494
00:33:51,571 --> 00:33:54,031
‎ถ้าการสร้างใหม่ไม่ใช่คำตอบ
‎เราจะถอยหลังกลับไม่ได้แล้วนะ

495
00:33:54,115 --> 00:33:57,985
‎แต่เราก็ตอบผิดต่อไปไม่ได้นะคะ
‎หาคำตอบอื่นยังดีเสียกว่า

496
00:33:58,077 --> 00:34:00,457
‎แต่ถ้าผิด
‎เราต้องลากกระเป๋ากลับเลยนะครับ

497
00:34:00,538 --> 00:34:01,538
‎ค่ะ

498
00:34:04,709 --> 00:34:05,539
‎มาลองกันเถอะ

499
00:35:34,674 --> 00:35:38,014
‎ผมว่ารสชาติกิมจิคราวนี้
‎ยังดองไว้ไม่ดีเท่าคราวก่อนนะ

500
00:35:38,094 --> 00:35:40,014
‎ฉันถึงบอกว่ายังดองต่อได้อีกไงคะ

501
00:35:40,096 --> 00:35:41,886
‎ก็คุณเอาไปแช่ในตู้เย็นเลยนี่

502
00:35:41,973 --> 00:35:44,813
‎- นี่คุณโทษฉันอยู่เหรอ
‎- เดี๋ยวผมไปเอาออกมาเอง

503
00:35:52,775 --> 00:35:54,855
‎ให้ตายเถอะ ยอมเขาเลย

504
00:35:54,944 --> 00:35:57,494
‎โตขนาดนั้นแล้ว
‎ยังจะขับของเล่นอยู่อีก

505
00:35:57,572 --> 00:35:58,662
‎โธ่เอ๊ยๆ

506
00:36:03,411 --> 00:36:04,701
‎ทำไม มีอะไร

507
00:36:05,329 --> 00:36:07,119
‎ทำไงดีล่ะ
‎เขาต้องได้ยินที่คุณพูดแน่เลย

508
00:36:14,338 --> 00:36:16,378
‎ผมไม่ได้พูดอะไรเลยนะครับ

509
00:36:17,008 --> 00:36:19,508
‎พอจะทราบไหมครับ
‎ว่าบ้านคุณนัมโดซานอยู่ตรงไหน

510
00:36:23,014 --> 00:36:25,604
‎- คุณคือใครครับ
‎- ผมชื่ออเล็กซ์ครับ

511
00:36:26,309 --> 00:36:29,399
‎ผมมาจากซานฟรานซิสโก
‎เพื่อมาตามหาคุณนัมโดซานครับ

512
00:36:30,855 --> 00:36:32,515
‎(อเล็กซ์ ควอน)

513
00:36:34,483 --> 00:36:35,573
‎สำเนียงสุดยอดมาก

514
00:36:35,651 --> 00:36:38,611
‎ซานฟรานซิสโกนั่น
‎คือที่ที่มีซิลิคอนแวลลีย์นี่

515
00:36:42,992 --> 00:36:44,162
‎เอ่อ คือผม

516
00:36:44,243 --> 00:36:48,043
‎ผมเป็นพ่อ เอ่อ
‎เป็นฟาเธอร์ของโดซานเองครับ

517
00:36:48,122 --> 00:36:49,792
‎- ส่วนคนนี้…
‎- ฉันเป็นมาเธอร์ค่ะ

518
00:36:51,292 --> 00:36:54,092
‎หา สวัสดีครับ ยินดีที่ได้พบ

519
00:36:54,170 --> 00:36:57,590
‎ผมมาทำงานที่เกาหลีพอดี
‎ก็เลยมาหาคุณนัมโดซานน่ะครับ

520
00:36:58,758 --> 00:37:02,088
‎แต่ว่าทำไงดีล่ะ
‎ตอนนี้โดซานเขาไม่อยู่บ้านน่ะ

521
00:37:02,762 --> 00:37:05,772
‎โอ๊ยตาย แล้วเขาอยู่ไหนครับ

522
00:37:08,809 --> 00:37:11,979
‎ให้ย่าห่อข้าวไปให้ไหม

523
00:37:14,148 --> 00:37:17,278
‎(แซนด์บอกซ์ รุ่น 12 แฮกกาธอน
‎ถ่ายทอดสดหอประชุมแซนด์บอกซ์)

524
00:37:20,655 --> 00:37:22,315
‎หนูกำลังกินอยู่ค่ะ ไม่ต้องห่วง

525
00:37:33,960 --> 00:37:34,920
‎คุณแม่

526
00:37:52,812 --> 00:37:55,692
‎ทำไมมาอยู่ที่นี่ล่ะ
‎ไม่ไปประจำสาขาที่อเมริกาเหรอ

527
00:37:56,315 --> 00:37:57,435
‎ฉันลาออกจากบริษัทแล้ว

528
00:38:00,861 --> 00:38:02,491
‎- ทำไม
‎- ใครบางคนบอกไว้

529
00:38:02,571 --> 00:38:04,661
‎ว่านี่เป็นบริษัทที่ฉันแค่เกาะพ่อกิน

530
00:38:05,700 --> 00:38:08,160
‎ต่อให้ฉันทำดีแค่ไหน
‎ก็ไม่มีความดีความชอบ ฉันเลยออกมา

531
00:38:08,703 --> 00:38:10,293
‎ฉันอยากเริ่มด้วยการรีเซ็ตใหม่

532
00:38:12,164 --> 00:38:13,254
‎อ๋อ

533
00:38:13,332 --> 00:38:15,462
‎พอเป็นแบบนี้
‎ก็ไม่ต้องรอถึงสามปีแล้วสิ

534
00:38:16,627 --> 00:38:17,747
‎หา

535
00:38:17,837 --> 00:38:20,837
‎พูดตามตรง
‎ตอนนี้หนูยังได้ดีไม่เท่าพี่

536
00:38:21,424 --> 00:38:23,844
‎ขอยอมรับ
‎แต่พี่อายุเยอะกว่าฉันสามปีนี่

537
00:38:23,926 --> 00:38:25,386
‎อีกสามปีค่อยมาดูกันค่ะ

538
00:38:25,469 --> 00:38:27,639
‎ว่าตอนนั้นฉันจะได้ดีกว่าไหม

539
00:38:28,306 --> 00:38:30,136
‎ขอวางเดิมพันหมื่นวอน ดีไหม

540
00:38:31,225 --> 00:38:32,635
‎หวังว่าจะทำเต็มที่นะ

541
00:38:33,394 --> 00:38:36,364
‎เธอต้องเข้าแซนด์บอกซ์ให้ได้
‎เราถึงจะเดิมพันกันได้

542
00:38:36,856 --> 00:38:39,276
‎แต่เท่าที่เห็น เหมือนนักพัฒนา
‎ทีมเธอจะหลงทางสุดๆ

543
00:38:43,362 --> 00:38:45,872
‎เธอก็เลือกผิดตลอดนั่นแหละ

544
00:38:45,948 --> 00:38:50,038
‎ทั้งการที่เธอเลือกนัมโดซาน
‎และการที่เลือกพ่อเมื่อตอนนั้น

545
00:38:51,787 --> 00:38:53,207
‎ฉันหวังว่าพี่จะหุบปากนะ

546
00:38:54,582 --> 00:38:57,342
‎ใครกันแน่ที่เลือกผิด
‎ต้องรอดูก่อนสิถึงจะรู้

547
00:39:00,296 --> 00:39:02,966
‎ถูกแล้วล่ะ ต้องรอดู

548
00:39:10,014 --> 00:39:12,814
‎จริงสิ เราก็ใช้ชุดข้อมูล
‎ของธนาคารจองฮันเหมือนกันนะ

549
00:39:13,601 --> 00:39:15,901
‎ฉันคิดว่าเธอควรรู้ไว้ถึงจะยุติธรรม

550
00:39:26,822 --> 00:39:28,322
‎ผลออกมาแล้ว

551
00:39:32,286 --> 00:39:34,956
‎- ผลออกแล้วเหรอ
‎- อือ ฉันกำลังจะส่งข้อความบอกพอดี

552
00:39:35,039 --> 00:39:37,829
‎ผลเป็นยังไง บอกมา ความแม่นยำเท่าไร

553
00:39:39,543 --> 00:39:41,253
‎เกิน 99.8 เปอร์เซ็นต์

554
00:39:42,463 --> 00:39:43,673
‎โล่งอกไปที

555
00:39:50,971 --> 00:39:52,851
‎ดัลมี เธอร้องไห้เหรอ

556
00:39:56,143 --> 00:39:57,233
‎ขอบใจนะ

557
00:39:58,562 --> 00:39:59,812
‎ขอบใจจริงๆ

558
00:40:26,674 --> 00:40:27,974
‎หาอะไรอยู่เหรอครับ

559
00:40:32,346 --> 00:40:33,806
‎ฉันกำลังหาว่าในนี้

560
00:40:34,682 --> 00:40:37,182
‎ใครกันที่เป็นหนูน้อยคนนี้ค่ะ

561
00:40:37,685 --> 00:40:39,935
‎หนูน้อยคนนี้อยู่ที่นี่เหรอครับ

562
00:40:41,272 --> 00:40:43,322
‎เธอเข้าร่วมแฮกกาธอนอยู่ตอนนี้ค่ะ

563
00:40:43,899 --> 00:40:45,649
‎เธอมาร่วมแฮกกาธอนเหรอ

564
00:40:45,734 --> 00:40:47,114
‎- จริงเหรอ
‎- อือ

565
00:40:47,736 --> 00:40:48,646
‎เชิญเธอมาเหรอครับ

566
00:40:49,321 --> 00:40:52,321
‎เปล่าเลย รู้โดยบังเอิญน่ะค่ะ

567
00:40:53,117 --> 00:40:54,787
‎บางทีเธอเอง

568
00:40:54,869 --> 00:40:59,709
‎คงไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ ว่าตัวเองเป็น
‎แรงบันดาลใจให้เกิดแซนด์บอกซ์ขึ้นมา

569
00:41:01,417 --> 00:41:02,247
‎ใครเหรอครับ

570
00:41:06,881 --> 00:41:10,891
‎เอาไว้ถ้าเธอเข้าแซนด์บอกซ์มาได้
‎แล้วฉันจะบอกค่ะ

571
00:41:13,512 --> 00:41:16,352
‎อีกสักครู่จะเริ่มการนำเสนอ
‎แผนธุรกิจแฮกกาธอนค่ะ

572
00:41:16,432 --> 00:41:18,312
‎- จะเริ่มแล้วเหรอ ไปกันเถอะ
‎- ขอให้ผู้เข้าร่วม

573
00:41:18,392 --> 00:41:19,892
‎- ครับ ไปกันเถอะ
‎- และผู้ตัดสิน

574
00:41:19,977 --> 00:41:21,937
‎มาที่หอประชุมหลักค่ะ

575
00:41:24,106 --> 00:41:26,976
‎ท่านประธาน เข้าไปก่อนเลยนะครับ

576
00:41:27,067 --> 00:41:28,027
‎อือ

577
00:41:43,626 --> 00:41:45,036
‎ไม่เจอกันนานแค่ไหนแล้วนะ

578
00:41:46,629 --> 00:41:48,089
‎เกินสิบปีแล้วใช่ไหม

579
00:41:50,299 --> 00:41:51,219
‎ค่ะ

580
00:41:53,427 --> 00:41:54,597
‎อินแจก็มาด้วยสินะ

581
00:41:56,013 --> 00:41:57,063
‎ใช่ค่ะ

582
00:41:58,349 --> 00:42:00,139
‎เห็นว่าดัลมีก็มาด้วย

583
00:42:00,226 --> 00:42:01,056
‎นั่นสิ

584
00:42:03,562 --> 00:42:04,862
‎โชคชะตาเล่นตลกชัดๆ

585
00:42:07,650 --> 00:42:09,070
‎คงเกลียดฉันมากใช่ไหมคะ

586
00:42:10,110 --> 00:42:11,450
‎เกลียดสิ

587
00:42:12,905 --> 00:42:14,235
‎ไม่อยากมองด้วยซ้ำ

588
00:42:16,492 --> 00:42:18,622
‎แม่สามีที่ไหน

589
00:42:18,702 --> 00:42:21,002
‎จะเอ็นดูลูกสะใภ้
‎ที่ทิ้งลูกชายตัวเองล่ะ

590
00:42:30,047 --> 00:42:31,007
‎ขอโทษค่ะ

591
00:42:35,219 --> 00:42:36,469
‎ดัลมี

592
00:42:37,972 --> 00:42:39,352
‎ที่ผ่านมาเป็นยังไงบ้างคะ

593
00:42:40,641 --> 00:42:41,981
‎คงลำบากมากเลยใช่ไหมคะ

594
00:42:47,106 --> 00:42:48,186
‎ก็มากน่ะสิ

595
00:42:56,532 --> 00:42:59,582
‎ดัลมีติดมหาวิทยาลัยดีๆ
‎ฉันเลยขายร้านฮอตดอก

596
00:43:00,911 --> 00:43:02,791
‎เพื่อจ่ายค่าเล่าเรียนให้แก

597
00:43:03,789 --> 00:43:04,869
‎แต่กลายเป็นว่า

598
00:43:06,250 --> 00:43:09,590
‎มันทำให้แกออกจากมหาวิทยาลัย
‎มาทำงานพาร์ตไทม์ทุกอย่าง

599
00:43:10,879 --> 00:43:13,009
‎เพื่อเก็บเงินซื้อรถขายฮอตดอกให้ฉัน

600
00:43:27,021 --> 00:43:27,901
‎มีครั้งหนึ่ง

601
00:43:31,442 --> 00:43:33,282
‎ดัลมีกำลังทำงานที่ซูเปอร์มาร์เก็ต

602
00:43:34,278 --> 00:43:36,198
‎แล้วเกิดอุบัติเหตุจนขาหัก

603
00:43:38,240 --> 00:43:39,990
‎มันทำให้ฉันใจสลายมาก

604
00:43:42,161 --> 00:43:43,161
‎ฉันก็เลย

605
00:43:45,247 --> 00:43:46,417
‎พูดแบบนั้นออกไป

606
00:43:51,587 --> 00:43:52,457
‎แกน่าจะ

607
00:43:54,548 --> 00:43:56,088
‎ตามไปอยู่กับแม่แก

608
00:43:56,592 --> 00:43:58,932
‎จะได้ไม่ต้องมาลำบากแบบนี้

609
00:43:59,678 --> 00:44:01,968
‎คงจะได้มีแต่วันที่สว่างสดใส

610
00:44:02,723 --> 00:44:05,233
‎คุณย่า พ่อบอกไว้แบบนี้แหละ

611
00:44:05,726 --> 00:44:09,186
‎ถ้ามีแต่วันที่สว่างสดใส
‎โลกทั้งใบก็จะเป็นทะเลทราย

612
00:44:09,980 --> 00:44:11,820
‎ต้องมีฝนมีหิมะตกด้วย

613
00:44:11,899 --> 00:44:15,529
‎หญ้าจะได้งอกจากพื้นดิน
‎และมีส้มอร่อยๆ แบบนี้ด้วย

614
00:44:28,499 --> 00:44:30,039
‎ดัลมีเติบโตมาอย่างดี

615
00:44:32,044 --> 00:44:34,004
‎ดีจนเหลือเชื่อว่าเป็นหลานฉัน

616
00:44:42,971 --> 00:44:44,011
‎เพราะงั้นไม่ต้องห่วงหรอก

617
00:44:46,350 --> 00:44:48,100
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจทำมาให้เธอหรอก

618
00:44:49,103 --> 00:44:50,403
‎แต่เอาไปกินเถอะ

619
00:44:50,896 --> 00:44:51,936
‎เธอ…

620
00:44:52,731 --> 00:44:55,441
‎เธอเคยชอบรากทอด็อกเผ็ดที่ฉันทำนี่

621
00:45:09,206 --> 00:45:10,916
‎ขอบคุณค่ะ คุณแม่

622
00:45:28,851 --> 00:45:30,311
‎ให้ตายสิ

623
00:45:37,651 --> 00:45:39,281
‎หนุ่มน้อย เธอก็มาด้วยเหรอ

624
00:45:40,904 --> 00:45:43,374
‎- ไปนั่งตรงนั้นเถอะครับ
‎- โอย

625
00:45:44,867 --> 00:45:46,157
‎จริงๆ เลย

626
00:45:49,746 --> 00:45:52,416
‎ซื้อรองเท้าใหม่หน่อยสิครับ
‎นี่มันอะไร

627
00:45:53,000 --> 00:45:56,460
‎- ทำไมเล่า ยังดูดีเหมือนใหม่อยู่เลย
‎- เฮ้อ

628
00:45:56,545 --> 00:45:58,625
‎ตาถั่วแล้วมั้งเนี่ย เอาตรงไหนมาดูดี

629
00:46:03,635 --> 00:46:05,045
‎น่าจะมาหาผมสิครับ

630
00:46:06,346 --> 00:46:08,556
‎เงินไม่พอจ่ายค่าเทอม
‎ก็น่าจะให้ผมช่วยสิ

631
00:46:10,058 --> 00:46:10,978
‎ไม่สิ

632
00:46:11,477 --> 00:46:15,227
‎ตอนนั้นคุณย่าไม่ควร
‎เอาเงิน 70 ล้านมาให้ผมเลย

633
00:46:16,773 --> 00:46:19,653
‎ให้ตาย พ่อหนุ่มน้อยนี่ เอาอีกแล้วนะ

634
00:46:20,235 --> 00:46:22,195
‎ฉันจะเอาเงินเธอไปทำไม

635
00:46:22,738 --> 00:46:24,568
‎ถ้าจะมาพูดจาไร้สาระ ฉันไปดีกว่า

636
00:46:31,538 --> 00:46:32,708
‎ไม่เสียใจบ้างเลยเหรอครับ

637
00:46:37,044 --> 00:46:38,594
‎- เสียใจเหรอ
‎- ก็

638
00:46:39,713 --> 00:46:41,723
‎ดัลมีจะได้เข้ามหาวิทยาลัย
‎แทนผมไงครับ

639
00:46:42,591 --> 00:46:44,091
‎คุณย่าก็จะรักษาร้านไว้ได้ด้วย

640
00:46:46,595 --> 00:46:47,965
‎"ฉันไม่น่าช่วยหมอนั่นเลย"

641
00:46:49,473 --> 00:46:50,973
‎น่าจะเคยเสียใจอยู่บ้างสิ

642
00:46:54,603 --> 00:46:56,193
‎ฉันไม่เคยเสียใจหรอก

643
00:46:57,940 --> 00:46:59,860
‎แต่ก็มีเรื่องที่เสียดายอยู่

644
00:47:04,571 --> 00:47:07,621
‎ฉันน่าจะเจอเธอให้เร็วกว่านี้

645
00:47:09,284 --> 00:47:10,334
‎ถ้าเป็นแบบนั้น

646
00:47:11,703 --> 00:47:13,583
‎เราคงได้เล่นไพ่ฮวาทูกันในวันหยุด

647
00:47:15,666 --> 00:47:17,876
‎ได้ทำคิมบับให้ตอนเธอไปปิกนิก

648
00:47:19,920 --> 00:47:21,550
‎ถ้ามีใครมาดูถูกเธอ

649
00:47:22,130 --> 00:47:24,010
‎ฉันจะได้ไปเจอพ่อแม่เขา

650
00:47:25,175 --> 00:47:28,255
‎ต่อว่าให้เขาสอนลูกดีๆ
‎ไปเถียงกับเขาแทนเธอ

651
00:47:31,306 --> 00:47:33,016
‎ถึงจะเป็นพ่อแม่ให้เธอไม่ได้

652
00:47:35,852 --> 00:47:38,982
‎แต่ก็น่าจะได้เป็นยายแก่
‎จอมจุ้นจ้านข้างๆ บ้านเธอ

653
00:47:40,774 --> 00:47:41,984
‎นั่นแหละที่ฉันเสียดาย

654
00:47:53,120 --> 00:47:55,790
‎ให้ตาย เสียดายอะไรไร้สาระ

655
00:48:34,328 --> 00:48:36,408
‎- ชิมเยลลี่นี่ดูสิครับ อร่อยดี
‎- พัคดงชอน

656
00:48:36,496 --> 00:48:37,496
‎ครับ

657
00:48:38,165 --> 00:48:40,785
‎- นายถอดเสื้อออกมาหน่อย
‎- ไม่ได้ครับ ผมไม่ได้ใส่อะไรข้างใน

658
00:48:40,876 --> 00:48:43,296
‎- บอกให้ถอดก็ถอดเถอะ
‎- ไม่ได้สิ มันไม่เหมาะสมนะครับ

659
00:48:43,378 --> 00:48:46,758
‎ตายแล้วๆ ตายๆ

660
00:48:49,926 --> 00:48:51,676
‎ให้ตายสิ

661
00:48:51,762 --> 00:48:53,142
‎- ทำอะไรของเขาน่ะ
‎- บ้าไปแล้ว

662
00:48:55,641 --> 00:48:57,351
‎มาอยู่กลางเวทีตรงนี้นะ

663
00:48:58,143 --> 00:49:00,813
‎อ๋อ แล้วกิ่งก้านพวกนี้
‎ก็จะออกมาจากดัลมีที่อยู่ตรงกลาง

664
00:49:02,189 --> 00:49:03,689
‎สุดยอด ไอเดียเจ๋งมากเลยค่ะ

665
00:49:08,737 --> 00:49:10,737
‎แล้วภาพด้านหลัง…

666
00:49:11,657 --> 00:49:14,617
‎จะออกมาพร้อมกันหรือเปล่า
‎ภาพนี้จะออกมาด้วยไหม

667
00:49:14,701 --> 00:49:16,541
‎- ใช่ จะออกมาพร้อมสัญลักษณ์
‎- อะไร

668
00:49:17,496 --> 00:49:19,916
‎- สัญลักษณ์จะออกมาตรงนี้
‎- ใช่ ด้านล่าง

669
00:49:19,998 --> 00:49:22,208
‎- อือ
‎- เอาลงต่ำกว่านี้ได้ไหมนะ

670
00:49:22,292 --> 00:49:23,422
‎- ด้านนี้เหรอ
‎- อือ

671
00:49:23,502 --> 00:49:26,802
‎งั้นตอนจบก็ให้ภาพนี้ขึ้นมา

672
00:49:26,880 --> 00:49:29,800
‎- ก็ดีนะ เอาตามนั้นเนอะ
‎- ค่ะ แบบนั้นน่าจะโอเค

673
00:49:34,763 --> 00:49:35,683
‎อะไรเล่า

674
00:49:37,224 --> 00:49:38,564
‎เราลองสำรวจดูแล้ว

675
00:49:38,642 --> 00:49:40,392
‎มีทีมที่ประธาน
‎ไม่ใช่คนนำเสนอเยอะมากเลย

676
00:49:41,895 --> 00:49:42,935
‎แล้วยังไง

677
00:49:43,021 --> 00:49:45,731
‎พวกเราก็ให้นายเป็นคนนำเสนอ
‎แทนซอดัลมีบ้างดีกว่า

678
00:49:47,693 --> 00:49:48,533
‎ทำไม

679
00:49:48,610 --> 00:49:51,450
‎จะทำไมล่ะ เมื่อกี้ก็เห็นแล้วนี่
‎เธอไม่เข้าใจพารามิเตอร์ด้วยซ้ำ

680
00:49:51,530 --> 00:49:54,200
‎เราไม่ควรเอาชีวิตไปเดิมพัน
‎ให้คนแบบนั้นนำเสนอนะ

681
00:49:54,282 --> 00:49:57,492
‎เอาตรงๆ ประธานจบม.ปลาย
‎จะมาอธิบายเอไอได้ไง

682
00:49:57,577 --> 00:50:01,417
‎นี่ เคยมีคนพูดแบบนี้
‎กับเราเหมือนกัน ลืมไปแล้วเหรอ

683
00:50:03,583 --> 00:50:05,883
‎จะลืมได้ไงล่ะ
‎ยังชัดเจนเหมือนเพิ่งเกิดเมื่อวานนี้

684
00:50:05,961 --> 00:50:08,381
‎รู้แล้วยังจะพูดอีกเหรอ

685
00:50:09,005 --> 00:50:11,545
‎ทั้งที่รู้แก่ใจว่าโดนดูถูก
‎มันเป็นยังไง แต่ก็ทำเหรอ

686
00:50:11,633 --> 00:50:15,473
‎ก็เพราะรู้น่ะสิไอ้เบื๊อก เพราะรู้ไง
‎ถ้าประธานเป็นไอ้ขี้แพ้แบบเราด้วย

687
00:50:15,554 --> 00:50:17,974
‎ไอ้พวกนั้นได้มองเราเป็นขี้หมาแน่

688
00:50:18,056 --> 00:50:18,886
‎นายเป็นอะไรเนี่ย

689
00:50:18,974 --> 00:50:19,814
‎นี่

690
00:50:20,726 --> 00:50:23,266
‎ถ้าตกรอบตอนนี้เราก็หมดหนทางแล้วนะ

691
00:50:23,353 --> 00:50:26,113
‎นายจะกลับไปอยู่ดาดฟ้าเหม็นอับไหม
‎ให้ตายฉันก็ไม่เอา

692
00:50:27,315 --> 00:50:28,855
‎ถ้านายไม่ทำ ฉันจะทำเอง ถอยไปซะ

693
00:50:29,693 --> 00:50:31,403
‎ถ้าพวกคุณทำ ได้หมดหนทางของจริงแน่

694
00:50:35,615 --> 00:50:39,195
‎- งั้นถ้าเป็นซอดัลมีจะช่วยได้หรือไง
‎- เปล่าครับ นั่นก็รับประกันไม่ได้

695
00:50:39,286 --> 00:50:40,996
‎- แล้วทำไม…
‎- แต่ว่า

696
00:50:41,705 --> 00:50:44,745
‎ผมรับประกันได้ว่าพวกคุณ
‎คือคำตอบที่ผิดครับ

697
00:50:47,878 --> 00:50:52,338
‎พวกคุณที่บอกว่ารู้จักเอไอ
‎เป็นอย่างดี ตลอดสองปีที่ผ่านมา

698
00:50:53,008 --> 00:50:55,838
‎เคยดึงดูดนักลงทุน
‎ด้วยการนำเสนอได้สำเร็จมาก่อนไหมครับ

699
00:50:58,138 --> 00:51:01,138
‎แน่ใจเหรอครับว่าสิ่งที่ไม่เคยสำเร็จ
‎จู่ๆ จะมาสำเร็จในวันนี้

700
00:51:04,478 --> 00:51:06,148
‎ถ้าเข้าตาจนขนาดนั้น แทนที่จะตอบผิด

701
00:51:06,229 --> 00:51:09,109
‎อย่างน้อยตามสามัญสำนึก
‎ก็น่าจะเลือกคำตอบอื่นไม่ใช่เหรอครับ

702
00:51:10,233 --> 00:51:12,943
‎ถ้าซอดัลมีก็ผิดเหมือนกันล่ะครับ
‎แบบนั้นเราก็จบเห่จริงๆ น่ะสิ

703
00:51:15,280 --> 00:51:16,740
‎ถ้าเป็นงั้นผมจะลงทุนส่วนตัวให้เอง

704
00:51:20,243 --> 00:51:21,083
‎อะไรนะครับ

705
00:51:21,161 --> 00:51:23,291
‎แบบนั้นต่อให้ตกรอบตรงนี้
‎ก็ยังมีทางเลือกไง

706
00:51:24,581 --> 00:51:25,421
‎จบไหมครับ

707
00:51:28,668 --> 00:51:30,128
‎มันก็ดีแหละ

708
00:51:32,005 --> 00:51:33,505
‎แต่ทำไมต้องทำขนาดนั้นครับ

709
00:51:34,800 --> 00:51:37,090
‎ได้เวลาแล้วครับ
‎รีบกลับเข้าข้างในเถอะ

710
00:51:44,142 --> 00:51:44,982
‎ไปกันเถอะ

711
00:51:57,364 --> 00:51:59,494
‎(แซนด์บอกซ์)

712
00:52:03,036 --> 00:52:05,076
‎สวัสดีค่ะ ยุนซอนฮักค่ะ

713
00:52:05,163 --> 00:52:09,253
‎ในที่สุด การแข่งขันแฮกกาธอน
‎ครั้งที่ 12 ของแซนด์บอกซ์

714
00:52:09,334 --> 00:52:12,594
‎ก็สิ้นสุดเวลา 50 ชั่วโมง
‎อันยาวนานแล้วค่ะ

715
00:52:15,799 --> 00:52:19,589
‎ค่ะ ถ้างั้นตอนนี้ก็ได้เวลา
‎แสดงศักยภาพในการสร้างสรรค์

716
00:52:19,678 --> 00:52:24,178
‎ที่พวกคุณสร้างขึ้นในแฮกกาธอน
‎ให้เหล่านักลงทุนได้เห็นแล้วค่ะ

717
00:52:24,266 --> 00:52:27,886
‎ค่ะ ถ้างั้นเรามาพบทีมแรกกันเลยนะคะ

718
00:52:28,395 --> 00:52:31,765
‎สวัสดีค่ะ พวกเราคิดบริการที่
‎วิเคราะห์ความสนใจของเด็กๆ

719
00:52:31,857 --> 00:52:33,527
‎และจับคู่สถาบันกวดวิชาที่เหมาะสม

720
00:52:33,608 --> 00:52:35,688
‎"แม่ผู้อุตสาหะ" ค่ะ

721
00:52:35,777 --> 00:52:37,027
‎(กรรมการ)

722
00:52:37,112 --> 00:52:38,952
‎(แม่ผู้อุตสาหะ)

723
00:52:39,030 --> 00:52:41,410
‎บริการที่ช่วยเชื่อมโยง
‎ผู้พิการทางสายตา

724
00:52:41,491 --> 00:52:44,411
‎และอาสาสมัครเข้าช่วยแบบเรียลไทม์
‎"มายเอนเจิลอายส์" ของเรานั้น

725
00:52:44,494 --> 00:52:46,044
‎ดีไซเนอร์ของเรา

726
00:52:46,121 --> 00:52:48,671
‎ซึ่งมีน้องพิการทางสายตา
‎เป็นคนริเริ่มไอเดียนี้ขึ้นมาครับ

727
00:52:48,748 --> 00:52:51,918
‎คงเคยสงสัยกันใช่ไหมคะ
‎ว่าควรใส่ซองช่วยงานเท่าไร

728
00:52:52,002 --> 00:52:53,712
‎บริการ "เท่าไรดี" ของเรา

729
00:52:53,795 --> 00:52:55,165
‎จะวิเคราะห์การใช้งานมือถือ

730
00:52:55,255 --> 00:52:58,465
‎และช่วยแนะนำจำนวนเงิน
‎ที่เหมาะสมกับความสัมพันธ์กับคนนั้นๆ

731
00:52:58,550 --> 00:53:00,140
‎เนื่องจากมีการประกาศ

732
00:53:00,218 --> 00:53:02,678
‎ว่าจะมีการใช้ป้ายทะเบียนแบบใหม่
‎ในเร็วๆ นี้

733
00:53:02,762 --> 00:53:06,812
‎เพื่อรับมือกับเรื่องนี้ เราได้พัฒนา
‎ระบบจดจำหมายเลขที่จอดรถ

734
00:53:11,438 --> 00:53:13,768
‎ให้มีความแม่นยำ…

735
00:53:14,941 --> 00:53:17,901
‎- อะไรเนี่ย
‎- ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ

736
00:53:17,986 --> 00:53:20,356
‎- ตายแล้ว
‎- แย่ชะมัดเลย

737
00:53:20,447 --> 00:53:21,987
‎- พวกนายนี่…
‎- ทีมนั้นล่มแล้วล่ะ

738
00:53:22,073 --> 00:53:24,743
‎- ตายแล้ว
‎- น่าสงสารจังเลย

739
00:53:24,826 --> 00:53:27,286
‎- แค่พยายามมันไม่พอหรอก
‎- แย่จังเลย

740
00:53:41,384 --> 00:53:44,264
‎แค่พยายามไม่พอหรอก ต้องทำให้ดีด้วย

741
00:54:09,037 --> 00:54:10,247
‎ขอบคุณค่ะ

742
00:54:10,330 --> 00:54:12,500
‎ผมจะลองปรับตรงนี้หน่อย
‎ได้ใช่ไหมครับ

743
00:54:13,667 --> 00:54:16,247
‎- ค่ะ
‎- ไหนมาดูซิ

744
00:54:17,420 --> 00:54:19,420
‎อินโทรควรสั้นแต่มีประสิทธิภาพครับ

745
00:54:20,256 --> 00:54:23,006
‎ช่วงไฮไลต์ให้พูดช้าๆ ชัดๆ

746
00:54:24,052 --> 00:54:25,052
‎อันนี้สั้นๆ พอ

747
00:54:31,559 --> 00:54:34,269
‎ต่อไปคือทีมที่ 17 ซัมซานเทคค่ะ

748
00:54:34,354 --> 00:54:36,314
‎- คุณต้องใช้เวลา…
‎- ประธานซอดัลมี

749
00:55:13,685 --> 00:55:14,845
‎ดูโคตรจะเกร็งเลย

750
00:55:14,936 --> 00:55:16,806
‎ฉันทนดูไม่ไหวหรอก ไม่ดูดีกว่า

751
00:55:19,858 --> 00:55:21,398
‎(กรรมการ)

752
00:55:47,719 --> 00:55:48,889
‎ยินดีที่ได้พบค่ะ

753
00:55:48,970 --> 00:55:50,970
‎สร้างสรรค์นวัตกรรมโลกด้วยเอไอ

754
00:55:51,056 --> 00:55:53,556
‎ดิฉันซอดัลมี ประธานซัมซานเทคค่ะ

755
00:55:58,897 --> 00:56:00,767
‎ก่อนเริ่มฉันจะขอถามคำถามสักข้อนะคะ

756
00:56:01,274 --> 00:56:04,444
‎ฝาแฝดจากไข่ใบเดียวกัน
‎จะมีลายมือเหมือนกันหรือเปล่าคะ

757
00:56:06,988 --> 00:56:09,658
‎ฉันคิดว่าน่าจะต่างกันนะคะ

758
00:56:10,742 --> 00:56:12,832
‎หรือไม่ใช่ เหมือนกันเหรอ

759
00:56:13,495 --> 00:56:15,035
‎ค่ะ คำตอบก็คือ

760
00:56:16,039 --> 00:56:17,249
‎ต่างกันค่ะ

761
00:56:18,416 --> 00:56:21,416
‎จากผลการทดลองของ
‎สถาบันวิจัยไปรษณีย์ในอเมริกา

762
00:56:21,503 --> 00:56:25,473
‎พบว่าต่อให้เป็นฝาแฝดไข่ใบเดียวกัน
‎ก็ไม่มีทางลายมือเหมือนกันได้ค่ะ

763
00:56:25,548 --> 00:56:29,008
‎ด้วยเหตุนี้ ลายมือจึงเป็น
‎ลักษณะเฉพาะของบุคคล

764
00:56:29,094 --> 00:56:30,934
‎และถูกเรียกว่าลายนิ้วมือของสมองค่ะ

765
00:56:31,513 --> 00:56:35,183
‎ดังนั้น
‎ไม่ว่าจะธนาคาร สำนักงานอัยการ

766
00:56:35,892 --> 00:56:38,272
‎สถาบันนิติเวชแห่งชาติ กรมสรรพากร

767
00:56:38,353 --> 00:56:42,233
‎หลายๆ สถาบันจึงใช้ลายมือ
‎ในการระบุตัวตนค่ะ

768
00:56:43,441 --> 00:56:46,031
‎นี่ ประธานซอ
‎ทำได้ดีกว่าที่คิดอีกว่าไหม

769
00:56:46,111 --> 00:56:49,111
‎นั่นสิ เหมือนดีที่สุดตั้งแต่ดูมาเลย

770
00:56:49,781 --> 00:56:53,581
‎อย่างไรก็ตาม ลายเซ็นหรือลายมือ
‎มีข้อเสียคือปลอมแปลงได้ง่ายค่ะ

771
00:56:54,202 --> 00:56:56,252
‎แม้อัตราการปลอมแปลง
‎จะอยู่ที่แปดเปอร์เซ็นต์

772
00:56:56,329 --> 00:57:00,249
‎แต่ก็มีจำนวนผู้เชี่ยวชาญ
‎ในการตรวจสอบไม่เพียงพอค่ะ

773
00:57:00,875 --> 00:57:04,955
‎นักวิเคราะห์มืออาชีพที่ลงทะเบียน
‎กับศาลมีเพียง 20 คนเท่านั้นค่ะ

774
00:57:06,881 --> 00:57:07,761
‎อ๋อ

775
00:57:10,385 --> 00:57:11,675
‎ชนะแล้วมั้งแบบนี้

776
00:57:11,761 --> 00:57:16,271
‎แล้วจะเป็นยังไง
‎ถ้าเราใช้เอไอแทนกำลังคนที่หายากนี้

777
00:57:17,517 --> 00:57:19,887
‎ถ้าหากมันได้เรียนรู้
‎ลายมือจริงและปลอมจำนวนมาก

778
00:57:19,978 --> 00:57:22,608
‎ผ่านทางแมชชีนเลิร์นนิง

779
00:57:22,689 --> 00:57:24,979
‎ก็น่าจะหาแพตเทิร์น
‎ของลายมือปลอมเจอหรือเปล่า

780
00:57:26,067 --> 00:57:28,647
‎คำตอบของคำถามนี้ พวกเราซัมซานเทค

781
00:57:28,736 --> 00:57:31,526
‎ค้นพบแล้วในแฮกกาธอน
‎สามวันสองคืนที่ผ่านมาค่ะ

782
00:57:31,614 --> 00:57:32,994
‎มาดูที่จอกันนะคะ

783
00:57:34,075 --> 00:57:35,195
‎ก็คงดีนั่นแหละครับ

784
00:57:35,702 --> 00:57:37,622
‎ดูในแผนธุรกิจ
‎ก็มีแต่อวดเทคโนโลยีเต็มไปหมด

785
00:57:37,704 --> 00:57:40,294
‎แต่เพื่ออะไรล่ะครับ
‎ไม่มีอะไรล่อใจนักลงทุนได้สักอย่าง

786
00:57:41,708 --> 00:57:44,748
‎(เพราะว่า ค่อยๆ )

787
00:57:47,422 --> 00:57:48,672
‎โอ้โฮ อย่างเจ๋งเลย

788
00:57:51,050 --> 00:57:52,430
‎แม่เจ้า

789
00:57:53,219 --> 00:57:54,679
‎รูปแบบธุรกิจเป็นแบบไหน

790
00:57:54,762 --> 00:57:58,272
‎จะใช้อะไรสร้างกำไรต่อเนื่อง
‎ไม่มีอะไรชัดเจนสักอย่างเลยนี่ครับ

791
00:57:59,267 --> 00:58:01,807
‎ด้วยชุดทดสอบจากธนาคารจองฮัน
‎จำนวน 10,000 ชุด

792
00:58:01,895 --> 00:58:04,355
‎ความถูกต้องของการวิเคราะห์
‎ลักษณะลายเซ็นและลายมือ

793
00:58:04,439 --> 00:58:06,069
‎และพิจารณาว่าเป็นของจริงหรือไม่

794
00:58:06,858 --> 00:58:10,068
‎ผลที่ออกมาคือ
‎มีความแม่นยำ 99.8 เปอร์เซ็นต์ค่ะ

795
00:58:11,404 --> 00:58:15,164
‎ครับผม ปรบมือครับ ปรบมือ

796
00:58:19,120 --> 00:58:20,620
‎ถ้าผมเป็นคิมยงซาน หรืออีชอลซาน

797
00:58:20,705 --> 00:58:23,875
‎ผมคงเรียกค่าชดเชยจากคุณ
‎สำหรับเวลาสองปีที่ผ่านมาแล้วล่ะ

798
00:58:26,419 --> 00:58:28,759
‎99.8 เปอร์เซ็นต์

799
00:58:29,380 --> 00:58:33,430
‎สามวันที่ผ่านมา ขณะที่ฉันเฝ้ามอง
‎ขั้นตอนการสร้างตัวเลขนี้

800
00:58:34,052 --> 00:58:36,012
‎ฉันหลับไม่ลงเลย
‎แม้แต่วินาทีเดียวค่ะ

801
00:58:36,971 --> 00:58:38,521
‎จุดเริ่มต้นอาจเป็นลายมือ

802
00:58:38,598 --> 00:58:41,598
‎แต่เทคโนโลยีนี้สามารถขยาย
‎บริการต่างๆ ออกไปได้ไม่มีสิ้นสุด

803
00:58:42,227 --> 00:58:45,557
‎ความปลอดภัย การวินิจฉัยทางการแพทย์
‎โรงงานอัจฉริยะ ยานยนต์อัจฉริยะ

804
00:58:46,189 --> 00:58:49,319
‎การเดินทางของซัมซานเทค
‎เพื่อทำให้สิ่งเหล่านี้เป็นจริง

805
00:58:49,400 --> 00:58:51,650
‎ฉันภูมิใจมากค่ะ
‎ที่ได้มีส่วนในการเดินทางนี้

806
00:58:51,736 --> 00:58:52,816
‎ครับ ผมก็เหมือนกัน

807
00:58:54,948 --> 00:58:56,948
‎การเดินทางที่น่าตื่นเต้นนี้

808
00:58:57,534 --> 00:58:59,874
‎เราหวังว่าจะเริ่มต้น
‎ที่แซนด์บอกซ์แห่งนี้ค่ะ

809
00:58:59,953 --> 00:59:00,793
‎ขอบคุณค่ะ

810
00:59:03,957 --> 00:59:04,917
‎(ขอบคุณค่ะ)

811
00:59:10,630 --> 00:59:13,050
‎ประธานพวกเราเองครับ ใช่ครับ

812
00:59:13,132 --> 00:59:14,842
‎- เจ๋งมาก
‎- สุดยอดเลย

813
00:59:14,926 --> 00:59:16,676
‎- เราทำได้แล้ว
‎- เราทำได้แล้วนะ

814
00:59:22,267 --> 00:59:24,137
‎ก็พอไปวัดไปวา

815
00:59:24,811 --> 00:59:25,691
‎นี่

816
00:59:58,303 --> 00:59:59,303
‎ดัลมี

817
00:59:59,887 --> 01:00:02,267
‎เป็นไง ฉันไม่ได้ทำพลาดใช่ไหม

818
01:00:02,348 --> 01:00:04,848
‎- เห็นชัดไหมว่าประหม่า
‎- ไม่เลย เธอทำดีมาก

819
01:00:04,934 --> 01:00:06,894
‎ถ้าไม่ใช่เธอ
‎คงไม่มีใครทำได้ดีขนาดนี้

820
01:00:07,520 --> 01:00:08,690
‎- จริงนะ
‎- อือ

821
01:00:08,771 --> 01:00:10,401
‎โอ๊ย โล่งอกไปที

822
01:00:10,481 --> 01:00:13,031
‎ฉันสั่นแทบตาย กลัวว่าตัวเองจะทำพัง

823
01:00:14,527 --> 01:00:15,447
‎ทำดีแล้วล่ะ

824
01:00:16,821 --> 01:00:17,781
‎ไปกันเถอะ

825
01:00:34,589 --> 01:00:36,919
‎สวัสดีค่ะ ฉันเป็นประธานอินแจคอมปะนี

826
01:00:37,008 --> 01:00:38,468
‎วอนอินแจค่ะ

827
01:00:42,680 --> 01:00:45,430
‎ด้วยข้อมูลลายมือเดียวกัน
‎กับทีมก่อนหน้านี้

828
01:00:45,516 --> 01:00:47,516
‎แต่พวกเราได้วางแผนบริการ
‎ที่แตกต่างออกไปค่ะ

829
01:00:48,186 --> 01:00:50,306
‎แน่นอนว่าเรา
‎ก็ใช้พื้นฐานเอไอเหมือนกัน

830
01:00:50,396 --> 01:00:53,516
‎แต่อาจพูดได้ว่าเป็นการใช้
‎ที่สร้างสรรค์กว่านิดหน่อยค่ะ

831
01:00:53,608 --> 01:00:56,278
‎โอ้โฮ พูดจาอวดดีเหลือเกิน

832
01:00:56,361 --> 01:00:59,031
‎อะไรเนี่ย นี่จะสื่อว่า
‎เราไม่สร้างสรรค์หรือว่าไง

833
01:01:00,948 --> 01:01:03,698
‎นายรู้อยู่แล้วเหรอ
‎ว่าพวกเขาทำเรื่องฟอนต์

834
01:01:03,785 --> 01:01:04,985
‎ครับ

835
01:01:05,078 --> 01:01:07,958
‎ฟอนต์ฟรีต่างๆ ที่ทุกท่าน
‎ดาวน์โหลดได้ง่ายๆ ผ่านเว็บไซต์

836
01:01:08,039 --> 01:01:10,419
‎ถึงแม้ไม่มีปัญหา
‎ในการนำมาใช้งานส่วนตัว

837
01:01:10,500 --> 01:01:13,710
‎แต่ถ้าเราทำใบปลิวด้วยฟอนต์เหล่านั้น

838
01:01:13,795 --> 01:01:16,165
‎หรือนำมาใช้อัปโหลดคลิป
‎ลงบนยูทูบ ทันใดนั้น…

839
01:01:22,720 --> 01:01:23,680
‎ตื่นเต้นแหละๆ

840
01:01:28,851 --> 01:01:29,891
‎ขอโทษค่ะ

841
01:01:31,145 --> 01:01:32,645
‎จะกลายเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ค่ะ

842
01:01:32,730 --> 01:01:35,230
‎อาจรู้สึกว่าใจร้าย
‎แต่มันเป็นเช่นนั้นจริงค่ะ

843
01:01:35,817 --> 01:01:37,357
‎ในการออกแบบฟอนต์ใหม่หนึ่งครั้ง

844
01:01:37,443 --> 01:01:41,113
‎นักออกแบบมืออาชีพเกินกว่าสิบคน
‎ต้องใช้เวลาหลายเดือนค่ะ

845
01:01:41,823 --> 01:01:44,743
‎ตัวอักษรเกาหลี
‎มีทั้งหมด 11,172 รูปแบบ

846
01:01:44,826 --> 01:01:47,946
‎การออกแบบทั้งหมดนั้นทีละตัว
‎อาจใช้อย่างน้อย 100 ล้าน

847
01:01:48,496 --> 01:01:51,576
‎หรืออย่างมาก 1,000 ล้านวอน
‎เป็นงานที่ใหญ่มากค่ะ

848
01:01:53,000 --> 01:01:54,880
‎- ว้าว แพงหูฉี่เลยครับ
‎- เฮ้ยๆ

849
01:01:55,503 --> 01:01:59,923
‎แต่ถ้าเราใช้อักขระแค่ 256 ตัว

850
01:02:00,007 --> 01:02:05,177
‎แล้วสามารถสร้างฟอนต์
‎ที่มีลักษณะเฉพาะของลายมือได้ล่ะคะ

851
01:02:07,849 --> 01:02:09,269
‎ฟังดูเหลือเชื่อใช่ไหมคะ

852
01:02:09,934 --> 01:02:15,114
‎แต่อินแจคอมปะนีของเรา ได้สร้างชุด
‎ข้อมูลการเรียนรู้โดยใช้โอซีอาร์

853
01:02:15,189 --> 01:02:18,319
‎และสร้างเรื่องที่เหลือเชื่อนั้น
‎ให้เป็นจริงขึ้นมาค่ะ

854
01:02:19,694 --> 01:02:22,244
‎- โอ้โฮ สุดยอด…
‎- นี่ ไม่เอา

855
01:02:23,406 --> 01:02:28,116
‎ที่เห็นอยู่ตอนนี้ คือฟอนต์ที่เรา
‎สร้างขึ้นมาในเวลาสามวันสองคืน

856
01:02:28,202 --> 01:02:30,622
‎โดยคัดจาก 100 ลายมือที่คล้ายกัน
‎จากชุดข้อมูลธนาคารค่ะ

857
01:02:31,205 --> 01:02:33,705
‎ถ้าใช้วิธีสร้างฟอนต์แบบเดิม

858
01:02:33,791 --> 01:02:36,251
‎อาจต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามปีค่ะ

859
01:02:37,211 --> 01:02:39,341
‎และมีค่าใช้จ่ายมหาศาลแน่นอน

860
01:02:39,839 --> 01:02:43,839
‎แต่ทางอินแจคอมปะนีของเรา
‎สร้าง 100 ฟอนต์นี้

861
01:02:44,677 --> 01:02:47,307
‎ภายใน 40 ชั่วโมงเท่านั้นค่ะ

862
01:02:49,432 --> 01:02:50,562
‎- ว้าว
‎- ให้ตาย

863
01:02:53,060 --> 01:02:56,770
‎จากนี้ไปทุกท่าน
‎สามารถสร้างฟอนต์ลายมือเฉพาะตัว

864
01:02:56,856 --> 01:02:59,436
‎ได้ง่ายๆ ด้วยอักขระ 256 ตัว

865
01:02:59,525 --> 01:03:00,735
‎- และ…
‎- เดี๋ยวก่อน

866
01:03:01,319 --> 01:03:03,609
‎ผมมีคำถามที่น่าสนใจ

867
01:03:04,697 --> 01:03:07,447
‎นี่ กรรมการคนนั้น
‎ประธานวอนดูจองไม่ใช่เหรอ

868
01:03:08,117 --> 01:03:11,407
‎นั่นสิ ทำไมพ่อวอนอินแจ
‎ถึงมาโผล่ที่นี่

869
01:03:11,496 --> 01:03:12,536
‎ไม่น่าไว้ใจเลย

870
01:03:13,164 --> 01:03:14,834
‎ค่ะ ว่ามาได้เลยค่ะ

871
01:03:14,916 --> 01:03:18,206
‎ทีมที่เสนอไปเมื่อกี้ อยู่ไหนเอ่ย

872
01:03:18,878 --> 01:03:19,708
‎อ้อ ใช่

873
01:03:19,796 --> 01:03:23,926
‎คุณบอกว่าซัมซานเทคสร้างอัลกอริทึม
‎ที่แยกความแตกต่างของลายมือต้นฉบับ

874
01:03:24,008 --> 01:03:25,468
‎กับลายมือปลอมด้วยเอไอใช่ไหมครับ

875
01:03:27,178 --> 01:03:28,008
‎ใช่ค่ะ

876
01:03:28,679 --> 01:03:32,309
‎ส่วนอินแจคอมปะนีก็สร้างฟอนต์ใหม่
‎จากลายมือที่มีอยู่แล้ว

877
01:03:33,184 --> 01:03:34,314
‎ใช่ค่ะ

878
01:03:34,393 --> 01:03:36,773
‎ถ้าเอาสองเทคโนโลยีนี้มารวมกันล่ะ

879
01:03:37,396 --> 01:03:38,856
‎มีแค่ผมเหรอที่อยากรู้

880
01:03:39,649 --> 01:03:42,359
‎ถ้าเอาฟอนต์ที่สร้างโดยอินแจคอมปะนี
‎ใส่ลงไปในอัลกอริทึม

881
01:03:42,443 --> 01:03:43,993
‎ของซัมซานเทคจะออกมาเป็นยังไงนะ

882
01:03:44,070 --> 01:03:46,860
‎จะจับได้ไหมครับว่าเป็นลายมือปลอม

883
01:04:06,342 --> 01:04:07,842
‎ค่ะ แน่นอนค่ะ

884
01:04:08,719 --> 01:04:11,429
‎งั้นมาลองดูกันนะครับ
‎ว่าจับได้หรือไม่ได้

885
01:04:49,760 --> 01:04:53,140
‎การต่อสู้ระหว่างหอกกับโล่
‎ใช่ไหมครับ

886
01:05:29,467 --> 01:05:30,797
‎ได้โปรด ไม่ตรงทีเถอะ

887
01:05:31,344 --> 01:05:32,804
‎ได้โปรดๆ

888
01:05:46,025 --> 01:05:47,395
‎(แท้)

889
01:06:07,755 --> 01:06:11,715
‎อินแจคอมปะนีทำอัลกอริทึมของ
‎ซัมซานเทคเสียของไปเลยนะครับ

890
01:06:12,718 --> 01:06:14,048
‎(แท้)

891
01:06:20,434 --> 01:06:22,234
‎(กรรมการ)

892
01:06:53,884 --> 01:06:56,724
‎ค่ะ เหมือนเราจะคัดเลือก
‎บริษัทที่จะเข้าแซนด์บอกซ์รุ่นที่ 12

893
01:06:56,804 --> 01:06:58,814
‎ได้อย่างคร่าวๆ แล้ว

894
01:06:59,849 --> 01:07:01,389
‎แต่ปัญหาอยู่ที่ทีมสุดท้ายนะคะ

895
01:07:02,476 --> 01:07:06,146
‎คะแนนอะไรก็เท่ากันหมด
‎เราจะเลือกยังไงดี

896
01:07:08,315 --> 01:07:09,525
‎ผมยังไม่ให้คะแนนเลยนะ

897
01:07:11,277 --> 01:07:13,027
‎- อเล็กซ์
‎- อเล็กซ์เหรอ

898
01:07:13,738 --> 01:07:16,028
‎ท่าทางเหมือนคนเกาหลี
‎ทำไมชื่อเป็นแบบนั้นล่ะ

899
01:07:16,824 --> 01:07:18,414
‎คนของทูสโทจากอเมริกาค่ะ

900
01:07:18,909 --> 01:07:20,909
‎พันธมิตรที่ใหญ่ที่สุด
‎ของแซนด์บอกซ์ค่ะ

901
01:07:21,954 --> 01:07:23,714
‎อ๋อ ทูสโท

902
01:07:23,789 --> 01:07:25,879
‎ตอนไปอเมริกา
‎ผมเจอระดับสูงของบริษัทนั้นมาแล้ว

903
01:07:25,958 --> 01:07:27,538
‎ตำแหน่งอะไรนะ

904
01:07:28,419 --> 01:07:30,459
‎บริษัทเราไม่มีตำแหน่งครับ

905
01:07:31,714 --> 01:07:34,434
‎ใช่ๆ เขาบอกว่าไม่มีนี่แหละ

906
01:07:37,553 --> 01:07:40,183
‎- ตัดสินใจหรือยังคะ อเล็กซ์
‎- ครับ

907
01:07:54,111 --> 01:07:55,151
‎ขอโทษนะ

908
01:07:56,530 --> 01:07:57,740
‎ฉันทำทุกอย่างพังเอง

909
01:08:00,201 --> 01:08:01,581
‎พูดอะไรของนาย

910
01:08:01,660 --> 01:08:04,040
‎เราใส่ไปเต็มที่แล้ว
‎จะทำมากกว่านี้ได้ไง

911
01:08:04,121 --> 01:08:08,251
‎ใช่ๆ ไม่เป็นไรหรอก
‎เรายังมีป้อมปราการสุดท้ายอยู่

912
01:08:08,334 --> 01:08:09,594
‎หัวหน้าทีมฮันไง

913
01:08:10,211 --> 01:08:11,671
‎จะให้หัวหน้าทีมฮันลงทุนจริงเหรอ

914
01:08:12,630 --> 01:08:14,720
‎แล้วมีเหตุผลต้องไม่รับด้วยเหรอ

915
01:08:14,799 --> 01:08:17,839
‎สิ่งที่เราต้องกังวล
‎คือกลัวเขาคืนคำมากกว่า

916
01:08:28,479 --> 01:08:30,019
‎สุดท้ายก็มาได้แค่นี้สินะ

917
01:08:38,239 --> 01:08:39,529
‎ไม่กลับเหรอ

918
01:08:40,908 --> 01:08:42,158
‎ผลยังไม่ออกเลยนี่

919
01:08:42,243 --> 01:08:44,413
‎อย่าบอกนะว่าพวกนาย
‎ยังคิดว่าจะติดอยู่

920
01:08:45,329 --> 01:08:47,369
‎ก็ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก

921
01:08:47,456 --> 01:08:51,456
‎เผื่อไว้ไง ถ้าเกิดเขาเรียกชื่อเรา
‎แต่เราไม่อยู่จะทำไงล่ะ

922
01:08:51,544 --> 01:08:53,134
‎จะให้เกิดเรื่องแบบนั้นไม่ได้หรอก

923
01:08:54,630 --> 01:08:56,420
‎เข้ากับฉันไม่ได้จริงๆ นั่นแหละ

924
01:08:57,424 --> 01:09:00,094
‎สิ่งที่ฉันเกลียดที่สุด
‎ก็คือคนไม่รู้สถานะของตัวเอง

925
01:09:01,053 --> 01:09:03,353
‎ถ้าเกลียดขนาดนั้น
‎จะมาเข้าทีมเราทำไมครับ

926
01:09:03,430 --> 01:09:04,390
‎เข้ามาแซะกันเหรอ

927
01:09:04,473 --> 01:09:08,143
‎นั่นสิ ฉันเสียสติไปมั้ง
‎ถึงถูกยัยนั่นล่อลวงมาได้

928
01:09:09,770 --> 01:09:13,020
‎จริงสิ ว่าแต่ประธานซอ
‎ไปโน้มน้าวคุณมายังไงเหรอครับ

929
01:09:13,691 --> 01:09:16,741
‎ก็เอาแต่พูดว่าทีมต้องการฉันมาก

930
01:09:16,819 --> 01:09:18,569
‎พอถามว่าทำไม เธอก็ตอบแบบนี้

931
01:09:19,780 --> 01:09:23,830
‎ทำไมต้องเป็นฉัน บอกเหตุผลมาสิ
‎ฉันขอฟังก่อนแล้วจะตัดสินใจ

932
01:09:24,535 --> 01:09:25,405
‎ได้

933
01:09:26,829 --> 01:09:28,209
‎ฉันไม่ได้จบมหาวิทยาลัยค่ะ

934
01:09:29,165 --> 01:09:30,365
‎เป็นคนมาตรฐานไม่เข้าขั้น

935
01:09:31,458 --> 01:09:32,628
‎แต่โชคดีเลยได้เป็นประธาน

936
01:09:32,710 --> 01:09:35,000
‎อะไรเนี่ย
‎นี่อยากให้เข้าหรืออยากให้หนี

937
01:09:35,629 --> 01:09:38,509
‎ในทีมเรามีสุดยอดนักพัฒนาอยู่ค่ะ

938
01:09:38,591 --> 01:09:42,511
‎เขาปฏิเสธข้อเสนอของคน
‎ที่มีประวัติและการศึกษาดีสุดๆ

939
01:09:42,595 --> 01:09:44,965
‎- และมาเลือกฉันค่ะ
‎- คนบ้าสินะ

940
01:09:45,556 --> 01:09:46,886
‎ตอนนี้เขาคงเสียใจน่าดู

941
01:09:47,474 --> 01:09:48,934
‎ไม่นะคะ ตอนนี้ยัง

942
01:09:49,810 --> 01:09:52,520
‎ความเสียใจ
‎ไม่ได้เกิดขึ้นทันทีที่เลือกนี่คะ

943
01:09:52,605 --> 01:09:53,975
‎มันเกิดระหว่างทำงานต่างหาก

944
01:09:54,982 --> 01:09:59,112
‎ฉันน่ะ ไม่เคยเสียใจ
‎กับการเลือกของตัวเองสักครั้งเลยค่ะ

945
01:10:00,237 --> 01:10:01,697
‎เพราะฉันตั้งใจทำเต็มที่

946
01:10:02,865 --> 01:10:07,155
‎เพราะงั้น ฉันมั่นใจว่าจะทำให้เขา
‎ไม่เสียใจกับสิ่งที่เลือกค่ะ

947
01:10:09,705 --> 01:10:12,915
‎กับแค่การคุกเข่า ให้ทำอีกเป็นพัน
‎เป็นหมื่นครั้งก็ได้ค่ะ

948
01:10:13,417 --> 01:10:16,297
‎ฉันทำได้ทุกอย่างแหละ

949
01:10:18,589 --> 01:10:19,969
‎เธอดูเอาเป็นเอาตายมาก

950
01:10:20,966 --> 01:10:23,546
‎และฉันก็มาเพราะอยากรู้
‎ว่าสุดยอดนักพัฒนาคนนั้นคือใคร

951
01:10:26,388 --> 01:10:27,558
‎แต่ก็งั้นๆ แหละ

952
01:10:31,810 --> 01:10:34,560
‎ตอนนี้ซอดัลมี
‎อาจกำลังเสียใจอยู่ก็ได้

953
01:11:01,173 --> 01:11:02,553
‎ดัลมีอยู่ไหนเหรอ

954
01:11:03,300 --> 01:11:04,930
‎เมื่อกี้เห็นไปทางนั้นนะ

955
01:11:14,603 --> 01:11:15,943
‎นัมโดซาน

956
01:11:35,374 --> 01:11:37,754
‎ว่าไง เจอดัลมีไหม

957
01:11:40,421 --> 01:11:41,461
‎ว่าไงนะ

958
01:12:10,993 --> 01:12:13,753
‎ดัลมีติดมหาวิทยาลัยดีๆ
‎ฉันเลยขายร้านฮอตดอก

959
01:12:15,539 --> 01:12:17,419
‎เพื่อจ่ายค่าเล่าเรียนให้แก

960
01:12:18,459 --> 01:12:19,499
‎แต่กลายเป็นว่า

961
01:12:20,127 --> 01:12:23,127
‎มันทำให้แกออกจากมหาวิทยาลัย
‎มาทำงานพาร์ตไทม์ทุกอย่าง

962
01:12:23,797 --> 01:12:26,007
‎เพื่อเก็บเงินซื้อรถขายฮอตดอกให้ฉัน

963
01:12:26,508 --> 01:12:28,678
‎ดัลมีจะได้เข้ามหาวิทยาลัย
‎แทนผมไงครับ

964
01:12:28,761 --> 01:12:30,601
‎คุณย่าก็จะรักษาร้านไว้ได้ด้วย

965
01:12:37,102 --> 01:12:38,982
‎อ้าว อยู่นี่เองเหรอครับ

966
01:12:39,063 --> 01:12:42,323
‎ผมไม่เห็นเลยนะเนี่ย
‎แค่หาที่นั่งแบบสุ่มๆ เฉยๆ

967
01:12:44,401 --> 01:12:46,151
‎แหม อะไรจะบังเอิญขนาดนี้

968
01:12:50,449 --> 01:12:51,779
‎งั้นผมไปดีกว่า

969
01:12:53,660 --> 01:12:55,200
‎เดี๋ยวก่อนค่ะ หัวหน้าทีมฮัน

970
01:12:55,287 --> 01:12:58,667
‎เดี๋ยวไม่ได้หรอกครับ
‎พอดีตอนนี้ผมยุ่งๆ

971
01:12:58,749 --> 01:12:59,749
‎ขอบคุณค่ะ

972
01:13:01,919 --> 01:13:03,549
‎ที่ผ่านมาคุณพยายามมาเยอะมาก

973
01:13:05,089 --> 01:13:07,419
‎ขอโทษนะคะ ที่ทำให้ผลออกมาดีไม่ได้

974
01:13:08,759 --> 01:13:11,929
‎ไม่ต้องขอบคุณหรอกครับ
‎ไม่ต้องขอโทษด้วย ผมขอตัวก่อน

975
01:13:14,890 --> 01:13:16,730
‎ฉันมีเรื่องอยากถามคุณเยอะมากเลยค่ะ

976
01:13:18,143 --> 01:13:20,443
‎ฉันว่าจบงานแล้วจะถาม ก็เลยรอคุณอยู่

977
01:13:24,775 --> 01:13:26,435
‎ฉันเข้าใจว่าทำไมโดซานโกหกค่ะ

978
01:13:27,444 --> 01:13:28,904
‎เราได้เจอกันอีกครั้งในรอบ 15 ปี

979
01:13:29,613 --> 01:13:32,873
‎เขาคงอยากให้ฉันประทับใจ
‎เพราะฉันเองก็เป็นเหมือนกัน

980
01:13:33,450 --> 01:13:37,830
‎ฉันรู้สึกขอบคุณที่เขาคิดแบบนั้น
‎และเข้าใจด้วยค่ะ

981
01:13:37,913 --> 01:13:39,333
‎อ๋อ ครับ

982
01:13:39,957 --> 01:13:41,537
‎แต่ฉันไม่เข้าใจหัวหน้าฮันค่ะ

983
01:13:44,086 --> 01:13:46,756
‎ไม่ว่าจะคิดยังไง
‎ก็ไม่เห็นเหตุผลที่ต้องโกหกเลย

984
01:13:50,384 --> 01:13:51,304
‎ทำไมทำแบบนั้นคะ

985
01:13:53,345 --> 01:13:56,715
‎ทำไมต้องช่วยเรา จนถึงขั้นต้องโกหกคะ

986
01:14:00,310 --> 01:14:02,350
‎เอ่อ เรื่องนั้น…

987
01:14:12,865 --> 01:14:14,985
‎คุณซอดัลมี ผม…

988
01:14:15,075 --> 01:14:17,235
‎ดัลมี ดัลมี

989
01:14:19,246 --> 01:14:20,746
‎- ดัลมี
‎- ว่าไงโดซาน

990
01:14:22,875 --> 01:14:23,915
‎พวกเรา…

991
01:14:25,961 --> 01:14:27,211
‎ได้เข้าแซนด์บอกซ์แล้ว

992
01:14:28,755 --> 01:14:29,585
‎ฮะ

993
01:14:32,885 --> 01:14:35,675
‎- จริงเหรอ
‎- อือ จริงๆ

994
01:14:39,808 --> 01:14:43,148
‎นี่ เธอดูตรงนั้นสิ นั่นน่ะ

995
01:14:43,228 --> 01:14:44,898
‎"ซัมซานเทค" เห็นไหม

996
01:14:45,731 --> 01:14:46,981
‎ยังไม่เชื่ออีกเหรอ

997
01:14:47,065 --> 01:14:50,525
‎(ทีมผ่านเข้าแซนด์บอกซ์รุ่นที่ 12
‎อินแจคอมปะนี ซัมซานเทค)

998
01:16:38,677 --> 01:16:42,057
‎(การแข่งขันโอลิมปิกคณิตศาสตร์
‎ครั้งที่ 15 เหรียญทอง นัมโดซาน)

999
01:16:42,139 --> 01:16:44,349
‎ว้าว เหรียญทองโอลิมปิกคณิตศาสตร์

1000
01:16:44,433 --> 01:16:47,943
‎อายุน้อยที่สุดด้วยนะครับ
‎อายุน้อยสุด

1001
01:16:48,020 --> 01:16:48,940
‎ครับ

1002
01:16:52,524 --> 01:16:54,654
‎ฉันลองค้นหาตามนามบัตรนี้แล้ว

1003
01:16:54,735 --> 01:16:56,645
‎บริษัทมีมูลค่าสูงสุด
‎อันดับเจ็ดของโลกค่ะ

1004
01:16:56,737 --> 01:16:57,697
‎ว่าไงนะ

1005
01:16:57,779 --> 01:17:00,739
‎เป็นโอกาสครั้งเดียว
‎ในชีวิตโดซานของเราเลยนะคะ

1006
01:17:02,909 --> 01:17:05,329
‎แล้วทำไมไอ้เด็กนั่น
‎ต้องไม่อยู่บ้านเอาตอนนี้ด้วย

1007
01:17:05,912 --> 01:17:07,792
‎ทำตัวให้ดีล่ะ อย่าให้พลาด

1008
01:17:08,832 --> 01:17:14,252
‎ที่รัก เรามาแสดงให้เขาเห็น
‎เฉพาะข้อดีของโดซานกันเถอะนะ

1009
01:17:14,338 --> 01:17:16,418
‎- เฉพาะข้อดี
‎- เฉพาะข้อดีเลยนะ

1010
01:17:20,719 --> 01:17:22,179
‎(เหรียญทอง นัมโดซาน)

1011
01:17:26,224 --> 01:17:28,604
‎เจ้าโดซานน่ะ มันไม่เต็มเต็ง

1012
01:17:28,685 --> 01:17:30,515
‎ไม่มีความทะเยอทะยานเลย

1013
01:17:30,604 --> 01:17:32,024
‎ไม่เอาอะไรมาตั้งแต่เกิด

1014
01:17:33,482 --> 01:17:35,982
‎นี่ รู้ไหมครับ

1015
01:17:36,068 --> 01:17:39,778
‎ว่าทำไมไม่มีเหรียญทองโอลิมปิก
‎คณิตศาสตร์ในบ้านเราเลย

1016
01:17:40,739 --> 01:17:42,699
‎- ยูโน๊
‎- ไม่รู้ครับ

1017
01:17:43,283 --> 01:17:46,663
‎- ไม่มีทาง
‎- น่าประทับใจมากเลยค่ะ

1018
01:17:46,745 --> 01:17:48,205
‎แกมีสิทธิ์อะไรมาร้องไห้

1019
01:17:49,748 --> 01:17:51,748
‎แพ้ให้เด็กตัวเล็กๆ ไม่อายบ้างหรือไง

1020
01:17:58,757 --> 01:17:59,877
‎อันนี้ผมให้ครับ

1021
01:18:00,801 --> 01:18:01,891
‎ผมไม่จำเป็นต้องใช้ครับ

1022
01:18:01,968 --> 01:18:04,008
‎ไม่ไง ถ้าเป็นอย่างอื่นก็แบ่งกันได้

1023
01:18:04,096 --> 01:18:07,176
‎แต่มันแบ่งเหรียญทองครับ
‎ไอ้อ่อนนั่นน่ะ

1024
01:18:09,059 --> 01:18:11,059
‎เจ้าเด็กนี่มันฉลาดมาก

1025
01:18:11,144 --> 01:18:14,444
‎จนข้ามทุกอย่าง
‎ไปเข้ามหาวิทยาลัยได้เลย

1026
01:18:15,148 --> 01:18:16,318
‎แต่ขนาดอยู่ที่นั่น…

1027
01:18:17,067 --> 01:18:19,397
‎นี่ เป็นถึงนักศึกษามหาวิทยาลัย

1028
01:18:19,486 --> 01:18:21,276
‎ไปแพ้ให้เด็ก 13 ขวบได้ไง

1029
01:18:22,447 --> 01:18:24,657
‎ให้ตายสิ

1030
01:18:40,632 --> 01:18:44,302
‎เขาตั้งใจตอบคำถามผิดหมดทุกข้อ
‎เพราะเกรงใจพี่ๆ

1031
01:18:44,803 --> 01:18:48,393
‎สุดท้ายก็ต้องออกกลางคัน
‎แล้วกลับมาเรียนมัธยมธรรมดาน่ะสิ

1032
01:19:01,278 --> 01:19:02,778
‎เขาชอบแพ้มากกว่า

1033
01:19:03,947 --> 01:19:05,617
‎เพราะแบบนั้นสบายใจกว่า

1034
01:19:06,783 --> 01:19:10,703
‎ถึงได้มีฉายาว่า
‎พระพุทธเจ้าที่มีชีวิตไงครับ

1035
01:19:11,538 --> 01:19:12,868
‎"พระพุทธเจ้าที่มีชีวิต"

1036
01:19:21,381 --> 01:19:24,631
‎ความโลภในวัตถุก็ไม่มี
‎ความโลภในเกียรติยศก็ไม่มี

1037
01:19:25,719 --> 01:19:27,969
‎อ้อ มีอยู่อย่างหนึ่ง

1038
01:19:28,054 --> 01:19:29,064
‎อะไรเหรอครับ

1039
01:19:29,139 --> 01:19:30,219
‎อาหาร

1040
01:19:31,099 --> 01:19:32,729
‎- อาหารเหรอ
‎- อาหารนี่แหละ

1041
01:19:37,230 --> 01:19:38,270
‎โดซานของเรา

1042
01:19:39,357 --> 01:19:43,947
‎สมองนี่ฉลาดระดับ
‎สตีฟ จอบส์ บิล เกตส์เลยนะ

1043
01:19:44,446 --> 01:19:48,156
‎แต่เพราะขาดความทะเยอทะยาน
‎ถึงได้อยู่ในสภาพแบบนี้ค่ะ

1044
01:19:56,458 --> 01:19:59,168
‎ถ้าโดซานของเรา
‎มีความทะเยอทะยานขึ้นมาละก็

1045
01:19:59,836 --> 01:20:01,546
‎ถึงตอนนั้นต้องจบเกมแน่นอน

1046
01:20:10,972 --> 01:20:13,142
‎- ตัดสินใจหรือยังคะ อเล็กซ์
‎- ครับ

1047
01:20:16,603 --> 01:20:18,813
‎ซัมซานเทคแน่นอน ไม่ต้องสงสัยครับ

1048
01:20:20,232 --> 01:20:21,232
‎ซัมซานเทคเหรอ

1049
01:20:23,902 --> 01:20:24,992
‎ทำไมล่ะ

1050
01:20:25,070 --> 01:20:27,280
‎ผมตรวจสอบอัลกอริทึมเขา
‎อย่างละเอียดดูแล้ว

1051
01:20:27,364 --> 01:20:30,204
‎แล้วลองนึกดูว่าให้เวลาไปน้อยแค่นั้น

1052
01:20:31,243 --> 01:20:32,583
‎ผมว่ามันน่าประทับใจอยู่นะ

1053
01:20:35,121 --> 01:20:36,501
‎อาจจะเป็นแค่ผมก็ได้…

1054
01:20:39,042 --> 01:20:40,882
‎แต่ผมเห็นบางอย่างที่พิเศษมาก

1055
01:20:48,343 --> 01:20:50,433
‎และผมก็เป็นคนแรก
‎ที่เห็นคุณค่าในตัวเขา

1056
01:20:50,512 --> 01:20:53,102
‎เพราะงั้นผมจะเป็น
‎คนที่จะย่างก้าวแรกไปกับเขา

1057
01:20:57,686 --> 01:20:58,936
‎เราได้สำนักงานแล้ว

1058
01:20:59,980 --> 01:21:03,400
‎ฉันอยากให้หัวหน้าทีมฮันจีพยอง
‎เป็นที่ปรึกษาของซัมซานเทคค่ะ

1059
01:21:03,483 --> 01:21:04,993
‎คุณซอดัลมีนี่น่าอึดอัดจริงๆ

1060
01:21:05,068 --> 01:21:07,898
‎- ผมจะเป็นเศรปาที่พึ่งพาได้ให้เอง
‎- มันเจ็บนะ

1061
01:21:07,988 --> 01:21:12,658
‎ฉันจะช่วยคุณเต็มที่ ให้เหมือนกับ
‎ทรายที่พ่อคุณใช้ปูพื้นเลยค่ะ

1062
01:21:12,742 --> 01:21:15,872
‎นี่พวกนายพยายามขโมยส่วนของฉันเหรอ

1063
01:21:15,954 --> 01:21:19,464
‎ปัญหาที่ใหญ่กว่าพวกเขา
‎ก็คือคนที่แก้ปัญหาภายในไม่ได้

1064
01:21:20,125 --> 01:21:21,625
‎ประธานซอ คุณนั่นแหละครับ

1065
01:21:21,710 --> 01:21:23,840
‎ทำไมหัวหน้าทีมฮันถึงช่วยเรา

1066
01:21:23,920 --> 01:21:26,550
‎วันนี้ผมตั้งใจ
‎จะบอกความจริงกับดัลมีครับ

1067
01:21:26,631 --> 01:21:30,471
‎คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์

