Sino 'to?
Sa reception po 'to, ma'am.
O, bakit?
Katatawag lang ng mga pulis, nagtatanong sila tungkol sa 'yo.
Gusto ka yata nilang makausap.
Ipinaalam ko lang po sa 'yo kung sakali.
- Salamat. - Welcome po.
Bambi.
Anak, tulog ka ba?
Bakit, Mama?
Nandiyan na sila.
Dapa!
WHO WERE WE RUNNING FROM?
'Yang makulay na nakikita n'yo, ako 'yan,
at 'yong babaeng nakaitim, mama ko 'yan.
At ang lugar na 'to, sabi niya,
ay ang bago naming hotel na puno ng pekeng tao at masamang grupo.
- Nakapunta na ba tayo rito, Bambi? - Hindi pa, Mama.
Pumasok na tayo.
Welcome po.
Sa pinakamagandang mga hotel kami laging pumupunta,
at di kami puwedeng magtagal kahit saan.
- Welcome po. - Hello po. Welcome.
Gusto namin ng kuwarto.
Okay po. Ito po 'yong mga pagpipilian.
May suite, may family suite, at may standard room.
'Yong pinakamaganda.
Titingnan ko po kung available.
Hanggang kailan po kayo dito?
Mga isa o dalawang buwan.
Babayaran ko na 'yong unang buwan.
Sige po, i-book na natin.
Pakibilang.
"Wala tayong tirahan" sabi ni Mama.
"Para tayong mga ibong dumadapo sa iba't ibang hotel."
May ID po kayo?
Papalabhan at ipapaplantsa ko 'to sa laundry.
Pakidala agad sa kuwarto namin kung puwede.
Sige po. Puwede pong makita 'yong laman?
Ano'ng titingnan mo?
Maruruming damit lang ang laman niyan.
Huwag na nating paghintayin ang guest. Dalhin na 'yan sa laundry.
Ito na po. Enjoy po kayo.
Ang ganda niya.
Parang galing siya sa fairy tale.
Tingnan mo 'yong mga mata niya. Ang ganda.
Excuse me, miss. Anak mo siya?
Grabe. Ang ganda niya.
Ay, sorry.
Pasensiya na sa abala.
E, kasi naman,
minsan lang tayo makakita ng ganyang kaganda.
- Pagpalain siya. - Pagpalain siya.
Sabi ni Mama, ang mga tirahan ay parang bilangguan din, mas maliit lang.
Wala kaming tirahan dahil tahanan namin ang isa't isa.
Lagi naming kinukuha ang pinakamalaki at pinakamagandang kuwarto.
'Yong kuwarto namin ang may pinakamagandang view.
- Enjoy po kayo. - Salamat.
Ano'ng meron sa mag-inang 'yon? 'Yong itsura nila, 'yong ugali, ang weird.
- Hindi naman. -"Hindi"?
Isang buwan dito, maliit na bag lang ang dala? Ano ka ba?
Baka nasa kahon 'yong damit nila. 'Wag mo akong simulan.
Ano, wala silang maleta?
Magbabakasyon sila na nasa kahon lang 'yong gamit nila?
- Sa kahon. - Tumahimik ka na.
Uy, kayo.
'Yong mga bagong dating...
Ipadala n'yo sa opisina ko ang mga info nila
para ma-check ko 'yong mag-inang nagbayad ng cash.
- Okay? - Opo, sir.
Hindi katulad ng iba si Mama.
Kunsabagay, wala rin naman akong masyadong alam tungkol sa iba.
Ang ibang tao, para lang silang dumadaan sa harap natin.
Pag wala na sila, di na natin sila maaalala.
Tingnan mo sila.
Mga pekeng tao.
Masamang grupo.
Pero iba tayo.
Isang unit tayo.
We are a unit.
Tama, anak.
We are the Moon Unit.
Tayo ang Moon Unit.
Sige na, maligo ka na.
Nakita mo ba siya?
Hindi, wala siya rito.
Sino'ng hinahanap n'yo?
'Yong magandang bata.
- Magandang bata? - Oo.
- Sino 'yon? - Hindi rin namin alam.
Nakita namin siya kanina sa elevator.
Ang ganda ng mga mata niya.
Wala ba kayong magawa?
Kumain kayo, uminom kayo, magsaya kayo.
- O, sige. - Sige na nga.
Minsan, hindi maiiwasan ang mga pekeng tao.
Mga pekeng tao na walang nararamdaman, pero nagpapanggap na meron.
Hindi ako mapakali, Bambi.
Alam ko, Mama.
Mag-iingat ka dito.
Iwasan mong mapansin ka.
Sana may libro man lang tayo para mabasa.
Maghapon lang tayo sa kuwarto.
May nakita akong bookstore malapit dito.
Gusto mo puntahan natin?
Mag-iingat tayo papunta doon at pabalik.
Parang di sila bagay na mag-ina.
Sabi ng kaibigan ko, "Anak niya 'yong magandang batang 'yon?"
Nagtawanan kami.
Sabi naman n'ong isa, "Baka ninakaw lang niya sa ospital."
Hindi sila mukhang nagbabakasyon.
Di pansinin ang mga taong nagbabakasyon.
Pero hindi sila.
Oras na makita mo sila, may mga tanong agad sa isip mo.
Nakatatak silang dalawa sa isip ko.
POETRY - HOBBY - ART
Excuse me po.
Pinili mo 'yong paborito ko. Isa-suggest ko rin sana 'to.
Humingi ba ako ng suggestion?
Anak.
Ma, tingnan mo 'to.
Ma?
Ma.
Kotse niya 'to.
Kotse ng tatay ko.
Parehong taon, parehong modelo.
Bumalik na tayo sa hotel.
Okay ka lang ba?
- Saan ka pupunta? - Halika.
Galit ako sa mga kotseng 'to at sa mga gumagamit nito.
Mayabang at malupit sila, Bambi.
Kita mo? Kasintigas ng puso niya ang kotse niya.
Gawin mo rin.
- Handa ka na? - Opo.
Isa, dalawa...
Ilibing natin?
- Sige, Ma. - Tara.
Maghukay ka pa.
Bilis. Hukay!
- Sunugin natin. - Sige, Ma.
- Kasya na ba 'to? - Oo.
- Parang di nasusunog, Ma. - Hindi nga, anak.
Ililibing natin ang kasamaan.
Hindi na sila sisikatan ng araw.
- Mabuti na 'yong sigurado. - Mismo.
Bumalik tayo bukas tapos ihian natin 'yan.
Bakit di na lang ngayon?
Dahil pupunta na tayo sa hotel at oorder ng pinakamasarap na inumin
para mapuno 'yong pantog natin.
Di mo alam kung hanggang saan ang kalupitan ng tao.
Akala n'yo ba basta-basta lang ang hotel na 'to?
Mukha ba 'tong basta-basta?
Buong buhay ko, nasa hotel na 'to. Walang makakasira nito.
Sir, pasensiya na po.
Ibawas n'yo na lang po sa suweldo ko 'yong basag na plato.
Akala mo ba tungkol sa plato 'to, ha? Akala mo ba tungkol sa pera 'to?
- Mag-impake ka na. - 'Wag po.
- Tanggal ka na. - 'Wag po.
Aksidente lang po 'yon. Maawa po kayo.
Umalis ka na.
Trabaho na.
Lagi siyang nakaitim kahit sobrang init.
'Yong anak niya, parang bata manamit.
Aminin mo na kasi. Weird sila.
Hindi sila weird.
Hindi mo ba naiintindihan?
- Magaling ka, e. Sige, bakit? - Makinig ka.
Nakaitim lagi siya kasi gusto niyang itago 'yong pagkababae niya,
at ganyan manamit 'yong anak niya para 'wag lapitan ng mga tulad mo.
Kaya hindi sila weird.
Nag-iisa sila at mahina.
Alam ko ang baliw kapag nakakita ako, okay?
Hindi sila tulad natin.
Baka 'yan ang dahilan kung bakit ganyan ang tingin mo sa kanila.
Mag-almusal ka na. Susunod ako.
Sige.
'Yong nanay n'ong magandang bata.
Hello. Kumusta?
- Buti nandito pa kayo. - Kumusta 'yong maganda mong anak?
- Gaano kayo katagal dito? - Magtatagal kayo?
Pagpalain siya ng Diyos. Nakakatuwa ang anak mo.
- Gaano kayo katagal dito? - Sandali.
- Ano'ng ginawa natin? - Ano'ng...
Sige, sir.
- Halika. - Saan?
Ito 'yong magandang bata.
- Hello. - Hello po.
Di ba tama 'yong sinabi ko sa 'yo?
Ayos lang.
- Bambi. - Nandiyan na, Ma.
Tingnan mo. Ang saya niyang makita 'yong mama niya.
'Yon ang nanay niya?
Oo. Kilala mo siya?
Hindi ako sigurado,
pero kung siya nga 'yong iniisip ko, oo, kilala ko siya.
Kilalang-kilala.
Baluktot 'to, a.
Dapat laging tuwid ang bow tie mo. Lagi mong siguraduhin, ha?
Opo, sir.
- Ano'ng ginagawa n'ong dalawa? - Araw-araw nagsa-shopping.
- Bakit wala sila pag dinner? - Di sila kumakain sa restaurant.
Kukuha lang ng pagkain 'yong bata tapos sa kuwarto sila kakain.
Malayo sa mga tao.
Mismo.
Sinungitan nga raw n'ong babae 'yong ibang mga guest.
Nailang tuloy sila.
At may nakakita sa kanila
na may sinusunog na laruang kotse sa beach.
Iwan n'yo lang sa pinto. Kami na ang magpapasok.
Kayo po ang bahala.
Halika na.
Binili n'ong nanay lahat ng itim na damit na kasya sa kanya.
Saka mga damit pambata para sa anak niya.
Sabi mo nasa kahon 'yong damit nila.
Malay ko.
Ano'ng laman ng kahon na 'yon?
Aalamin ko.
Grabe, ayaw niya talagang tantanan.
Hello? Sa reception 'to. 'Yong mga kahon ng Room 1313.
- Ano'ng laman ng mga 'yon? - Ewan, di ako ang naka-duty n'on.
- Nilabhan ba n'ong naka-duty? - Oo.
Pero nandiyan 'yon, di ba?
- Tingnan mo 'yong laman. - Ayoko nga.
- Babalik ako. - Ano?
Iaakyat na nila.
Dapat makita ko muna 'yon.
- Di tama 'yan. - Manahimik ka.
Mga gamit n'yo, ma'am.
- Nandiyan na ba lahat? - Opo, ma'am.
Sige, kami na ang bahala.
Ma'am, may mabibigat na kahon dito.
Gawin mo na lang 'yong sinasabi ko.
Ano kaya 'yong nasa loob? Wala siyang pinapapasok diyan, e.
Ano?
- Di ka naglilinis d'on? - Hindi.
Sige na.
May mangyayari. Nararamdaman namin.
Pero kung paano, kailan, at kanino...
Binabantayan namin sila.
Binabantayan namin bawat kilos nila.
Puwera lang sa kuwarto nila. Di namin alam kung ano'ng nangyayari doon.
Di sila nag-almusal ngayon. Unang beses 'to.
- Wala rin sila sa pool. - Di ko rin sila nakita.
Baka nag-check out na.
Hindi. Nag-taxi sila papunta rito. Lumabas lang sila.
Bumili sila ng vanity table.
- Vanity table? Wow. - Vanity table?
'Yon nga, e. 'Yon ang tipo na gagawin nila.
Sino ba namang magdadala ng gan'on sa hotel?
Di ba? Malay natin kung ano'ng nasa loob.
Hindi sila nagpapapasok d'on.
Sige. Maghanda kayo. Papasukin natin 'yon pag kumain sila.
- Ano? - Seryoso?
Pero di sila bumababa para kumain.
Bababa sila. Gagawin din nila 'yon balang-araw.
At d'on tayo papasok sa kuwarto nila.
Okay?
Ang galing ko, nakumbinsi kitang bumaba para kumain.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Pag nakikita kitang ganyan kasaya, sumasaya rin ako.
Ang ganda ng mama ko kapag ginusto niya.
Kumikislap siya kapag ginusto niya.
Pero hindi.
Ayaw niyang makaagaw ng atensiyon.
Bihira ang kaligayahan sa mga pekeng tao.
Pero sa amin? Hindi.
Welcome. Ano po ang room number n'yo?
- 1313. - 1313.
Sumunod po kayo sa 'kin.
Tuloy po kayo. 'Yon ang mesa n'yo.
Ma, ano'ng ibig sabihin nito?
Hindi ko alam, anak.
Nasa restaurant 'yong mag-ina.
Oras na.
Delikado 'to pag nalaman ni boss.
Alam namin.
Itutuloy pa natin?
Oo.
- Bilisan natin. - Tara.
Kunin mo 'yong master key. Doon tayo magkita.
Sige.
Nakita mo kung paano nila tayo tratuhin?
Minamaliit nila tayo dahil hindi nila tayo katulad.
- Okay lang ako, Ma. - Hindi!
Di natin palalampasin 'to.
Excuse me?
Humanda 'tong Mukhang Kalabasa na 'to.
Ma, please naman.
Anak.
Hindi ako mananakit kung wala namang ginagawa.
Maniwala ka.
Laging ganito.
Laging may tinuturuan ng leksyon si Mama.
Kinakausap kita.
Excuse me?
Minsan 'yong Travel Agent,
minsan 'yong Hotel Manager,
minsan 'yong Headwaiter.
Yes, ma'am? May kailangan po kayo?
Tumingin ka sa paligid mo.
May nakikita ka bang mesa na kasinliit ng sa amin?
Hindi ko po maintindihan, ma'am.
Ibig kong sabihin,
bakit itong maliit na mesang 'to, sa amin n'yo binigay,
pero hindi sa kanila?
'Yan na lang po ang bakante.
Sa isang five-star hotel? Talaga?
Ha?
Sa tingin ko,
iniisip n'yo na puwede na sa amin ang mesang 'to.
Bakit naman, ma'am? Baka nagkamali lang 'yong staff namin.
Gan'on ba?
Sinong staff, ha?
Tanungin natin kung nagkamali sila. Nasaan ba sila?
Tama ka, ma'am. Sige po, babawi na lang po kami.
Babawi saan?
- Sa mesa, ma'am. - Hindi.
Side table 'to.
Tama ka na naman, ma'am.
Sige, pumili po kayo ng gusto n'yong mesa.
Kahit anong mesa 'wag lang 'tong nakaharang sa daanan.
Sige po, ma'am.
Gusto ko ring maparusahan 'yang kabastusan mo.
Anong kabastusan po?
'Yong parang wala lang sa 'yo,
imbes na gawan mo ng paraan at humingi ng pasensiya.
Pasensiya na po, pero parang sobra naman po 'yan, ma'am.
Hindi. Wala pa nga akong ginagawa, e.
Malalaman mo 'yon.
- Halika na. - Sige.
Sorry po. Nagpumilit pa kasi ako.
- Sorry po. - Tama na 'yan.
Hindi mo kasalanan, okay?
- 'Wag mong isipin 'yon. - Miss, sandali.
Umakyat ka na sa kuwarto.
Nakakaistorbo na kayo ng anak mo.
Kapag may nangyari pa uling ganito,
sisingilin ko na kayo at paaalisin ko na kayo sa hotel.
Hindi. Huli ka na. Bayad na kami.
Aalis na kami ngayon.
Mas mabuti.
Isama mo 'yang weird mong anak at umalis na kayo...
Isama mo 'yang weird mong anak at umalis na kayo.
Para matahimik naman ang mga tao dito.
Kalokohan 'to.
Nasaan 'yong keycard? Nasaan?
'Yong kotse.
- Aalis na 'ko. - Opo, sir.
Weird na anak pala, ha.
Oo, aalis na kami rito.
Ikaw nga.
Sabi ko na kilala kita.
Ikaw 'yong anak niya.
Alam kong kilala mo rin ako.
Teka! Saan ka pupunta?
Bambi.
Naiwan ko 'yong susi sa 'yo.
Hayaan mo na. Oras na.
- Aalis na tayo? - Ngayon na.
May matandang babae, malayong kamag-anak natin.
Nakilala niya 'ko.
Talaga?
Sasabihin niya 'to sa kanila. Susundan tayo ng mga aso nila.
- Nasa akin 'yong bag. - Sige. Magpalit ka na ng damit.
Anak, sandali.
- Sa hagdan tayo dumaan. - Sige, Mama.
Paalam na.
Salamat sa inyo.
- Sige. - Salamat.
Namukhaan ko siya. Sabi na kilala ko siya.
- 'Yong nanay ng magandang bata? - Oo.
Paano mo siya nakilala?
- Kamag-anak niya ako. - Talaga?
Nawala siya mula n'ong pinatay 'yong nanay niya.
- Ano? - Pinatay?
Nakakakilabot na pangyayari.
Tandang-tanda ko pa. Kinikilabutan pa rin ako.
- Ma? - Mag-ingat ka, Bambi.
Tumawag kayo ng mga pulis!
- Ma, ano'ng nangyayari? - Malay ko. Halika na.
Ano'ng ginagawa mo?
- Handa na ba tayo? - Oo.
Kailangan nating lumabas ng hotel.
Ma...
- Ito na. - Sige.
Ano'ng gagawin natin?
Papasok pa rin tayo. Buksan mo na. Tara.
- Dito! Bilis! - Dalhin mo rito! Bilis!
Buksan mo 'yong valve!
Kailangan natin ng taxi.
Ma, ano'ng ginawa natin?
Oo, magulo, pero buti nakalabas na tayo.
Ma, may taxi.
Sige, anak.
Kumalma ka lang. Huwag kang magmadali.
Pumasok ka na. Bilis.
Sa terminal tayo.
Nagmamadali kami. Paalis na 'yong bus.
- Bus? - Tahimik.
Ano 'to?
Tingnan n'yo 'yong ginawa nila sa kuwarto.
Tingnan n'yo 'to.
Tingnan n'yo, o.
Gusto ko 'to. Ang ganda nito.
Ang cute. Ang lambot.
Grabe 'yong ginawa nila sa kuwarto. Ibang-iba talaga.
Hindi pa ako nakakita ng gan'on.
Gulat na gulat lahat.
Nasaan 'yon? Nasaan 'yong tinatago nila?
- Wala silang tinatago. - Anong wala?
Bakit hindi sila nagpapapasok kahit sino?
Bakit ikaw?
Anong ako?
Nagpapasok ka ba ng di mo kilala sa bahay mo?
Ano naman ang kinalaman niyan?
Intindihin mo kasi.
Para sa kanila, bahay nila 'to, kaya di sila nagpapapasok.
Nakasakay kami agad ng bus.
Di namin alam kung saan papunta 'yon. Hindi na 'yon mahalaga.
Ang importante lang sa amin ngayon
ay ang makatakas.
Oo, maganda 'yong bata.
Cute siya.
Pero walang nakaisip sa atin na tanungin siya kung okay lang siya.
Oo, tumatakas ka, sige.
Pero saan ka tumatakas?
Ang dapat mong takasan ay 'yong mismong kasama mo.
EMERGENCY MEDICAL ASSISTANCE
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Janice Ruth Geronimo