"Όταν ο Μπάμπι άκουσε βήματα πίσω του, γύρισε να κοιτάξει.
Ήταν εκείνος.
Ήταν λες κι είχε περικυκλώσει τους θάμνους. Ήταν παντού..."
Δεν θα το ξεχάσω ποτέ.
Πάντα θα θυμάμαι τον Μπάμπι με τη φωνή της μητέρας.
Για πάντα.
Με τη βραχνή φωνή της.
Με τη μοναδική φωνή της μητέρας.
"Ο Μπάμπι προσπάθησε να σκεφτεί,
μα θέριευαν οι βίαιοι ήχοι που έκανε εκείνος,
εμποδίζοντάς τον να σκεφτεί.
Μες στα ουρλιαχτά, άκουσε τη μαμά του να ψιθυρίζει 'Μείνε κοντά μου'.
Βασικά, η μητέρα του ούρλιαζε..."
Πού ήμασταν, Μπάμπι;
-"Βασικά, η μαμά του ούρλιαζε". -Σωστά.
"Αλλά ακούστηκε σαν ψίθυρος μες στην οχλοβοή.
Το 'Μείνε μαζί μου' ενθάρρυνε τον Μπάμπι.
Τα λόγια της ήταν σαν αλυσίδα που τον κρατούσε.
Αν δεν τα 'χε ακούσει, θα είχε φύγει τρέχοντας δίχως σκέψη".
Το απομνημόνευσες, μωρό μου.
Ναι, μαμά. Και το επόμενο κεφάλαιο.
Ναι;
Βασικά, έχω απομνημονεύσει όλα τα κεφάλαια, μανούλα.
Όλα. Όλο το βιβλίο.
Έχω μάθει τον Μπάμπι απ' έξω.
Το έχεις βαρεθεί, έτσι;
Δεν θες να το ακούς.
Δεν είναι αυτό...
Δηλαδή, το έχω μάθει ήδη απ' έξω.
Πού 'ναι η μπλούζα με τα λουλούδια;
Ήθελα να φορέσω αυτήν.
Ό,τι κι αν φοράω,
όπως κι αν χτενιστώ,
δεν θα γίνω το κοριτσάκι που θέλεις.
Δεν θα σου ξαναδιαβάσω τον Μπάμπι.
ΑΠΟ ΠΟΙΟΝ ΤΡΕΧΑΜΕ ΝΑ ΞΕΦΥΓΟΥΜΕ;
Είμαστε στην αρχαία πόλη.
Δέκα λεπτά με τα πόδια απ' το ξενοδοχείο.
Μαμά.
Είμαστε εδώ, επειδή δεν ζήτησαν ταυτότητες, έτσι;
Έχουν χάσει τα ίχνη μας. Καλύτερα να μείνουμε κρυμμένες.
Έλα. Ας βγάλουμε φωτογραφία.
Η μητέρα αγόρασε στιγμιαία φωτογραφική. Με φωτογραφίζει συνεχώς.
Έλα, Μπάμπι.
-Νόμιζα ότι δεν σ' αρέσουν οι φωτογραφίες. -Να μας βγάζουν άλλοι.
Είναι επειδή μεγαλώνω.
Χαμογέλα.
Θέλει να με φωτογραφίσει προτού μεγαλώσω.
Είσαι καλά;
Τους νιώθω στο κατόπι μου.
Μας κυνηγάνε.
Είναι και κάτι άλλο, μα δεν το καταλαβαίνω.
-Τι εννοείς; -Δεν το καταλαβαίνω.
Κάνει πολλή ζέστη.
Δεν μπορώ να σκεφτώ.
Ας πάρουμε τα λεφτά απ' τη γη κι ας φύγουμε.
Τι περιμένουμε;
Όχι ακόμα.
Θα σου πω εγώ πότε.
Πρέπει να είμαστε συνετές.
Είμαστε αρκετές μέρες εδώ.
Ακόμα δεν επικοινωνήσαμε με τον μεσίτη.
Απλώς παρακολουθούμε το γραφείο του.
Έλα, Μπάμπι.
Έλα. Ας βγάλουμε άλλη μία εδώ.
Δεν ξέρω πώς μας ξέφυγε αυτό.
Έβγαλες εδώ μία τις προάλλες.
Μ' έχεις φωτογραφίσει σε όλους τους βράχους.
Απομνημόνευσες τους βράχους όπως τον Μπάμπι;
Είσαι καλά; Δεν ήθελα να σε διαλύσω.
Η κατάσταση χειροτερεύει εδώ. Υπάρχει κάτι που δεν καταλαβαίνω.
Μην το κάνεις αυτό στον εαυτό σου.
Θα τη βρούμε την άκρη. Θα τη βρεις.
Τόσο πολύ με φοβάσαι;
Φοβάμαι για σένα.
Μπάμπι μου. Μωρό μου.
Παραβγαίνουμε.
-Τι; -Παραβγαίνουμε ως το ξενοδοχείο.
Σου δίνω προβάδισμα, μαμά. Εκμεταλλεύσου την ευκαιρία.
Είμαι πίσω σου.
Κέρδισες, μεγάλη Μπάμπι.
Μωρό μου.
Τι συμβαίνει;
Είδες κι εσύ το μαύρο αμάξι εκεί πέρα;
Δεν υπάρχει μαύρο αμάξι.
Πάω να δω.
Μα...
Μόλις έστριψε εδώ.
Αν άρχισες πάλι να βλέπεις διάφορα, ας μείνουμε στο δωμάτιο.
Δεν ξέρω τι είναι αληθινό και τι όχι.
Επτά χρόνια πριν, στην πλατεία Μικελάντζελο στη Φλωρεντία,
δολοφονήθηκε μια ψυχικά άρρωστη γυναίκα.
Το φονικό όπλο ήταν μια φαλτσέτα.
Εκπλαγήκαμε όταν επικοινώνησε μαζί μας η ιταλική αστυνομία.
Ήθελαν να συγκρίνουν δακτυλικά αποτυπώματα.
Ταίριαξε η μητέρα.
Μάθαμε ότι μάνα και κόρη άλλαζαν συνεχώς ξενοδοχεία στη Φλωρεντία
όταν έγινε η δολοφονία.
Άρα, δεν το έκανε μόνο στην Τουρκία, αλλά και αλλού.
Βερολίνο, Νέα Υόρκη, Βουδαπέστη...
Και το κίνητρό της είναι ένα.
Η κόρη της.
Το θύμα συνήθιζε να τρομάζει κοριτσάκια.
Αν συναντήθηκαν κάπου
κι η γυναίκα τρόμαξε το κορίτσι...
Τώρα είναι άφαντες.
Την ίδια εποχή,
εμφανίστηκε ο πατέρας μετά από τόσα χρόνια.
Οπότε, ή στράβωσαν ήδη ή τα πράγματα θα στραβώσουν πολύ σύντομα.
Δεν είμαστε μακριά απ' το ξενοδοχείο;
Καλύτερα μακριά.
Κατάλαβα.
Αυτό;
Μας κάνει.
Πάρε αυτόν τον αριθμό.
Παρακαλώ.
Είμαι η ιδιοκτήτρια της γης κοντά στην ακτή.
-Με θυμάστε; -Ασφαλώς, κυρία μου.
Εσείς με θυμάστε;
Δεν με πήρατε, δεν αφήσατε νούμερο. Σας περίμενα.
Σκοπεύω να έρθω σε καμιά ώρα.
Αν έχετε χρόνο.
Ασφαλώς κι έχω. Όπως είπα, σας περίμενα.
Ελάτε. Θα μιλήσουμε επαγγελματικά, θα πιούμε τσάι.
Ας τελειώνουμε.
-Θα γράψετε τη διεύθυνση; -Δεν χρειάζεται, θα τη βρω.
Πάμε, Μπάμπι.
Εμπρός; Κύριε, τηλεφώνησε επιτέλους.
Εμφανίστηκε επιτέλους;
Μάλιστα. Είπε ότι θα έρθει σε καμιά ώρα.
Να θυμάσαι.
Όλα θα γίνουν όπως συμφωνήσαμε.
Εντάξει. Ασφαλώς, κύριε. Μην...
-Κύριε; -Έρχονται.
-Κάποια εντολή; -Ετοίμασε το αμάξι.
Είναι η τελευταία δοκιμασία;
Ναι, μωρό μου.
Έλα, μωρό μου.
Βλέπεις τίποτα;
Τίποτα. Εσύ;
Τίποτα.
Ο δρόμος είναι εντάξει, μωρό μου.
Τι κοιτάει;
Φίλε, φέρε τον καθρέφτη να δω.
Έλα, μωρό μου.
Ήρθε η ώρα.
Μην πας πολύ κοντά. Σταμάτα εδώ.
-Καλά είναι εδώ; -Ναι.
-Είστε εδώ, αρχηγέ; -Εδώ είμαστε.
-Κι η άλλη ομάδα; -Κοντεύουμε, υπαστυνόμε.
Όλα είναι πιθανά. Να 'μαστε έτοιμοι.
-Φοβάσαι, μωρό μου; -Όχι, δεν φοβάμαι.
Σε μεγάλωσα πηγαίνοντας από ξενοδοχείο σε ξενοδοχείο.
Μεγάλωσες μες στον κίνδυνο.
Το ότι έπρεπε να επιβιώσεις
είναι που σε έκανε μοναδική.
Εσύ με έκανες μοναδική, μαμά.
Βλέπουμε τον μεσίτη.
-Ελήφθη. -Ελήφθη.
Δεν είναι κανείς εκεί. Πάμε.
Πάμε, μαμά.
Μαμά.
Μπάμπι;
Υπάρχει όντως μαύρο αμάξι.
-Τι; -Είναι στην άλλη γωνία.
Είδα την αντανάκλαση.
-Σαν το αμάξι του παππού σου; -Σαν αυτό που καταστρέψαμε.
Φαίνεται στον καθρέφτη. Δες.
Αυτός είναι.
Ποιος;
Αυτό δεν καταλάβαινα.
Ζει ο παππούς;
Κοίτα το φίδι
που ενεδρεύει.
Περίμενε το τελευταίο κομμάτι γης. Ήξερε ότι θα ερχόμασταν.
Σίγουρα είναι αυτός;
Δεν μυρίζεις το δηλητήριό του;
Μας παρέσυρε στην παγίδα μέσω του μεσίτη.
Εγκλωβιστήκαμε.
Προφανώς, το σχεδίασε. Το 'χει προμελετημένο.
Γιατί, μαμά; Τι θέλει από εμάς;
Είναι φίδι, μωρό μου. Εμένα θέλει.
Αλλά ίσως...
Ναι;
Ίσως θέλει εσένα.
Θα βρούμε άλλον μεσίτη, θα πουλήσουμε και θα φύγουμε.
Είναι πολύ αργά.
Θα έχει κάθε μεσίτη στο τσεπάκι.
Παίζει περίεργα παιχνίδια.
Τι θα κάνουμε;
Το μόνο που μπορούμε.
Κύριε, δεν ήρθε κανείς. Τι να κάνω;
Πάω σπίτι.
Θα μιλήσουμε αν προκύψει κάτι.
Εντάξει. Θα έρθω απόψε να σας δώσω...
Ακολουθούμε τον γέρο. Γυρίστε στις δουλειές σας.
Ελήφθη.
Άκυρο. Επιστροφή στο αστυνομικό τμήμα.
Αυτός είναι, μαμά;
Αυτός ακριβώς.
Έλα μαζί μου.
Μαμά;
Μητέρα.
Το φάρμακό σας.
-Θέλετε κάτι άλλο; -Μπορείς να φύγεις.
Καληνύχτα.
Η υπηρέτρια σχόλασε.
Έλα.
Δολοφονήθηκε με φαλτσέτα ξενοδόχος στη Νέα Υόρκη.
-Αυτή το έκανε; -Μπορεί.
Ταυτοποιήθηκε το αποτύπωμα.
Ο τύπος ήταν 1,95!
Απίστευτο.
Αυτή είναι μια σταλιά.
Πώς το κάνει; Δεν καταλαβαίνω.
Ίσως αυτό είναι το θέμα.
Δεν την υποψιάζονται,
και τους αιφνιδιάζει.
Άσε το ποτήρι.
Άσ' το.
Φέρε το μπαστούνι.
Γύρνα.
Αργά.
Ας κουβεντιάσουμε.
Πώς τολμάς να μας μπεις εμπόδιο;
Γιατί τα έβαλες μαζί μας;
Τι ήθελες απ' αυτούς τους ανθρώπους;
Τι σου έκαναν;
Γι' αυτό.
-Έχεις απάντηση; -Όχι για σένα.
Δεν έχεις κανένα δικαίωμα να μου κάνεις ανάκριση.
Λυπήσου αυτό το όμορφο κορίτσι.
-Θες θεραπεία. -Άσε τις συμβουλές.
Ήρθα να σου πω να κάνεις πίσω.
Μην τα βάζεις μαζί μας.
Θα σου δώσω όσα θες,
θα σε στείλω όπου θες,
αν μου τη δώσεις.
Εσένα;
Δεν είσαι ικανή να μεγαλώσεις παιδί.
Αλήθεια;
Εσύ μου το λες αυτό;
Έχεις απόλυτο δίκιο.
Πάρε.
-Μην παίζεις παιχνίδια μαζί μου. -Όχι. Όχι παιχνίδια.
Πάρε.
Ορίστε.
Άνοιξέ τον.
Άντε.
Κουνήσου.
-Ο κωδικός; -Τα γενέθλιά σου.
Πιο πολλά απ' ό,τι αξίζει η γη.
Τι θέλεις;
Τίποτα.
Είσαι στις ειδήσεις.
Όταν τις είδα,
σκέφτηκα ότι έφταιξα κι εγώ.
Πήρα τη φωτογραφία της μάνας σου και της το είπα.
"Έφταιξες κι εσύ".
Σε μεγαλώσαμε χωρίς αγάπη.
Σε μεγαλώσαμε λάθος.
Συγχώρα με, αγάπη μου.
Πάρ' τον.
Για σένα είναι.
Για την εγγονή μου.
Μπορείτε να φύγετε απ' τη χώρα το πρωί.
Θα σας περάσει απέναντι μια βάρκα. Τι λέτε;
Κύριε;
Ποιος είναι;
Ναι;
-Ο οδηγός. -Μην τολμήσεις.
Χρειάζεστε κάτι;
-Όχι. Μπορείς να σχολάσεις. -Όπως θέλετε.
Φεύγει, μαμά.
-Ένα, δύο, τρία. -Δύο, τρία.
Μπάμπι.
Ναι;
Έλα εδώ να σε βλέπω.
Έρχομαι.
Μπάμπι.
Ξέρω ότι δεν θες τίποτα από μένα.
Θεώρησέ το πληρωμή για τη γη.
Μόνο για τη γη.
Περιμένετε ως το πρωί. Θα σας πάει η βάρκα.
Άλλωστε, είστε καταζητούμενες.
Θα τα καταφέρουμε μόνες, μαμά.
Φυσικά, μωρό μου.
Αγάπη μου.
Μην κάνεις άλλο βήμα.
Να την αποχαιρετήσω.
Αποκλείεται.
Εντάξει.
Φύγετε.
Να προσέχετε.
Έχουμε άλλη μία εκκρεμότητα πριν φύγουμε.
Έλα, Μπάμπι.
-Μαμά, κάποιος έρχεται. -Ναι; Συγγνώμη, είχα βάρδια.
-Ποιος είναι; -Ο οδηγός.
Εντάξει. Σχόλασα. Έρχομαι.
Δεν είναι ο οδηγός.
Έχεις δίκιο, μαμά.
Αστυνομικός είναι.
Πού μπλέξαμε;
Έλα μαζί μου.
Μαμά, ένα ταξί.
Όχι, μωρό μου. Το φορτηγό. Ας το προλάβουμε.
Πού είσαι;
Κύριε;
Τι αστυνομικός είσαι εσύ;
Κοιμάστε όλοι όρθιοι!
-Τι έγινε; -Ήταν εδώ πριν από λίγο!
Ήταν εκεί όταν ήρθα;
Ξέχνα το αυτό!
Τους έδωσα τον χαρτοφύλακα, για να τις ακολουθήσετε.
Άντε να τις βρείτε!
Μπείτε μέσα και κλειδώστε.
Τι συμβαίνει;
-Ήταν με τον γέρο. -Τι;
Τους έδωσε τον χαρτοφύλακα.
Ενεργοποίησε τον πομπό.
Κινούνται, αλλά απέχουν ένα χιλιόμετρο.
Μπες μέσα. Έλα.
Πάτα το, φίλε!
-Είναι μακριά; -Πολύ κοντά.
Ωραία. Πάτα το.
Νομίζω ότι το φορτηγό είναι μπροστά.
Σταμάτα τους.
Αμέσως, κύριε.
Κόψ' τον.
Σταματήστε! Αστυνομία!
Πάμε!
-Βγείτε έξω! -Αστυνομία! Έξω!
Άνοιξε. Άντε!
Άκου, υπαστυνόμε.
Μην ξεχνάς τη συμφωνία μας.
Η μάνα είναι δική σου, νεκρή ή ζωντανή.
Αλλά θέλω το κορίτσι.
Μην αγγίξεις ούτε μια τρίχα απ' τα μαλλιά της.
Θα μου την παραδώσεις σώα κι αβλαβή.
Έκανα ό,τι ήθελες.
Τώρα είναι η σειρά σου.
Φέρε μου την εγγονή μου!
Υποσχέσου μου.
Δεν θα μπεις μέσα, ό,τι κι αν συμβεί.
Αν κάτι πάει στραβά, τρέξε.
Μαμά, δεν γίνεται να φύγουμε;
Είμαστε στο τέλος του δρόμου.
Έχει εμμονή μαζί σου. Θα πεθάνω πριν τον αφήσω να σε πάρει.
Υποσχέσου μου.
Το υπόσχομαι, μαμά. Δεν θα μπω, ό,τι κι αν ακούσω.
Έτσι μπράβο.
Για να σε δω, μικρή μάγισσα.
Μοιάζω με τους ηλίθιους απ' τις εφημερίδες;
Για ποιον με πέρασες;
Ποιος νομίζεις ότι είμαι;
Πού είναι;
Πού είναι η μικρή;
Έλα εδώ!
Έλα εδώ.
Γιατί γεννήθηκες; Γιατί σε κάναμε;
Γιατί γεννήθηκες;
Μπάμπι...
Τελικά, ήταν ο πατέρας της.
Ήταν στα μαχαίρια.
Πώς να το ήξερα;
Σκέφτηκα ότι θα πουλούσα τη γη,
θα αγόραζα ένα αμάξι, θα ζούσα τη ζωή μου.
Αλλά πού να ήξερα για τον φόνο;
Μόνο στις εφημερίδες και στην τηλεόραση βλέπω φόνους.
Πώς έμπλεξα έτσι;
Είμαι γεμάτος αίματα.
Μήπως έχετε λίγο νερό; Σας παρακαλώ.
-Πώς συνέβη; -Τι πράγμα;
Θα μας πεις λεπτομέρειες;
Μπήκα στην έπαυλη, ήταν σκοτεινά.
Φώναξα, να δω αν ήταν κανείς εκεί.
Μετά γλίστρησα κι έπεσα.
Είδα ότι γέμισα αίματα.
Δεν είχε μάτια, κύριε. Δεν είχε μείνει τίποτα.
Καθάρισε τα χέρια σου.
Δεν το ήθελα αυτό.
Δεν ήθελα να συμβεί.
Δεν ήθελα να μάθεις τη φρίκη του κόσμου.
Πλύνε τα χέρια σου.
Καθαρά είναι, μαμά. Καλά είμαι.
Μην τα λερώσεις ξανά.
Αρκετά βρόμικα είναι τα δικά μου.
Δεν μπορούσα να σε αφήσω εκεί.
Μεγάλωσα.
Ασφαλώς.
Αλλά δεν έπρεπε να μπεις.
Κακώς λέρωσες τα χέρια σου.
Τώρα είμαστε οι δυο μας εναντίον τους.
Η μαμά σου κουράστηκε, Μπάμπι.
Πίστεψέ με, κουράστηκε πολύ.
Ξάπλωσε, μαμά.
Κοιμήσου, όμορφη μητέρα μου.
Χρειαζόμασταν τα λεφτά.
Αλλά ήταν σημαδεμένα.
Θα βρούμε λεφτά, Μπάμπι.
Μην ανησυχείς. Θα βρούμε λεφτά.
Όνειρα γλυκά, μανούλα.
Ξέρω τι εννοείς.
Ξέρω πώς θα βρούμε τα λεφτά.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΧΑΝ ΜΑΓΝΤΕΝ
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη