Wie is dit?
Met de receptie, mevrouw.
Ik luister.
De politie belt net...
...en heeft jullie gegevens gecheckt.
Ik denk dat ze jullie willen zien.
Ik wilde dat voor de zekerheid doorgeven.
Dank u wel. - Geen dank.
Bambi.
Schat, slaap je?
Wat is er, Moeder?
Ze komen ons halen.
Ga liggen.
Het kleurrijke ding dat jullie zien, ben ik...
...en de vrouw in het zwart die van de zon geniet, is mijn moeder.
En deze plek is volgens haar...
...ons nieuwe hotel vol Valse Zielen en Vreselijk Volk.
Zijn we hier eerder geweest, Bambi? - Nee, Moeder.
Laten we gaan.
Welkom.
We slapen altijd in de beste hotels...
...en kunnen nergens langer blijven dan mogelijk.
Welkom. - Hallo. Welkom.
We willen een kamer.
Natuurlijk. Ik laat u onze selectie zien.
We hebben familiesuites en standaardkamers.
We willen uw beste kamer.
Ik zal kijken of die beschikbaar is.
Hoelang zult u bij ons verblijven?
Een maand of twee.
Ik betaal de eerste vooraf.
Oké. Ik boek hem in. Tel het na, alsjeblieft.
Moeder zegt: 'We hebben geen huis.
We zijn hotelmussen die op hotel na hotel neerstrijken.'
En jullie ID-kaarten, alstublieft.
Deze moeten gewassen en gestreken worden.
Stuur ze zo snel mogelijk naar onze kamer.
Oké. Zullen we kijken wat erin zit?
Waarom is dat nodig?
Het zijn kleren die gewassen moeten worden.
Laat de gasten niet wachten. Breng de dozen naar de wasserette.
Alstublieft. Een fijn verblijf.
Ze is een schoonheid.
Alsof ze uit een sprookje komt.
Je zou haar ogen moeten zien. Prachtig.
Pardon. Is ze uw dochter?
Mijn hemel. Ze is prachtig.
O, sorry.
Excuses als we u lastigvielen.
Maar schat...
...zo'n schoonheid kom je niet elke dag tegen.
Zegen haar. - Zegen haar.
Huizen zijn kleine gevangenissen. Dat zegt Moeder.
We hebben geen thuis omdat we thuis zijn voor elkaar.
We krijgen altijd de grootste, mooiste kamer.
Onze kamer heeft altijd het mooiste uitzicht.
Geniet van uw verblijf. - Bedankt.
Wat was er met die moeder en dochter? Hun uiterlijk, houding... Zo raar.
Nee. - 'Nee'?
Wie gaat er een maand op stap met een kleine tas? Kom op.
Hun kleren zaten in de dozen.
Hou op.
Er bestaan ook koffers.
Waarom zou je reizen met je spullen in dozen?
Dozen. - Oké. Stil nou.
Hé, jongens.
De nieuwe gasten...
Stuur hun gegevens naar mijn kantoor...
...zodat ik de moeder en dochter met contanten kan onderzoeken.
Goed? - Ja, meneer.
Moeder is in geen enkel opzicht zoals iemand anders.
Niet dat ik veel van anderen weet.
Andere mensen zijn beelden die aan ons voorbij gaan.
Als ze weg zijn, herinneren we ons hen niet meer.
Moet je ze zien.
Valse Zielen.
Vreselijk Volk.
Maar wij zijn anders, jij en ik.
Wij zijn een eenheid.
We are a unit.
Ja, schat.
We are the Moon Unit.
Wij zijn de Maaneenheid.
Ga maar zwemmen.
Schat, zie je haar ergens?
Nee. Ik heb gekeken, maar ze is er niet.
Wie zoeken jullie?
Het mooie meisje.
Het mooie meisje? - Ja.
Wie is dat? - Dat weten wij ook niet.
Maar we zagen haar vanochtend in de lift. Toch?
Spectaculaire ogen. - Hebben jullie niets beters te doen?
Eet, drink, geniet.
Kom dan. - Oké. Kom op.
Valse Zielen zijn soms onvermijdelijk.
Valse Zielen die niets voelen...
...maar doen alsof dat wel zo is.
Mijn ziel is gespannen, Bambi.
Ik weet het, Moeder.
Wees hier voorzichtig.
Trek niet te veel aandacht.
Hadden we maar een boek om te lezen.
We zitten maar in de kamer.
Ik zag onderweg een paar boekwinkels.
Wil je daarheen?
We zullen onderweg voorzichtig zijn.
Ze leken geen moeder en dochter.
Een vriend zei: 'Heeft ze echt zo'n mooi meisje gemaakt?'
Daar lachten we om.
Een ander zei: 'Misschien nam ze haar mee uit het ziekenhuis.'
Ze leken geen vakantiegangers.
Die vergeet je zo.
Maar hen niet.
Zodra je hen ziet, komen er vragen in je op.
Ik moet steeds aan ze denken.
POËZIE - HOBBY - KUNST
Pardon.
U koos mijn lievelingsboek. Ik kan u er nog een aanbevelen.
Vroeg ik om aanbevelingen?
Schat.
Mam, kijk wat ik heb gevonden.
Mam?
Mam.
Het is zijn auto.
De auto van mijn vader.
Hetzelfde jaar en model.
We gaan naar het hotel.
Gaat het wel?
Waar ga je heen? - Kom mee.
Ik haat die auto's en iedereen die ze gebruikt.
Ze zijn allemaal arrogant en wreed, Bambi.
Zie je? Zijn auto is net zijn hart van steen.
Doe jij het ook.
Klaar? - Ja.
Eén, twee...
Begraven we hem?
Ja, mam. - Kom op.
Graaf dieper.
Kom op. Graven.
We verbranden hem. Hup. - Ja, mam.
Is dit genoeg? - Ja.
Hij wil geen vlam vatten, mam. - Nee, schat.
We begraven alles wat slecht is. Dat ze de zon nooit meer zien.
Voor de zekerheid. - Precies.
Waarom komen we morgen niet terug om erop te pissen?
Waarom niet nu?
Omdat we nu in het hotel hun lekkerste drankjes gaan bestellen...
...zodat onze blazen vol zitten.
Je beseft niet hoe ver het slechte van wrede mensen reikt.
Zien jullie mijn hotel als een schuur?
Lijkt het op een schuur?
Ik heb mijn hele leven hieraan gewijd. Dat laat ik niemand verpesten.
Meneer, het spijt me echt.
Hou het gebroken bord van mijn loon in.
Denk je dat dit om het bord gaat? Nou? Denk je dat dit om geld gaat?
Pak je boeltje. - Toe, meneer.
Je bent ontslagen. - Toe.
Het was een ongeluk. Alstublieft.
Wegwezen. Vertrek.
Ga aan het werk.
Zelfs in de ochtendzon draagt ze zwart.
Ze kleedt het meisje als een kind. Geef het nou toe. Ze zijn raar.
Het is niet omdat ze raar zijn.
Snap je het echt niet?
Waarom dan, wijsneus? - Luister.
Ze wil met dat zwart haar vrouwelijkheid verbergen...
...en kleedt haar als kind zodat mannen als jij wegblijven.
Ze zijn dus niet raar.
Ze zijn alleen en kwetsbaar.
Ik herken een maniak als ik er een zie.
Ze zijn niet als wij.
Misschien is dat de reden dat je zo slecht over ze denkt, man.
Ga ontbijten. Ik kom eraan, schat.
Oké.
Kijk. De moeder van het mooie meisje.
Hallo. Hoe gaat het?
Fijn dat u er nog bent. - Hoe gaat het met uw mooie dochter?
Hoelang blijven jullie? - Lang?
God zegene haar. U heeft zo'n lief kind.
Hoelang blijven jullie? - Pardon.
Wat hebben we gedaan? - Ze is...
Goed, meneer.
Kom. - Waarheen?
Dit is het mooie meisje.
Hallo. - Hallo.
Is ze niet wat ik zei en meer?
Ze is prima.
Bambi. - Ik kom eraan, mam.
Kijk toch. Ze is zo blij om haar moeder te zien.
Is dat haar moeder?
Ja. Ken je haar?
Ik weet het niet zeker...
...maar als ze is wie ik denk, wel.
Ja, dan ken ik haar goed.
Hij zit scheef, zie je?
Je vlinderdas moet altijd recht zitten. Controleer dat, goed?
Ja, meneer.
Wat zijn die twee van plan? - Ze gaan elke dag winkelen.
Waarom zie ik ze nooit bij het eten? - Ze eten nooit hier.
Het meisje komt het eten halen. Ze eten op hun kamer.
Weg van pottenkijkers. - Precies.
De vrouw snauwde ook tegen een paar gasten.
Ze maakte ze ongemakkelijk.
Iemand van de bediening zag ze...
...een vuur maken en een speelgoedauto verbranden.
Laat ze bij de deur staan. We nemen ze mee.
Zoals u wilt.
NIET STOREN A.U.B.
Kom op.
De moeder kocht elk zwart item dat ze paste.
Ze kocht ook kinderkleding voor haar dochter.
Zaten hun kleren niet in de dozen?
Ik weet het niet.
Wat zit er in die dozen?
Ik ga het uitzoeken.
Jemig, hij is geobsedeerd.
Hallo? Met de receptie. Ik wilde vragen naar de dozen van kamer 1313.
Wat zit erin? - Geen idee. Het was niet mijn dienst.
Heeft de vorige dienst ze gewassen? - Ja.
Maar de dozen moeten er zijn.
Maak open en kijk erin. - Dat wil ik niet.
Ik kom zo terug. - Wat?
Ze brengen ze naar boven.
Ik ga kijken. We zullen zien.
Wat stom. - Stil.
Uw spullen, mevrouw.
Alles is er, toch? - Ja, mevrouw.
Laat ze. Wij doen het wel.
Maar mevrouw, het zijn erg zware dozen.
Doe wat ik zeg, alstublieft.
Wat zou daarbinnen zijn? Ze laat niemand binnen.
Hoe bedoel je?
Heb je er nooit schoongemaakt? - Nee.
Oké. Ga door.
Er zou iets gaan gebeuren. Dat voelden we allemaal.
Maar het hoe, wanneer en met wie...
We hielden ze in de gaten.
We volgden iedere stap.
Behalve in hun kamer. We hadden geen idee wat daar gebeurde.
Ze hebben voor het eerst niet ontbeten.
Ze waren niet bij het zwembad. - Ik heb ze ook niet gezien.
Misschien zijn ze uitgecheckt.
Nee, man. Ze hebben hier een taxi genomen. Ze waren weg.
Ze hebben een kaptafel gekocht.
Een kaptafel? Wauw. - Een kaptafel?
Dat is het hem juist. Dat is wat je van hen verwacht.
Wat moet je hier met een kaptafel?
Ja, hè? Wie weet wat daarbinnen is.
Ze laten niemand binnen.
Oké. Wees voorbereid. We gaan er een keer rond etenstijd in.
Wat? - Meen je dat?
Maar ze eten nooit buiten de kamer.
Jawel. Dat gaan ze ooit wel doen.
En op die dag gaan wij naar binnen.
Goed?
Niet te geloven dat ik je heb overgehaald om te gaan eten.
Wat bedoel je daarmee?
Jou zo te zien schitteren geeft me onmetelijke vreugde.
Moeder kan wel schitteren als ze dat wil.
Ze schittert wanneer ze maar wil.
Maar dat doet ze niet.
Ze wil nooit de aandacht trekken.
Geluk is een zeldzaamheid voor Valse Zielen.
Maar voor ons? Nee.
Welkom. Mag ik uw kamernummer?
1313. - 1313.
Volg me, alstublieft.
Na u. Dat is uw tafel.
Mam, wat betekent dit?
Geen idee, schat.
De moeder en dochter zijn in het restaurant.
Dit is het moment.
De baas mag het niet merken.
Dat weten we.
Nemen we dat risico?
Ja. - Ja.
Schiet op. - Kom op.
Pak de hoofdsleutel. We zien elkaar daar.
Oké.
Zie je hoe ze ons behandelen?
Ze kijken op ons neer...
...omdat we niet zoals zij zijn.
Het is goed, mam. Echt... - Nee.
Dit accepteren we niet.
Pardon?
Kijken wat Pompoenhoofd te zeggen heeft.
Mam, alsjeblieft.
Schat.
Je moeder doet niemand kwaad die het niet verdient.
Geloof me.
Zo gaat het altijd.
Moeder moet altijd iemand een lesje leren.
Ik praat tegen u.
Pardon?
Soms de Reisagent...
...soms de Hoteldirecteur...
...soms de Hoofdkelner.
Riep u me? Wat kan ik voor u doen?
Kijk eens om u heen.
Is er ergens nog zo'n kleine tafel als de onze?
Ik weet niet wat u bedoelt, mevrouw.
Ik bedoel te vragen...
...waarom jullie vonden dat wij deze koffietafel verdienden...
...die ongeschikt was voor de edele paartjes?
Alleen deze was nog vrij.
In een groot vijfsterrenhotel? Is dat zo?
Nou?
Ik denk namelijk...
...dat jullie vonden dat wij deze tafel verdienden.
Waarom zouden we? Ons personeel maakte vast een fout.
Is dat zo?
Welk personeel precies? Nou?
Laten we vragen of het een fout was. Waar zijn ze?
U heeft helemaal gelijk. Laat me het goedmaken.
Wat goedmaken?
De tafel, mevrouw. - Nee.
U bedoelt de koffietafel.
U heeft weer gelijk, mevrouw.
Wijst u maar de tafel aan waar u zou willen zitten.
We willen elke tafel behalve deze koffietafel.
Natuurlijk, mevrouw.
En ik wil dat uw onbeschoftheid niet ongestraft blijft.
Hoe bedoelt u onbeschoft?
U doet of er niets is...
...in plaats van het op te lossen en excuses te maken.
Pardon, maar gaat u niet wat ver, mevrouw?
Nee, dat heb ik nog niet gedaan.
Dat zou u wel merken.
Kom op. - Ja.
Het spijt me. Ik stond erop.
Het spijt me zo. - Stil, schat.
Het was niet jouw schuld, oké?
Trek het je niet aan. - Mevrouw?
Ga naar onze kamer.
Jij en je dochter storen anderen, oké?
Als er weer zoiets gebeurt...
...moet ik de rekening vereffenen en jullie uit het hotel zetten.
Nee. U bent te laat. We hebben het al betaald.
We vertrekken vanavond. - Des te beter.
Neem je rare dochter mee en vertrek...
Neem je rare dochter mee en vertrek.
Geef mensen wat rust.
Belachelijk.
Waar is de sleutelkaart? Waar is hij?
Zet de auto klaar.
Ik vertrek zo. - Ja, meneer.
Rare dochter, dus?
Prima. Ik vertrek met haar.
Jij bent het echt.
Ik wist dat ik je herkende.
Jij bent haar dochter.
Jij herkent mij ook.
Stop. Waar ga je heen?
Bambi.
Jij hebt de sleutel, Moeder.
Laat maar. Het is zover.
Gaan we? - Nu meteen.
Er is een oude vrouw, een ver familielid van ons.
Ze zag me en herkende me.
O, ja?
Ze zal ze inlichten. Dan gaan ze op ons jagen.
Ik heb de tas, mam. - Oké. Kleed je om.
Schat, wacht even.
Laten we de trap nemen. - Ja, Moeder.
Tot ziens.
Bedankt, jongens.
Tot later. - Bedankt.
Ik herkende haar. Ze is wie ik dacht dat ze was.
Wie, de moeder van het mooie meisje? - Ja.
Hoe ken je haar?
Ik ben familie van haar. - Echt?
Ze is vermist sinds haar moeder is vermoord.
Wat? - Is haar moeder vermoord?
Een vreselijk incident.
Ik weet het nog. Ik krijg er nog kippenvel van.
Mam? - Voorzichtig, Bambi.
Bel de politie.
Mam, wat is er? - Hoe moet ik dat weten? Kom.
Mam, wat doe je?
Zijn we klaar? - Natuurlijk.
Schat, we moeten het hotel uit.
Mam...
Ik ga. - Toe maar.
Wat doen we nu?
We gaan erin. Doe open. Kom op.
Rol hem uit. Kom op. - Rol hem hierheen. Kom op.
Open de klep.
We hebben een taxi nodig.
Mam, wat hebben we gedaan?
Ja, de orde is verstoord, maar we zijn weg.
Mam, er is een taxi.
Oké, schat.
Blijf kalm. Je hoeft je niet te haasten.
Stap in. Toe maar.
Naar de terminal.
We hebben haast. Onze bus gaat over 15 minuten.
Onze bus? - Stil.
Wat krijgen we...
Kijk wat ze met de kamer deden.
Moet je die spullen zien.
Kijk al die spullen.
Geweldig. Kijk hoe mooi dit is.
Zo schattig en zacht.
Ze pakten die kamer echt aan. Hij was echt anders.
Zoiets heb ik nog nooit gezien.
Iedereen was verbijsterd.
Waar is het, man? Dat wat ze verbergen?
Ze verbergen niets. - Hoe bedoel je?
Waarom lieten ze dan niemand binnen?
Waarom doe jij dat niet?
Wat niet?
Vreemden in je huis laten.
Wat heeft dat hiermee te maken? - Wanneer snap je het eens?
Dit is hun thuis. Daarom laten ze niemand binnen.
We haalden de bus die 15 minuten later ging.
We weten niet waar die heen gaat. Niet dat het uitmaakt.
Het enige dat nu telt voor ons...
...is vluchten.
Het meisje was mooi, ja.
Ze was schattig.
Maar niemand van ons heeft gevraagd of ze in orde was.
Schat, je vlucht. Dat snappen we.
Maar waarheen?
Degene voor wie je moet vluchten zit naast je.
112 AMBULANCEDIENST
Ondertiteld door: Femke Montagne