Έχουμε φύγει καιρό απ' το ξενοδοχείο.
Δεν νιώθω καθόλου καλά.
Έτσι είναι μετά από κάθε απόδραση.
Πονοκεφαλιάζω απ' τις απορίες.
Πού πάμε;
Στο νέο μας ξενοδοχείο.
Θα το λατρέψεις, μωρό μου.
Ένας παράδεισος, προσβάσιμος μόνο με βάρκα.
Έχουν και γιατρό. Είπε ότι θα σε θεραπεύσει αμέσως.
Κοίτα.
Κοίτα, μωρό μου. Πραγματικός παράδεισος.
Γιατί δεν έχουμε σπίτι;
Πάντα πρέπει να τρέχουμε, μωρό μου.
Ξέρεις ότι μας κυνηγάνε πάντα.
Το σκέφτομαι συχνά, μαμά.
Ποιο;
Κι αν είχαμε σπίτι;
Αν δεν μέναμε σε ξενοδοχεία; Αν δεν τρέχαμε συνέχεια;
Αν ήμασταν σαν τις ψεύτικες ψυχές και τις φρικτές ορδές;
Πώς θα ήταν;
Δεν θα διέφερε πολύ, Μπάμπι.
Αυτός είναι ο κόσμος μας, και δεν αλλάζει.
Φτάσαμε.
Πάντα τέτοια έχουμε.
Ερωτήσεις που δεν πρέπει να γίνονται,
θέματα που δεν πρέπει να θίγονται.
Σιγά, Μπάμπι. Πρόσεχε.
Καλώς ήρθατε στο ξενοδοχείο μας.
Είμαι ο γιατρός.
ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ ΤΡΕΧΑΜΕ ΝΑ ΞΕΦΥΓΟΥΜΕ;
Με έλεγε "ξανθούλη".
Ήμουν πάντα κοντά τους.
Χρόνια πολλά, Μπάμπι.
Μ' άρεσε να τη σερβίρω.
Ήθελα πάντα να της λέω ότι είναι πολύτιμη.
Μακάρι να το έκανα.
Να είχε καταλάβει ότι κάποιος ήξερε πως ήταν καλός άνθρωπος.
Το θυμάμαι.
Είχαν κάνει όμορφο το δωμάτιο με βότσαλα και κλαδιά.
Η αστυνομία με έδιωξε απ' το δωμάτιο.
Νιώθεις καλύτερα, μαμά; Πες κάτι, σε παρακαλώ.
Δεν είναι αυτό που φοβάμαι, έτσι;
Θα έχεις απορίες.
Δύσκολες ερωτήσεις.
Έχεις δικαίωμα να τις κάνεις.
Δες τι κάνει η πανσέληνος στη θάλασσα.
Τα μαλλιά της κρέμονται πάνω της.
Έχεις δίκιο.
Μου θυμίζει τις μέρες μας στην Ινδία.
Στην Γκόα.
Και τότε ήταν γλυκούλα η πανσέληνος.
Φορούσαμε γυαλιστερά φορέματα που παίρναμε στην αγορά.
Πολύχρωμες γιρλάντες στον λαιμό.
Είναι το μόνο μέρος απ' όπου δεν ήθελα να φύγω.
Έχουμε επισκέπτη.
Τι;
Δες τον τσαρλατάνο.
Κατάμαυρος, έτσι;
Είσαι καλά;
Όχι.
Είχαμε απότομες σκάλες στο σπίτι.
Βρήκα έναν τραυματισμένο νεοσσό μια φορά.
Ενώ ήμουν έτοιμη να τον πάρω μαζί,
εμφανίστηκε η μητέρα του.
Δεν ήξερε ότι θα πηγαίναμε στον κτηνίατρο.
Νόμιζε ότι θα έβλαπτα το μωρό.
Ναι; Και τι έκανε;
Ό,τι πρέπει να κάνει κάθε μητέρα, Μπάμπι.
Φύγε! Παράτα με ήσυχη!
Άσε με ήσυχη!
Βοήθεια! Ας με βοηθήσει κάποιος! Πονάει πολύ!
Φύγε!
Δρόμο!
Αγάπη μου, σε πείραξε το κοράκι;
Εκείνο το κοράκι ήταν;
Μετά βίας γλίτωσα απ' τα νύχια της.
Ήμουν γεμάτη αίμα και γρατζουνιές.
Καημενούλα. Έπρεπε να πας σπίτι.
Αυτό έκανα.
Κι ας με εκτιμούσαν λιγότερο κι από κοράκι.
Έτρεξα στη μητέρα μου,
που δεν μ' αγαπούσε όσο το κοράκι το μικρό της.
Όλα της με φόβιζαν.
Απ' τον τρόπο που χτυπούσε την πόρτα μέχρι τον ήχο των τακουνιών της στο χολ.
Τι έπαθες;
Θες να σε δει έτσι ο μπαμπάς σου;
Θα το τακτοποιήσω σε λίγο.
Τι θα τακτοποιήσεις; Κοίτα πώς έγινες.
Θα πω στον οδηγό να σε πάει στο νοσοκομείο.
Πρέπει να σε εξετάσουν.
Άντε στο δωμάτιό σου.
Μη νιώθεις άσχημα. Πάει η γιαγιά.
Ναι, Μπάμπι.
Πέθανε προτού γεννηθείς.
Πέθανε προτού σε σημαδέψει με την κακία της.
Το μόνο καλό που μου έκανε ήταν που πέθανε, Μπάμπι.
Πέθανε;
Μα τότε, θέλω να πω...
Αν η γιαγιά έχει πεθάνει, από ποιον τρέχουμε να ξεφύγουμε, μαμά;
Από τον πατέρα σου;
Ή τον δικό μου πατέρα;
Δεν ήθελε να γεννηθώ, και τώρα δεν θέλει που ζω;
Πες μου, μαμά.
-Από ποιον τρέχουμε να ξεφύγουμε; -Πίστεψέ με.
Δεν σου λέω, για να παραμείνω συγκροτημένη.
Αν σου πω, θα γίνω κομμάτια.
Δεν θα μπορούμε να τρέξουμε.
Θα γίνουμε βορά.
Καλά, μαμά.
Μη μου πεις τίποτα.
Δεν θέλω να μάθω τίποτα πια.
Έχουμε η μία την άλλη.
Είμαστε η μονάδα της Σελήνης.
Συγχώρεσέ με, μωρό μου.
Συγχώρεσε το παρελθόν μου.
Καλή όρεξη και σ' εσάς.
-Κάτι άλλο; -Ευχαριστούμε.
Καλή όρεξη.
Καλησπέρα.
Φαίνεσαι ήδη πολύ καλύτερα.
Υπέροχα. Μια χαρά φαίνεσαι.
Νιώθω καλύτερα, ναι.
-Να παίρνεις τα χάπια σου, όμως. -Ναι.
Εντάξει.
Εντάξει, λοιπόν.
Καλό βράδυ. Καλή όρεξη.
Μαμά;
Δεν τον συμπαθείς, έτσι;
Είναι ένα φίδι στον παράδεισο.
Παρατήρησες κάτι;
Όχι. Δεν έγινε τίποτα.
Μακάρι να μείνει έτσι.
Μπάμπι, είμαστε καλά.
Φάε.
Δεν φαίνεται να συμβαίνει τίποτα.
Είναι ωραίο που περνάνε μέρες
χωρίς να μας πειράξει κανείς ή να μπλέξουμε.
Μπάμπι.
Μαμά;
Είσαι υπέροχη.
Χρόνια πολλά, μωρό μου.
Το ξέχασα.
-Έχω γενέθλια σήμερα. -Ναι.
-Χαίρομαι που μεγαλώνω δίπλα σου. -Ζήτα ό,τι θες.
Χωρίς περιορισμούς.
Εντάξει.
Αν δεν σε κάνει κομμάτια...
κι αν δεν βαρύνει η καρδιά σου...
πες μου για τον πατέρα μου.
Δώσ' μου το κατσαβίδι.
Πένσα.
Την πένσα ζήτησα, γιε μου.
Άσ' το.
Μου κάνεις φάρσα;
Για δες ποια είναι.
Έμαθα ότι θες βοήθεια.
Καλοσύνη σου.
Έλα μαζί μου.
-Πού; -Έλα.
-Γιατί; -Έλα.
Τι είναι;
Τίποτα.
Χαίρομαι που ήρθες.
-Πού είναι ο μάστορας; -Θα ψάξω.
Ο πατέρας μου.
-Πού είσαι; -Τσιμουδιά.
Έρχομαι.
Καλώς ήρθατε.
Πες μας τι έκανες.
Αμέσως, κύριε.
Έφτιαξα τον αισθητήρα.
Επισκεύασα κι ένα θέμα που είχε η αντλία βενζίνης.
Είχε χαλαρώσει και το σύρμα του χειρόφρενου. Το έφτιαξα.
Ωραία.
Μπράβο του. Ο μικρός σου τα έχει μάθει καλά.
-Καλύτερος κι απ' την αντιπροσωπεία. -Είναι καλός.
Μαμά, το λέω "ξενοδοχείο Παράδεισος".
Δες το, λες κι είμαστε στον παράδεισο.
Χαίρομαι που είμαστε εδώ.
-Γεια σας. -Γεια.
Σας κράτησα ένα τραπέζι.
Δεν θα πηγαίναμε αλλού.
-Ερχόμαστε αμέσως, ξανθούλη. -Εντάξει.
-Ο ξανθούλης σε συμπαθεί. -Κι εγώ τον συμπαθώ πολύ.
Η μαμά έχει αδυναμία στους ξανθούς.
Συμπάθησα τη μαμά.
Ναι, δεν ήταν για όλους.
Είχε λεπτό χιούμορ. Αν το έπιανες, γελούσες.
Έχω γνωρίσει πολλές μαμάδες εδώ.
Η αγάπη της για το παιδί ήταν το κάτι άλλο. Αλήθεια.
Μετά συνέβη το φρικτό.
Ήταν πολύ κρίμα. Αλήθεια.
Ορίστε.
Γεια σας. Θέλω να κάνω ανάληψη απ' την προθεσμιακή κατάθεσή μου.
Όχι, δεν είναι ακόμα ώρα.
Έχεις γίνει εξπέρ.
-Καλύτερα δεν τα πήγα σήμερα; -Εννοείται.
Άκου.
Αύριο έχουμε ρεπό.
Θα πάμε στον Όρμο του Ενυδρείου. Είναι μια ώρα με βάρκα.
Πάμε κάθε χρόνο, είναι παράδοση. Να έρθεις κι εσύ.
Θα σου μείνει αξέχαστη η μέρα.
Βασικά, θα ήθελα να έρθω...
Στη θέση σου, θα το προσπαθούσα.
Αξίζει.
Άντε.
-Θα μπω κατευθείαν στο ψητό. -Σε ακούω.
Υπάρχει ένας όρμος. Ο Όρμος του Ενυδρείου.
Πάνε κάθε χρόνο.
-Σαν παράδοση. -Σαν παράδοση.
Θα πάνε αύριο.
Κάλεσαν κι εμένα.
Λένε ότι θα 'ναι αξέχαστη εμπειρία.
Θέλω να πάω, σε παρακαλώ.
Αδύνατον.
Μόλις έκλεισα ραντεβού με την τράπεζα. Πρέπει να σηκώσουμε λεφτά.
Μας τελειώνουν τα μετρητά.
Δεν μπορείς να πας εσύ;
Ορίστε;
Δεν μπορείς να πας μόνη στην τράπεζα αύριο;
Εγώ θα πάω με τους άλλους.
Τι λες, μαμά;
Σε παρακαλώ. Θέλω πολύ να πάω.
Κι είναι το ξενοδοχείο Παράδεισος.
Δικαίως θα ανησυχούσες αν ήμασταν αλλού.
Πρέπει να το σκεφτώ.
Θα σου πω στο βραδινό.
Πώς πάει; Όλα καλά, γιατρέ;
Μην αρχίσω.
Είμαι χάλια. Ούτε εγώ μπορώ να πάω στον όρμο αύριο.
-Γιατί; Τι έγινε; -Τίποτα.
Κάτι νομικά ζητήματα. Θα λείψω για δυο μέρες.
-Μη στενοχωριέσαι. Καλή όρεξη. -Ευχαριστώ.
Η καρδιά μου φτερουγίζει.
Το βραδινό τελείωσε.
Ήρθε η ώρα.
Καλησπέρα.
Φοβάμαι ότι θα πεις όχι.
Τόσο πολύ θέλεις να πας;
Εντάξει.
Πήγαινε.
Σοβαρά;
Δεν έχει ξαναγίνει.
Γράφουμε ιστορία.
"Κάθε Μπάμπι στο δάσος ωριμάζει".
Είμαι άναυδη. Δεν έχω λόγια.
Έτσι ακριβώς φώτιζαν τα μάτια του.
Τι;
Ρώτησες για τον πατέρα σου.
Ναι.
Τα ξανθά του μαλλιά τόνιζαν τα γαλάζια μάτια του.
Ήταν πολύ όμορφος.
Και λίγο αφελής.
Δεν ήταν ικανός να κάνει κακό.
Είστε ίδιοι, Μπάμπι.
Δες στον καθρέφτη αν θες να μάθεις.
Υπέροχο δώρο γενεθλίων, μαμά.
Χρόνια πολλά, Μπάμπι.
Χαίρομαι που σε έχω.
-Τι είναι; -Τίποτα.
Γιατί με κοιτάς έτσι;
Είσαι όμορφη.
Έχεις ωραίο χαμόγελο.
ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΧΡΗΣΗΣ
Μην αφήσεις κανέναν να σε πλησιάσει.
Μην ανησυχείς.
Το προσωπικό του ξενοδοχείου θα 'ναι.
Ανησυχώ, Μπάμπι.
Το ξέρω, αλλά ας το κάνουμε.
Εντάξει.
Έλα εδώ.
Να προσέχεις, εντάξει;
-Σ' αγαπώ πάρα πολύ. -Κι εγώ σ' αγαπώ.
-Να προσέχεις. -Εντάξει.
Φεύγουμε σε μισή ώρα. Θα 'ρθεις;
-Πάω να μαζέψω τα πράγματα. -Καλά.
ΜΑΙΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ
Βοήθεια!
Είναι κανείς εδώ;
Κρατήσου, μωρό μου.
Φτάνουμε.
Η μαμά σε έφερε στο νοσοκομείο.
Είναι κανείς εδώ;
ΜΠΑΜΠΙ
Σε τρόμαξα;
Λυπάμαι πολύ.
Το στολίσατε το δωμάτιο.
Μ' αρέσει πολύ.
Μπράβο. Είναι πολύ ωραίο.
Τι κάνετε εδώ;
Ο γιατρός είμαι. Επίσκεψη ήρθα.
Πώς μπήκατε μέσα;
Ήταν ανοιχτά, και μπήκα.
Τι θέλετε;
Δεν θέλω τίποτα.
Ήρθα μόνο να δω πώς είσαι.
Τόσο κακό είναι;
Τι κάνετε;
-Σώπα. -Αφήστε με.
-Ησυχία. -Με περιμένουν.
Γιατί είσαι τόσο σφιγμένη;
-Πονάω. Αφήστε με. -Πονάς επειδή τραβάς το χέρι.
-Πρέπει να φύγω. Αφήστε με. -Ησυχία.
Πρέπει να φύγω.
Αφήστε με, πρέπει να φύγω.
Με περιμένουν.
Αφήστε με να φύγω.
-Σας παρακαλώ. -Σταμάτα.
-Αφήστε με, σας παρακαλώ. -Σταμάτα.
Άσε με, είπα!
Σιωπή. Ηρέμησε.
-Αφήστε με. -Θα σ' αφήσω. Γιατί κλαις;
Γιατί δεν με καταλαβαίνετε;
Εσύ δεν με καταλαβαίνεις. Αλήθεια.
Θες να μάθεις γιατί είμαι εδώ; Κοίτα.
-Για να σου δώσω το φάρμακο. -Δεν το θέλω.
Στάσου...
Γαμώτο.
ΓΙΑΤΡΟΣ
Περίμεναν την κόρη σας, αλλά τελικά έπρεπε να φύγουν.
-Δεν πήγε στον όρμο; -Όχι, δεν πήγε.
-Ξανθούλη. -Μάλιστα.
-Είδες την κόρη μου; -Όχι.
Δεν πήγε στον όρμο;
Έγινε κάτι;
Τι κάνει εδώ ο γιατρός; Είπε ότι θα έφευγε.
Έφυγε χθες βράδυ και γύρισε σήμερα το πρωί.
Δεν ξέρω γιατί.
Μαμά.
Σήκωσες τα λεφτά;
Πού ήσουν;
Τι εννοείς;
Ήμασταν στον Όρμο του Ενυδρείου.
Η τσάντα σου είναι εδώ.
Ναι, την ξέχασα.
Κάτσε.
Συνέβη κάτι στον όρμο;
Φαίνεσαι ενοχλημένη.
Όχι. Απλώς είμαι λίγο κουρασμένη.
Κολύμπησες πολύ, έτσι;
-Θα παραγγείλω φαγητό. -Όχι, δεν πεινάω.
Θα πλυθώ και θα ξαπλώσω.
Θα πλυθείς εκεί που θα πάμε.
Έχω ακόμα δουλειά στην τράπεζα.
Θα πάμε πρωί πρωί.
Κανόνισα να έρθει βάρκα σε λίγο.
Θα μείνουμε εκεί το βράδυ.
Θα σηκώσουμε το πρωί τα λεφτά
και θα γυρίσουμε στο ξενοδοχείο Παράδεισος.
Με ακούς;
Θα ήθελα, μαμά.
Θα μαζέψω τις βαλίτσες.
Αφήστε με να φύγω. Σας παρακαλώ.
Μανούλα!
Μαμά;
Είσαι στο μπάνιο;
Μαμά;
"Πάω στην τράπεζα. Μείνε στο δωμάτιο, Μπάμπι".
-Θα φύγουμε σε λίγο. -Μάλιστα.
Το κατάλαβα όταν δεν τις είδα στο πρωινό.
Κατάλαβα ότι κάτι συνέβαινε.
Δεν ήρθαν για κανένα γεύμα.
Πού ήταν; Δεν είχαν κάνει τσεκ άουτ.
Ο γιατρός ήταν ανώμαλος.
Την έπεφτε και στο προσωπικό.
Γιατρέ, ρεσεψιόν εδώ.
Ναι, αγαπητή ρεσεψιόν;
Θυμάστε τη μάνα και την κόρη;
Ναι. Τι τρέχει;
Η κόρη έχει πάλι γρίπη.
Σας ζήτησαν στο δωμάτιο.
Ποιος ακριβώς με ζήτησε, ρεσεψιόν;
Η μητέρα.
Έχει επείγουσα δουλειά στην πόλη. Ήταν απελπισμένη.
Θα μ' αφήσεις κάποτε μόνη, μαμά. Όπως η μαμά του Μπάμπι.
Μα όχι σήμερα, να χαρείς.
Γύρνα γρήγορα.
ΓΙΑΤΡΟΣ
Είναι κανείς εδώ;
Ο γιατρός είμαι.
Υπάρχει άρρωστος, έμαθα.
Ισχύει.
Πού είναι;
Εδώ.
Εσύ είσαι ο άρρωστος.
Θα έλειπες δύο μέρες.
Ήταν δόλωμα για σένα.
Σκέφτηκα ότι θα τσιμπούσες.
Αμάσητο το κατάπιες.
-Μάλλον ήμουν τυχερός. -Όχι.
Δεν ήταν τύχη.
Ήθελα να πιστέψω ότι υπάρχει παράδεισος δίχως φίδια.
Το πλήρωσε η κόρη μου.
Η κόρη σου...
Με ξετρέλανε.
Μα δεν έγινε τίποτα.
Ίσως μαζί σου...
Έλα! Βαθιές αναπνοές!
Σπρώξε πιο δυνατά.
Να σου ζήσει.
Κοριτσάκι.
Μαμά;
Ποιος είναι;
Άνοιξε, Μπάμπι.
Μαμά.
Μπάμπι.
Πώς πήγε στην τράπεζα;
Τακτοποιήθηκε, μωρό μου.
Μπορούμε να φύγουμε όποτε θέλουμε;
Μαμά, εγώ...
Δεν θέλω να ξαναπάω στο ξενοδοχείο Παράδεισος.
Δεν χρειάζεται.
Μπορούμε να πάμε αλλού.
Ναι.
Ήρθε η ώρα.
Μπάμπι.
Η μαμά είναι εδώ.
Είναι πάντα εδώ για σένα.
Δεν θα σ' αφήσω ποτέ.
Πάμε, μαμά.
Πάμε, Μπάμπι.
Κάναμε μέρες να τις δούμε.
Έπειτα, δύο καθαρίστριες καθάριζαν δωμάτια εκεί κοντά.
Είδαν αίμα στο παράθυρο και πήγαν.
Τι έγινε εδώ;
ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟ
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Βρήκαν τον γιατρό στο κρεβάτι
σκεπασμένο με σεντόνι.
Τα είδατε.
Τα σεντόνια, το δωμάτιο, το παράθυρο...
Όλα μες στο αίμα.
Δες.
Αυτές ήταν;
Μάλιστα.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΧΑΝ ΜΑΓΝΤΕΝ
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη