Otelimizden ayrılalı uzun zaman oldu.
Kendimi hiç iyi hissetmiyorum.
Her kaçışımızdan sonra böyle oluyor.
Başımı ağrıtıyor sorular.
Nereye gidiyoruz?
Yeni otelimize geldik.
Bayılacaksın bebeğim. Sadece tekneyle ulaşılabilen bir cennet.
Doktor da varmış. Gelsin, ben onu hemen iyileştiririm, dedi.
Bak.
Bak bebeğim, gerçekten de cennet gibiymiş.
Neden bizim hiç evimiz olmuyor?
Bebeğim, hep kaçmamız gerekiyor. Hep peşimizdeler, sen de biliyorsun.
Bunu çok düşünüyorum Annem.
Neyi?
Bizim de bir evimiz olsaydı.
Böyle hep otellerde değil.
Hep kaçarak da değil.
Biz de Takma Ruhlar, Kötü Kalabalıklar gibi olsaydık.
Acaba nasıl olurdu?
İnan, fark eden bir şey olmazdı Bambim.
Dünyadayız ve bunun bir çaresi yok.
Geldik.
Böyle şeyler var işte.
Asla sorulmaması gereken sorular, açılmaması gereken konular.
Yavaş Bambim, dikkat et.
Otelimize hoş geldiniz.
Ben otelin doktoruyum.
"Sarı Kafa" derdi bana. Etraflarında dönüp dururdum.
İyi ki doğdun Bambim.
Ona hizmet etmeye bayılırdım.
Dilimin ucuna çok geldi, "Sen bir tanesin" demek.
Keşke deseymişim.
Keşke iyi biri olduğunu birinin anladığını duysaymış.
Hatırlıyorum da
çakıl taşlarıyla, ağaç dallarıyla ne güzel bir oda yapmışlardı.
Polis geldiğinde beni zorla çıkarttılar.
Daha iyisin, değil mi Annem? Ne olursun bir şey söyle.
Korktuğum şey olmayacak, değil mi?
Birikti tabii soruların.
Zor soruların.
Sormakta haklısın.
Baksana dolunayın denize yaptıklarına. Nasıl da salmış saçlarını üstüne.
Sahiden.
Hindistan'daki günlerimizi hatırlattı bana.
Goa'daki günlerimizi.
Orada da aynı böyle sırnaşık olurdu dolunay.
Pazarlardan aynalı elbiseler alıp alıp giyerdik.
Boynumuzda renk renk çiçek çelenkleri.
Ayrılırken ayrılmak istemediğim tek yerdi şu dünyada.
- Misafirimiz var.
Efendim?
Baksana şu şarlatana. Ne kara bir karga, değil mi?
İyi misin?
Değilim.
Evimize çıkan dik merdivenler vardı.
Bir gün yaralı, yavru bir kargaya rastlamıştım orada.
Tam yavruyu almış gidiyordum, birden Anne Karga çıkageldi.
Tabii nereden bilsin veterinere gittiğimizi?
Yavrusuna zarar vereceğim zannetti.
Ya? Ne yaptı?
Annelik neyi gerektiriyorsa onu yaptı Bambim.
- Git! Bırak beni! Bırak!
- Bırak! Bırak beni!
İmdat! Yardım edin! Çok canım yanıyor!
- Kış! Kış!
Yavrucuğum. Senin canını mı yaktı karga?
Bu karga mı yaptı yavrucuğum?
Pençelerinden zor kurtardım kendimi. Her yerim çizik içinde, kan içinde kaldı.
Yazık sana. Hemen eve koşsaydın?
Öyle yaptım.
Bir yavru karga kadar bile değerim olmayan evime koştum.
Bir anne karga kadar bile beni sevmeyen, sevemeyen anneme koştum.
Her şeyinden korkardım.
Kapıyı çalışından
koridorda topuklu terliklerini şaklatışına kadar.
Bu hâl ne?
Biraz sonra baban gelecek. Seni böyle görsün ister misin?
Hallederim ben şimdi.
Neyi halledersin? Yeterince halletmişsin zaten.
Şoföre söyleyeceğim, seni bir hastaneye götürsün.
Bir baksınlar.
Geç şimdi odana.
Üzülme ne olursun, yok artık Anneanne.
Yok Bambim.
Çünkü sen doğmadan önce öldü.
Seni uğursuzluğuyla işaretleyemeden öldü.
Annemin bana yaptığı tek iyilik ölmesiydi Bambim.
Öldü mü?
O zaman, yani...
Anneanne öldüyse biz kimden kaçıyoruz Anne?
Babandan mı kaçıyoruz? Yoksa benim babamdan mı?
Doğmamı istemedi, şimdi yaşamamı mı istemiyor?
Söylesene Annem. Biz kimden kaçıyoruz?
Bebeğim, inan...
...tek parça kalabilmek için sana bir şey anlatmıyorum.
Çünkü eğer anlatırsam parçalara ayrılırım.
O zaman kaçamayız.
Avlanırız.
Tamam Anneciğim. Anlatma hiçbir şey.
Hiçbir şey bilmek istemiyorum, hiç kimseyi.
Biz birbirimize yeteriz. Biz Ay Birimi'yiz.
Beni affet bebeğim.
Geçmişim için beni affet.
Size de afiyet olsun.
- Başka bir isteğiniz? - Teşekkürler.
Afiyet olsun tekrar.
- Efendim, selamlar.
E, sen bayağı bayağı atlatmışsın hastalığı ya.
Çok iyi. Çok iyi, çok güzel görünüyorsun.
Daha iyiyim, evet.
-İlaçları aksatmak yok ama. - Tamam, aksatmam.
Tamam.
Ee... Tamam. İyi akşamlar, afiyet olsun.
Anne. Sen bu doktoru hiç sevmedin sanki.
Doktor bu cennetin yılanı bebeğim.
- Bir şey mi fark ettin yoksa? - Yok. Olmadı bir şey.
Olmasın da zaten.
Bambim, iyiyiz. Hadi başla artık.
Gerçekten de olmuyor hiçbir şey.
Günlerce kimseler bize sataşmadan,
belaya bulaşmadan akıp gitmek ne güzelmiş.
Bambim.
Annem.
Şahanesin.
İyi ki doğdun bebeğim.
Aa, ben unutmuşum.
- Bugün benim doğum günüm. - Evet.
Seninle büyümek çok güzel.
Dile benden ne dilersen. Uçsuz bucaksız. Söyle bakalım.
- Tamam. - Hah.
Eğer parçalara ayrılmayacaksan...
...Ağır Yürek Günlerine girmeyeceksen...
...bana babamı anlat Annem.
Yıldız tornavidayı ver.
Pense.
- Git sen.
Pense diyorum oğlum, duymadın mı?
- Bıraksana şunu!
Sen benimle dalga mı geçiyorsun?
Bak sen, kimler gelmiş!
- Yardım lazımmış, geldim.
-İyi yapmışsın.
Gelsene benimle.
- Nereye? - Gel, gel.
- Niye ki ya? - Gel.
- Ne oldu? - Bir şey olmadı.
İyi ki geldin.
Usta nerede?
- Hemen bakıyorum efendim. - Babam.
- Hop, neredesin? - Sakin, çıtını çıkarma.
Geldim, geldim.
Hoş geldiniz efendim.
- Anlat, beyefendi bilmek istiyor. - Hemen anlatayım efendim şimdi.
Aracın sensörü bozulmuş, onu hallettik.
Yine yakıt pompasında bir arıza vardı, onu giderdik.
Bir de el freninin telinde bir gevşeme vardı, onu çözdük efendim.
- Güzel.
Aferin bak. Oğlun ne güzel yetiştirmiş kendisini.
- Servisin yapamadığını yaptı. -İşinde iyidir efendim.
Şuraların güzelliğine bak.
Anne, ben buraya Cennet Otel diyorum.
- Baksana, cennette gibiyiz. - İyi ki de gelmişiz.
- Merhaba. - Merhaba.
Masanızı ayırdım. Benim masalardan, bekliyorum.
Başka yere gitmeyiz zaten. Geliriz birazdan Sarı Kafa.
Tamamdır.
- Sarı Kafa seni çok sevdi. - Ben de onu çok sevdim.
Annemin sarışınlara karşı bir çeşit zaafı var.
Çok sevmiştim anneyi. Tamam, herkesin seveceği bir tip değil.
Böyle çaktırmadan espri yapardı, yakalarsan gülerdin.
Bakın, ben bu otelde o kadar anne tanıdım ama kızını böyle sevenini hiç görmedim.
Harbiden.
Sonra tabii o korkunç olay.
Yazık oldu ya. Vallahi çok yazık.
Buyurun.
Alo? Vadeli hesabımdan para çekmek için arıyorum.
Hayır, vadesi henüz dolmadı.
Öğrendin sen bu işi.
- Bugün daha iyiydim, değil mi? - Evet, kesinlikle.
Bir şey diyeceğim. Yarın arkadaşlarla izin günümüz.
Tekneyle bir saat uzaklıkta Akvaryum Koyu var ve oraya gidilecek.
Her yıl bir gelenektir.
Sen de gelsene. Unutamayacağın bir gün geçirirsin.
Ya, çok isterim, biliyor musun?
Yerinde olsam bir şansımı denerdim, değer çünkü.
Hadi.
Lafı dolandırmayacağım, direkt konuya giriyorum.
Dinliyorum.
Bir koy varmış, adı Akvaryum. Böyle her yıl gidiyormuş buradakiler.
- Bir çeşit gelenek. - Bir çeşit gelenek.
Yarın gidiyorlarmış, beni de davet ettiler...
Unutulmaz bir anım olacakmış. Anne, çok istiyorum. Lütfen.
Mümkün değil.
Az önce bankayla konuştum. Yarın için randevu aldım.
Para çekmemiz lazım. Nakdimiz tükeniyor.
Sen gitsen?
Anlamadım?
Yarın bankaya. Sen gitsen? Ben de buradakilerle.
Olmaz mı Annem?
Ne olur! Çok istiyorum, gerçekten.
Bak hem burası Cennet Otel. Başka bir yer olsa kaygılanmakta haklısın.
Düşünmem lazım. Akşam söylerim yemekte.
Hayırdır ya? İyi misin doktor?
Sorma ya.
Resmen tadım kaçtı. Yarın Akvaryum'a da gelemeyeceğim.
- Niye? Ne oldu? - Bir şey değil ya. Resmî bir iş.
-İki gün yokum otelde yani. - Sağlık olsun. Afiyet olsun.
Eyvallah.
Kalbim yerinden çıkacak sanki.
Akşam yemeğimiz de bitti farkındaysan. Verdiğin süre doldu yani.
İyi akşamlar.
Hayır diyeceksin diye ödüm kopuyor.
O kadar mı çok istiyorsun gitmeyi?
Peki. Gidebilirsin.
Gerçekten mi?
Bu... Bu bir ilk şu an. Tarih yazıyoruz.
"Ormanda büyümeyen Bambi yoktu."
Ağzım dilim tutuldu, konuşamıyorum.
Keyiflendiğinde aynen böyle ışıldardı gözleri.
Efendim?
- Babanı sormuştun ya hani? - Evet?
Mavi gözlerinin ışıltısı sarı saçlarına yayılırdı.
Çok yakışıklıydı. Azıcık da saftı.
Kötülük nedir bilmezdi.
Aynısınız zaten Bambim. Kendine bakman yeter, sormana gerek yok.
Ne güzel bir doğum günü hediyesi verdin bana Annem.
İyi ki doğdun Bambim.
İyi ki.
- Ne oldu? - Bir şey yok.
- Neden baktın öyle? -Çok güzelsin.
Çok güzel gülüyorsun.
Bambim, lütfen kimseyi yaklaştırma yanına.
Merak etme, hep tanıdığımız otel çalışanlarıymış zaten.
Endişeliyim Bambim.
Farkındayım ama hadi yapalım şunu.
Peki, yapalım. Gel buraya.
- Dikkat et, tamam mı? - Hı hı.
- Seni çok seviyorum. - Ben de seni çok seviyorum.
- Dikkatli ol. - Tamam.
Yarım saate gidiyoruz, geliyor musun?
-Çantamı hazırlayıp geliyorum. - Tamam.
Yardım edin!
Kimse yok mu? Dayan bebeğim.
Dayan, az kaldı. Annen seni hastaneye getirdi.
Kimse yok mu?
Korkuttum mu seni ya? Çok pardon.
Ama ne güzel süslemişsiniz odayı ya.
Vallaha çok hoşuma gitti. Tebrikler, çok güzel olmuş.
- Ne işiniz var burada? - Niye? Doktorum ya ben. Gelemez miyim?
İçeriye nasıl girdiniz?
Kapı açıktı, geldim işte.
Ne istiyorsunuz?
Bir şey istemiyorum ya.
Bir bakayım durumuna dedim, nasılsın diye.
Fena mı ettim?
Ne yapıyorsunuz?
-Şş. Sessiz. - Bırakın gideyim.
- Gitmem lazım, bekliyorlar. - Sen niye gerildin ki şimdi ya?
- Canım yanıyor, bırakır mısınız? - Kolunu çekiyorsun, o yüzden yanıyor.
- Gitmem lazım, lütfen. Bırakın gideyim. - Sessiz ol. Şş.
Gitmem lazım. Bırakın, gitmem lazım! Lütfen.
Gitmem lazım, beni bekliyorlar. Lütfen, ne olur bırakın!
- Lütfen. Bırakın gideyim. Lütfen. - Dur, dur. Dur.
- Ya bırak!
- Şş! Sessiz, sakin.
- Bırakın gideyim. - Bırakacağım. Neden ağlıyorsun?
Lütfen. Lütfen diyorum, anlamıyor musunuz?
Ben anlıyorum da sen beni yanlış anlıyorsun.
Bak, ben neden buradayım, biliyor musun? Bak.
- Sana bu ilacı getirmek için. -İstemiyorum.
Ama bek...
Sikeyim ya!
Kızınızı çok beklediler. Gelmeyince de bizimkiler gitti.
- Kızım koya gitmedi mi yani? - Hayır, gitmedi.
- Sarı Kafa. - Buyurun efendim?
Kızımı gördün mü?
Yoo. Bizimkilerle Akvaryum Koyu'na gitmeyecek miydi?
- Bir şey mi oldu?
Doktor niye burada? "Bir iki gün burada olmayacağım" demişti.
Öyleydi ama gece gitti, sabaha karşı da geri geldi.
Ben de bir şey anlamadım.
Annem. Çektin mi paramızı?
Sen neredeydin?
Nasıl yani? Akvaryum Koyu'ndaydık işte.
Çantan burada.
Ha... Unutmuşum heyecandan.
- Otur.
Koydakilerle bir şey mi oldu? Canın sıkılmış gibi.
Yoo. Yorgunum sadece biraz.
Bütün gün denizden çıkmadın tabii.
Hı hı.
- Arayayım, sana yemek getirsinler. - Yok.
Tokum. Duş alıp uyumak istiyorum sadece.
Duşu gideceğimiz yerde alırsın.
Bankadaki işimi halledemedim. Sabah erkenden orada olmamız gerekiyor.
Tekneyi ayarladım, şimdi bizi kasabaya götürecek.
Geceyi orada bir otelde geçireceğiz.
Yarın sabah erkenden paramızı çekip
tekrardan döneriz Cennet Otel'imize.
- Duydun mu beni? -Çok isterim Annem.
Ben çantaları hazırlayayım.
Lütfen, ne olur bırakın gideyim!
- Anne!
Anne?
Anne, tuvalette misin?
Anne.
"Bankaya gidiyorum. Odamızda kal Bambim."
- Tekneyi hazır tutun, geleceğim. - Peki efendim.
O sabah anneyle kızı kahvaltıda göremeyince anlamıştım.
Dedim, kesin bir şey oldu.
Hayır, kahvaltıda yoklar, öğlen yoklar, akşam yoklar.
Ya, nerede bunlar? Sordum, otelden çıkış da yapılmamış.
Doktor, sen sapığın önde gideni çıksana!
Bizim çalışan kızlara da yürüyormuş.
- Doktor Bey, ben resepsiyon. - Söyle resepsiyoncuğum.
Anne kız misafirimiz yok mu...
- Evet, var. Ne olmuş? -Kız rahatsızlanmış. Gribi nüksetmiş.
Sizi odaya yönlendirmemi istediler.
Peki kim istedi senden bunu resepsiyon?
Annesi.
Kasabaya iniyormuş acil bir iş için. Çok rica etti.
Hım.
- Biliyorum, bir gün
Bambi'nin annesi gibi yalnız bırakacaksın beni Anne.
Ama bugün olmasın lütfen. Lütfen hemen gel.
Kimse yok mu?
Doktor ben.
Hasta var dediler?
Var.
E, nerede, hani?
Burada.
Hasta sensin.
İki gün olmayacaktın otelde.
Bir olta attım ya sana.
- Belki yutar, bir şansımı deneyeyim dedim.
Hemen de yuttun.
Şans işte.
Bu şans değil.
Ben bir an yılansız bir cennet ihtimaline inanmak istedim.
Bedelini kızım ödedi.
Kızın.
Aklımı başımdan aldı kızın.
Ama onunla olmadı bir şey.
Belki sen...
Hadi! Derin nefes al!
- Ikın hadi daha.
- Hayırlı olsun. Kızınız oldu.
- Anne?
Kim o?
Aç Bambim.
Annem.
Bambim.
Bankadaki işini hallettin mi?
Hallettim bebeğim.
Yani şimdi biz istediğimiz an gidebiliyor muyuz?
Hı hı.
Anne, ben...
Ben bir daha Cennet Otel'e hiç dönmek istemiyorum.
Zorunda değiliz bebeğim. Başka yere gideriz, yeni bir otele.
Evet. Vakti geldi çünkü.
Bambim.
Annen yanında.
Annen hep yanında.
Seni asla bırakmam.
Gidelim Annem.
Gidelim Bambim.
Birkaç gün görünmedi anne kız.
İşte bizim temizlikçi iki arkadaş oda temizliğine gitmişler.
Penceredeki kanı gördüklerinde içeriye koşmuşlar.
Ne olmuş burada?
Yatağın üzerinde bulmuşlar doktoru. Üstü çarşafla örtülüymüş.
Gördünüz.
Çarşaflar, oda, pencere...
...kıpkızıl kandı.
Bak bakalım, bunlar mı?
- Bunlardı komiserim.