Şimdi... İçeri girip en sakin şekilde paramızı çekeceğiz.
- Hadi bitirelim şu işi. - Hadi.
Günaydın.
- İşlem bitiyor, değil mi? - Evet beyefendi.
Bankonun sonundaki Gözlüklü Melek'i görüyor musun?
Gözlüklü Melek çok iyi seçim Annem.
Gel.
Teşekkür ederim, kolay gelsin.
Günaydın.
Nasıl yardımcı olabilirim size?
Buyurun lütfen.
Ee...
Dün arayıp haber vermiştik.
Ee... Vadeli hesabımızdaki bütün parayı çekmek istiyoruz.
- Tüm parayı? - Hı hı.
Peki, bakalım hemen.
Oo. Yüklü bir miktarmış.
Arkadaşıma sorayım, paranız gelmiş mi.
- Paranız hazır hanımefendi.
Hepsini çekmek istediğinizden emin misiniz?
Lütfen.
Peki, hemen hazırlıyorum.
Ben işlemi yaparken müdürümüzün odasına geçin isterseniz.
- Neden?
E, imza atmanız gerekiyor.
Müdürün odasında?
Evet, sizinle görüşmek istiyormuş. Özellikle not düşürmüş.
Atalım bakalım imzamızı. Gel bebeğim.
Buyurun.
Adam da demiş ki "Ararsa niye konuşmayayım?"
Ama ben demiştim, çok eğlenceli mekân gerçekten.
Vallaha onu bunu bilmem. Bizimle de geleceksin, haberin olsun.
Vallaha uyar bana ama hesabı size yıkarım.
- A aa! - Bak ya!
- Gerçekten.
Pardon? Nasıl yardımcı olabilirim?
Rahatsız olmasaydınız.
Biz dışarıda muhabbetinizin bitmesini bekleyebiliriz.
Keyfiniz gelince işlemimizi gerçekleştirirsiniz.
Şey...
Biz paramızı çekeceğiz de, imza atmamız gerekiyormuş.
Haa, siz misiniz? Ben sizi özellikle görmek istedim.
Neden?
Yani bu kadar çok parayı vadesinden önce kim çeker,
merak ettim açıkçası.
- Uygun muymuş tipimiz? - Pardon, anlamadım?
Sırf kendi merakınız için prosedür uyduruyorsunuz.
-Öyle mi? - Olur mu öyle şey hanımefendi?
Büyük bir kazançtan olacaksınız. Bu tamamen sizin iyiliğiniz için.
- Yazık günah. - Hiç zannetmiyorum.
Sırf parayı bankanızda tutmak için yapıyorsunuz.
Ayrıca tavrınız da hiç hoş değil.
Verin artık şu kâğıdı, imzalayacağım.
Siz de kan kardeşlerinizle kan kahvelerinizi içmeye devam edersiniz.
A aa!
- Kalkalım biz. - Tamam. Ben arayacağım sizi.
Görüşürüz.
- Tamam, hadi görüşürüz. - Görüşürüz.
Yalnız paranızı teslim etme kararı benim tasarrufumda,
bunu belirtmek isterim.
Hanımefendi.
Ben çok merak ediyorum, siz sabahları uyanır uyanmaz
dudaklarınızı kan kâsesine mi daldırıyorsunuz, ha?
Yürü Bambim. Başka şubeden çekeriz paramızı.
Hanımefendi!
Hanımefendi, gelin verelim paranızı.
Haklısınız yani. Para sizin, çekmek en doğal hakkınız.
Siz beni yanlış anladınız.
Lütfen.
- Peki. - Arkadaşlar.
Hemen evrakları hazırlayalım parayla. Hanımefendiyi bekletmeyelim.
Ben de sizi odaya alayım, kahve söyleyeyim.
İçmeyeceğim. Parayı alıp...
Tamam, anladım. Parayı ve evrakları getiriyorum.
Lütfen ayakta kalmayın.
Kısa bekleteceğim sizi, hemen geliyorum.
Hemen polisi ara.
- Otelci anne kız burada. - Anlamadım?
Polisi ara diyorum. Otel katili anne burada.
Kapıları kilitleyelim. Acil durum. Çaktırma.
Çaktırma.
Anne kız bankadalarmış, ihbar gelmiş.
Tamam komiserim. Konum atın, geliyoruz biz de.
Tamamdır. Tamamdır.
Hadi bas.
Bu sefer köşeye sıkıştırdık.
Sayfanın altına bir imza.
- Nerede bu polis? - Haber verdim, geliyorlar.
Güzel.
Az kaldı.
Açar mısınız kapıyı?
- Açar mısınız kapıyı?
Açın kapıyı. Annem içeride.
- Açar mısınız? Kapıyı açın.
Duymuyor musunuz? Kapıyı açın. Annem içeride.
Hâlâ gelmediler. Ne yapacağız?
Daha fazla bekletemem. Bir şekilde oyalayacağım işte.
Müdürüm, dikkatli olun.
Paranız hazır, artık alıp gidebilirsiniz.
- Müdire Hanım?
- Müdire Hanım, iyi misiniz?
Müdire Hanım! Aç kapıyı! Aç!
- Ne yapıyor?
Bir şey yapıyor. Bir şey yapıyor içeride!
Aç kapıyı, aç!
- Çevreyi emniyete alın.
- Aç, kapıyı aç.
- Bambim. - Annem!
- Bebeğim. Hadi adamıza gidelim. -İyi olur Annem.
- Teknemizin kalkmasına 15 dakika var. - Yetişiriz. Çok yakın.
- Bu taraftan. Hızlı ama koşmadan. - Tamam.
Atlattık. Gelen giden yok Annem.
Başardık çünkü bebeğim.
-Şu limanı görüyor musun? - Hı hı.
Teknemiz orada işte.
Hey!
- Koş! - Dur, dur! Kaçma!
- Anne. - Koş.
- Anne, ne oluyor? - Dur. Sakin ol. Yakın dur bana.
Pardon.
Bravo!
Koş bebeğim.
- Bravo!
Şüphelilerin peşindeyiz. Takipteyiz.
Merkeze doğru koşuyorlar. Limandan merkeze kaçıyorlar.
Anlaşıldı. Peşlerindeyiz.
- Dur, polis! Dur! Durun dedim! - Polis, dur!
Koş!
Durun! Dur!
Bambim. Onlara ne kadar sıkı yüzücüler olduğumuzu göstereceğiz.
- Seni çok iyi anladım. - Dur!
-Çok iyi fikir. - Kıpırdamayın!
Aç, aç, aç!
- Su alabilir miyim? - Tabii.
Teşekkürler.
Adamızdayız. Teknemize son anda yetişip bindik.
Her gün bu tepeye tırmanıyorum. Karşıda kalan çiçek tarlamıza bakmak için.
Tatlı bir anı olacaktı hesapta.
Keşke kazasız belasız atabilseydik o imzayı.
Keşke hiç karşılaşmasaydık o banka müdürüyle.
Paralel evrende bir yerde
çiçek tarlasını tatlı tatlı seyreden bir Bambi'yle Annesi olabilir.
Ama onlar biz değiliz.
Biz her türlü olasılık hesabında sıçıp batırmış Bambi'yle Annesiyiz.
Elbette verebilirim size gerçek ismini.
Ne kadar hicap etsem de akrabam oluyor maalesef.
Aslında otelde rastladığımızda vermiştim adını size.
Evet, öyleymiş. Rica etsek başka bilgiler de verebilir misiniz bize?
O zaman siz sorun kuzum, ben anlatayım size o uğursuzu.
İşlediği cinayetlerle beraber.
- ♪ ...ne de mutsuz ♪
♪ Aklın yaramaz Bedenin yorulmaz ♪
- ♪ Kalbin darılmaz ama yine de ♪
♪ Yarın bilinmez ♪
♪ Sen, ben bilinmez ♪
♪ Belki de sürmez ama kime ne? ♪
- ♪ Gidiyoruz ama nereye? ♪
- ♪ Gücüm hiç yok dur demeye ♪
♪ Tek kaçışım daha, daha derine..."
- Günaydın Anne.
- Dışarıda hava çok güzel.
Günaydın.
Senin için küveti doldurmamı ister misin? Sonra birlikte kahvaltıya ineriz.
- Ben odamızda kalayım.
- Anne, günlerdir yıkanmıyorsun.
Dışarı çıkmıyorsun. Ne zaman bitecek Ağır Yürek Günlerin?
Bu, Ağır Yürek Günleri değil. Bu, Dibe Gidiyoruz Hissi.
Daha kötüsü, daha beteri.
Eğer yıkanırsam,
saçımı tarar, dişimi fırçalarsam iyi bir şey yapmış olurum kendim için.
- Belki yanlışlıkla kendimi iyi hissederim. - Ne güzel olur işte!
Hayır. Böyle berbat kalmalıyım. Mutlak bir yenilgi hissinin pençelerinde.
Mahvettim her şeyi.
-Çünkü tedbirsiz davrandın. - Hı hı.
Çünkü annenden kalan malları mülkleri çok çabuk elden çıkardın.
Evet. Beş parasız kalmamıza sebep oldum.
Bak. Varımız yoğumuz bu bizim.
Gün geçtikçe eriyor.
Bu gerçekten de kalan son paramız.
Adaya gelir gelmez sattık Anneme anneannesinden kalan yüzüğü.
Hadi bebeğim. Çıkar artık yüzüğü.
Hanımefendi.
Nasıl yani?
Bu kadar mı?
Ne bekliyordunuz? Ederi bu.
Hadi bebeğim.
Ne satacak arsa ne de bankada çekecek para var.
Ben hayatım boyunca çalışmadım. Şimdi burada ne yapacağız?
Nasıl yaşayacağız biz burada? Neyle geçineceğiz?
Çok korkuyorum Anne senin bu Dibe Gidiyoruz Hissi'nden.
- Ne diyorum biliyor musun? - Dinliyorum.
Eğer en dibe inmeye zorlarsam kendimi,
hırstan gözü dönmüş bir dalgıç gibi en derinlere inersem...
Ee?
O zaman yukarı çıktığımda yanımda bir çıkış yolu olur.
Tabii yukarı çıkabilirsem.
Vurgun yemeden.
Çok hesaplı kitaplı bütün bunlar Anne.
- Hadi yalnız bırak beni şimdi. - Olmaz. İsteme benden bunu.
Buzlar Kraliçesi, hep senin yüzünden!
Hazıra dağ dayanmaz, satıp savma. Yarın öbür gün ne yiyeceksin işte!
Acaba, diyorum...
...annem hiç ölmedi mi?
Ha?
Hayatta kalabilmek için ben mi öyle sandım?
Kesin takip ettiriyor beni.
Tam ondan kurtulduğumu sandığım an karşıma çıkabilmek için.
O anın dehşetinde beni boğabilmek için.
Ama bir yandan da diyorum ki
hayatta olsa mirasını yiyemezdik.
Kuruşunu harcayamazdık.
Satıp savamazdık öyle mallarını mülklerini.
- Uyuyalım mı Anneciğim? - Hı hı.
Uyuyalım.
O bebeği kucağına alamayacak. Doğumdan sonra yok edeceğim.
Gerekirse, yani direnirse o da gider. Onu da yok ederim.
Yok artık, o kadar uzun boylu değil.
Ne "Yok artık"? Rezil rüsva olduk! Bizi düşürdüğü hâle bak.
Ya, tamam. Bebek konusunda haklısın.
O bizden değil sonuçta. Ama o bizim.
Onu kaybetmeyi göze alamam.
Cenazede herkes aynı soruyu soruyordu.
Muntazam servis kontrolü yapılan bir aracın frenleri nasıl olur da tutmaz?
Cevap herkesin malumu.
O uğursuz yaptı.
Gecesinde garaja girdiğini gören var
ama tabii başta uyanamıyorlar cinayet girişimine.
Sen yaşıyorsun.
- Ne sandın? Saklandım.
Ölmüş gibi yaptım.
Seni cezalandırmak için.
Beni affetmeyecek misin anne?
Bir gün olsun sevmeyecek misin beni?
Bir anne karga kadar istemeyecek misin kızını?
Cezanı çekeceksin. Yakında.
Benim cezam sendin.
Anne.
İyi misin?
Bir şey mi oldu? Anlat bana istersen.
Dışarıya çıkalım mı? Biraz hava alalım istersen.
İyi geldi sanki, ha?
Seni öyle görünce çok korktum. Kendi kendine konuşuyordun.
Bir an annemi gördüm sandım. Otele gelmiş sandım.
Kafamın içindeymiş her şey.
Sahiden de daha betermiş bu Dibe Gidiyoruz Hissi,
Ağır Yürek Günlerinden.
Demiştim sana bebeğim.
Biz onu bitirmezsek o bizi bitirecek. Farkındasın, değil mi?
Öyle görünüyor.
Artık bir şey yapmalısın. Bizi bu durumdan çıkarmalısın.
- Bambim, burası. - Yoksa gidişat gerçekten hiç iyi değil.
Bambim, burası diyorum.
Annemin tıpkı burası gibi bir arsası vardı.
- Satmadığı, sakladığı, benim de unuttuğum. - Gerçekten mi?
Evet. Burayı görünce aklıma geldi. Aynı böyle bir yerdi.
Neredeydi peki bu arsa?
İnsanların alt alta üst üste tatil yaptığı bir yerde. Dönümlerce.
Çok mu para eder?
Sana şu kadarını söyleyeyim.
Önümüzdeki birkaç yıl hiç para düşünmeyeceğiz.
Anne, bak. Yine kurtardın bizi. Bir çıkış yolu buldun.
O arsayı satacağız Bambim. Karşıya geçeceğiz, Türkiye'ye.
Ama polis her yerde bizi arıyor.
İki aydır buradayız, unutmuşlardır.
Hiç sanmıyorum.
İçin ne diyor peki? Senin için hep doğruyu söyler.
Çok tehlikeli diyor. Hiç gitmek istemiyor.
Ama sen söyle, var mı başka çaremiz?
Hemen odamıza döndük.
Bölgede ne kadar emlakçı varsa aramaya başladık.
Dik kayalığın oradaki yeri diyorum.
Tamam, ee... Bildim orayı, evet. Çok güzel bir arazidir orası.
İşte o güzel yeri acil elden çıkartmak istiyoruz.
Bulabilir miyiz müşteri?
- Acil? Ne kadar acil? - Bir an evvel işte.
Yani buluruz. Buluruz tabii ki. Yani kolay olmayabilir hemen bulmak ama...
Ee... Ben uygun biri çıkarsa sizi arayayım.
Şey yapın... Bana numaranızı verin, sizi arayayım.
Geç saatlere kadar konuştu Annem.
Acil lafını duyan bizi başından savdı.
Alo?
Merhaba. İstediğiniz numarayı bağlıyorum, bekleyin.
- Efendim?
Merhaba. Kayalıktaki arsa için aramıştım.
Hanımefendi, siz neredesiniz? Numara da bırakmadınız, arayamadım.
Buldum sizin oraya müşteri.
- Sahiden mi? -Evet, buldum.
Hatta şey... Vekâletini aldım, biz sizinle aramızda halledeceğiz.
Kimseyle yüz göz olmayacaksınız. Arsaya villa yapacakmış alacak kişi.
Tamam, o zaman satış için hemen geliyorum.
Tamam. Gelin, bekliyorum. Dört gözle bekliyorum. Gelin halledelim.
- Duydun Bambim.
Türkiye'ye dönüyoruz.
Annesi, haza "hanımefendi" sözcüğünün
tam karşılığıydı.
"Kol kırılır, yen içinde kalır" sözünü şiar edinmişti.
- Hoş geldiniz. - Hoş bulduk.
Buyurun.
Babası mümtaz bir şahsiyet.
Boylu poslu, heykel gibiydi.
Ama tabii,
eser kalmamıştı o karizmadan
cenaze günü.
Bir dakika, bir dakika. Baba kazada ölmemiş miydi?
Ne münasebet efendim? Annesi, bir de şoför.
- Buyurun. - Sağ olun.
Merhabalar. Beyefendi, hayırlı olsun.
Söylemezsem çatlarım, çok kıymetli bir arazi alıyorsunuz.
Ben her şeyi ayarladım bu arada.
Konuştum satacak hanımefendiyle. O da geliyor.
Gelsin bakalım.
PERİHAN MAĞDEN'İN ROMANINDAN UYARLANMIŞTIR