1
00:00:14,014 --> 00:00:16,394
‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:01:09,402 --> 00:01:12,112
‎(ตอน 7)

3
00:01:19,579 --> 00:01:21,999
‎โอ๊ย จะบ้าตายจริงๆ

4
00:01:22,791 --> 00:01:25,461
‎ช่างเยอะอะไรขนาดนี้ เยอะจริงๆ

5
00:01:26,294 --> 00:01:27,504
‎ทำไมครับ มีอะไรเหรอ

6
00:01:27,587 --> 00:01:29,587
‎ก็ประธานซอจากซัมซานเทคน่ะสิ

7
00:01:29,672 --> 00:01:32,882
‎บอกว่ามีเรื่องจะถามฉัน
‎แล้วก็ส่งข้อความมาทั้งคืน

8
00:01:32,967 --> 00:01:35,347
‎โอ้โฮ นี่ ดูสิ เกิน 400 ข้อความเลย

9
00:01:35,428 --> 00:01:38,218
‎ตั้ง 400 เลยเหรอครับ ว้าว บ้าไปแล้ว

10
00:01:38,306 --> 00:01:41,136
‎พี่เลี้ยงไม่ได้บ้านะ
‎จะตอบยังไงหมดครับ

11
00:01:41,226 --> 00:01:42,886
‎เฮ้อ ช่วยไม่ได้ ยังไงก็ต้องตอบแหละ

12
00:01:42,977 --> 00:01:46,057
‎ไม่น่าอาสาเป็นพี่เลี้ยงเลย โธ่เอ๊ย

13
00:01:46,147 --> 00:01:48,317
‎ทำไมมันทรมานขนาดนี้

14
00:01:50,485 --> 00:01:51,525
‎ทรมานแน่เหรอครับ

15
00:01:51,611 --> 00:01:56,531
‎ใช่สิ ทรมานชะมัด
‎แต่ฉันเลือกทางเดินนี้เองแหละ

16
00:01:59,577 --> 00:02:00,617
‎เฮ้อ

17
00:02:01,204 --> 00:02:02,464
‎ใช่ไหมนะ

18
00:02:02,539 --> 00:02:03,869
‎(ส่ง
‎ถึง: ซอดัลมี)

19
00:02:03,957 --> 00:02:06,837
‎(ส่งอีเมลของคุณแล้ว)

20
00:02:06,918 --> 00:02:08,038
‎เสร็จสักที โอ๊ย

21
00:02:09,379 --> 00:02:10,509
‎ปวดข้อมือจัง

22
00:02:13,800 --> 00:02:15,510
‎ประธานซอ

23
00:02:17,428 --> 00:02:20,178
‎อะไรของเขา
‎ปากกับการกระทำนี่คนละเรื่อง

24
00:02:20,265 --> 00:02:22,675
‎ประธานซอ มาทำอะไรที่นี่ครับ

25
00:02:22,767 --> 00:02:24,637
‎ตรวจรายชื่อผู้ถือหุ้นให้หน่อยสิคะ

26
00:02:24,727 --> 00:02:27,307
‎ส่งอีเมลมาก็ได้
‎จะมาที่นี่ให้ยุ่งยากทำไม…

27
00:02:30,233 --> 00:02:31,153
‎ล่ะครับ

28
00:02:32,235 --> 00:02:33,695
‎ฉันมีเรื่องจะพูดด้วยน่ะค่ะ

29
00:02:38,158 --> 00:02:39,578
‎(บัญชีรายชื่อผู้ถือหุ้น)

30
00:02:39,659 --> 00:02:41,699
‎เงินสนับสนุนจะโอนเข้าพรุ่งนี้ครับ

31
00:02:42,328 --> 00:02:43,618
‎ขอบคุณค่ะ

32
00:02:48,209 --> 00:02:49,669
‎- ไม่ไปเหรอคะ
‎- ออกไปก่อนเลยครับ

33
00:02:49,752 --> 00:02:51,382
‎ผมมีเรื่องจะคุยกับพี่พอดี

34
00:02:53,006 --> 00:02:54,376
‎ค่ะ ขอตัวนะคะ

35
00:03:02,640 --> 00:03:03,930
‎อยากพูดอะไรครับ

36
00:03:04,893 --> 00:03:05,853
‎เอ่อ…

37
00:03:07,478 --> 00:03:09,558
‎ผมว่าจะบอกความจริง
‎กับดัลมีวันนี้ครับ

38
00:03:09,647 --> 00:03:10,857
‎ความจริงอะไร

39
00:03:12,901 --> 00:03:13,781
‎เรื่องจดหมายเหรอครับ

40
00:03:15,111 --> 00:03:16,451
‎ครับ

41
00:03:16,529 --> 00:03:17,489
‎จู่ๆ ทำไมล่ะ

42
00:03:18,948 --> 00:03:21,328
‎ผมอยากกำจัดบั๊ก
‎ที่จะเกิดขึ้นสักวันล่วงหน้าครับ

43
00:03:26,164 --> 00:03:27,834
‎- อย่าบอกเลย
‎- ผมจะบอกครับ

44
00:03:27,916 --> 00:03:31,086
‎งั้นก็จบกันพอดี ทั้งความสัมพันธ์
‎ต่อซอดัลมี และซัมซานเทค

45
00:03:31,169 --> 00:03:33,549
‎ไม่ครับ คงไม่เป็นไรหรอก

46
00:03:33,630 --> 00:03:34,630
‎เอาอะไรมามั่นใจ

47
00:03:35,548 --> 00:03:37,378
‎หัวหน้าทีมต่างหากครับ
‎เอาอะไรมามั่นใจ

48
00:03:38,593 --> 00:03:41,103
‎จดหมาย 15 ปีก่อน มันมีอำนาจอะไร
‎ถึงได้มั่นใจนักล่ะครับ

49
00:03:42,847 --> 00:03:44,177
‎แต่ว่าตอนนี้ผม

50
00:03:46,142 --> 00:03:47,442
‎ก็ดูมีอำนาจกว่าคุณนะ

51
00:03:51,856 --> 00:03:52,856
‎งั้นมารอดูกันครับ

52
00:04:04,160 --> 00:04:05,290
‎"มารอดูกัน" เหรอ

53
00:04:24,138 --> 00:04:25,178
‎"มารอดูกัน" เหรอ

54
00:04:27,100 --> 00:04:28,390
‎คิดว่าตัวเองเป็นใคร

55
00:04:42,365 --> 00:04:44,115
‎อีกสักครู่ กรุณาเลี้ยวซ้ายค่ะ

56
00:04:54,836 --> 00:04:57,166
‎"มารอดูกัน" เหรอ ทำไมฉันต้องทำ

57
00:04:58,506 --> 00:04:59,716
‎ฉันไม่รอดูอะไรทั้งนั้น

58
00:05:11,144 --> 00:05:15,324
‎รู้จักกันนานแค่ไหนเชียว
‎ถึงได้พาเขามาที่บ้าน

59
00:05:15,398 --> 00:05:17,278
‎ก็นานแล้วน่ะสิ

60
00:05:17,358 --> 00:05:20,648
‎รู้จักกันมาตั้ง 15 ปีแล้วนะ
‎จะพามาบ้านก็ไม่แปลกหรอก

61
00:05:25,366 --> 00:05:28,446
‎ตายจริง
‎บ้านเราไม่มีกับข้าวเลยสักอย่าง

62
00:05:32,832 --> 00:05:35,542
‎ดัลมี ไปซูเปอร์มาร์เก็ตนะ

63
00:05:35,626 --> 00:05:37,586
‎แล้วซื้อปลาดาบกับสาหร่ายมาหน่อย

64
00:05:37,670 --> 00:05:39,300
‎ไม่เป็นไรครับ ผมไม่กินก็ได้ครับ

65
00:05:39,380 --> 00:05:41,630
‎แต่ฉันต้องกิน รีบไปรีบมานะ

66
00:05:41,716 --> 00:05:43,336
‎- ตอนนี้เหรอ
‎- อือ ไปสิ

67
00:05:45,136 --> 00:05:46,926
‎ทำตัวตามสบาย เหมือนอยู่บ้านตัวเองนะ

68
00:05:48,097 --> 00:05:49,307
‎ย่า ห้ามพูดอะไรแปลกๆ นะ

69
00:06:16,042 --> 00:06:19,422
‎ดัลมีเล่าเรื่องเธอให้ฟังเยอะเลย

70
00:06:21,422 --> 00:06:23,472
‎ฉันนึกแล้วว่าสักวันเราคงได้เจอกัน

71
00:06:24,467 --> 00:06:26,717
‎แต่ไม่คิดว่าโชคชะตาจะเล่นตลกแบบนี้

72
00:06:28,387 --> 00:06:30,007
‎สายตาคุณย่าไม่ดีเหรอครับ

73
00:06:30,598 --> 00:06:31,848
‎ตอนนี้ยังไม่เป็นไร

74
00:06:34,602 --> 00:06:35,772
‎ยังมองเห็นชัด

75
00:06:36,354 --> 00:06:37,734
‎ถ้าฉันดูแลตัวเอง

76
00:06:39,273 --> 00:06:41,943
‎เขาว่าต่อให้มันจะแย่ลง
‎แต่มันก็จะแย่ลงอย่างช้าๆ

77
00:06:42,693 --> 00:06:45,453
‎- ดัลมีไม่รู้ใช่ไหมครับ
‎- อือ ไม่รู้

78
00:06:48,825 --> 00:06:50,735
‎เธอก็ช่วยทำเป็นไม่รู้ด้วยล่ะ

79
00:06:53,913 --> 00:06:55,963
‎ผมจะทำแบบนั้นได้ยังไงครับ

80
00:06:56,040 --> 00:06:58,580
‎- ถ้าดัลมีรู้เข้า เธอคงจะ…
‎- ก็คงร้องไห้

81
00:07:00,628 --> 00:07:02,168
‎แกคงร้องไห้และตัดพ้อ

82
00:07:03,297 --> 00:07:04,587
‎ว่าทำไมไม่ยอมบอกแก

83
00:07:06,175 --> 00:07:07,255
‎แล้วก็

84
00:07:11,055 --> 00:07:13,095
‎คงจะมองฉันอย่างสงสาร เหมือนที่เธอทำ

85
00:07:13,724 --> 00:07:16,604
‎- คุณย่าครับ ผม…
‎- ฉันไม่ชอบสายตาขี้สงสารนั่นเลย

86
00:07:20,148 --> 00:07:21,268
‎พอเห็นสายตาแบบนั้น

87
00:07:22,859 --> 00:07:24,989
‎มันทำให้ฉันรู้สึกว่า
‎นี่ฉันแย่แล้วสินะ

88
00:07:26,529 --> 00:07:27,569
‎ราวกับว่า

89
00:07:28,698 --> 00:07:31,448
‎แสงสว่างทั้งหมด
‎กำลังจะดับวูบลงในทันที

90
00:07:32,827 --> 00:07:35,457
‎และชีวิตฉัน
‎จะแตกลงเป็นเสี่ยงๆ ไม่มีชิ้นดี

91
00:07:39,083 --> 00:07:39,923
‎ถ้าเป็นอย่างนั้น

92
00:07:41,419 --> 00:07:45,259
‎มันเท่ากับว่าสายตาฉันไม่มีทางดีขึ้น

93
00:07:52,638 --> 00:07:55,888
‎ให้มีแค่สายตาสงสารจากเธอคนเดียวก็พอ

94
00:07:59,145 --> 00:08:00,185
‎ฉันไม่อยากให้ใคร

95
00:08:01,397 --> 00:08:02,977
‎มองฉันแบบนั้นอีกแล้ว

96
00:08:08,154 --> 00:08:09,574
‎ช่วงนี้ดัลมี

97
00:08:12,074 --> 00:08:13,784
‎ยิ้มได้เยอะเพราะเธอเลยนะ

98
00:08:16,078 --> 00:08:17,828
‎ตั้งแต่วันที่แกได้เจอกับเธอ

99
00:08:18,956 --> 00:08:20,956
‎เจอฉันทีไร ก็เล่าแต่เรื่องเธอ

100
00:08:23,002 --> 00:08:27,052
‎พูดจ้อไปพร้อมกับดวงตาที่
‎เป็นประกายเหมือนเพชร

101
00:08:28,841 --> 00:08:30,011
‎เธอก็รู้ใช่ไหม

102
00:08:31,260 --> 00:08:32,470
‎ว่าดัลมีของเราน่ะ

103
00:08:33,804 --> 00:08:36,814
‎ดวงตาแกสวยแค่ไหน เวลายิ้มออกมา

104
00:08:39,602 --> 00:08:40,692
‎ครับ

105
00:08:43,231 --> 00:08:44,231
‎ผมรู้ครับ

106
00:08:45,733 --> 00:08:47,243
‎เป็นเพราะเธอเลยนะ โดซาน

107
00:08:48,528 --> 00:08:49,648
‎เพราะเธอเลยล่ะ

108
00:08:50,780 --> 00:08:52,030
‎ดวงตาที่งดงามคู่นั้น

109
00:08:54,158 --> 00:08:55,408
‎ช่วงนี้ ฉันได้เห็นทุกวันเลย

110
00:08:59,997 --> 00:09:01,327
‎ถ้าฉันจะขอดูดวงตาคู่นั้น

111
00:09:02,166 --> 00:09:03,326
‎ต่ออีกสักหน่อย

112
00:09:03,918 --> 00:09:05,208
‎แม้ว่าต่อไปจะมองไม่เห็น

113
00:09:06,003 --> 00:09:07,513
‎ฉันก็คงจะไม่เสียใจ

114
00:09:09,507 --> 00:09:10,627
‎แบบนั้นไม่ได้เหรอ

115
00:09:12,051 --> 00:09:14,511
‎คำขอของฉันมันหน้าไม่อายไปเหรอ

116
00:09:17,265 --> 00:09:18,265
‎ไม่ครับ

117
00:09:19,976 --> 00:09:21,016
‎ไม่เลยครับ

118
00:09:24,188 --> 00:09:25,438
‎ฉันเชื่อใจเธอนะ

119
00:09:27,233 --> 00:09:29,783
‎ห้ามบอกใครเด็ดขาดนะ หือ

120
00:09:30,695 --> 00:09:31,645
‎ครับ

121
00:09:31,737 --> 00:09:35,407
‎ทั้งดัลมี แล้วก็จีพยองด้วย

122
00:09:38,035 --> 00:09:39,575
‎หัวหน้าทีมฮันจีพยองน่ะเหรอครับ

123
00:09:41,080 --> 00:09:42,040
‎อือ

124
00:09:45,835 --> 00:09:47,415
‎ถ้าเจ้าหนุ่มน้อยนั่นรู้เข้า

125
00:09:48,004 --> 00:09:51,264
‎ก็คงพูดย้ำเรื่องหนี้
‎แล้วก็ตกใจจนโอเวอร์อีกแน่ๆ

126
00:09:52,174 --> 00:09:53,884
‎เฮ้อ ฉันล่ะเบื่อ

127
00:09:55,595 --> 00:09:57,755
‎ความสิ้นหวังที่ไม่อาจทำได้แม้คาดเดา

128
00:09:59,098 --> 00:10:00,728
‎พอเห็นคุณย่าเปลี่ยนความสิ้นหวังนั้น

129
00:10:00,808 --> 00:10:03,848
‎ให้เป็นเรื่องธรรมดาอย่างเงียบๆ
‎ก็ทำให้ผมเข้าใจ

130
00:10:03,936 --> 00:10:06,896
‎ขอโทษด้วยนะครับ อาจจะฟังดูเหลวไหล

131
00:10:06,981 --> 00:10:09,441
‎แต่เป็นคำขอร้องของผู้มีพระคุณกับผม

132
00:10:10,109 --> 00:10:11,239
‎ช่วยแกล้งเป็น

133
00:10:11,319 --> 00:10:13,449
‎นัมโดซานในจดหมาย
‎สักชั่วโมงหน่อยนะครับ

134
00:10:15,781 --> 00:10:18,661
‎ท่านนำทางให้ผมได้เจอรักแรก
‎ที่ผมเองก็ไม่เคยรู้

135
00:10:19,160 --> 00:10:20,750
‎มันเป็นหนี้ก้อนใหญ่ขนาดไหนกันครับ

136
00:10:21,412 --> 00:10:23,212
‎ใช้เงินหัวหน้าจ่ายไม่ไหวเหรอครับ

137
00:10:23,289 --> 00:10:25,419
‎ถ้ามันจ่ายด้วยเงินได้ก็ดีสิ

138
00:10:25,958 --> 00:10:30,838
‎ใครบางคนที่มีบุญคุณมหาศาล
‎จนไม่สามารถชดใช้ได้

139
00:10:32,465 --> 00:10:33,585
‎คือคนคนนี้เอง

140
00:10:35,760 --> 00:10:37,720
‎จุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง
‎ที่ราวกับปาฏิหาริย์นี้

141
00:10:40,473 --> 00:10:41,933
‎เริ่มจากคนคนนี้นี่เอง

142
00:10:55,696 --> 00:10:57,616
‎- คุณย่าครับ
‎- อือ

143
00:11:04,205 --> 00:11:05,575
‎คุณย่า คือว่าผม…

144
00:11:07,625 --> 00:11:09,035
‎มีของจะให้ครับ

145
00:11:15,758 --> 00:11:18,048
‎เป็นฟองน้ำที่ผมทำเองครับ

146
00:11:19,512 --> 00:11:20,722
‎ตายจริง

147
00:11:21,639 --> 00:11:24,639
‎โอ้โฮ ฝีมือเธอประณีตดีนะ

148
00:11:24,725 --> 00:11:26,685
‎ว้าว สวยเชียว

149
00:11:27,853 --> 00:11:30,063
‎อันนี้มันเรียกว่าสีอาร์จีบีครับ

150
00:11:30,147 --> 00:11:33,647
‎เป็นสามแม่สีหลักน่ะครับ
‎ผมใช้สามแม่สีหลักนี้ เรียกว่า เอ่อ

151
00:11:33,734 --> 00:11:36,364
‎เป็นแรงบันดาลใจ
‎แล้วก็ทำมันขึ้นมาครับ

152
00:11:44,036 --> 00:11:46,576
‎คืออะไรกัน ปฏิกิริยาอ้ำอึ้งแบบนั้น

153
00:11:47,790 --> 00:11:51,040
‎ได้เจอกันในรอบเกือบ 15 ปีแท้ๆ
‎ไม่ดีใจบ้างหรือไงนะ

154
00:11:57,341 --> 00:11:59,301
‎- โอ๊ะ หัวหน้าทีม
‎- คุณนัมโดซาน…

155
00:11:59,385 --> 00:12:01,545
‎ไม่ใช่สิ โดซานอยู่ไหนครับ

156
00:12:01,637 --> 00:12:04,427
‎อ๋อ โดซาน อยู่ในบ้านฉันน่ะค่ะ

157
00:12:04,515 --> 00:12:05,715
‎ในบ้านเหรอ

158
00:12:06,767 --> 00:12:07,767
‎ทำไมเหรอคะ

159
00:12:08,894 --> 00:12:10,194
‎ว่าแต่ มาทำอะไรที่นี่คะ

160
00:12:24,994 --> 00:12:28,414
‎คุณย่า ทักทายกันสิคะ
‎นี่คือพี่เลี้ยงของบริษัทเรา

161
00:12:28,497 --> 00:12:32,127
‎และเป็นคนสนิทเหมือนพี่น้องของโดซาน
‎เขาคือหัวหน้าทีมฮันจีพยองค่ะ

162
00:12:35,254 --> 00:12:36,214
‎อ้อ สวัสดีค่ะ

163
00:12:37,298 --> 00:12:38,338
‎สวัสดีครับ

164
00:12:39,341 --> 00:12:41,931
‎ส่วนท่านนี้คือซีอีโอ
‎ของชองมยองฮอตดอก

165
00:12:42,011 --> 00:12:44,681
‎ท่านชื่อชเววอนด็อก
‎เป็นคุณย่าฉันเองค่ะ

166
00:12:45,264 --> 00:12:47,774
‎ยินดีที่ได้พบนะครับ

167
00:12:59,987 --> 00:13:01,447
‎(เบิร์นเรต)

168
00:13:01,530 --> 00:13:03,070
‎(อัตราการเผาผลาญเงิน
‎ในการทำธุรกิจของสตาร์ทอัพ)

169
00:13:03,157 --> 00:13:05,697
‎(ตอน 7)

170
00:13:08,704 --> 00:13:10,254
‎เอ่อ ว่าแต่

171
00:13:12,875 --> 00:13:16,625
‎มาทำอะไรในเวลานี้เหรอ

172
00:13:17,755 --> 00:13:18,795
‎อ๋อ คือว่าผม…

173
00:13:20,466 --> 00:13:22,886
‎มีเรื่องด่วน
‎ต้องคุยกับเจ้าเด็กคนนั้น

174
00:13:23,594 --> 00:13:25,644
‎ไปกันเถอะ มาคุยกับฉันหน่อย

175
00:13:27,640 --> 00:13:28,930
‎คุยเรื่องอะไรกันเหรอคะ

176
00:13:30,851 --> 00:13:31,981
‎พี่

177
00:13:32,645 --> 00:13:34,935
‎เรื่องนั้น ผมจะทำตามที่พี่ตั้งใจไว้

178
00:13:35,564 --> 00:13:37,324
‎ตามที่ฉันตั้งใจเหรอ

179
00:13:37,399 --> 00:13:38,479
‎อือ ตามที่พี่คิดเลย

180
00:13:38,567 --> 00:13:40,527
‎เพราะงั้น ไม่ต้องเครียดหรอกนะ

181
00:13:40,611 --> 00:13:41,451
‎ไปเถอะ

182
00:13:45,574 --> 00:13:46,954
‎- เอางั้นเหรอ
‎- อือ

183
00:13:47,451 --> 00:13:49,871
‎ถ้า ถ้างั้น ฉันไปก็ได้…

184
00:13:50,913 --> 00:13:52,043
‎ลาก่อนนะครับ

185
00:13:54,500 --> 00:13:55,920
‎ทานข้าวเย็นมาหรือยังคะ

186
00:13:56,502 --> 00:13:58,632
‎ดัลมีๆ พี่เขามีนัดแล้ว

187
00:13:59,713 --> 00:14:01,553
‎- อ้อ จริงเหรอ
‎- อือ ใช่ไหมพี่

188
00:14:04,343 --> 00:14:06,053
‎- ไม่มีนะ
‎- มีสิ

189
00:14:06,136 --> 00:14:07,046
‎ไม่มี

190
00:14:09,348 --> 00:14:11,768
‎งั้นผมรบกวนด้วยนะครับ

191
00:14:12,935 --> 00:14:14,135
‎เฮ้อ

192
00:14:18,399 --> 00:14:19,529
‎กลับไปสิ

193
00:14:20,276 --> 00:14:21,606
‎ขอกินข้าวก่อนค่อยไป

194
00:14:25,281 --> 00:14:29,451
‎ย่า พอสองคนนี้ยืนด้วยกัน
‎เพดานบ้านเราดูต่ำลงไปเลย ว่าไหม

195
00:14:29,535 --> 00:14:31,405
‎นั่นน่ะสิ

196
00:14:32,121 --> 00:14:33,461
‎โอ้ งั้นก็เยี่ยมเลย

197
00:14:33,539 --> 00:14:38,499
‎ไหนๆ ก็มีหนุ่มๆ มาแล้ว ช่วยเปลี่ยน
‎หลอดไฟในห้องน้ำให้หน่อยได้ไหม

198
00:14:38,586 --> 00:14:39,666
‎- ได้สิครับ
‎- ได้สิครับ

199
00:14:41,714 --> 00:14:43,924
‎เดี๋ยวผมทำเองครับ ผมสูงกว่าพี่เขา

200
00:14:44,008 --> 00:14:45,428
‎สูงกว่าแค่เซนสองเซนเอง

201
00:14:45,509 --> 00:14:47,179
‎- ไม่ต่างกันเท่าไรหรอกครับ
‎- นี่ พี่

202
00:14:47,261 --> 00:14:48,471
‎พี่ พูดอะไรออกมา

203
00:14:48,554 --> 00:14:50,434
‎ดูสิดู
‎ผมสูงกว่าพี่แค่เซนสองเซนที่ไหน

204
00:14:50,514 --> 00:14:53,104
‎- ก็ได้ๆ นายสูงกว่าสี่เซน
‎- อือ

205
00:14:54,476 --> 00:14:56,686
‎สี่เซนที่น้อยกว่านิ้วนี้ โอเคไหม

206
00:14:58,147 --> 00:15:01,357
‎อยู่ไหนล่ะครับ ห้องน้ำอยู่ไหน

207
00:15:01,942 --> 00:15:04,782
‎- อ้อ ห้องน้ำอยู่ตรงนั้น
‎- ตรงนั้นเหรอ

208
00:15:10,075 --> 00:15:13,445
‎พี่ เดี๋ยวผมทำเอง
‎ผมจบเอกวิศวะคอมพิวเตอร์นะ

209
00:15:13,537 --> 00:15:17,117
‎หลีกไป ฉันมีหุ้นส่วนบริษัทหลอดไฟ

210
00:15:17,207 --> 00:15:20,337
‎แต่ผมได้เอบวก ทฤษฎีวงจรไฟฟ้า
‎แล้วก็วิศวกรรมระบบไฟฟ้านะ

211
00:15:20,419 --> 00:15:23,169
‎แต่ฉันรู้กระทั่ง
‎ประวัติศาสตร์ ประเภท

212
00:15:23,255 --> 00:15:26,425
‎กำไร วันหมดอายุ
‎ฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับหลอดไฟนะ

213
00:15:26,508 --> 00:15:27,588
‎รู้แล้วน่าๆ

214
00:15:27,676 --> 00:15:29,346
‎แค่เปลี่ยนหลอดไฟเนี่ย

215
00:15:29,428 --> 00:15:31,808
‎- หลบหน่อยสิ
‎- สองคนนี้พิเศษจริงๆ นะ

216
00:15:31,889 --> 00:15:33,849
‎- รู้แล้วๆ ออกมาก่อน
‎- เหมือนพี่น้องแท้ๆ เลย

217
00:15:33,933 --> 00:15:35,773
‎- ปัดโธ่
‎- พักก่อน แป๊บหนึ่งๆ

218
00:15:41,440 --> 00:15:45,360
‎ฉันยอมให้นายอวดเก่ง
‎เรื่องคอมพิวเตอร์ก็ได้ โธ่เอ๊ย

219
00:16:10,844 --> 00:16:13,564
‎ดัลมี ฉันซ่อมฝักบัวเสร็จแล้วนะ
‎มีอะไรให้ซ่อมอีกไหม

220
00:16:13,639 --> 00:16:15,349
‎ผมย้ายกระถางแล้ว
‎ให้ย้ายอะไรอีกไหมครับ

221
00:16:15,432 --> 00:16:17,982
‎ถ้ามีอะไรที่ต้องใช้แรงทำ
‎บอกมาให้หมดเลยนะครับ

222
00:16:18,060 --> 00:16:19,270
‎ไม่มีค่ะ ไม่มี

223
00:16:19,353 --> 00:16:22,363
‎ฉันยังอยู่ในวัย 20 ฉันแข็งแรงกว่า
‎มีอะไรก็บอกฉันได้เลย

224
00:16:22,439 --> 00:16:24,979
‎นายหลังค่อมนี่ หมอนรองกระดูก
‎ทับเส้นประสาทขึ้นมานะ แย่แน่

225
00:16:25,067 --> 00:16:26,737
‎ฉันเป็นห่วงน่ะ

226
00:16:26,819 --> 00:16:28,359
‎บอกมาสิ ให้ทำอะไร

227
00:16:28,445 --> 00:16:29,855
‎ไม่มีอะไรแล้วค่ะ กินข้าวกัน

228
00:16:29,947 --> 00:16:31,067
‎- ครับ
‎- ครับ

229
00:16:35,619 --> 00:16:36,449
‎กินกันเถอะ

230
00:16:37,162 --> 00:16:40,082
‎- โอ้ ปลาดาบ
‎- ว้าว สุดยอดเลย

231
00:16:40,165 --> 00:16:43,955
‎ช่วงนี้ราคาไม่ใช่เล่นๆ เลย
‎เดี๋ยวจะแบ่งให้เท่าๆ กันนะคะ

232
00:16:44,586 --> 00:16:45,876
‎ของคุณย่า

233
00:16:46,797 --> 00:16:47,757
‎ของหัวหน้าทีม

234
00:17:03,647 --> 00:17:06,357
‎แบบนั้น
‎ดูจะไม่ค่อย "เท่า" กันเท่าไรนะ

235
00:17:06,942 --> 00:17:09,652
‎โธ่ คุณย่า โลภจริงๆ

236
00:17:13,824 --> 00:17:14,834
‎นี่ค่ะ

237
00:17:19,538 --> 00:17:20,998
‎ฉันได้ยินเรื่องคุณมาเยอะเลยค่ะ

238
00:17:21,874 --> 00:17:24,084
‎ได้ยินว่าคุณดูแลดัลมีของฉันดีมาก

239
00:17:24,793 --> 00:17:26,253
‎เป็นผู้ช่วยชีวิตเชียว

240
00:17:29,298 --> 00:17:31,468
‎- เรื่องนั้น…
‎- ถ้าจะให้พูดตรงๆ

241
00:17:32,217 --> 00:17:33,717
‎เขาเป็นผู้ช่วยชีวิตโดซานน่ะสิ

242
00:17:33,802 --> 00:17:35,932
‎ส่วนหนูก็แค่ของแถม
‎จากการช่วยดูแลโดซานอีกที

243
00:17:36,930 --> 00:17:38,060
‎ไม่ใช่ของแถมสักหน่อย

244
00:17:42,603 --> 00:17:45,483
‎- คะ
‎- ผมไม่ใช่คนจิตใจดี ถึงขั้นที่ว่า

245
00:17:46,398 --> 00:17:47,858
‎จะช่วยใครเป็นของแถมหรอกครับ

246
00:17:48,901 --> 00:17:50,361
‎และผมก็ไม่ได้ว่างมากด้วย

247
00:17:51,445 --> 00:17:54,445
‎ถ้างั้นทำไมถึงได้ดูแลฉันด้วยล่ะคะ

248
00:18:06,210 --> 00:18:08,420
‎- ผมอยากได้ผลตอบแทน
‎- คะ ผลตอบแทนเหรอ

249
00:18:09,671 --> 00:18:10,711
‎ผมเป็นนักลงทุนนะครับ

250
00:18:10,798 --> 00:18:13,678
‎ไม่ช่วยใครฟรีๆ หรอก
‎ในอนาคตก็คืนผมมาสิบเท่าด้วย

251
00:18:15,260 --> 00:18:16,720
‎แน่นอนค่ะ คืนอยู่แล้ว

252
00:18:35,864 --> 00:18:36,914
‎จะทานให้อร่อยนะครับ

253
00:18:45,833 --> 00:18:47,583
‎- กลับบ้านกันดีๆ นะคะ
‎- ครับ

254
00:18:49,545 --> 00:18:50,915
‎โอ๊ะ แยกกันกลับเหรอ

255
00:18:55,759 --> 00:18:56,759
‎จะขึ้นไหม

256
00:18:57,553 --> 00:18:58,553
‎ให้ไปส่งไหมล่ะ

257
00:18:59,763 --> 00:19:01,603
‎เอางั้นเหรอ ก็ได้นะ

258
00:19:02,766 --> 00:19:05,346
‎จริงสิ ท่านประธาน
‎เช็กอีเมลดูหรือยังครับ

259
00:19:05,435 --> 00:19:06,975
‎อีเมลเหรอคะ ยังเลย

260
00:19:07,062 --> 00:19:08,732
‎คำถามที่คุณส่งมาคราวก่อนน่ะครับ

261
00:19:08,814 --> 00:19:11,444
‎ผมตอบกลับไปในอีเมลแล้วนะครับ
‎ไปเช็กดูสิ

262
00:19:11,525 --> 00:19:15,315
‎คะ แต่ฉันส่งไป 400 คำถามเลยนะคะ
‎คุณตอบหมดเลยเหรอ

263
00:19:15,404 --> 00:19:18,534
‎ครับ ตอบหมดทั้ง 461 คำถาม

264
00:19:20,742 --> 00:19:21,872
‎จริงเหรอคะ

265
00:19:23,704 --> 00:19:24,624
‎อย่างเจ๋งเลย

266
00:19:25,539 --> 00:19:27,209
‎ขอบคุณมากจริงๆ เลยค่ะ

267
00:19:29,459 --> 00:19:32,959
‎ถ้าอย่างนั้น
‎เพื่อเป็นการขอบคุณหัวหน้าทีม…

268
00:19:34,631 --> 00:19:36,221
‎- เอาเป็นว่าฉันจะ…
‎- นั่น…

269
00:19:36,884 --> 00:19:39,474
‎ฉันจะพยายามเป็น
‎ประธานที่โดดเด่นให้ได้เลยค่ะ

270
00:19:40,179 --> 00:19:42,389
‎จะโดดเด่น
‎แค่ตั้งใจก็เพียงพอเหรอครับ

271
00:19:43,348 --> 00:19:46,688
‎ไม่พอน่ะสิคะ แต่ถ้าไม่ตั้งใจ
‎ฉันก็จะทำอะไรไม่ได้เลย

272
00:19:56,069 --> 00:19:57,239
‎เข้าใจแล้วครับ

273
00:19:58,780 --> 00:19:59,950
‎ไปกันเถอะ โดซาน

274
00:20:01,116 --> 00:20:02,116
‎- ได้สิ
‎- อือ

275
00:20:02,201 --> 00:20:03,911
‎- นี่ นายขึ้นทางนี้
‎- แป๊บนะ

276
00:20:03,994 --> 00:20:06,504
‎ดัลมี
‎เมื่อกี้ฉันลืมตอบเธอเรื่องหุ้น

277
00:20:07,122 --> 00:20:09,462
‎เธอคือประธาน
‎ผู้ถือหุ้น 71 เปอร์เซ็นต์นะ

278
00:20:10,042 --> 00:20:11,422
‎ฉันคือหุ้นของเธอ

279
00:20:12,044 --> 00:20:13,464
‎ฉันอยู่ข้างเธอโดยสมบูรณ์

280
00:20:15,714 --> 00:20:18,684
‎และเราก็จะ
‎อยู่ทีมเดียวกันไปจนถึงที่สุด

281
00:20:19,343 --> 00:20:21,093
‎เชื่อใจฉันนะ ไม่ต้องกังวล เข้าใจไหม

282
00:20:21,678 --> 00:20:22,758
‎อือ

283
00:20:25,098 --> 00:20:27,558
‎- รีบกลับเถอะ
‎- ข้างนอกหนาว เข้าบ้านเถอะ

284
00:20:31,271 --> 00:20:32,561
‎ไปนั่งเบาะข้างสิ

285
00:20:45,327 --> 00:20:46,617
‎ที่บอกว่าให้รอดู คืออะไรครับ

286
00:20:47,371 --> 00:20:49,711
‎คุณบอกว่าจะพูดความจริง
‎เรื่องจดหมายไม่ใช่เหรอ

287
00:20:50,290 --> 00:20:52,830
‎- ก็คุณไม่ให้บอกนี่ครับ
‎- อย่าเอาผมมาอ้างสิ

288
00:20:54,336 --> 00:20:55,876
‎เท่าที่เห็น คุณคงไม่กล้าบอกมากกว่า

289
00:20:56,672 --> 00:20:59,222
‎- ช่วยจอดตรงไฟแดงหน้าด้วยครับ
‎- ทำไมล่ะ เดี๋ยวผมไปส่ง

290
00:20:59,299 --> 00:21:01,509
‎ไม่เอาครับ
‎ผมอึดอัดใจ ผมจะไปขึ้นรถเมล์

291
00:21:02,552 --> 00:21:06,012
‎คุณนัมโดซานนี่เก่งเรื่องทำคนสับสนนะ
‎ไหนว่าทะเยอทะยานไง

292
00:21:06,098 --> 00:21:09,098
‎หลอกใช้ให้สมกับทะเยอทะยานสิครับ
‎ไม่ว่าผม หรือซอดัลมี

293
00:21:10,811 --> 00:21:12,101
‎ผมไม่ได้หลอกใช้นะครับ

294
00:21:13,105 --> 00:21:14,605
‎กับดัลมี ตอนนี้ผมเริ่มจะ…

295
00:21:18,819 --> 00:21:19,859
‎ลงไปครับ

296
00:21:22,197 --> 00:21:23,737
‎ไหนว่าจะขึ้นรถเมล์ไง ไปสิ

297
00:21:34,334 --> 00:21:37,504
‎- ทำไมไม่ลงครับ
‎- นี่ผมสับสนจริงๆ นะครับ

298
00:21:39,464 --> 00:21:40,674
‎หรือว่าหัวหน้าทีม

299
00:21:43,885 --> 00:21:44,885
‎อิจฉาผมเหรอครับ

300
00:21:46,805 --> 00:21:48,345
‎ว่าไงนะ "อิจฉา" เหรอ

301
00:21:50,434 --> 00:21:53,234
‎นี่ คุณนัมโดซาน คุณไม่รู้ใช่ไหม
‎ว่า "อิจฉา" หมายถึงอะไร

302
00:21:53,854 --> 00:21:55,024
‎ถามเพราะไม่รู้ใช่ไหมครับ

303
00:21:56,606 --> 00:21:59,566
‎- ไม่ได้อิจฉาใช่ไหมครับ
‎- ครับ ไม่อิจฉา

304
00:21:59,651 --> 00:22:00,651
‎งั้นก็โอเคครับ

305
00:22:10,162 --> 00:22:11,752
‎- ดัลมี
‎- คะ

306
00:22:12,289 --> 00:22:15,379
‎แกชอบโดซานคนไหนมากกว่าเหรอ

307
00:22:16,001 --> 00:22:17,131
‎คนไหนหมายความว่าไง

308
00:22:17,753 --> 00:22:21,673
‎ชอบโดซานคนที่เคยเขียนจดหมายหาแก
‎เมื่อ 15 ปีก่อน

309
00:22:23,717 --> 00:22:27,757
‎หรือชอบโดซาน
‎คนที่เจอกันตอนโตแล้วล่ะ

310
00:22:33,852 --> 00:22:36,152
‎หือ ทำไมถามแบบนั้น

311
00:22:37,064 --> 00:22:39,114
‎จะแบ่งเป็นสองคนทำไม
‎นั่นคนเดียวกันนะ

312
00:22:39,191 --> 00:22:42,151
‎รู้น่า
‎ก็แค่สมมติว่าถ้าแบ่งเป็นสองคน

313
00:22:43,528 --> 00:22:45,198
‎แกจะชอบโดซานคนไหนมากกว่า

314
00:22:45,989 --> 00:22:47,569
‎ถ้าแบ่งเป็นสองเหรอ

315
00:22:48,158 --> 00:22:50,948
‎ไม่รู้สิ แบบนั้นได้ด้วยเหรอ
‎ว่าแต่ถามทำไม

316
00:22:51,036 --> 00:22:53,996
‎หือ ก็ไม่มีอะไรหรอก

317
00:22:54,081 --> 00:22:57,921
‎แค่ลองคิดดูว่าถ้าแกเจอโดซาน
‎โดยที่ไม่มีจดหมาย มันจะเป็นยังไง

318
00:22:58,502 --> 00:23:02,302
‎เฮ้อ เขาจะผ่านมาตรฐาน
‎ความเรื่องมากของแกหรือเปล่า

319
00:23:02,380 --> 00:23:04,840
‎ให้ตายสิ หนูเรื่องมากตรงไหน

320
00:23:04,925 --> 00:23:06,375
‎แกน่ะเรื่องมาก

321
00:23:06,468 --> 00:23:09,758
‎สะกดคำผิดก็ไม่ได้
‎ต้องมีความรู้สึกร่วมกับแก

322
00:23:09,846 --> 00:23:12,636
‎ไร้มารยาทก็ไม่ได้
‎ต้องนัดกันก่อนที่จะมาเจอ

323
00:23:12,724 --> 00:23:15,854
‎กฎแกมันน้อยซะที่ไหนล่ะ
‎เยอะกว่ารัฐธรรมนูญอีกมั้ง

324
00:23:16,478 --> 00:23:17,978
‎โธ่ เรื่องแบบนั้นมันเป็นพื้นฐาน

325
00:23:20,065 --> 00:23:21,225
‎สรุปว่าชอบคนไหนมากกว่าล่ะ

326
00:23:22,901 --> 00:23:25,701
‎โดซานคนที่เขียนจดหมาย
‎หรือโดซานในตอนนี้

327
00:23:29,032 --> 00:23:30,202
‎ไม่รู้สิ…

328
00:23:32,244 --> 00:23:33,914
‎ถ้าจำเป็นต้องเลือกจริงๆ …

329
00:23:44,381 --> 00:23:46,841
‎โธ่ ฉันว่างจนต้องไปอิจฉาเหรอ

330
00:23:48,718 --> 00:23:51,348
‎เขาเอาอะไรไปคิดว่าฉันจะอิจฉา

331
00:23:51,930 --> 00:23:53,390
‎ยองชิล "อิจฉา" คืออะไร

332
00:23:54,015 --> 00:23:56,345
‎"อิจฉา" เป็นละครของช่องเอ็มบีซีครับ

333
00:23:56,434 --> 00:23:59,064
‎อวสานเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ปี 1992

334
00:23:59,146 --> 00:24:01,646
‎นี่ นายเป็นอะไรไปอีกคนเนี่ย

335
00:24:01,731 --> 00:24:03,571
‎ฉันถามคำจำกัดความตามพจนานุกรม

336
00:24:03,650 --> 00:24:07,030
‎"อิจฉา" หมายถึงความรู้สึก
‎ที่เกิดขึ้นขณะที่คิดว่า

337
00:24:07,112 --> 00:24:09,872
‎คนที่เราชอบ ไปรักคนอื่น
‎ไม่ใช่ตัวเอง…

338
00:24:09,948 --> 00:24:12,198
‎เห็นไหม ผิดตั้งแต่เงื่อนไขนี้แล้ว

339
00:24:12,742 --> 00:24:13,992
‎เงื่อนไขไม่ถูกต้องเหรอครับ

340
00:24:14,619 --> 00:24:16,329
‎(ขอให้ประสบความสำเร็จ)

341
00:24:19,040 --> 00:24:21,840
‎ก็ใช่สิ ฉันไม่มีคนที่ชอบสักหน่อย

342
00:24:21,918 --> 00:24:26,208
‎ไม่มีแล้วจะอิจฉาได้ยังไงล่ะ
‎ไม่มีสักนิด

343
00:24:27,716 --> 00:24:29,216
‎ถ้างั้นก็คงไม่ใช่ความอิจฉาครับ

344
00:24:32,679 --> 00:24:33,849
‎อือ ไม่ใช่หรอก

345
00:24:40,604 --> 00:24:41,694
‎ไม่ใช่แน่ๆ

346
00:25:46,670 --> 00:25:49,010
‎(ขอให้ประสบความสำเร็จ)

347
00:26:00,517 --> 00:26:01,687
‎(ซัมซานเทค)

348
00:26:01,768 --> 00:26:03,598
‎(ฮันจีพยองครับ ผมตอบคำถามที่ถามมา)

349
00:26:04,854 --> 00:26:08,824
‎(จาก: ฮันจีพยอง
‎ถึง: ซอดัลมี)

350
00:26:46,855 --> 00:26:48,815
‎(ดินสอ)

351
00:26:50,567 --> 00:26:52,437
‎(เครื่องคิดเลข)

352
00:26:55,572 --> 00:26:57,322
‎(หน้าต่าง)

353
00:27:14,758 --> 00:27:16,378
‎(ขยะรีไซเคิล)

354
00:27:37,739 --> 00:27:41,079
‎เมื่อได้รับเงินทุนหนึ่งร้อยล้านแล้ว
‎ควรจะใช้ยังไงดีคะ

355
00:27:41,159 --> 00:27:44,579
‎อัตราความเร็วในการเผาผลาญเงินของ
‎สตาร์ทอัพ เรียกว่า "เบิร์นเรต" ครับ

356
00:27:44,662 --> 00:27:46,082
‎คุณจะต้องคำนวณเบิร์นเรตก่อน

357
00:27:46,164 --> 00:27:49,714
‎- แล้วจะรู้ว่าจะใช้เงินได้กี่เดือน
‎- อัตราการเผาผลาญเงินของสตาร์ทอัพ

358
00:27:49,793 --> 00:27:51,843
‎- เรียกว่า เบิร์นเรต
‎- ดูว่าใช้เงินต่อเดือนเท่าไร

359
00:27:51,920 --> 00:27:53,460
‎เงินทุนที่เราได้รับมา

360
00:27:53,546 --> 00:27:55,506
‎- เก็บเงินสำรองไว้ 30 เปอร์เซ็นต์
‎- คือหนึ่งร้อยล้านวอน

361
00:27:55,590 --> 00:27:59,260
‎แล้วเราก็จะเอาจากส่วนนี้มา
‎30 เปอร์เซ็นต์ เพื่อเป็นเงินสำรอง

362
00:28:00,428 --> 00:28:01,888
‎ส่วน 70 ล้านวอนที่เหลือนั้น

363
00:28:03,098 --> 00:28:05,558
‎ใช้เป็นค่าเดินทาง ค่าโทรศัพท์

364
00:28:05,642 --> 00:28:08,732
‎และค่าอุปกรณ์ เป็นจำนวนสิบล้านวอน

365
00:28:10,313 --> 00:28:13,193
‎ส่วนค่าแรงของพวกเรา
‎ก็เป็นคนละสองล้านวอนต่อเดือน

366
00:28:14,025 --> 00:28:15,355
‎- สุดยอด
‎- สุดยอด

367
00:28:15,443 --> 00:28:16,533
‎แค่นั้นเนี่ยนะ

368
00:28:16,611 --> 00:28:18,741
‎- ทำอย่างกับน้อย
‎- ทำอย่างกับมาก

369
00:28:18,822 --> 00:28:21,702
‎มากสิครับ ตลอดสองปีที่ผ่านมา
‎เราไม่เคยได้เงินเดือนเลยนะครับ

370
00:28:21,783 --> 00:28:24,953
‎สองปีที่ผ่านมา ค่าบัตรเครดิตฉัน
‎ก็ไม่เคยต่ำกว่าสองล้าน

371
00:28:25,954 --> 00:28:27,964
‎- นะคะ
‎- แหม ภูมิใจมากไหมครับ

372
00:28:28,039 --> 00:28:30,539
‎ภูมิใจสิคะ
‎ก็ฉันใช้เงินที่ฉันหามาเอง

373
00:28:34,963 --> 00:28:37,803
‎เดี๋ยวค่ะๆ
‎ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่สองล้านค่ะ

374
00:28:37,882 --> 00:28:42,682
‎เพราะถ้าจ่ายเงินเดือนพวกเราสิบล้าน
‎เราก็จะทนอยู่ได้แค่หกเดือนค่ะ

375
00:28:42,762 --> 00:28:44,812
‎- หกเดือนเหรอ
‎- แค่นั้นเองเหรอครับ

376
00:28:44,889 --> 00:28:47,639
‎เราต้องทำสำเร็จ
‎ภายในหกเดือนนั้นให้ได้ค่ะ

377
00:28:47,726 --> 00:28:50,896
‎เพราะว่าตามที่หัวหน้าทีมฮันบอกมา

378
00:28:50,979 --> 00:28:52,979
‎อีกสามเดือนหลังจากนี้
‎จะเป็นเดโมเดย์

379
00:28:53,064 --> 00:28:55,614
‎ซึ่งวันนั้นจะมีนักลงทุนแนวหน้า
‎มารวมตัวกันค่ะ

380
00:28:56,234 --> 00:28:58,994
‎เข้าใจแล้ว ถ้าเรานำเสนอ
‎ผลงานในช่วงสามเดือนนี้

381
00:28:59,070 --> 00:29:01,530
‎นักลงทุนก็จะได้ตัดสินใจว่า
‎ควรลงทุนต่อไปไหม

382
00:29:02,490 --> 00:29:03,530
‎โอ๊ะ แบบนั้นไง

383
00:29:04,075 --> 00:29:05,985
‎(สถานะการลงทุน)

384
00:29:06,077 --> 00:29:07,287
‎โอ้โฮ

385
00:29:07,370 --> 00:29:08,960
‎(จัสท์วันเดย์
‎เงินทุน: สี่พันล้าน)

386
00:29:09,038 --> 00:29:11,168
‎ถ้าได้รับเงินทุนพันล้าน
‎มูลค่าของบริษัทก็จะ…

387
00:29:11,249 --> 00:29:14,839
‎ถ้าแบ่งหุ้นสิบเปอร์เซ็นต์
‎มูลค่าของธุรกิจก็เป็นหนึ่งหมื่นล้าน

388
00:29:14,919 --> 00:29:16,209
‎หมื่นล้านเหรอ

389
00:29:17,589 --> 00:29:20,259
‎- หมื่นล้าน…
‎- ในเมื่อบริษัทนั้นมีสี่พันล้าน…

390
00:29:20,341 --> 00:29:23,851
‎ถ้าพวกเขาแบ่งหุ้นสิบเปอร์เซ็นต์
‎ก็จะมีมูลค่าสี่หมื่นล้าน

391
00:29:24,929 --> 00:29:26,559
‎แบบนี้ก็เกินระดับซีรีส์เอแล้วสินะคะ

392
00:29:29,100 --> 00:29:30,230
‎อนาคตเราเลยนะเนี่ย

393
00:29:33,855 --> 00:29:35,515
‎ไม่รู้สินะ พวกนายน่ะ…

394
00:29:36,274 --> 00:29:39,614
‎หมายถึงอนาคตของพวกคุณ
‎อาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้

395
00:29:51,122 --> 00:29:53,542
‎ถ้าไม่ได้รับเงินทุนต่อเนื่อง
‎จะเกิดอะไรขึ้นคะ

396
00:29:54,292 --> 00:29:55,342
‎มีอยู่สองอย่างครับ

397
00:29:56,461 --> 00:29:58,171
‎หาเงินจากการขายเซอร์วิสของพวกคุณ

398
00:29:59,172 --> 00:30:01,262
‎หรือไม่ ก็ออกไปซะ

399
00:30:03,384 --> 00:30:06,554
‎เอาล่ะ ทุกคนคะ
‎เราไปประชุมกันดีกว่าค่ะ

400
00:30:06,638 --> 00:30:08,928
‎- ครับ รีบไปเลย
‎- ไปกันเถอะ

401
00:30:09,015 --> 00:30:10,305
‎เร็วๆ

402
00:30:12,268 --> 00:30:14,268
‎- ฝากดูแลด้วยนะครับ
‎- ตายจริง

403
00:30:14,354 --> 00:30:15,614
‎ไม่ต้องห่วงครับ ท่านประธาน

404
00:30:15,688 --> 00:30:18,778
‎ผมจะเอาสินค้าไปทดลอง
‎แล้วจะมาบอกผลอย่างละเอียดเลยครับ

405
00:30:18,858 --> 00:30:20,988
‎ผมควรจะให้รางวัลแท้ๆ แต่ว่าเรายัง…

406
00:30:21,069 --> 00:30:24,569
‎โธ่ ไม่ต้องห่วงครับ
‎ผมยินดีช่วยเพื่อแสดงฝีมือตัวเอง

407
00:30:24,656 --> 00:30:27,446
‎อีกอย่าง ผมยังทำด้านดีไซน์
‎แล้วก็การตลาดได้ด้วยนะครับ

408
00:30:27,534 --> 00:30:28,794
‎แลกกับอะไร รู้ใช่ไหมครับ

409
00:30:28,868 --> 00:30:31,288
‎ครับ หุ้นหนึ่งเปอร์เซ็นต์
‎ผมทราบดีครับ

410
00:30:32,497 --> 00:30:35,037
‎ว่าแต่ คุณมีผู้ใช้สำหรับ
‎การทดสอบแล้วใช่ไหมครับ

411
00:30:36,459 --> 00:30:37,499
‎คือว่า…

412
00:30:38,962 --> 00:30:41,012
‎อ้อ ครับ มานั่นแล้ว

413
00:30:41,089 --> 00:30:43,049
‎- นี่ นัมโดซาน
‎- เฮ้ย

414
00:30:45,802 --> 00:30:47,222
‎อะไรเนี่ย พี่มาถึงนี่เลยเหรอ

415
00:30:51,933 --> 00:30:53,233
‎- ใครเหรอ
‎- หือ

416
00:30:54,561 --> 00:30:57,941
‎ลูกพี่ลูกน้องฉันน่ะ พี่นัมชอนโฮ

417
00:30:59,607 --> 00:31:01,857
‎อ๋อ หุ้นหนึ่งเปอร์เซ็นต์คนนั้น

418
00:31:01,943 --> 00:31:04,743
‎- ครับ ผมเองครับ
‎- อ้อ สวัสดีค่ะ

419
00:31:16,207 --> 00:31:17,077
‎นี่มันอะไร

420
00:31:17,166 --> 00:31:20,336
‎นี่คือแบบจำลองที่
‎สร้างโดยทีมวีพัลส์ จากรุ่นที่สิบ

421
00:31:20,420 --> 00:31:22,920
‎มันเรียกว่าอีที
‎อีโมชั่น ทรานซิสเตอร์

422
00:31:23,006 --> 00:31:26,006
‎เป็นอุปกรณ์ที่ช่วยแสดงความรู้สึก
‎เอาล่ะ ดูนะ

423
00:31:26,593 --> 00:31:29,013
‎ทำงานเหมือนเครื่องมือวัด
‎ความเข้มข้นของออกซิเจนในเลือด

424
00:31:29,596 --> 00:31:33,306
‎เวลาที่ตื่นเต้นจะเกิดไฟสีฟ้า
‎ถ้าโกหกจะเป็นสีแดง

425
00:31:33,391 --> 00:31:35,481
‎แต่ถ้ารู้สึกเฉยๆ ไฟก็จะดับลง

426
00:31:37,061 --> 00:31:38,021
‎เจ้านี่น่ะเหรอ

427
00:31:42,525 --> 00:31:45,185
‎อะ อะไรล่ะครับ

428
00:31:46,654 --> 00:31:47,914
‎- สุดยอด
‎- สุดยอด

429
00:31:48,948 --> 00:31:49,948
‎ทำได้จริงด้วย

430
00:31:56,039 --> 00:31:57,169
‎อย่างแม่นเลยแฮะ

431
00:32:04,088 --> 00:32:05,798
‎ว่าแต่ทำไมเราต้อง…

432
00:32:06,424 --> 00:32:07,884
‎เพราะมันยังเป็นแค่แบบจำลอง

433
00:32:07,967 --> 00:32:10,007
‎ก็เลยจำเป็นต้องมีไอเดีย
‎และแนวทางการปรับปรุงไง

434
00:32:10,094 --> 00:32:13,064
‎ฝากทุกคนเอาไปทดลอง
‎และบอกฟีดแบ็คมาอย่างจริงจังด้วยนะ

435
00:32:13,139 --> 00:32:15,059
‎สตาร์ทอัพได้ช่วยเหลือกัน
‎ดีจะตายเนอะ

436
00:32:15,642 --> 00:32:18,312
‎พี่ ได้หุ้นหนึ่งเปอร์เซ็นต์
‎จากอันนี้ด้วยสินะ

437
00:32:18,394 --> 00:32:20,774
‎ใช่สิ ฉันจะเป็น
‎บอนนี่ บราวน์แห่งเกาหลี

438
00:32:21,731 --> 00:32:24,111
‎บอนนี่ บราวน์เหรอ นั่นใครครับ

439
00:32:24,192 --> 00:32:25,862
‎เป็นหมอนวดของกูเกิล
‎ในยุคก่อตั้งแรกๆ

440
00:32:25,944 --> 00:32:27,994
‎ตอนนี้เธอเป็นเศรษฐี
‎จากการได้รับสต็อกออปชั่น

441
00:32:29,280 --> 00:32:30,530
‎เธอคนนั้นคือต้นแบบของฉัน

442
00:32:31,115 --> 00:32:34,405
‎ตามหาสตาร์ทอัพที่มีความสามารถ
‎แล้วแสดงฝีมือของฉันด้วยการอาสา

443
00:32:34,494 --> 00:32:37,914
‎ขอหุ้นหนึ่งเปอร์เซ็นต์ หนึ่งในนั้น
‎จะต้องเป็นอย่างกูเกิลได้แน่นอน

444
00:32:37,997 --> 00:32:39,787
‎จากนั้นฉันก็จะได้เป็นเศรษฐีเงินล้าน

445
00:32:42,001 --> 00:32:43,631
‎แค่คิดก็ใจเต้นแล้ว

446
00:32:52,136 --> 00:32:54,846
‎ท่านประธานคิดอะไรอยู่
‎ถึงได้มีไฟสีฟ้าขึ้นมา

447
00:32:57,558 --> 00:33:01,098
‎เอ่อก็ กำลังคิดว่าถ้าเราเป็น
‎หนึ่งในนั้น มันจะเป็นยังไงน่ะค่ะ

448
00:33:02,397 --> 00:33:03,357
‎เป็นหนึ่งในนั้นเหรอ

449
00:33:03,982 --> 00:33:06,322
‎ซัมซานเทคเนี่ยนะ
‎จะเป็นได้อย่างกูเกิล

450
00:33:06,901 --> 00:33:08,241
‎คิดว่ามันเป็นไปได้เหรอ

451
00:33:15,952 --> 00:33:17,502
‎นี่พวกเธอจะบ้าเหรอ

452
00:33:21,749 --> 00:33:24,499
‎พี่ นี่ต้องมีส่วนช่วย
‎ในการตัดสินใจได้แน่ๆ

453
00:33:24,585 --> 00:33:25,875
‎- ใช่ไหมล่ะๆ
‎- อือ

454
00:33:43,396 --> 00:33:46,106
‎เอาล่ะทุกคน เตรียมตัวตกใจกันได้เลย

455
00:33:46,190 --> 00:33:48,030
‎เพราะการแก้ปัญหาของฉันมันน่าทึ่งมาก

456
00:33:48,109 --> 00:33:50,029
‎ซึ่งมีชื่อว่า "พิทักษ์แมแซงงี"

457
00:33:50,111 --> 00:33:51,111
‎อนุสรณ์สถานธรรมชาติเหรอ

458
00:33:51,195 --> 00:33:53,865
‎นั่นมันแมวป่าน่ะสิ
‎ฉันหมายถึงแมแซงงี

459
00:33:53,948 --> 00:33:56,408
‎แมแซงงีที่ฉัน
‎เอาไปให้บ้านพวกนายบ่อยๆ

460
00:33:56,492 --> 00:33:57,452
‎โทษทีนะ

461
00:33:57,535 --> 00:33:59,745
‎พ่อของฉันมีบ่อเพาะเลี้ยงแมแซงงี

462
00:33:59,829 --> 00:34:03,959
‎แต่มีไอ้พวกฝูงเป็ด
‎มาแอบกินสาหร่ายจนน่ารำคาญ

463
00:34:04,042 --> 00:34:06,172
‎พ่อฉันก็เลยต้องนั่งเฝ้าทั้งวัน

464
00:34:06,252 --> 00:34:09,842
‎พอเห็นฝูงเป็ด พ่อก็สั่นกระดิ่งไล่
‎ไล่แล้วไล่อีก แต่มันก็ยังมากิน

465
00:34:09,922 --> 00:34:12,302
‎แต่จะให้พ่อฉันนั่งเฝ้าทั้งวัน
‎ก็ไม่ได้ใช่ไหมล่ะ

466
00:34:12,383 --> 00:34:16,683
‎แต่ถ้าลองใช้เทคโนโลยีการรับรู้ภาพ
‎ของเราเพื่อตรวจจับพวกฝูงเป็ดล่ะ

467
00:34:16,763 --> 00:34:18,563
‎พอฝูงเป็ดโผล่มาปุ๊บ

468
00:34:18,639 --> 00:34:20,479
‎เสียงก็ดัง ปัง

469
00:34:20,558 --> 00:34:24,018
‎แมแซงงีก็จะได้ผลผลิตเพิ่มขึ้น
‎จาก 3,000 ตัน เป็น 5,000 ตัน

470
00:34:24,687 --> 00:34:27,147
‎ไม่รู้สึกว่ามันน่าตื่นเต้นเหรอ

471
00:34:28,399 --> 00:34:29,729
‎อือ ก็ไม่นะครับ

472
00:34:32,528 --> 00:34:33,528
‎ไม่สินะ

473
00:34:33,613 --> 00:34:37,283
‎เมื่อเราเริ่มกดปุ่มสตาร์ท
‎ก็จะปรากฏหน้าต่างเซลฟี่ขึ้นมา

474
00:34:37,366 --> 00:34:40,746
‎พอวิเคราะห์ใบหน้าแล้ว ก็จะปรากฏ
‎ดวงชะตาในเรื่องอาชีพ ความรัก

475
00:34:40,828 --> 00:34:42,538
‎การเรียน และสุขภาพในเชิงวิทย์

476
00:34:44,207 --> 00:34:45,917
‎ดูโหงวเฮ้งด้วยการรับรู้รูปภาพ

477
00:34:46,584 --> 00:34:48,424
‎โอ้ แม่เจ้า คุณซาฮาครับ
‎ใจเต้นสุดๆ ไปเลย

478
00:34:51,255 --> 00:34:53,125
‎อืม คุณชอลซานไม่เชื่อโหงวเฮ้งนี่

479
00:34:53,216 --> 00:34:54,376
‎อืม เริ่มเชื่อวันนี้แหละ

480
00:34:54,467 --> 00:34:57,177
‎คุณนัมโดซานก็เพิ่งจะ
‎เชื่อเรื่องกรุ๊ปเลือดเองนี่ครับ

481
00:35:01,724 --> 00:35:04,104
‎เอ่อ ช่วงนี้เศรษฐกิจสัตว์เลี้ยง
‎กำลังมาแรงครับ

482
00:35:04,185 --> 00:35:06,515
‎แต่นี่ไม่ใช่การซื้อขาย
‎สัตว์เลี้ยงง่ายๆ นั่นครับ

483
00:35:06,604 --> 00:35:08,864
‎แต่เป็นบริการที่สุนัขสามารถ
‎ช็อปออนไลน์ได้ครับ

484
00:35:08,940 --> 00:35:11,190
‎สุนัขช็อปเองเหรอคะ ยังไงคะ

485
00:35:11,275 --> 00:35:14,525
‎เราจะใช้การรับรู้รูปภาพ
‎เรียนรู้การแสดงสีหน้าของสุนัขครับ

486
00:35:14,612 --> 00:35:17,032
‎ให้มันรับรู้สีหน้าเมื่อสุนัขอยากรู้

487
00:35:17,115 --> 00:35:21,155
‎แล้วพอสุนัขแสดงสีหน้าแบบนั้นปุ๊บ
‎สินค้าก็จะเข้าไปอยู่ในตะกร้าทันที

488
00:35:23,704 --> 00:35:24,964
‎ไม่เลวเลยนะคะ

489
00:35:25,039 --> 00:35:27,629
‎โมเดลกำไรและกลุ่มเป้าหมาย
‎ก็ชัดเจนมากเลย

490
00:35:31,420 --> 00:35:34,510
‎แต่ว่าคุณยงซาน พอใส่แว่นแล้ว
‎ดูหน้าหวานขึ้นมานิดหนึ่งนะคะ

491
00:35:37,844 --> 00:35:39,854
‎วะ หวาน

492
00:35:39,929 --> 00:35:41,429
‎ซะที่ไหนล่ะ เปรี้ยวต่างหาก

493
00:35:41,514 --> 00:35:43,024
‎เปรี้ยวจัดเป็นกิมจิเลย

494
00:35:43,891 --> 00:35:45,811
‎โมเดลกำไรของแมแซงงีดีกว่าตั้งเยอะ

495
00:35:46,352 --> 00:35:49,402
‎แมแซงงีมีผลผลิต
‎3,000 ตันทุกปีนะครับ

496
00:36:08,166 --> 00:36:13,246
‎ฉันลองไปคิดการแก้ไขปัญหาที่อิงจาก
‎การใช้อัลกอริทึมที่เรามีอยู่มา ครับ

497
00:36:15,214 --> 00:36:16,304
‎ดูนะครับ

498
00:36:17,717 --> 00:36:19,217
‎เรตการรับรู้นี่สุดยอดเลยใช่ไหม

499
00:36:19,802 --> 00:36:23,062
‎แหงสิ ทั้งความเร็ว ทั้งเรตการรับรู้

500
00:36:23,139 --> 00:36:25,519
‎ไม่มีทีมไหนในประเทศนี้ตามเราทัน

501
00:36:25,600 --> 00:36:28,190
‎เราได้อันดับหนึ่งจากโคด้า
‎ด้วยเทคโนโลยีนี้เชียวนะ

502
00:36:29,645 --> 00:36:33,065
‎ไม่กี่วันก่อน ผมนึกไอเดียหนึ่งออก

503
00:36:33,733 --> 00:36:36,323
‎ในบรรดาการแก้ปัญหา
‎ที่ใช้การรับรู้รูปภาพ…

504
00:36:49,707 --> 00:36:51,917
‎ยังไม่อ่านอีกเหรอเนี่ย

505
00:36:52,001 --> 00:36:54,501
‎- อะไรเหรอ
‎- ก็หัวหน้าทีมฮันน่ะสิ

506
00:36:54,587 --> 00:36:56,547
‎ฉันอีเมลไอเดียธุรกิจ
‎จากการประชุมไปให้เขา

507
00:36:57,048 --> 00:36:58,878
‎แต่มันยังไม่ขึ้นว่าเขาอ่านแล้วสักที

508
00:36:58,966 --> 00:37:00,636
‎ส่งข้อความไป ก็ไม่ยอมตอบ

509
00:37:03,012 --> 00:37:04,972
‎โอ๊ะ นั่นหัวหน้าทีมนี่

510
00:37:05,556 --> 00:37:06,386
‎หัวหน้าทีมฮัน

511
00:37:07,516 --> 00:37:08,806
‎หัวหน้าทีมฮัน

512
00:37:09,310 --> 00:37:11,600
‎หัวหน้าทีมฮัน

513
00:37:20,529 --> 00:37:21,739
‎(ฆาตกรเครื่องหมายคำถาม)

514
00:37:31,290 --> 00:37:33,040
‎เมื่อกี้เขาจงใจไม่รับสายฉันใช่ไหม

515
00:37:33,709 --> 00:37:36,129
‎ช่วงนี้พี่เขาคงจะยุ่ง
‎เขาไม่รับสายฉันเหมือนกัน

516
00:37:36,837 --> 00:37:37,917
‎เหรอ

517
00:37:41,467 --> 00:37:42,387
‎มื้อเช้าเรากินอะไรดี

518
00:37:43,594 --> 00:37:46,514
‎กินแต่รามยอนทั้งคืน
‎ชักจะอยากกินข้าวแล้วสิ

519
00:37:48,140 --> 00:37:50,140
‎ที่ถนนฝั่งตรงข้าม
‎มีร้านแพ็กปันเปิดใหม่

520
00:37:50,226 --> 00:37:51,976
‎- ไปลองดูไหม
‎- ได้สิ

521
00:37:54,563 --> 00:37:57,023
‎พูดถึงแพ็กปัน ก็ต้องแกงกิมจิ

522
00:37:59,819 --> 00:38:01,399
‎จอง มาทำงานเร็วจังเลยนะ

523
00:38:01,487 --> 00:38:04,027
‎พวกนายนี่ขยันกันจัง
‎ดูท่าจะโต้รุ่งสินะ

524
00:38:04,115 --> 00:38:05,195
‎สู้ๆ นะ

525
00:38:19,046 --> 00:38:22,086
‎ฉันนึกว่าฝาแฝดนั่นจะชักดาบหนี
‎ตั้งแต่จบงานแฮกกาธอนซะอีก

526
00:38:22,174 --> 00:38:23,684
‎แต่อยู่นานกว่าที่คิดนะ

527
00:38:23,759 --> 00:38:26,969
‎นั่นสิ ทำอย่างกับจะมาปักหลัก
‎อยู่แซนด์บอกซ์งั้นแหละ

528
00:38:28,264 --> 00:38:31,184
‎- เออ มาปักหลัก
‎- ทำไม

529
00:38:32,184 --> 00:38:33,104
‎นี่ นาย…

530
00:38:34,437 --> 00:38:36,397
‎เพราะปักหลักได้กำไรกว่าชักดาบหนี

531
00:38:36,480 --> 00:38:38,150
‎นี่นาย ฮะ

532
00:38:39,025 --> 00:38:40,645
‎มาไม่ให้สุ้มให้เสียงนะ

533
00:38:40,735 --> 00:38:42,445
‎- เฮอะ
‎- โผล่มาจากไหนวะ

534
00:38:43,154 --> 00:38:44,574
‎ว่าแต่กำไรอะไร

535
00:38:44,655 --> 00:38:48,195
‎ประธานเรามีความสามารถ
‎เธอหางานกำไรดีๆ ได้แล้ว

536
00:38:48,284 --> 00:38:50,544
‎งานเหรอ คืออะไร

537
00:38:52,830 --> 00:38:53,910
‎อะไรวะ

538
00:38:55,416 --> 00:38:56,996
‎งานแบบไหน

539
00:38:58,210 --> 00:38:59,840
‎- ธนาคารจองฮันเหรอคะ
‎- ครับ

540
00:38:59,920 --> 00:39:02,670
‎พวกเขาได้โครงการ
‎ลดกำลังคนด้วยเอไอของที่นั่นครับ

541
00:39:02,757 --> 00:39:04,297
‎แถมได้ตั้ง 300 ล้าน

542
00:39:04,383 --> 00:39:08,053
‎เดี๋ยวสิ ทำไมตัดเราออก ตอนแฮกกาธอน
‎เราก็ใช้ชุดข้อมูลธนาคารจองฮันนี่

543
00:39:08,137 --> 00:39:09,387
‎ความสามารถประธานวอนแหละ

544
00:39:09,472 --> 00:39:12,562
‎ความสามารถบ้าอะไรล่ะ
‎อีหรอบนี้ไม่ต้องเห็นก็นึกภาพออกครับ

545
00:39:13,434 --> 00:39:15,524
‎- อะไรคะ
‎- ก็ใช้พ่อหนุนหลังให้น่ะสิครับ

546
00:39:15,603 --> 00:39:18,653
‎ประธานธนาคารจองฮันกับประธานวอนดูจอง
‎เป็นเพื่อนร่วมชั้นสมัยม.ต้นไง

547
00:39:21,359 --> 00:39:24,239
‎บิล เกตส์เคยพูดไว้ครับ
‎"ชีวิตนี้ไม่ยุติธรรมนักหรอก

548
00:39:24,320 --> 00:39:26,660
‎ทำความเคยชินกับมันซะเถอะ"

549
00:39:27,948 --> 00:39:29,198
‎บ้าเอ๊ย

550
00:39:40,669 --> 00:39:43,509
‎- นี่คือออยล์ที่ใช้ทาวันนี้ใช่ไหมคะ
‎- ใช่ค่ะ

551
00:39:43,589 --> 00:39:45,469
‎- ให้คิดรวมกันเลยไหมคะ
‎- ค่ะ

552
00:39:47,218 --> 00:39:48,088
‎(วีไอพี)

553
00:39:48,928 --> 00:39:50,718
‎บัตรเครดิตถูกระงับการใช้งานค่ะ

554
00:39:50,805 --> 00:39:54,265
‎คุณนายคะ
‎เครื่องบอกว่าบัตรถูกระงับนะคะ

555
00:40:01,607 --> 00:40:02,777
‎ตานั่นเอาอีกแล้วเหรอ

556
00:40:03,984 --> 00:40:06,244
‎ก็นะ ไว้คุยแล้วชิ่งก็ได้

557
00:40:07,196 --> 00:40:08,106
‎อ้าว อินแจ

558
00:40:15,246 --> 00:40:17,746
‎ช่วงนี้เจอที่นี่บ่อยจังเลยนะคะ
‎มาทำอะไรเหรอคะ

559
00:40:17,832 --> 00:40:20,252
‎จะอะไรล่ะ ฉันจะควบคุม
‎หน่วยปฏิบัติการเฉพาะกิจเอง

560
00:40:20,334 --> 00:40:23,054
‎และว่าจะลองเอาเอไอไปใช้
‎ในการกระจายสินค้าดู แกว่าไง

561
00:40:23,129 --> 00:40:25,879
‎จะทำใช่ไหม ไปเขียนข้อเสนอมานะ

562
00:40:25,965 --> 00:40:27,795
‎นี่เป็นการเริ่มต้นของแก
‎พ่อควรช่วยทำ…

563
00:40:27,883 --> 00:40:31,853
‎อย่าทำค่ะ แค่ดูอยู่เฉยๆ ก็พอค่ะ

564
00:40:32,596 --> 00:40:35,016
‎ยัยคนนี้ คุณพ่ออุตส่าห์จะช่วย

565
00:40:37,435 --> 00:40:41,475
‎ประธานวอน เหมือนคุณจะอ่าน
‎สถานการณ์ไม่ออกนะ

566
00:40:41,564 --> 00:40:43,944
‎คนอื่นเขาวิ่งไล่อยากได้งานนี้กัน
‎อย่างกับฝูงหมา

567
00:40:44,024 --> 00:40:45,404
‎งั้นก็ให้ฝูงหมาทำไปสิ

568
00:40:49,029 --> 00:40:52,279
‎จำหมาพันธุ์เชเพิร์ดที่เรา
‎เคยเลี้ยงได้ไหม ชื่อแทแบคใช่ไหมนะ

569
00:40:52,950 --> 00:40:56,080
‎แทแบคมันต้องอดอาหารหลายวัน
‎เพราะคุณพ่ออยากเห็นมันกินอึ

570
00:40:56,871 --> 00:40:58,751
‎บอกว่าถ้าให้เยอะเกินไปมันจะกัด

571
00:40:58,831 --> 00:41:00,831
‎เลยให้มันกินแค่พอประทังชีวิตได้

572
00:41:01,959 --> 00:41:04,919
‎แต่แทแบคมันก็ยังโง่
‎กระดิกหางดีใจเวลาเห็นคุณพ่อ

573
00:41:05,921 --> 00:41:08,421
‎อยู่นี่มีฝูงหมาที่เหมือนแทแบค
‎อยู่เกลื่อนไปหมด

574
00:41:09,467 --> 00:41:11,007
‎เพราะงั้นไปหาทีมอื่นเถอะค่ะ

575
00:41:11,093 --> 00:41:12,183
‎หนูไม่อยากทำค่ะ

576
00:41:37,661 --> 00:41:40,331
‎- ท่านประธาน
‎- อ้อ ขอบคุณนะคะ

577
00:41:42,291 --> 00:41:46,051
‎เห็นว่าอินแจคอมปะนี คว้าโครงการเอไอ
‎ของธนาคารจองฮันได้นะครับ

578
00:41:46,962 --> 00:41:48,962
‎นั่นสิคะ ได้ยินมาเหมือนกันค่ะ

579
00:41:49,882 --> 00:41:51,722
‎ประธานวอนอินแจน่าประทับใจว่าไหมคะ

580
00:41:51,800 --> 00:41:53,930
‎คว้าโครงการ
‎มูลค่า 300 ล้านวอนได้แล้ว

581
00:41:54,678 --> 00:41:56,348
‎แถมไม่ต้องใช้ที่ปรึกษาด้วยครับ

582
00:41:56,430 --> 00:41:59,890
‎นั่นสิคะ คว้าไปกินแบบดิบๆ เลย

583
00:42:01,268 --> 00:42:03,688
‎ประธานวอนเธอรู้ดีว่าควรทำอะไรยังไง

584
00:42:05,314 --> 00:42:06,274
‎แต่ว่า

585
00:42:08,442 --> 00:42:09,782
‎เหมือนเธอจะยังไม่ค่อยรู้

586
00:42:10,819 --> 00:42:12,319
‎ว่าเธอทำไปทำไมค่ะ

587
00:42:13,113 --> 00:42:15,743
‎เงินอยู่แล้วล่ะครับ ก่อตั้งธุรกิจ
‎จะมีเหตุผลอะไรนอกจากเงิน

588
00:42:16,408 --> 00:42:18,328
‎นั่นสินะคะ เพราะเงินอยู่แล้ว

589
00:42:18,911 --> 00:42:21,121
‎เงินก็เป็นเหตุผลที่ดีและซื่อตรงนะคะ

590
00:42:24,542 --> 00:42:25,712
‎แต่ฉันนึกว่า

591
00:42:26,877 --> 00:42:28,247
‎แม่หนูคนนี้น่าจะต่างออกไปค่ะ

592
00:42:29,964 --> 00:42:33,264
‎ฉันนึกว่าเธอน่าจะตามหา
‎เหตุผลอื่นที่ไม่ใช่เงิน

593
00:42:36,470 --> 00:42:37,810
‎เหตุผลอื่น คืออะไรเหรอครับ

594
00:42:39,431 --> 00:42:40,641
‎ฉันยังไม่รู้น่ะสิ

595
00:42:57,449 --> 00:42:58,659
‎(เพื่อแก้แค้น)

596
00:42:58,742 --> 00:42:59,792
‎เพื่อแก้แค้นเหรอ

597
00:43:00,452 --> 00:43:02,002
‎อะไรเนี่ย น่าขนลุก

598
00:43:25,227 --> 00:43:26,307
‎ยินดีด้วยนะ

599
00:43:26,937 --> 00:43:28,977
‎ได้ยินว่าคว้าโครงการ
‎ของธนาคารจองฮันได้เหรอ

600
00:43:30,107 --> 00:43:30,977
‎ขอบใจนะ

601
00:43:31,650 --> 00:43:34,990
‎ทั้งเธอที่ยินดี และฉันที่ขอบใจ
‎ช่างหาความจริงใจไม่ได้เลย

602
00:43:35,988 --> 00:43:39,738
‎ความสำเร็จต้องเป็นของจริง
‎ความยินดีถึงจะเป็นของจริงได้

603
00:43:41,076 --> 00:43:43,326
‎ความสำเร็จของฉันมันดูไม่จริงเหรอ

604
00:43:43,412 --> 00:43:44,832
‎อือ ปลอมมาก

605
00:43:46,248 --> 00:43:48,918
‎แต่ก็ดูมีโชคกับมีเส้นดี

606
00:43:49,001 --> 00:43:50,841
‎เรื่องที่ยากสำหรับคนอื่น

607
00:43:51,337 --> 00:43:52,917
‎ทำไมสำหรับพี่มันง่ายจังนะ

608
00:43:53,505 --> 00:43:54,795
‎เธอคิดว่าฉันใช้เส้นเหรอ

609
00:43:55,966 --> 00:43:56,966
‎ทำไม

610
00:43:57,051 --> 00:44:00,471
‎ได้ยินว่าประธานที่นั่นกับ
‎ประธานวอนพ่อพี่ เป็นเพื่อนร่วมชั้น

611
00:44:03,932 --> 00:44:07,652
‎บริษัทพ่อฉัน
‎ก็มีโครงการเอไอเหมือนกันนะ

612
00:44:07,728 --> 00:44:11,398
‎ถ้าจะใช้เส้นฉันคงเลือกโครงการนั้น
‎จะมาเลือกธนาคารจองฮันทำไม

613
00:44:14,568 --> 00:44:16,278
‎(แซนด์บอกซ์ แฮกกาธอนครั้งที่ 12)

614
00:44:17,154 --> 00:44:19,074
‎ตอนแข่งแฮกกาธอน
‎ฉันไปทักทายธนาคารจองฮัน

615
00:44:19,698 --> 00:44:21,618
‎ในช่วงที่เธอหลับหลังงานจบ

616
00:44:22,117 --> 00:44:23,827
‎ฉันไปพบผู้จัดการธนาคารจองฮัน

617
00:44:23,911 --> 00:44:25,541
‎ที่มาเป็นกรรมการตัดสิน

618
00:44:25,621 --> 00:44:27,831
‎ฉันได้รับนามบัตรและติดต่อไป

619
00:44:27,915 --> 00:44:29,705
‎แล้วก็เขียนข้อเสนอโครงการส่ง

620
00:44:31,502 --> 00:44:33,882
‎และพ่อฉันก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง
‎ในขั้นตอนนั้น

621
00:44:36,382 --> 00:44:40,052
‎เธอก็มีโอกาสเหมือนกัน
‎แต่เธอมันก็แค่ไร้ความสามารถ

622
00:44:41,178 --> 00:44:43,558
‎มองความสำเร็จและเรียนรู้ไว้

623
00:44:43,639 --> 00:44:45,849
‎เลิกเอาโชคเอาเส้นมาอ้าง

624
00:44:49,395 --> 00:44:50,555
‎มันดูล้าหลัง

625
00:45:02,199 --> 00:45:05,369
‎แต่ฉันนึกว่า
‎แม่หนูคนนี้น่าจะต่างออกไปค่ะ

626
00:45:06,495 --> 00:45:09,705
‎ฉันนึกว่าเธอน่าจะตามหา
‎เหตุผลอื่นที่ไม่ใช่เงิน

627
00:45:13,419 --> 00:45:15,049
‎ขอแนะนำอะไรให้ในฐานะพี่สาวนะ

628
00:45:17,089 --> 00:45:20,799
‎ถ้าเธอเป็นประธานจริงละก็
‎แทนที่จะมาเหม่ออยู่แบบนี้

629
00:45:20,884 --> 00:45:22,434
‎เธอควรรีบวิ่งไปที่สำนักงานซะ

630
00:45:23,387 --> 00:45:26,887
‎ฉันให้ข้อมูลไปแล้วนี่
‎โครงการเอไอของมอร์นิงกรุ๊ป

631
00:45:26,974 --> 00:45:29,734
‎ทำไมฉันต้องทำโครงการที่พี่ไม่ทำด้วย

632
00:45:31,645 --> 00:45:32,685
‎เพื่อเงินไง

633
00:45:33,522 --> 00:45:34,522
‎เธอต้องการไม่ใช่เหรอ

634
00:45:36,191 --> 00:45:37,231
‎จะเอายังไง

635
00:45:38,527 --> 00:45:40,487
‎จะปล่อยโอกาสหลุดไปต่อหน้าอีกเหรอ

636
00:45:53,167 --> 00:45:54,127
‎มอร์นิงกรุ๊ปเหรอ

637
00:45:55,252 --> 00:45:56,462
‎จู่ๆ ทำไมพูดอะไรแปลกๆ คะ

638
00:45:56,545 --> 00:45:58,915
‎เดี๋ยวสิ เราก็มีธุรกิจ
‎ที่คิดจะทำอยู่แล้วนี่ครับ

639
00:45:59,506 --> 00:46:00,626
‎เราจะเลื่อนออกไปก่อนค่ะ

640
00:46:00,716 --> 00:46:03,836
‎คิดว่าเป็นการหาเงิน
‎เพื่อทำธุรกิจนั้นก็ได้

641
00:46:03,927 --> 00:46:05,047
‎เราจะทำเงินได้เท่าไรครับ

642
00:46:05,137 --> 00:46:07,307
‎ถ้าแค่เสนอแนวทางแก้ไขก็ได้ 50 ล้าน

643
00:46:07,973 --> 00:46:09,643
‎ถ้าสร้างได้ 300 ล้าน

644
00:46:10,392 --> 00:46:13,652
‎ถ้าจัดการการดำเนินงานให้
‎ด้วยตัวเอง ก็พันล้านขึ้นไป

645
00:46:18,859 --> 00:46:22,399
‎จำนวนเท่านั้น ไม่ใช่แค่หกเดือน
‎แต่จะพอให้เราทนอยู่ได้ถึงสามปีค่ะ

646
00:46:22,488 --> 00:46:25,028
‎ไม่ต้องวิ่งหัวหมุนตามหาเงินทุนด้วย

647
00:46:26,575 --> 00:46:28,535
‎คิดว่าไงคะ ฉันอยากให้ทำนะ

648
00:46:37,085 --> 00:46:39,245
‎เอาสิครับ มาทำกันเถอะ

649
00:47:13,705 --> 00:47:14,785
‎ขอโทษนะ

650
00:47:15,749 --> 00:47:18,169
‎- อะไรเหรอ
‎- ธุรกิจที่นายบอก

651
00:47:19,336 --> 00:47:20,626
‎มันก็ดีหรอก

652
00:47:21,213 --> 00:47:22,923
‎แต่นายก็รู้นี่ ว่าต้องใช้เงินเยอะ

653
00:47:24,758 --> 00:47:26,678
‎- การจะหาเงินนั้นได้…
‎- รู้สิ

654
00:47:28,595 --> 00:47:31,715
‎ฉันก็แค่ เป็นห่วงเธอ

655
00:47:32,975 --> 00:47:35,095
‎- ฉันทำไมเหรอ
‎- ประธานวอนดูจอง

656
00:47:36,436 --> 00:47:37,896
‎เป็นคนที่แม่เธอ
‎แต่งงานใหม่ด้วยไม่ใช่เหรอ

657
00:47:39,898 --> 00:47:40,938
‎อือ

658
00:47:41,858 --> 00:47:43,278
‎เธอไม่อยากเข้าไปเกี่ยวข้องนี่

659
00:47:44,027 --> 00:47:45,027
‎ไม่อยากน่ะสิ

660
00:47:46,405 --> 00:47:48,155
‎ฉันเกลียดเขายิ่งกว่าแมลงสาบอีก

661
00:47:48,865 --> 00:47:49,695
‎แล้วทำไมล่ะ

662
00:47:50,867 --> 00:47:52,237
‎คุณย่าฉันบอกไว้

663
00:47:52,327 --> 00:47:55,577
‎ว่าการสร้างศัตรูหนึ่งคน
‎เหมือนการสร้างหนี้ร้อยล้าน

664
00:47:55,664 --> 00:47:58,004
‎และการสร้างมิตรหนึ่งคน
‎เหมือนการหาเงินได้ร้อยล้าน

665
00:47:59,167 --> 00:48:02,247
‎แค่นี้เราก็จนกรอบอยู่แล้ว
‎ไม่ควรสร้างหนี้อีกสิ

666
00:48:03,463 --> 00:48:05,803
‎ฉันจะอดทนและพยายามสร้างมิตรดู

667
00:48:07,801 --> 00:48:08,971
‎ฉันอดทนเก่งนะ

668
00:48:11,722 --> 00:48:13,182
‎ฉันก็ทนเก่งเหมือนกัน

669
00:48:13,265 --> 00:48:16,305
‎ฉันน่ะ มีฉายาว่า

670
00:48:17,477 --> 00:48:18,557
‎พระพุทธเจ้าตัวเป็นๆ

671
00:48:19,855 --> 00:48:21,765
‎รู้จักไหม พระพุทธเจ้าที่ยังมีชีวิต

672
00:48:21,857 --> 00:48:22,817
‎อ๋อ

673
00:48:22,899 --> 00:48:25,069
‎- พระพุทธเจ้าตัวเป็นๆ เข้าใจใช่ไหม
‎- อือ

674
00:48:25,152 --> 00:48:26,902
‎เวลาฉันโมโหจริงๆ …

675
00:48:29,448 --> 00:48:30,448
‎ให้ตาย

676
00:48:33,285 --> 00:48:35,195
‎- ฉันจะถักไหมพรม
‎- ฮะ

677
00:48:35,996 --> 00:48:37,576
‎- ฉันพูดจริงๆ นะ
‎- จริงเหรอ

678
00:48:37,664 --> 00:48:41,134
‎อือ ถ้าโมโหขึ้นมา เวลาถักไหมพรมอยู่
‎ฉันจะสร้างภาพจำลอง

679
00:48:41,209 --> 00:48:43,749
‎- อ้อ
‎- แบบทำลายข้าวของ

680
00:48:43,837 --> 00:48:46,257
‎ด่ากราด จินตนาการอะไรแบบนั้น

681
00:48:46,340 --> 00:48:47,340
‎อ้อ

682
00:48:47,841 --> 00:48:49,341
‎แล้วก็จะอดทนต่อความโมโหได้

683
00:48:49,426 --> 00:48:50,716
‎- จริงเหรอ
‎- อือ

684
00:48:50,802 --> 00:48:51,642
‎ฉันก็เหมือนกัน

685
00:48:51,720 --> 00:48:55,470
‎ฉันก็จินตนาการว่าได้ทำลายข้าวของ
‎ได้เถียงตลอดเลย

686
00:48:55,557 --> 00:48:57,057
‎อย่างกับหนังบล็อกบัสเตอร์

687
00:48:57,142 --> 00:48:58,312
‎- จริงเหรอ
‎- จริง

688
00:48:58,393 --> 00:48:59,353
‎- เธอก็ด้วยเหรอ
‎- อือ

689
00:48:59,978 --> 00:49:00,808
‎ถักไหมพรมน่ะเหรอ

690
00:49:01,521 --> 00:49:02,651
‎ไม่สิ ไม่ถักไหมพรม

691
00:49:03,523 --> 00:49:05,323
‎ใครเขาจะไปถักไหมพรมตอนโมโห

692
00:49:09,112 --> 00:49:10,822
‎ก็เพิ่งบอกไปหยกๆ ว่าฉันทำ

693
00:49:11,782 --> 00:49:13,242
‎ก็คงมีแค่นายนี่แหละ

694
00:49:13,325 --> 00:49:17,195
‎- ฉันจะนั่งแบบนี้ แล้วก็จับแบบนี้
‎- อือ ไหนลองทำซิ

695
00:49:19,164 --> 00:49:20,044
‎อะไรเล่า

696
00:49:20,999 --> 00:49:23,669
‎ครั้งหนึ่งฉันเคยถักเพลิน
‎จนผ้ายาวสองเมตรด้วย

697
00:49:23,752 --> 00:49:26,092
‎แบบถักแล้วสร้างภาพจำลอง

698
00:49:26,171 --> 00:49:28,761
‎มันช่วยให้ความโมโหลดลงได้จริงๆ

699
00:49:31,551 --> 00:49:33,011
‎นายนี่เหมือนเดิมจริงๆ

700
00:49:35,514 --> 00:49:39,144
‎เมื่อ 15 ปีก่อนเป็นยังไง
‎ตอนนี้ก็เป็นอย่างนั้น

701
00:49:40,143 --> 00:49:42,983
‎โดซานคือคนที่เข้าใจฉันได้ดีที่สุด

702
00:49:44,106 --> 00:49:45,356
‎งั้นเหรอ

703
00:50:06,002 --> 00:50:06,962
‎ดัลมี

704
00:50:10,340 --> 00:50:12,010
‎ฉันเปลี่ยนไปเยอะมากจริงๆ นะ

705
00:50:14,636 --> 00:50:16,966
‎อันที่จริงฉันจำ
‎เรื่อง 15 ปีก่อนไม่ค่อยได้แล้ว

706
00:50:17,055 --> 00:50:19,845
‎ไม่สิ ฉันไม่อยากจำมันด้วยซ้ำ

707
00:50:21,351 --> 00:50:22,521
‎ฉันแค่อยากให้เธอ

708
00:50:25,981 --> 00:50:27,941
‎ไม่รู้จักฉันตอนนั้น

709
00:50:32,654 --> 00:50:33,614
‎ทำไมล่ะ

710
00:50:34,197 --> 00:50:36,067
‎เพราะตอนนั้นฉันมันห่วย

711
00:50:38,535 --> 00:50:41,075
‎ไม่ได้ดีอย่างที่เธอคิดเลย

712
00:50:58,388 --> 00:51:00,058
‎ไปกันเถอะ ไปหาเงินกัน

713
00:51:21,161 --> 00:51:22,081
‎คุณผู้ชาย

714
00:51:24,456 --> 00:51:26,246
‎อ้อ ครับ สวัสดี

715
00:51:27,042 --> 00:51:28,082
‎สักครู่นะครับ

716
00:51:28,835 --> 00:51:30,335
‎นี่คุณใช่ไหมครับ

717
00:51:32,297 --> 00:51:33,967
‎อ้อครับ ผมเองครับ

718
00:51:34,049 --> 00:51:35,759
‎- หน้าขาวๆ แบบนี้เนอะ
‎- ครับ

719
00:51:36,885 --> 00:51:38,715
‎ประมาณสี่ทุ่มวันที่ 24 พฤษภาคม

720
00:51:38,804 --> 00:51:41,104
‎คุณทิ้งกระถางนี้
‎โดยไม่ได้รับอนุญาต ยอมรับไหมครับ

721
00:51:41,181 --> 00:51:42,391
‎ครับ

722
00:51:42,474 --> 00:51:46,484
‎ฮะ เปล่านะครับ
‎ผมทิ้งลงถังรีไซเคิลนะ

723
00:51:46,561 --> 00:51:47,811
‎ห้ามทิ้งแบบนั้นครับ

724
00:51:49,397 --> 00:51:50,477
‎แล้วต้องทำยังไง…

725
00:51:50,565 --> 00:51:53,435
‎ต้นไม้เป็นสิ่งที่มี
‎ขั้นตอนทิ้งยุ่งยากครับ

726
00:51:53,527 --> 00:51:55,947
‎ถ้าสับต้นไม้ให้ละเอียด
‎มันก็จะเป็นขยะทั่วไปครับ

727
00:51:56,029 --> 00:51:57,779
‎แล้วเอาดินไปเทใส่สวนใกล้ๆ นี้ก็ได้

728
00:51:57,864 --> 00:51:59,204
‎แล้วกระถางมันเป็นดินเผาไงครับ

729
00:51:59,282 --> 00:52:01,452
‎ต้องทิ้งในถุงพิเศษ
‎สำหรับขยะที่ไม่ติดไฟครับ

730
00:52:01,952 --> 00:52:02,952
‎เข้าใจไหมครับ

731
00:52:04,162 --> 00:52:05,002
‎ต้องทำยังไงนะครับ

732
00:52:07,457 --> 00:52:08,457
‎ก็คือว่า

733
00:52:08,959 --> 00:52:10,539
‎สับเจ้านี่ให้ละเอียด

734
00:52:10,627 --> 00:52:12,377
‎- และทิ้งเป็นขยะทั่วไปครับ
‎- ขยะทั่วไป

735
00:52:12,462 --> 00:52:14,552
‎ส่วนดินเอาไปเท
‎ที่สวนใกล้ๆ ที่ไหนก็ได้

736
00:52:14,631 --> 00:52:16,131
‎- ไม่มีใครว่าอะไรหรอกครับ
‎- อ๋อ

737
00:52:16,216 --> 00:52:18,386
‎ส่วนกระถางเป็นดินเผา
‎จะทิ้งแบบธรรมดาไม่ได้

738
00:52:18,468 --> 00:52:22,218
‎ต้องทิ้งในถุงพิเศษสำหรับ
‎ขยะที่ไม่ติดไฟ เข้าใจไหมครับ

739
00:52:22,305 --> 00:52:25,675
‎กว่าจะตามตัวคุณได้ก็ใช้เวลา
‎ตั้งสองวัน แค่นั้นก็หัวร้อนจะแย่

740
00:52:25,767 --> 00:52:27,727
‎แต่ในเมื่อมันเป็นงาน
‎ผมจะไม่โกรธหรอกครับ

741
00:52:27,811 --> 00:52:29,101
‎ครับ ไม่ไหม้…

742
00:52:29,187 --> 00:52:31,147
‎ถุงพิเศษสำหรับขยะที่ไม่ติดไฟ

743
00:52:31,231 --> 00:52:32,981
‎แค่ไปตามหาแล้วก็เอาไปทิ้งซะ

744
00:52:33,066 --> 00:52:34,816
‎โอ้โฮ รถสวยนะเนี่ย

745
00:52:35,402 --> 00:52:37,032
‎- ถุงพิเศษเหรอครับ
‎- ถุงพิเศษ

746
00:52:37,529 --> 00:52:40,369
‎- ไม่ติดไฟเหรอครับ
‎- ถุงพิเศษสำหรับขยะไม่ติดไฟ

747
00:52:41,116 --> 00:52:42,276
‎อธิบาย…

748
00:52:43,076 --> 00:52:44,866
‎อธิบายอีกรอบได้ไหม ไปไหนแล้วล่ะ

749
00:52:49,624 --> 00:52:50,464
‎ไง ดงชอน

750
00:52:50,542 --> 00:52:54,052
‎นายพอจะรู้จัก
‎ถุงขยะพิเศษที่ไม่เผาไหม้

751
00:52:55,046 --> 00:52:57,546
‎ถุงขยะที่ไม่ติดไฟ
‎มันขายอยู่ที่ไหนรู้ไหม

752
00:52:58,133 --> 00:53:00,263
‎ไม่ๆ ไม่ติดไฟ ไม่ใช่ "ไหม้ติดไฟ"

753
00:53:00,343 --> 00:53:02,433
‎ไม่ใช่ ไม่ใช่ร้านอาหารจีนสิไอ้นี่

754
00:53:02,512 --> 00:53:04,512
‎ไม่ติดไฟ ที่ไฟไม่ไหม้น่ะ

755
00:53:04,598 --> 00:53:06,138
‎เออ ไหม้…

756
00:53:06,224 --> 00:53:07,774
‎ช่างเถอะ เดี๋ยวฉันหาทางเอง

757
00:53:10,312 --> 00:53:12,272
‎(ขอให้ประสบความสำเร็จ)

758
00:53:29,039 --> 00:53:30,369
‎- หัวหน้าทีมฮัน
‎- ตกใจหมด

759
00:53:31,541 --> 00:53:34,591
‎- อะไรครับ
‎- เห็นช่วงนี้คุณดูยุ่งมาก

760
00:53:34,669 --> 00:53:35,839
‎ฉันเลยมารอค่ะ

761
00:53:36,671 --> 00:53:39,591
‎โทรไปก็ไม่รับ ส่งอีเมลไปก็ไม่อ่าน

762
00:53:40,175 --> 00:53:42,835
‎อ้อ ช่วงนี้ผมยุ่งๆ
‎เพราะการตัดสินการลงทุนน่ะ

763
00:53:42,928 --> 00:53:45,098
‎- ขอตัวนะ
‎- ขอนาทีเดียวค่ะ

764
00:53:46,848 --> 00:53:48,978
‎เรายื่นข้อเสนอให้มอร์นิงกรุ๊ปไปค่ะ

765
00:53:49,768 --> 00:53:52,518
‎โครงการลดกำลังคนด้วยเอไอ

766
00:53:52,604 --> 00:53:54,194
‎ฉันมารายงานเรื่องนั้นค่ะ

767
00:53:55,273 --> 00:53:56,823
‎แล้วก็ นี่ค่ะ

768
00:53:59,819 --> 00:54:00,739
‎นี่อะไรครับ

769
00:54:00,820 --> 00:54:03,030
‎ถุงพิเศษสำหรับขยะที่ไม่ติดไฟค่ะ

770
00:54:04,616 --> 00:54:07,286
‎เมื่อกี้ฉันไปหาหัวหน้าทีม
‎ที่สำนักงานมาค่ะ

771
00:54:07,369 --> 00:54:09,579
‎แล้วบังเอิญไปได้ยิน
‎บทสนทนาทางโทรศัพท์เข้า

772
00:54:10,538 --> 00:54:12,288
‎ไอ้พัคดงชอน…

773
00:54:12,874 --> 00:54:14,294
‎จะทิ้งอะไรสินะคะ

774
00:54:19,297 --> 00:54:20,257
‎ครับ

775
00:54:21,883 --> 00:54:23,473
‎(สำหรับขยะไม่ติดไฟ)

776
00:54:26,554 --> 00:54:27,764
‎ทำไมคุณต้อง

777
00:54:29,474 --> 00:54:30,734
‎จุ้นจ้านแบบนี้ด้วยครับ

778
00:54:31,518 --> 00:54:33,268
‎คะ จุ้นจ้านเหรอคะ

779
00:54:37,023 --> 00:54:38,363
‎ฉันแค่อยากจะช่วย…

780
00:54:38,441 --> 00:54:41,651
‎ความช่วยเหลือที่อีกฝ่ายไม่ต้องการ
‎ก็คือการจุ้นจ้านครับ

781
00:54:42,529 --> 00:54:44,739
‎ผมไปขอให้คุณซอดัลมี
‎ซื้อนี่ให้ผมตอนไหนครับ

782
00:54:45,240 --> 00:54:47,080
‎ทำไมต้องมาทำเรื่องไร้สาระให้ผม…

783
00:54:54,374 --> 00:54:56,384
‎ผมไม่ชอบการจุ้นจ้านแบบนี้ครับ

784
00:55:00,922 --> 00:55:01,842
‎ขอโทษค่ะ

785
00:55:03,049 --> 00:55:04,429
‎ต่อไปฉันจะระวังค่ะ

786
00:55:14,769 --> 00:55:17,479
‎เดี๋ยวนะ มาคิดดูแล้ว ไร้เหตุผลไปนะ

787
00:55:18,523 --> 00:55:20,653
‎หัวหน้าทีมนั่นแหละค่ะ
‎ที่จุ้นจ้านก่อน

788
00:55:20,734 --> 00:55:24,114
‎คุณไม่ถามฉันสักคำ
‎แล้วมาช่วยไม่ให้ฉันขายหน้าพี่

789
00:55:24,195 --> 00:55:26,445
‎ปล่อยให้โดซานใช้รถ ใช้บ้าน

790
00:55:26,531 --> 00:55:27,991
‎แล้วก็มาแก้การนำเสนอให้ฉัน

791
00:55:28,074 --> 00:55:29,784
‎แล้วตอบคำถามฉันทุกอย่าง

792
00:55:29,868 --> 00:55:31,698
‎- ก็นั่นมัน…
‎- จุ้นจ้านไงคะ

793
00:55:31,786 --> 00:55:33,746
‎จุ้นจ้านมากๆ เลยด้วย

794
00:55:33,830 --> 00:55:36,170
‎ทำไมตัวเองจุ้นจ้านได้
‎แต่มาห้ามไม่ให้ฉันทำล่ะ

795
00:55:36,249 --> 00:55:37,919
‎ฉันจะจุ้นจ้านค่ะ อย่ามาห้ามฉัน

796
00:55:38,710 --> 00:55:39,880
‎นี่คุณโมโหใส่ผมเหรอครับ

797
00:55:39,961 --> 00:55:42,551
‎ถ้าไม่ชอบให้จุ้นจ้านจริงๆ
‎ก็น่าจะบอกไว้ล่วงหน้าไหม

798
00:55:42,630 --> 00:55:44,800
‎แบบ "ผมลำบากเรื่องนี้
‎ผมต้องการสิ่งนี้"

799
00:55:44,883 --> 00:55:47,223
‎ถ้าบอกล่วงหน้า
‎ก็จะไม่ใช่การจุ้นจ้านไงคะ

800
00:55:49,095 --> 00:55:51,425
‎ถ้าผมบอก คุณจะทำยังไง

801
00:55:53,183 --> 00:55:56,983
‎ก็ต้องช่วยสิคะ ช่วยอย่างเต็มที่
‎ช่วยเป็นคนแรก

802
00:55:58,688 --> 00:55:59,688
‎ทำไม

803
00:56:01,691 --> 00:56:02,651
‎ก็เพราะว่า…

804
00:56:04,778 --> 00:56:07,198
‎ฉันชอบความจุ้นจ้านของหัวหน้าทีมค่ะ

805
00:56:11,910 --> 00:56:12,830
‎เพราะอย่างนั้น…

806
00:56:14,329 --> 00:56:17,169
‎ต่อให้ฉันจะจุ้นจ้านก็อดทนไว้เถอะค่ะ

807
00:56:17,665 --> 00:56:19,535
‎เดี๋ยวคุณจะต้องชอบแน่นอน

808
00:56:27,092 --> 00:56:28,342
‎หมดเวลาหนึ่งนาทีแล้วนะ

809
00:56:30,011 --> 00:56:31,351
‎ขอโทษค่ะ เชิญค่ะ

810
00:56:37,477 --> 00:56:39,267
‎โอ๊ย อยากจะบ้าตาย

811
00:56:53,368 --> 00:56:55,448
‎(กล่องข้อความ
‎จาก: ซอดัลมี)

812
00:56:55,537 --> 00:56:56,407
‎(นี่เป็นฉบับสุดท้ายค่ะ)

813
00:56:56,496 --> 00:56:57,826
‎(ขอโทษค่ะ อันนี้สุดท้ายของจริงค่ะ)

814
00:57:03,586 --> 00:57:06,376
‎ส่งมาอย่างเยอะเลย
‎ข้อเสนออะไรเหรอครับ

815
00:57:07,006 --> 00:57:09,586
‎ข้อเสนอโครงการที่ซัมซานเทค
‎จะส่งให้มอร์นิงกรุ๊ป

816
00:57:09,676 --> 00:57:11,006
‎(ข้อเสนอแนวทางการแก้ไขด้วยเอไอ)

817
00:57:11,094 --> 00:57:12,184
‎ทำไมมีเยอะขนาดนี้

818
00:57:13,388 --> 00:57:16,308
‎พลังงานเหลือล้นจริงๆ นะครับ

819
00:57:19,018 --> 00:57:21,348
‎"ระบบออกใบแจ้งหนี้ด้วยคอมพิวเตอร์

820
00:57:21,438 --> 00:57:23,728
‎และการจัดการสินค้าคงคลัง
‎โดยใช้การรับรู้รูปภาพ"

821
00:57:23,815 --> 00:57:25,645
‎ทำได้มีมาตรฐานเอาเรื่องอยู่นะครับ

822
00:57:26,234 --> 00:57:27,114
‎นั่นสิ

823
00:57:27,944 --> 00:57:29,704
‎ฉันกังวลก็เพราะทำมาดีนี่แหละ

824
00:57:32,824 --> 00:57:34,954
‎ผมสงสัยว่า
‎ทูสโทที่รุ่งเรืองบกพร่องตรงไหน

825
00:57:35,034 --> 00:57:38,254
‎มีเหตุผลอะไรถึงได้มา
‎สนอกสนใจแซนด์บอกซ์

826
00:57:38,872 --> 00:57:40,832
‎เหตุผลเหรอ เหตุผลแบบไหน

827
00:57:40,915 --> 00:57:44,535
‎เท่าที่เห็น เด็กๆ ที่มาวันนี้
‎หัวดีและฉลาดมากเลยนะ

828
00:57:44,627 --> 00:57:46,047
‎จะเอาไปใช้ก็ได้

829
00:57:46,796 --> 00:57:47,706
‎เอาไปใช้เหรอ

830
00:57:48,423 --> 00:57:51,893
‎พวกเขาไม่น่าใช่คนที่
‎ถูกเลือกมาเพื่อให้เอาไปใช้นะ

831
00:57:53,011 --> 00:57:56,011
‎พอพูดอะไรเข้าหน่อย
‎ก็หาเรื่องกันได้ทุกที

832
00:58:02,228 --> 00:58:03,098
‎ดงชอน

833
00:58:03,188 --> 00:58:05,648
‎ทีมทีเอฟที่ประธานมอร์นิงกรุ๊ป
‎บอกว่าจะลงมือทำเอง

834
00:58:05,732 --> 00:58:07,652
‎นายไปสืบมาหน่อย
‎ว่าดำเนินการถึงได้แล้ว

835
00:58:11,112 --> 00:58:12,612
‎ดูป้าคนนี้สิ

836
00:58:17,368 --> 00:58:19,448
‎เมนูเยอะกว่าร้านบุฟเฟ่ต์อีก

837
00:58:19,537 --> 00:58:21,247
‎ไก่กรอบ โอ๊ย น่ากินจังเลย

838
00:58:22,582 --> 00:58:24,632
‎โอ้ เบาะนุ่มสุดยอด

839
00:58:26,377 --> 00:58:30,047
‎ตายแล้วๆ น่ารักจังเลย
‎ทำไมน่ารักขนาดนี้

840
00:58:33,593 --> 00:58:34,843
‎กาแฟสกัดเหรอ

841
00:58:35,345 --> 00:58:38,675
‎หนูๆ ที่ดีๆ แบบนี้
‎จะมาเล่นกันแค่พวกเธองั้นเหรอ

842
00:58:39,182 --> 00:58:41,982
‎คราวหน้าพาแม่มาด้วยนะ
‎ท่านต้องชอบแน่ๆ

843
00:58:43,937 --> 00:58:46,187
‎(โรคมาตอนจบ)

844
00:59:10,755 --> 00:59:12,965
‎(มอร์นิงกรุ๊ป
‎สนับสนุนความฝันของคุณ)

845
00:59:13,800 --> 00:59:16,140
‎เลขหมายที่ท่านเรียก
‎ไม่สามารถติดต่อได้

846
00:59:21,474 --> 00:59:22,894
‎ยังไม่ยอมรับสายอีกเหรอครับ

847
00:59:24,561 --> 00:59:26,651
‎นั่นสิ คราวนี้ทนได้นานกว่าที่คิดแฮะ

848
00:59:27,355 --> 00:59:29,225
‎แล้วถ้าเธอจะหย่าขึ้นมาจริงๆ
‎จะทำยังไงครับ

849
00:59:29,315 --> 00:59:32,395
‎ก็ให้ทำไปสิ
‎เธอเซ็นสัญญาก่อนสมรสแล้ว

850
00:59:32,485 --> 00:59:34,815
‎ถ้าหย่าไปคงไม่ได้อะไรแม้แต่นิดเดียว

851
00:59:34,904 --> 00:59:37,534
‎เมียหน้าเงินไม่มีทางทำได้หรอก

852
00:59:39,117 --> 00:59:41,907
‎ทั้งอินแจทั้งเมียคนนี้
‎ช่วงนี้เป็นอะไรกันไปหมด

853
00:59:41,995 --> 00:59:45,495
‎เคยกระดิกหางใส่เงินอยู่แท้ๆ
‎ทำไมตอนนี้มาเลียนแบบหมาป่า

854
00:59:45,582 --> 00:59:46,582
‎หวังอะไรลมๆ แล้งๆ

855
00:59:47,250 --> 00:59:50,670
‎คุณพ่อ เมื่อวานผมได้ยินเรื่องสนุกๆ
‎มาจากหัวหน้าทีมเทคนิคด้วยครับ

856
00:59:51,379 --> 00:59:53,549
‎- อะไร
‎- เรื่องการลดกำลังคนน่ะครับ

857
00:59:54,340 --> 00:59:56,760
‎เขาบอกว่าคนที่ยื่นข้อเสนอ
‎การแก้ปัญหาคือซัมซานเทคครับ

858
00:59:57,385 --> 00:59:59,385
‎ผู้หญิงคนนั้นไงครับ ดัล…

859
00:59:59,470 --> 01:00:01,760
‎ฉันรู้สิ ซอดัลมีใช่ไหมนะ
‎น้องสาวของอินแจ

860
01:00:01,848 --> 01:00:04,348
‎ครับๆ ตามที่หัวหน้าทีมบอก

861
01:00:04,434 --> 01:00:07,814
‎เขาว่าข้อเสนอของทีมนั้น
‎ดีใช้ได้เลยนะครับ

862
01:00:08,521 --> 01:00:10,441
‎ยังไงก็เป็นแค่พวกมือใหม่นั่นแหละ

863
01:00:14,694 --> 01:00:15,954
‎จะประชุมตอนไหนนะ

864
01:00:18,990 --> 01:00:21,530
‎รถดีจังเลยครับ
‎ทำไมเพิ่งให้มาขึ้นตอนนี้ล่ะครับ

865
01:00:22,201 --> 01:00:25,161
‎ฉันเกลียดการที่คนอื่น
‎มานั่งรถฉันน่ะ ค่ะ

866
01:00:25,747 --> 01:00:26,957
‎ให้ครั้งนี้ครั้งเดียวนะคะ

867
01:00:27,040 --> 01:00:29,670
‎เราขึ้นรถเมล์ก็ได้แท้ๆ
‎อยู่ดีๆ จะมาส่งทำไม

868
01:00:30,627 --> 01:00:31,627
‎เป็นประธานนะ

869
01:00:32,253 --> 01:00:35,723
‎ต้องดูรวยไว้ก่อนไม่ใช่เหรอ
‎จะได้ไม่โดนดูถูก ค่ะ

870
01:00:38,593 --> 01:00:40,763
‎- เอาออกไปค่ะ
‎- ครับ

871
01:00:48,061 --> 01:00:50,231
‎คุณโดซานก็เหมือนกัน ยืดไหล่เข้าไว้

872
01:00:50,313 --> 01:00:52,273
‎มั่นอกมั่นใจ ไม่หลบสายตา

873
01:00:56,027 --> 01:00:56,857
‎ขอบคุณนะคะ

874
01:00:56,944 --> 01:00:59,534
‎เราต้องคว้าโปรเจกต์มา
‎แล้วดูรวยของจริงให้ได้ค่ะ

875
01:01:28,643 --> 01:01:31,733
‎สร้างศัตรูลบร้อยล้าน
‎สร้างมิตรบวกร้อยล้าน

876
01:01:32,689 --> 01:01:34,519
‎- ไปกันเถอะ
‎- ไปกันเถอะ

877
01:01:37,610 --> 01:01:38,740
‎(แผนธุรกิจ)

878
01:01:47,620 --> 01:01:51,210
‎สวัสดีค่ะ ดิฉันซอดัลมี
‎ประธานซัมซานเทคค่ะ

879
01:01:51,290 --> 01:01:52,670
‎ซีทีโอนัมโดซานครับ

880
01:01:53,292 --> 01:01:55,132
‎เรารู้จักกันมาแล้ว
‎ดีใจที่ได้เจอนะครับ

881
01:01:55,712 --> 01:01:57,592
‎ค่ะ ยินดีที่ได้พบค่ะ

882
01:01:59,132 --> 01:02:01,132
‎ไอ้ผมก็ไม่ค่อยรู้
‎เรื่องเทคโนโลยีหรอก

883
01:02:01,217 --> 01:02:04,007
‎- เพราะงั้นผมขอตัวเท่านี้…
‎- จะไปแล้วเหรอครับ

884
01:02:06,055 --> 01:02:08,845
‎ดูแลให้ดีๆ นี่ทีมโปรดฉัน
‎ตอนแข่งแฮกกาธอน

885
01:02:10,101 --> 01:02:12,101
‎ดูจากข้อเสนอ
‎ก็เห็นความสามารถแล้วครับ

886
01:02:12,186 --> 01:02:14,556
‎- ท่าทางก็ดูดีทั้งคู่ด้วย
‎- ขอบคุณครับ

887
01:02:14,647 --> 01:02:16,147
‎เสร็จแล้วแวะมาหาผมหน่อยนะครับ

888
01:02:16,941 --> 01:02:18,151
‎เอาล่ะ ตั้งใจประชุมเถอะ

889
01:02:21,070 --> 01:02:22,410
‎เชิญนั่งครับๆ

890
01:02:25,825 --> 01:02:28,575
‎เป็นน้องสาวอินแจเหรอ

891
01:02:30,705 --> 01:02:33,205
‎- ค่ะ
‎- อ๋อ อือ โอเค

892
01:02:34,751 --> 01:02:36,591
‎ในเมื่อฉันอายุมากกว่าอินแจ

893
01:02:37,170 --> 01:02:40,340
‎ฉันจะถือว่าเป็นพี่
‎แล้วคุยสบายๆ แล้วกัน

894
01:02:50,933 --> 01:02:53,483
‎ดงชอน นายได้สืบเรื่องโครงการ
‎มอร์นิงกรุ๊ปมาหรือยัง

895
01:02:54,353 --> 01:02:58,613
‎ครับ เท่าที่ผมเห็น ปัญญาประดิษฐ์
‎ของทีมทีเอฟมอร์นิงกรุ๊ป

896
01:02:58,691 --> 01:03:01,031
‎เสร็จสมบูรณ์ไปถึงขั้น
‎จัดตั้งวิศวกรแล้วนะครับ

897
01:03:01,110 --> 01:03:02,110
‎ไหนดูหน่อย

898
01:03:02,195 --> 01:03:03,855
‎เขาจัดตั้งทีมเทคนิคเรียบร้อยแล้ว

899
01:03:03,946 --> 01:03:05,486
‎จะติดต่อหาซัมซานเทคทำไมครับ

900
01:03:05,573 --> 01:03:08,793
‎คงเป็นงานพาร์ตไทม์
‎พาร์ตไทม์ระดับผู้รับเหมาช่วง

901
01:03:09,577 --> 01:03:11,117
‎อะไรนะครับ พาร์ตไทม์เหรอ

902
01:03:12,497 --> 01:03:13,657
‎หนึ่งแสนเหรอ

903
01:03:13,748 --> 01:03:17,378
‎จะให้เราถ่ายและรวบรวมภาพ
‎หนึ่งแสนภาพด้วยตัวเองเหรอคะ

904
01:03:18,586 --> 01:03:22,126
‎เรื่องนั้นคุณจะซื้อข้อมูลหรือจ้าง
‎พนักงานพาร์ตไทม์ทำให้ก็ได้ครับ

905
01:03:22,215 --> 01:03:25,465
‎พวกเราเป็นนักพัฒนานะครับ
‎จะไปถ่ายรูปเองแสนรูปได้ยังไง

906
01:03:25,551 --> 01:03:28,301
‎พวกเรามาเพื่อยื่นข้อเสนอ
‎วิธีแก้ไขปัญญาประดิษฐ์

907
01:03:28,387 --> 01:03:30,057
‎ไม่ได้มาเพื่อรวบรวมข้อมูลค่ะ

908
01:03:30,139 --> 01:03:32,679
‎ให้ตาย น่าอึดอัดแฮะ

909
01:03:34,143 --> 01:03:35,523
‎พื้นฐานของปัญญาประดิษฐ์คืออะไร

910
01:03:36,020 --> 01:03:38,560
‎รวบรวมข้อมูลเพื่อการเรียนรู้ไง

911
01:03:38,648 --> 01:03:40,818
‎ผมกำลังขอให้คุณรวบรวมข้อมูลนั้นครับ

912
01:03:40,900 --> 01:03:42,940
‎เพราะการแก้ไขปัญหา
‎ทีมพัฒนาของเราจะทำเอง

913
01:03:49,992 --> 01:03:52,332
‎แล้วทำไมถึงขอให้เราเสนอ
‎แนวทางแก้ไขปัญหามาล่ะคะ

914
01:03:53,079 --> 01:03:55,159
‎น่าจะจ้างพนักงานพาร์ตไทม์
‎รวบรวมข้อมูลตั้งแต่แรกสิ

915
01:03:56,457 --> 01:03:57,747
‎พาร์ตไทม์รวมรูปแสนรูปเหรอ

916
01:03:58,626 --> 01:03:59,836
‎จะรับมือค่าใช้จ่ายยังไง

917
01:04:00,711 --> 01:04:04,631
‎ทุกวันนี้ขนาดจ้างนักเรียน ค่าจ้าง
‎รายชั่วโมงขั้นต่ำยังมหาศาลเลย

918
01:04:04,715 --> 01:04:07,715
‎แล้วอีกอย่าง นักเรียน
‎จะไปรู้ได้ยังไงว่าต้องถ่ายอะไร

919
01:04:08,845 --> 01:04:10,345
‎ต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเอไอสิ

920
01:04:11,806 --> 01:04:13,346
‎บ้าไปแล้ว

921
01:04:13,432 --> 01:04:15,812
‎แปลว่าพวกเขาพยายามเอาเปรียบ
‎บุคลากรชั้นสูงน่ะสิ

922
01:04:15,893 --> 01:04:18,313
‎- ใครจะไปรับข้อเสนอแบบนั้นครับ
‎- มีคนรับเยอะแยะ

923
01:04:19,897 --> 01:04:21,727
‎สตาร์ทอัพจะต้องมีแหล่งอ้างอิงที่ดี

924
01:04:22,316 --> 01:04:24,896
‎บริษัทที่ยอมใช้ชีวิตเดิมพัน
‎เพื่อให้ได้โลโก้มอร์นิงกรุ๊ป

925
01:04:24,986 --> 01:04:27,026
‎มาใส่ในประวัติมีถมเถไป

926
01:04:28,072 --> 01:04:29,242
‎แหงล่ะ

927
01:04:29,323 --> 01:04:31,583
‎ถ้าได้มาหนึ่งบรรทัด
‎บรรทัดต่อไปก็จะง่ายขึ้น

928
01:04:31,659 --> 01:04:33,039
‎ผมก็เข้าใจอยู่หรอก

929
01:04:33,995 --> 01:04:36,575
‎ให้ตายสิ สกปรกโสโครกจังเลยครับ

930
01:04:38,541 --> 01:04:41,501
‎ประธานซอจะรับข้อตกลง
‎สกปรกแบบนั้นเหรอครับ

931
01:04:50,887 --> 01:04:53,677
‎งานอาจจะเยอะ
‎แต่คิดซะว่าเป็นโอกาสที่ดีนะครับ

932
01:04:53,764 --> 01:04:56,934
‎อาจดูเหมือนการใช้แรงงาน
‎แต่คิดว่าเป็นประสบการณ์ก็ได้ครับ

933
01:04:57,560 --> 01:04:59,060
‎ความเป็นหนุ่มสาวคืออะไร

934
01:04:59,145 --> 01:05:01,895
‎ความมุ่งมั่นไง
‎เราจะขอซื้อความมุ่งมั่นนั้น

935
01:05:03,024 --> 01:05:04,114
‎ถ้างั้น…

936
01:05:05,276 --> 01:05:07,696
‎แนวทางแก้ไขของเรา
‎คงไม่จำเป็นสินะครับ

937
01:05:07,778 --> 01:05:10,868
‎แนวทางแก้ไขเหรอ ทำไมจะไม่จำเป็นล่ะ
‎ถ้ามีอะไรดีๆ เราก็ต้องใช้สิ

938
01:05:10,948 --> 01:05:13,528
‎คุณบอกไว้ชัดเจน ว่าแค่แนวทางแก้ไข
‎จะให้ 50 ล้านวอนค่ะ

939
01:05:14,118 --> 01:05:16,368
‎เมื่อกี้ผมไปเช็กหน้าเว็บไซต์คุณ
‎มันดูว่างๆ อยู่นะ

940
01:05:16,454 --> 01:05:20,004
‎เอาโลโก้เราไปใส่หน้าหลักนะครับ
‎"บริษัทพันธมิตรมอร์นิงกรุ๊ป"

941
01:05:20,082 --> 01:05:22,132
‎แค่บรรทัดนี้บรรทัดเดียว
‎ก็เกิน 50 ล้านแล้ว

942
01:05:26,839 --> 01:05:30,009
‎บริษัทอื่นก็มีเยอะแยะ
‎ทำไมผมถึงเลือกซัมซานเทครู้ไหม

943
01:05:34,263 --> 01:05:37,183
‎ถ้าเธอตามแม่มาเมื่อตอนนั้น
‎ตอนนี้เราคงเป็นพ่อลูกกันไปแล้ว

944
01:05:42,229 --> 01:05:44,229
‎ใช้นามสกุลซอคงลำบากมากเลยใช่ไหมล่ะ

945
01:05:50,696 --> 01:05:53,276
‎เธอน่าจะเลือกใช้
‎นามสกุลวอนเหมือนพี่สาวเธอ

946
01:06:00,247 --> 01:06:02,537
‎มันทำให้ฉันรู้สึกค้างคาในใจมาตลอด

947
01:06:02,625 --> 01:06:05,285
‎พอได้มาช่วยเหลือเหมือน
‎ลูกสาวแบบนี้ ค่อยรู้สึก…

948
01:06:14,720 --> 01:06:15,810
‎หุบปากเถอะครับ

949
01:06:23,396 --> 01:06:26,226
‎ดัลมี ฉันทำโครงการนี้ไม่ได้หรอก

950
01:06:26,816 --> 01:06:27,816
‎ขอโทษนะ

951
01:06:30,444 --> 01:06:32,034
‎ไอ้ๆ ไอ้…

952
01:06:42,373 --> 01:06:44,713
‎(ห้องทำงานประธาน)

953
01:06:46,168 --> 01:06:47,998
‎โดซาน นัมโดซาน

954
01:06:55,720 --> 01:06:56,720
‎โดซาน

955
01:07:04,145 --> 01:07:05,015
‎ดัลมี

956
01:07:06,313 --> 01:07:08,693
‎ฉันก็พยายามอดทนเต็มที่แล้ว

957
01:07:09,775 --> 01:07:11,525
‎แต่ไม่ไหวจริงๆ

958
01:07:13,070 --> 01:07:15,030
‎ขอโทษจริงๆ ที่ฉันสร้างศัตรูให้เธอ

959
01:07:15,990 --> 01:07:17,280
‎แต่แบบนี้มันไม่ถูกจริงๆ

960
01:07:19,952 --> 01:07:22,122
‎ฉันจะเป็นคนที่มีอิทธิพล
‎มากกว่าวอนดูจองให้เอง

961
01:07:22,705 --> 01:07:24,165
‎ร้อยล้าน ไม่สิ

962
01:07:25,041 --> 01:07:28,461
‎เพราะฉันทำให้บวกร้อยล้านกลายเป็น
‎ลบร้อยล้าน เพราะงั้นสองร้อยล้าน

963
01:07:30,880 --> 01:07:31,920
‎ไม่สิ

964
01:07:33,674 --> 01:07:35,224
‎ฉันจะเป็นผู้มีอิทธิพล
‎หมื่นล้านให้เธอเอง

965
01:07:36,218 --> 01:07:37,928
‎เพราะงั้นลืมเรื่องโครงการครั้งนี้…

966
01:07:57,823 --> 01:08:00,163
‎จู่ๆ อะไรกัน ดัลมี

967
01:08:03,079 --> 01:08:04,619
‎- โดซาน
‎- ว่าไง

968
01:08:06,415 --> 01:08:07,915
‎เราลืมเรื่องนี้ไปซะ

969
01:08:09,168 --> 01:08:10,248
‎แล้วทำเรื่องนั้นกันเถอะ

970
01:08:12,129 --> 01:08:13,259
‎เรื่องนั้นเหรอ

971
01:08:14,298 --> 01:08:16,338
‎บริการที่นายเคยพูดถึง

972
01:08:19,178 --> 01:08:22,098
‎ไม่กี่วันก่อน ผมนึกไอเดียหนึ่งออก

973
01:08:22,681 --> 01:08:24,981
‎ในบรรดาการแก้ปัญหา
‎ที่ใช้การรับรู้รูปภาพ…

974
01:08:25,059 --> 01:08:28,399
‎ถ้าเป็นแอปพลิเคชันสำหรับ
‎ผู้พิการทางสายตาล่ะ คิดว่าไงครับ

975
01:08:28,479 --> 01:08:30,309
‎- ผู้พิการทางสายตาเหรอ
‎- อยู่ดีๆ เนี่ยนะ

976
01:08:30,397 --> 01:08:31,857
‎- ยังไง
‎- ฮะ

977
01:08:31,941 --> 01:08:35,241
‎ถ้าเปลี่ยนการรับรู้นี้
‎ให้เป็นเสียงเหมือนระบบนำทางล่ะ

978
01:08:39,573 --> 01:08:40,833
‎ปากกา

979
01:08:43,619 --> 01:08:45,959
‎"อีกสองเมตรข้างหน้า
‎มีประตูครับ" แบบนี้

980
01:08:48,833 --> 01:08:50,383
‎ทำไมผมคิดไม่ถึงมาก่อนเลยนะ

981
01:08:50,459 --> 01:08:53,549
‎ผมเคยตาบอดชั่วขณะ
‎เพราะนมระเบิดไงครับ

982
01:08:54,338 --> 01:08:56,128
‎ตอนนั้นผมรู้สึกว่างเปล่ามาก

983
01:08:57,508 --> 01:08:59,218
‎ผมเองก็เคยลองจินตนาการเหมือนกัน

984
01:09:25,494 --> 01:09:26,874
‎พอเห็นสายตาแบบนั้น

985
01:09:27,913 --> 01:09:30,043
‎มันทำให้ฉันรู้สึกว่า
‎นี่ฉันแย่แล้วสินะ

986
01:09:31,417 --> 01:09:32,627
‎มันคงจะแย่มาก

987
01:09:33,961 --> 01:09:36,761
‎เหมือนชีวิตฉัน
‎จะแตกลงเป็นเสี่ยงๆ ไม่มีชิ้นดี

988
01:09:38,215 --> 01:09:39,295
‎คงจะน่ากลัวมาก

989
01:09:41,594 --> 01:09:42,604
‎ถ้าเป็นอย่างนั้น

990
01:09:43,929 --> 01:09:45,009
‎มันเท่ากับว่า

991
01:09:46,390 --> 01:09:48,270
‎สายตาฉันไม่มีทางดีขึ้น

992
01:10:02,406 --> 01:10:03,986
‎ถ้าไม่มีทางทำให้สายตาดีขึ้นได้

993
01:10:05,534 --> 01:10:09,464
‎งั้นถ้าใช้เทคโนโลยีของเรา
‎แทนดวงตาคู่นั้นล่ะ

994
01:10:13,626 --> 01:10:17,626
‎(ม้วนไหมพรม)

995
01:10:25,429 --> 01:10:26,509
‎เป็นไง

996
01:10:27,848 --> 01:10:30,808
‎พอคิดว่าที่ผมทำการรับรู้ภาพมา
‎ก็เพื่องานนี้สินะ ผมนี่ขนลุกเลย

997
01:10:30,893 --> 01:10:32,773
‎มีแค่ผมคิดไปเองเหรอ มันประหลาดเหรอ

998
01:10:51,705 --> 01:10:55,035
‎มาทำกันเถอะ ฉันตื่นเต้นมากเลย
‎ตอนฟังที่นายพูด

999
01:10:57,419 --> 01:10:58,959
‎แต่มันไม่น่าทำเงินได้นะ

1000
01:11:01,840 --> 01:11:02,880
‎แต่ว่า

1001
01:11:04,843 --> 01:11:06,013
‎มันน่าจะสนุกดีนี่

1002
01:11:08,931 --> 01:11:10,601
‎ไหนว่าเราจะอยู่ได้ไม่เกินหกเดือนไง

1003
01:11:12,434 --> 01:11:16,114
‎มันหมายความว่าหกเดือนนั้น
‎เราอยากจะทำอะไรก็ได้เหมือนกัน

1004
01:11:18,983 --> 01:11:20,153
‎สุ่มเสี่ยงชะมัดเลย

1005
01:11:21,068 --> 01:11:23,778
‎ก็นะ ลองหลงทางดูก็ได้

1006
01:11:25,155 --> 01:11:27,695
‎"แล่นเรือโดยไร้แผนที่" จำได้ไหม

1007
01:13:11,553 --> 01:13:13,723
‎(ขอบคุณนักแสดงรับเชิญมุนเซยุน)

1008
01:13:48,966 --> 01:13:50,546
‎- ดัลมี
‎- คะ

1009
01:13:51,093 --> 01:13:53,013
‎แกชอบโดซานคนไหนมากกว่าเหรอ

1010
01:13:54,304 --> 01:13:55,474
‎คนไหนหมายความว่าไง

1011
01:13:56,098 --> 01:14:00,768
‎ชอบโดซานคนที่เคยเขียนจดหมายหาแก
‎เมื่อ 15 ปีก่อน

1012
01:14:00,853 --> 01:14:04,863
‎หรือชอบโดซาน
‎คนที่เจอกันตอนโตแล้วล่ะ

1013
01:14:04,940 --> 01:14:06,360
‎หือ ทำไมถามแบบนั้น

1014
01:14:07,067 --> 01:14:09,067
‎จะแบ่งเป็นสองคนทำไม
‎นั่นคนเดียวกันนะ

1015
01:14:09,153 --> 01:14:10,573
‎รู้น่า

1016
01:14:12,156 --> 01:14:14,066
‎ก็แค่สมมติว่าถ้าแบ่งเป็นสองคน

1017
01:14:15,492 --> 01:14:17,492
‎แกจะชอบโดซานคนไหนมากกว่า

1018
01:14:22,958 --> 01:14:23,958
‎ไม่รู้สิ…

1019
01:14:25,627 --> 01:14:27,587
‎ถ้าจำเป็นต้องเลือกจริงๆ …

1020
01:14:38,098 --> 01:14:42,438
‎ก็ยังเป็นโดซานที่เขียนจดหมาย
‎เมื่อ 15 ปีก่อนอยู่ดี

1021
01:14:45,647 --> 01:14:48,187
‎(ร้านดอกไม้)

1022
01:14:58,202 --> 01:14:59,792
‎(สารอาหารสำหรับพืช)

1023
01:15:01,330 --> 01:15:02,660
‎โดซานในอดีตน่ะเหรอ

1024
01:15:03,957 --> 01:15:04,917
‎อือ

1025
01:15:05,501 --> 01:15:08,131
‎เพราะยังไง นั่นก็คือรักแรก

1026
01:15:10,464 --> 01:15:12,884
‎เพราะหนูรู้สึกห่วงใยและขอบคุณ

1027
01:15:16,220 --> 01:15:20,390
‎(ขอให้ประสบความสำเร็จ)

1028
01:15:21,016 --> 01:15:22,806
‎แล้วโดซานในปัจจุบันล่ะ

1029
01:15:26,563 --> 01:15:28,363
‎โดซานในปัจจุบัน…

1030
01:15:32,486 --> 01:15:34,316
‎หนูยังรู้สึกไม่ค่อยคุ้นเคย

1031
01:15:35,113 --> 01:15:37,493
‎ฉันจะเป็นคนที่มีอิทธิพล
‎มากกว่าวอนดูจองให้เอง

1032
01:15:38,158 --> 01:15:40,038
‎ร้อยล้าน ไม่สิ

1033
01:15:40,118 --> 01:15:43,498
‎เพราะฉันทำให้บวกร้อยล้านกลายเป็น
‎ลบร้อยล้าน เพราะงั้นสองร้อยล้าน

1034
01:15:43,580 --> 01:15:45,330
‎บางครั้งเขาก็เหมือนเป็นคนอื่น

1035
01:15:46,124 --> 01:15:48,504
‎- ไม่สิ
‎- มันทำให้หนูเศร้านิดหน่อย แต่ว่า…

1036
01:15:48,585 --> 01:15:50,045
‎ฉันจะเป็นผู้มีอิทธิพล
‎หมื่นล้านให้เธอเอง

1037
01:15:50,671 --> 01:15:52,301
‎เพราะงั้นลืมเรื่องโครงการครั้งนี้…

1038
01:15:55,717 --> 01:15:56,717
‎ตอนนี้

1039
01:15:58,845 --> 01:16:01,215
‎บางครั้งก็ทำให้รู้สึกตื่นเต้นแปลกๆ

1040
01:16:03,350 --> 01:16:04,600
‎และหวั่นไหว

1041
01:16:07,938 --> 01:16:11,108
‎ฉันอยากให้เทคโนโลยีของเรา
‎สามารถช่วยเหลือคน

1042
01:16:11,191 --> 01:16:13,611
‎ที่ไม่สามารถใช้ชีวิต
‎ประจำวันปกติเหมือนเราได้ค่ะ

1043
01:16:14,152 --> 01:16:17,412
‎วิธีแก้ปัญหาที่มีแต่จะขาดทุน
‎ใครเขาจะมาลงทุนครับ

1044
01:16:18,782 --> 01:16:20,202
‎เหมือนกับโดซานครับ

1045
01:16:20,784 --> 01:16:21,624
‎วันเกิดผม

1046
01:16:22,744 --> 01:16:24,834
‎ส่งคลิปภาพกล้องวงจรปิดให้ทีมกฎหมาย

1047
01:16:25,789 --> 01:16:27,619
‎ถ้าบรรลุข้อตกลงไม่ได้
‎จะเป็นยังไงครับ

1048
01:16:27,708 --> 01:16:29,838
‎คุณอาจจะต้องเจ็บตัวก็ได้

1049
01:16:29,918 --> 01:16:30,878
‎โดซาน

1050
01:16:30,961 --> 01:16:34,631
‎ถ้าทั้งสองคนคุกเข่าขอร้องต่อหน้า
‎ฉันจะเอาไปคิดดู

1051
01:16:34,715 --> 01:16:36,335
‎ตอนนี้ฉันอยู่ที่ขอบหน้าผาแล้ว

1052
01:16:36,425 --> 01:16:41,425
‎คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์