Θα φύγουμε αύριο.
Θα πάμε στο απέναντι νησί.
Είναι ελληνικό νησί.
Θα μένουμε εκεί από εδώ και πέρα;
Θα ταξιδέψουμε στον κόσμο.
Όπως τον παλιό καιρό.
Μου έλειψε το Λονδίνο.
Κι η Ινδία κι η Γκόα.
Ωραίες εποχές.
Θα ξαναπάμε.
Θα ξαναγίνουν όλα καλά.
Έχουμε αρκετά χρήματα;
Θα σηκώσουμε όσα έχουμε.
Μίλησα με την τράπεζα. Θα 'ναι έτοιμα αύριο.
Κανόνισα και βάρκα.
Δεν θα ξαναγυρίσουμε;
Ποιος ξέρει, Μπάμπι; Μπορεί.
Όλο μου χαμογελάς, μητέρα,
αλλά ξέρω ότι έχεις άγχος
μήπως πάει κάτι στραβά.
ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ ΤΡΕΧΑΜΕ ΝΑ ΞΕΦΥΓΟΥΜΕ;
Βρήκαμε το ταξί που πήραν.
-Τις πήγε στο αεροδρόμιο. -Έλα, φίλε. Πιο γρήγορα.
Στο αεροδρόμιο είμαστε. Θα ελέγξουμε τις κάμερες ασφαλείας.
Θα επιβεβαιώσουμε ποια πτήση πήραν.
Μάλιστα.
-Καλώς τους. -Ευχαριστούμε.
Ακολουθήστε με. Είναι όλα έτοιμα.
Άνοιξε την πόρτα. Άντε.
Αυτό το μέρος γίνεται ανάμνηση, μαμά.
Νιώθω σαν να 'μαι ήδη στο νησί.
Αυτά τα λουλούδια είναι ανάμνηση.
Μια γλυκιά ανάμνηση της κατάστρωσης σχεδίου μας.
Αν είχαμε κορδέλα,
θα σου μάθαινα να κάνεις στεφάνι.
Πώς το κάνεις, μαμά;
Μου το έμαθε η γιαγιά μου.
Είχες γιαγιά;
Ασφαλώς.
Την αγαπούσα.
Όλα τα παιδιά έχουν, Μπάμπι.
Εγώ δεν έχω.
Ποτέ δεν είχα.
Ούτε μπαμπά ούτε παππού.
Μόνο εσένα έχω.
Δες. Εκείνη μου το έδωσε.
Λίγο πριν πεθάνει.
Θα έμενα μαζί της αν ζούσε πολύ.
Θα είχα πιο ευτυχισμένη ζωή.
Ορίστε. Φόρα το.
-Τι; -Φόρα το.
Είναι δικό σου.
Αλήθεια;
Μοιράζομαι τη γιαγιά μου μαζί σου, Μπάμπι.
Έχω κι εγώ τώρα γιαγιά, μαμά.
Συγγνώμη, μήπως έχετε μια λευκή κορδέλα;
Συγγνώμη, ψάχνω μια λευκή κορδέλα, αλλά...
Θέλετε κάτι;
Μπορώ να σας βοηθήσω.
Θέλω μια λευκή κορδέλα.
Λευκή κορδέλα;
Νομίζω ότι έχουμε.
Ναι. Ορίστε.
Τι τη θέλετε;
Για στεφάνι από μαργαρίτες.
Αλήθεια;
Όμορφες οι μαργαρίτες.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Το κορίτσι έχει σύνδρομο της Στοκχόλμης.
Η μητέρα τη φοβίζει, για να είναι εξαρτημένη.
Όσο πιο πολύ φοβάται, τόσο πιο πολύ προσκολλάται.
Έτσι πίστευα στην αρχή.
Αλλά δεν ήταν έτσι.
Η κόρη είναι το θέμα.
Ο φόβος κι η φυγή έχουν γίνει σαν μητρικό γάλα.
Αυτό τη μεγαλώνει.
Συμφωνεί με ό,τι προτείνει η μαμά της.
Χωρίς την κόρη της,
η μαμά θα έπεφτε από καμιά ταράτσα ή θα έπαιρνε χάπια.
Το κατάλαβα όταν κάνατε έφοδο,
όταν έμαθα ποιες ήταν.
Έτσι, μαμά;
Το έκανες όπως μου έδειχνε η γιαγιά. Μπράβο.
Και τώρα;
Έτσι.
Πώς σου φαίνεται;
-Πανέμορφο. -Ορίστε. Βάλ' το.
Είναι πολύ ωραίο.
-Θέλω να φτιάξω κι εγώ ένα. -Φτιάξε.
Εντάξει.
Λοιπόν...
Χρειαζόμαστε ένα σπίτι, Μπάμπι.
Πάντα λες "Δεν αντέχω τα σπίτια.
Είμαστε η μία το σπίτι της άλλης".
Ίσως ήρθε η ώρα.
Η μητέρα κουράστηκε να τρέχει.
Να τρέχει εξαιτίας μου.
Όταν σε κράτησα για πρώτη φορά,
ήσουν πολύ άσχημη.
Το πρόσωπό σου ήταν κόκκινο και ζαρωμένο.
Δεν είχες καν λαιμό.
Φοβόσουν ότι θα γινόμουν άσχημη;
Δεν θα με αγαπούσες τότε;
Ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα μωρό.
Από κοντά, εννοώ.
Άρπαξες το στήθος μου.
Με σόκαρε η εμπιστοσύνη.
Λες και το στήθος μου ήταν το σιντριβάνι σου.
Δεν ήξερα τι να κάνω.
Ήσουν κάτι που δεν είχα συνηθίσει. Κάτι που δεν είχα ξαναδεί.
Τώρα ξέρω τι εννοούσες, μητέρα.
Δεν με ήθελες, έτσι;
Όχι. Δεν σε ήθελα, Μπάμπι.
Έλεγα "Τι πρέπει να κάνω;
Περνάει το στήθος μου για δικό της.
Σε λίγο θα ζητήσει και την ψυχή μου.
Και θα πρέπει να τρέχω πάντα.
Αν δεν ήταν εκείνη, ίσως δεν χρειαζόταν".
Έτσι σκεφτόσουν, μαμά;
Έτσι σκεφτόμουν, μωρό μου.
Μετά σε πήγαν στον θάλαμο νεογνών.
Σου έβαλαν ένα πλαστικό βραχιολάκι.
Έγραφε το όνομά σου.
Για να μη σε μπερδέψουν.
Ήταν εύκολο να σε μπερδέψουν.
Δεν ξεχώριζα ποια ήσουν, τι ήσουν.
Ήθελες να φύγεις;
Ναι.
Εκείνο το βράδυ,
ήθελα να σ' αφήσω και να τρέξω.
Σκέφτηκα "Άλλωστε, δεν με ξέρει".
Σκέφτηκα ότι θα σε ξεχνούσα.
Ότι θα ερχόταν να σε πάρει κάποιος μακρινός συγγενής.
Με εγκατέλειψες;
Έφτασαν με τα μαύρα αμάξια τους.
Οι συγγενείς.
Τους είδα να βγαίνουν, να τους ανοίγουν τις πόρτες οι οδηγοί.
Τους είδα να σε κοιτάζουν πίσω απ' το τζάμι.
Και μόνο που τα φανταζόμουν, ανατρίχιαζα.
Δεν με εγκατέλειψες, δηλαδή;
Δεν έτρεξες;
Όχι.
Δεν μπορούσα να φύγω.
Δεν μπορούσα να τρέξω.
Σκέφτηκα "Πώς να αφήσω αυτό το μικράκι;"
Εκείνη τη στιγμή,
συνειδητοποίησα ότι μου ανήκεις.
Ότι θα τρέχαμε μαζί.
"Μπορούμε να τρέξουμε μαζί, μα δεν μπορώ να την αφήσω.
Δεν μπορώ να φύγω
απ' αυτήν την άσχημη, κατακόκκινη μάζα των τριών κιλών.
Θα μεταμορφωθεί σε κάτι άλλο.
Σε κάτι που θα μ' αγαπάει.
Πιο πολύ απ' όσο μ' αγάπησε ποτέ κανείς.
Κι εγώ εκείνο.
Είναι η κόρη μου.
Το μωρό μου".
Το υλικό που ζητήσατε, υπαστυνόμε.
Να δούμε το υλικό απ' την επιβίβαση;
Μπορείτε να ζουμάρετε;
Ναι, κύριε.
Βρήκαμε την πτήση. Έχουμε μια ιδέα για το πού είναι.
Ασφαλώς, κύριε. Ενημερώσαμε το τοπικό αστυνομικό τμήμα.
Ναι. Ελέγχουν όλα τα ξενοδοχεία.
Εντάξει. Θα είμαστε εκεί το πολύ σε δύο ώρες.
Εντάξει. Κάτι άλλο, κύριε;
Εντάξει.
-Η πτήση φεύγει σε μία ώρα, υπαστυνόμε. -Εντάξει. Πάμε.
Σας ευχαριστούμε.
Θα τα βάλω εδώ.
Μ' αρέσουν αυτά εδώ.
Ωραίο φαίνεται το δωμάτιο.
Άλλη μία γλυκιά ανάμνηση που θα πάρουμε μαζί.
Ξέχασες αυτό.
Επίτηδες το άφησα στην άκρη.
Για να το δωρίσω.
Άσε με να μαντέψω.
Στην υπεύθυνη ασφάλειας.
Τη συμπαθείς.
-Ορίστε. -Επιστρέφω αμέσως.
-Γρήγορα. -Εντάξει.
-Γεια σας. -Γεια.
Αυτό είναι για εσάς.
Είναι πανέμορφο.
Σε ευχαριστώ πάρα πολύ.
Θα το φοράω, θα το χαρώ
και θα σε θυμάμαι κάθε φορά.
Κι εγώ θα σας θυμάμαι.
Θα μου λείψετε.
Καλή μου.
Είσαι πολύ γλυκιά.
Μην ανησυχείς. Μπορείτε να ξανάρθετε, σωστά;
Αμφιβάλλω.
Φεύγουμε για τα καλά.
Δηλαδή;
Εννοώ...
Φεύγουμε.
Στο εξωτερικό;
Πρέπει να γυρίσω.
Εντάξει.
Σε απασχολεί κάτι;
Καλή μου.
Αντίο σας.
Αντίο.
Ναι, φίλε. Αστυνομικός είμαι, ικανοποιήθηκες;
Θέλω να ρωτήσω για κάποιες πελάτισσές σας.
Δεν το σηκώνουν. Έχω τρελαθεί.
-Ψάχνουμε μια μάνα και κόρη. -Κύριε, μ' ακούτε;
Σας έστειλα τις φωτογραφίες.
Μπορείτε να δείτε τη λίστα...
-Ευχαριστώ. -Είστε σίγουρος;
Κύριε, κάτι βρήκαμε.
Σιωπή! Ησυχία!
-Την υπεύθυνη ασφάλειας, παρακαλώ. -Σας τη δίνω, υπαστυνόμε.
-Ποιος; -Η αστυνομία. Για τη μάνα και την κόρη.
Σας ακούω, υπαστυνόμε.
Καλησπέρα σας.
Θέλουμε να επιβεβαιώσουμε αν είναι εκεί δύο πελάτισσες.
Είναι θέμα ασφάλειας.
Μόλις μου έδειξε ο συνάδελφος τις φωτογραφίες.
Η μητέρα κι η κόρη είναι τώρα στο ξενοδοχείο;
Ναι, εδώ μένουν.
Εντάξει.
Μπορώ να σας βοηθήσω κάπως;
Όχι. Θα έρθουμε εμείς. Ψυχραιμία.
-Εντάξει, υπαστυνόμε. -Καληνύχτα.
Ελάτε, πάμε.
Πάμε. Ελάτε, παιδιά! Πάμε.
-Ποιο είναι το θέμα; -Θέλουν να έρθουν να ελέγξουν.
-Τι να συμβαίνει; -Θα μάθουμε όταν έρθουν.
Ας γυρίσουμε στη δουλειά.
Μικρέ! Έτοιμα τα αυτοκίνητα;
Μάλιστα. Περιμένουν.
Τι πράγμα; Πάμε να πιάσουμε τη Φαλτσέτα.
-Πάμε! -Τι συμβαίνει, υπαστυνόμε;
Τι εννοείς;
Είναι απλώς μια μάνα και μια κόρη.
"Απλώς"; Έχει μακελέψει τόσο κόσμο.
Αυτό δεν θα συνέβαινε αν δεν την υποτιμούσαν.
Επίσης, δεν θα έρθει κανείς. Εσείς θα μείνετε εδώ.
Εγώ θα πάω. Αναλαμβάνουμε τα υπόλοιπα.
Πάμε. Ελάτε, παιδιά. Πάμε!
Πάμε στα αυτοκίνητα. Μη χάνετε χρόνο. Άντε!
Άντε στον διάολο.
-Ποιος είναι; -Από τη ρεσεψιόν, κυρία.
Ακούω.
Πήρε η αστυνομία
κι έλεγξε τα στοιχεία σας.
Νομίζω ότι θέλουν να σας δουν.
Σκέφτηκα να σας ενημερώσω.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Μπάμπι. Μωρό μου, κοιμάσαι;
Ναι, μαμά;
Έρχονται.
Φτιάχνω τις τσάντες, μαμά.
Θα ελέγξω την έξοδο.
Πώς είναι;
Θα τα καταφέρουμε,
αλλά πρέπει να βιαστούμε.
Θα 'μαστε έτοιμες σε λίγο, μαμά. Κοντεύουμε.
Πάρε μερικούς άντρες κι αποκλείστε το πίσω μέρος.
-Μάλιστα. -Πάμε.
Παιδιά, μαζί μου.
-Καλησπέρα. -Δωμάτιο;
-Δωμάτιο 103. -Φέρε το κλειδί.
Δώσ' του το πασπαρτού.
-Πέστε κάτω! -Κάτω!
Πέστε κάτω!
Τίποτα!
Τι τίποτα;
Κύριε!
-Πού στον διάολο είναι; -Κύριε.
-Ναι; -Η μπαλκονόπορτα.
Γαμώτο.
Να πάρει ο διάολος.
Μάζεψέ τους όλους.
Ελέγξτε τους δρόμους. Θα καλύψουμε όλη την περιοχή.
Λες κι άνοιξε η γη και τις κατάπιε.
-Το ταξί. -Τι;
Έφυγαν δύο άτομα με ταξί.
Τι με κοιτάτε; Πάμε!
-Στα αμάξια. Άντε! -Πάμε!
Θα κόψουμε το ταξί.
Να το, κύριε. Το βλέπω.
Πατήστε το, κύριε!
Προς όλες τις μονάδες, το όχημα πάει προς την παραλιακή.
Κόψτε τους από βόρεια.
Κύριε, στρίψτε αριστερά. Θα κόψουμε δρόμο.
Σταμάτα, ταξιτζή. Σταμάτα!
Ακίνητος!
Σταμάτα! Μην κουνιέσαι!
Άνοιξε.
Ακίνητος.
Προχώρα, μικρέ!
Πού στον διάολο είναι, παιδιά;
Πού πήγαν;
-Τι συμβαίνει; -Δεν έχω ιδέα.
Τι συμβαίνει;
Τίποτα.
Πού στον διάολο πήγαν;
Τι με κοιτάτε; Πάμε πίσω στο ξενοδοχείο. Άντε!
-Φύγε, ταξιτζή. -Άντε, φίλε.
Νομίζω ότι η μητέρα ήξερε ότι θα συνέβαινε κάτι.
Ήξερε ότι την κυνηγούσατε. Ήξερε για την έφοδο.
Μάλλον θα έφυγαν μετά το δείπνο.
Πού το ξέρετε;
Δουλεύω πολλά χρόνια.
Δηλαδή...
Ακόμα κι η μικρή ήξερε ότι είχαν μαύρα σύννεφα πάνω τους.
Βιβλίο γράφετε γι' αυτές.
Μα δεν καταλαβαίνω κάτι.
Πώς και δεν το ψυλλιαστήκατε, τότε;
Ή μήπως ναι;
Πού το πάτε;
Ελέγξαμε το υλικό;
Ελέγχουν ακόμα το υλικό απ' την είσοδο, κύριε.
Γύρνα μισή ώρα πίσω.
-Βρήκατε τίποτα; -Δυστυχώς, όχι.
Στο αεροδρόμιο;
Τίποτα απ' το υλικό του αεροδρομίου.
Έλεος, θα τρελαθώ.
Στα λεωφορεία;
Έλεγξα δύο φορές, κύριε. Τίποτα.
-Υπάρχει κάτι που δεν καταλαβαίνω. -Για πες.
Ας υποθέσουμε ότι σηκώθηκαν κι έφυγαν απ' το δείπνο.
Γιατί δεν τις βλέπουμε πουθενά;
Μήπως δεν έφυγαν ποτέ;
-Έτοιμες, μαμά. -Έτοιμες, μωρό μου.
Όταν θα πάμε στο νησί, αυτά θα 'ναι μια ανάμνηση.
Πάμε στο νησί μας.
Περίμενε.
Έλα. Προσεκτικά.
-Είμαστε εντάξει; -Ναι.
Μωρό μου, στάσου.
Μπάμπι...
Ναι, μαμά;
Αν βγούμε στον δρόμο, θα μας κυνηγήσουν.
Το μυρίζομαι.
Τι κάνουμε;
Θα δοκιμάσουμε κάτι άλλο.
Κάτι επικίνδυνο.
Θα κάτσουμε στο λόμπι.
-Στο λόμπι; -Ναι.
Ξέρω ότι ακούγεται παράλογο,
αλλά δεν θα το καταλάβουν.
Κι αν καταλάβουν;
Μωρό μου, οι δρόμοι είναι παγίδα.
Η μαμά το μυρίζεται.
Το λόμπι είναι απομονωμένο και σκοτεινό. Αυτό είναι καλό.
Άκου.
Θα κρυφτούμε εκεί μέχρι το χάραμα, εντάξει;
Μετά θα πάρουμε ένα ταξί και θα πετάξουμε σαν πουλιά.
Σύμφωνοι;
-Ό,τι πεις. -Έτσι μπράβο. Έλα μαζί μου.
Πάρε κάποιους κι αποκλείστε το πίσω.
Μάλιστα.
Καλησπέρα.
-Δωμάτιο; -Δωμάτιο 103.
-Το κλειδί. -Δώσ' του το πασπαρτού.
Είναι πολλοί, μαμά. Φοβάμαι.
Βάλε το κεφάλι σου στα πόδια μου και κοιμήσου.
Τα κορίτσια που φωνάζουν τα παρατηρούν αμέσως.
Τα όμορφα κορίτσια που φωνάζουν τα παρατηρούν από μέτρα μακριά.
Τι λες, ρε φίλε; Ποιος νοιάζεται;
Ψάξτε όλο το ξενοδοχείο.
Μη σας ξεφύγει τίποτα!
Μπορεί να 'ναι ακόμα εκεί. Δεν καταλαβαίνεις;
Έρχομαι. Κλείσε.
Λοιπόν;
Κανένα νέο;
-Τίποτα, κύριε. -Τίποτα.
-Το λόμπι; -Από εδώ.
Για όνομα του Θεού.
Πού κρύβονται;
-Κύριε. -Κύριε.
Κύριε, πρέπει να το δείτε αυτό.
Είναι από δύο ώρες πριν.
Απ' την κάμερα στον δρόμο.
Είχε δίκιο. Ήταν όντως εδώ.
Σταμάτα το εκεί.
Κύριε, χαμογελάει;
Ναι.
Χαμογελάει.
Μας κοροϊδεύει.
Αν μας κοροϊδεύει, λέει...
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΧΑΝ ΜΑΓΝΤΕΝ
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη