‎"พอได้ยินเสียงฝีเท้าข้างหลัง ‎แบมบี้ก็หันไปมอง"
‎"นายพรานนั่นเอง"
‎"มันเหมือนนายพรานล้อมพุ่มไม้ไว้ เขาอยู่ทุกที่..."
‎ฉันจะไม่มีวันลืมมันเลย
‎ฉันจะจดจําแบมบี้ในเสียงของแม่เสมอ
‎ตลอดไป
‎ในเสียงแหบพร่าของแม่
‎ในเสียงที่เป็นเอกลักษณ์ของแม่
‎"แบมบี้พยายามคิด
‎แต่เสียงดุร้ายของนายพรานนั้นดังขึ้นเรื่อยๆ
‎ทําให้แบมบี้คิดอะไรไม่ออก"
‎"ท่ามกลางเสียงสัตว์ร้อง มันได้ยินเสียงแม่ ‎กระซิบว่า "อยู่ใกล้ๆ แม่ไว้นะ"
‎"ที่จริง แม่ของมันตะโกน..."
‎ถึงไหนแล้วนะ แบมบี้
‎- ที่จริง แม่ของมันตะโกน... ‎- อ้อ ใช่
‎"แต่มันฟังดูเหมือนเสียงกระซิบ ‎ในความโกลาหลที่น่ากลัว"
‎"คําพูดที่ว่า 'อยู่ใกล้ๆ แม่ไว้นะ' ‎ทําให้แบมบี้มีกําลังใจ"
‎"สิ่งที่แม่พูดนั้นเหมือนโซ่ที่ล่ามมันไว้"
‎"ถ้าไม่ใช่เพราะคําพูดนั้น มันคงหนีไปโดยไม่คิด"
‎ลูกจํามันได้ แบมบี้
‎ใช่ค่ะ บทต่อไปหนูก็จําได้
‎เหรอจ๊ะ
‎ที่จริง หนูจําได้ทุกบทเลยค่ะแม่
‎ทั้งหมดเลย ทั้งเล่มเลย
‎หนูจําแบมบี้ได้ขึ้นใจเลย
‎ลูกเบื่อมันใช่ไหม
‎ลูกโตแล้ว ลูกไม่อยากฟังมันแล้ว
‎ไม่ใช่อย่างนั้น แต่...
‎หนูจํามันได้หมดแล้วน่ะ
‎ทําไมลูกไม่ใส่เสื้อลายดอกไม้ล่ะ
‎หนูอยากใส่ตัวนี้ค่ะ
‎ไม่ว่าหนูจะใส่อะไร
‎ไม่ว่าหนูจะทําผมทรงไหน
‎หนูก็เป็นเด็กน้อยที่แม่อยากให้เป็นไม่ได้อีกแล้ว
‎แม่จะไม่อ่านแบมบี้ให้ลูกฟังอีกแล้ว
‎(แม่ขา... เราหนีใคร)
‎เราอยู่ที่เมืองโบราณ
‎เดินจากโรงแรมไปตามชายฝั่งแค่สิบนาที
‎แม่
‎เรามาที่นี่ ‎เพราะพวกเขาไม่ขอดูบัตรประจําตัวใช่ไหม
‎เราอยู่นอกระบบ แบมบี้ เราควรอยู่แบบนี้สักพัก
‎มาเร็ว แม่จะถ่ายรูปลูกตรงโน้นด้วย
‎แม่ซื้อกล้องสแนปช็อตมาด้วย ‎เธอถ่ายรูปฉันตลอด
‎มาเร็วสิ แบมบี้
‎- หนูนึกว่าแม่ไม่ชอบถ่ายรูปซะอีก ‎- แม่แค่ไม่ชอบให้คนอื่นถ่ายรูปเราน่ะ
‎เป็นเพราะฉันกําลังโต
‎ยิ้มหน่อย
‎เธออยากถ่ายรูปฉันก่อนที่ฉันจะโตเป็นผู้ใหญ่
‎แม่ไม่เป็นไรใช่ไหม
‎แม่รู้สึกว่าพวกเขาหายใจรดต้นคอแม่
‎พวกเขากําลังตามล่าเรา
‎มีอย่างอื่นด้วย แต่แม่คิดไม่ออกว่าอะไร
‎- หมายความว่าไง ‎- แม่คิดไม่ออก
‎มันร้อนมากเลย
‎แม่ตั้งสติคิดอะไรไม่ได้เลย
‎เราขายที่ดิน รับเงิน แล้วก็ไปกันเถอะค่ะ
‎เราจะมัวรออะไรอยู่
‎ยังก่อน
‎แม่จะบอกลูกเองว่าเมื่อไหร่
‎เราต้องรอบคอบ
‎ที่จริง เราอยู่ที่นี่มาสองสามวันแล้ว
‎เรายังคงไม่ได้ติดต่อนายหน้าอสังหาริมทรัพย์
‎เราแค่ซุ่มสอดแนมสํานักงานของเขา
‎มาเร็ว แบมบี้
‎มาเร็ว ถ่ายตรงนี้อีกรูป
‎ไม่รู้ว่าเราพลาดตรงนี้ไปได้ยังไง
‎เมื่อวันก่อนแม่ถ่ายตรงนี้แล้วนะคะ
‎หนูมั่นใจว่าแม่ถ่ายรูปหนูกับหินทุกก้อนที่นี่หมดแล้ว
‎ลูกจําหินที่นี่ได้เหมือนที่ลูกจําแบมบี้ได้สินะ ใช่ไหม
‎แม่เป็นอะไรหรือเปล่า ‎หนูไม่ได้ตั้งใจจะทําให้แม่เสียใจ
‎ทุกอย่างที่นี่มันแย่ลงทุกที ‎มีบางอย่างที่แม่คิดไม่ออก
‎อย่าทําแบบนี้กับตัวเองเลยค่ะ
‎เราจะหาวิธีจนได้ แม่ทําได้แน่
‎ลูกกลัวแม่ขนาดนั้นเลยเหรอ
‎หนูแค่กลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับแม่น่ะ
‎โอ๋ แบมบี้ของแม่ ลูกแม่
‎วิ่งแข่งกันไปที่โรงแรม
‎- อะไรนะ ‎- เราจะวิ่งไปที่โรงแรม
‎หนูให้แม่นําไปก่อน ‎ถ้าหนูเป็นแม่หนูจะฉวยโอกาสนี้เอาชนะ
‎หนูตามแม่มาติดๆ แล้วนะ
‎ลูกชนะ แบมบี้โตแล้ว
‎ลูกจ๊ะ
‎มีอะไรคะ
‎เมื่อกี้ลูกเห็นรถสีดําเลี้ยวไปตรงถนนนั้นไหม ‎หรือว่าแม่เห็นคนเดียว
‎ไม่เห็นมีรถแบบนั้นเลยค่ะ
‎แม่จะไปดู
‎แต่...
‎มันเลี้ยวมาตรงนี้นี่
‎ถ้าแม่ตาฝาดเห็นโน่นนี่อีก ‎เราอยู่แต่ในห้องก็ได้นะคะ
‎แม่บอกไม่ถูกว่าอะไรจริง อะไรอยู่ในหัวแม่
‎เมื่อเจ็ดปีก่อน ‎ที่เปียซซาเล มีเกลันเจโลในฟลอเรนซ์
‎มีผู้หญิงป่วยทางจิตคนหนึ่งถูกฆาตกรรม
‎อาวุธสังหารคือมีดคัตเตอร์
‎เราแปลกใจมากตอนที่ตํารวจอิตาลีติดต่อมา
‎พวกเขาต้องการเปรียบเทียบลายนิ้วมือ
‎และก็ตรงกับลายนิ้วมือของแม่เด็ก
‎แล้วเราก็รู้ว่า
‎แม่กับลูกสาวเดินทาง ‎จากโรงแรมหนึ่งไปอีกโรงแรมในฟลอเรนซ์
‎ช่วงที่เกิดเหตุฆาตกรรม
‎ไม่ใช่แค่ตุรกี เธอทําแบบนี้ทุกที่ที่เธอไป
‎เบอร์ลิน นิวยอร์ก บูดาเปสต์
‎และเธอก็มีแรงจูงใจเพียงอย่างเดียว
‎อย่าแตะต้องลูกสาวเธอ
‎เหยื่อมีนิสัยชอบทําให้เด็กผู้หญิงกลัว
‎ถ้าพวกเธอบังเอิญเจอกันที่ไหนสักแห่ง
‎และถ้าผู้หญิงคนนั้นทําให้เด็กกลัว...
‎ตอนนี้หาเธอที่ไหนก็ไม่พบ
‎และในช่วงเวลาเดียวกัน
‎พ่อก็โผล่มาหลังจากที่หายไปหลายปี
‎ฉะนั้นถ้ามันไม่เกิดขึ้นไปแล้ว ‎สิ่งต่างๆ ก็จะเลวร้ายลงในไม่ช้า
‎เราไม่อยู่ไกลจากโรงแรมเกินไปเหรอคะแม่
‎ยิ่งเราอยู่ไกลมันก็ยิ่งดี
‎เข้าใจแล้วค่ะ
‎- แล้วอันนั้นล่ะ ‎- ก็พอได้จ้ะ
‎กดเบอร์นี้ให้แม่หน่อย
‎ฮัลโหล
‎สวัสดีค่ะ ฉันเจ้าของที่ดินใกล้ชายฝั่งนะคะ
‎- จําฉันได้ไหม ‎- จําได้สิครับ คุณผู้หญิง
‎แต่คุณจําผมได้หรือเปล่า
‎คุณไม่โทรหาหรือทิ้งเบอร์ไว้ ‎ผมรอคุณนานเลย
‎ฉันวางแผนจะไปที่นั่น ‎ในอีกชั่วโมงนึงหรือราวๆ นั้น
‎ถ้าคุณมีเวลานะ
‎ผมมีเวลาอยู่แล้ว ‎ก็อย่างที่บอก ผมรอคุณอยู่
‎มาที่นี่นะครับ เราจะคุยธุรกิจและดื่มชากัน
‎ทําเรื่องนี้ให้เสร็จเร็วๆ ดีกว่าค่ะ
‎- มีปากกาไหม ผมจะบอกที่อยู่คุณ ‎- ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันหามันเองได้
‎มาเร็ว แบมบี้
‎ฮัลโหล ในที่สุดเธอก็โทรมาแล้วครับ
‎ในที่สุดเธอก็โผล่มาแล้วเหรอ
‎ใช่ครับ เธอบอกว่าจะมาถึงในอีกหนึ่งชั่วโมง
‎จําไว้นะ
‎ทุกอย่างจะเป็นไปตามที่เราตกลงกันไว้
‎ได้ครับ แน่นอน ไม่ต้องห่วง...
‎- ครับท่าน ‎- พวกเธอกําลังมา
‎- มีคําสั่งอะไรไหมครับ ‎- เตรียมรถให้พร้อม
‎นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เราทดสอบเขา ใช่ไหมคะแม่
‎ใช่จ้ะลูก
‎มาเร็วลูก
‎ลูกเห็นอะไรไหม
‎ไม่มีอะไรค่ะ แม่ล่ะ
‎ไม่มีอะไร
‎ทางสะดวกจ้ะ
‎เขามองอะไรอยู่
‎นี่ เอากระจกมาให้ฉันเช็กดูหน่อย
‎มานี่ลูก
‎ได้เวลาแล้ว
‎อย่าเข้าใกล้เกินไป จอดตรงนี้แหละ
‎- จอดตรงนี้ได้เหรอ ‎- ได้
‎- มาหรือยัง หัวหน้า ‎- เรามาแล้ว
‎- แล้วหน่วยที่สองล่ะ ‎- เกือบถึงแล้ว ผู้หมวด
‎ใกล้ถึงเวลาแล้ว เตรียมตัวให้พร้อม
‎- กลัวเหรอลูก ‎- เปล่าค่ะ หนูไม่ได้กลัว
‎แม่เลี้ยงลูกให้หนีจากโรงแรมหนึ่งไปอีกโรงแรม
‎ลูกโตมาท่ามกลางอันตราย แบมบี้
‎การต้องเอาชีวิตรอดอยู่ตลอดเวลา
‎คือสิ่งที่ทําให้ลูกไม่เหมือนใคร
‎แม่คือสิ่งที่ทําให้หนูไม่เหมือนใครค่ะ
‎เราเห็นนายหน้าอสังหาฯ แล้ว
‎- รับทราบ ‎- รับทราบ
‎ไม่มีใครอยู่ตรงนั้น ถ้าเราพร้อมก็ไปกันเถอะ
‎ไปกันค่ะแม่
‎แม่คะ
‎แบมบี้
‎มีรถสีดําจริงๆ ด้วย
‎- อะไรนะ ‎- มันจอดอยู่ตรงมุมถนน
‎หนูเห็นมันสะท้อนในกระจก
‎- เหมือนรถของคุณตาเหรอ ‎- เหมือนคันที่เราทําลายเลยค่ะ
‎แม่จะเห็นมันในกระจกสิ ดูสิคะ
‎ใช่เขาจริงๆ ด้วย
‎เขาเหรอคะ
‎นี่แหละสิ่งที่แม่คิดไม่ออก
‎คุณตายังมีชีวิตอยู่เหรอคะ
‎ดูงูตัวนั้นสิ
‎มันกําลังซุ่มโจมตี
‎เขารอจนเหลือที่ดินผืนสุดท้าย ‎เขารู้ว่าเราจะมา
‎แน่ใจเหรอว่าเป็นเขา
‎ลูกไม่ได้กลิ่นพิษของเขาเหรอ
‎เขาใช้นายหน้าอสังหาฯ ล่อเราไปติดกับ
‎เราขยับไปไหนไม่ได้เลย
‎เห็นได้ชัดว่าเขาวางแผนไว้ ‎เขาคิดคํานวณไว้หมดแล้ว
‎ทําไมคะ เขาต้องการอะไรจากเรา
‎เขาเป็นงู เขาต้องการแม่
‎แต่บางที...
‎คะ
‎เขาอาจต้องการลูกก็ได้
‎ไปหานายหน้าคนอื่น ขายที่ดินแล้วหนีไป ‎โดยไม่ต้องเจอพวกเขากันเถอะค่ะ
‎มันสายไปแล้ว
‎แม่แน่ใจว่าเขาซื้อนายหน้าไว้หมดทุกคนแล้ว
‎เราเล่นเกมนี้ในระดับของเขาไม่ได้
‎งั้นเราจะทํายังไงกันดีคะ
‎สิ่งเดียวที่เราทําได้
‎ไม่มีใครโผล่มาเลย ผมจะทํายังไงดี
‎ผมจะกลับบ้านแล้ว
‎ถ้ามีอะไรก็ค่อยคุยกันอีกที
‎ได้ครับ คืนนี้ผมจะไปที่นั่นอยู่แล้ว ‎เอาเอกสารไป...
‎เราจะตามตาแก่นั่นไป คุณกลับไปทํางานต่อได้
‎รับทราบ
‎ยกเลิกปฏิบัติการ ทุกหน่วยกลับไปที่สถานี
‎นั่นเขาใช่ไหมคะแม่
‎หนึ่งเดียวเท่านั้น
‎มากับแม่
‎แม่
‎แม่คะ
‎ยาของท่านค่ะ
‎- รับอะไรเพิ่มอีกไหมคะ ‎- คุณกลับบ้านได้แล้ว
‎ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
‎ราตรีสวัสดิ์
‎แม่บ้านออกกะแล้ว
‎ไม่เอาน่า
‎ผู้จัดการโรงแรมถูกฆ่าตายในนิวยอร์ก ‎ด้วยมีดคัตเตอร์
‎- ใช่เธอหรือเปล่า ‎- อาจเป็นเธอก็ได้
‎ลายนิ้วมือก็ตรงกัน
‎ผู้ชายคนนั้นสูงหกฟุตสี่นิ้ว
‎โอ้โฮ
‎เธอเป็นคนผอมๆ ตัวเล็กๆ
‎เธอทําได้ยังไง ฉันไม่เข้าใจ
‎อาจจะเป็นเพราะอย่างนั้นก็ได้
‎ไม่มีใครสงสัยเธอ เธอเลยฆ่าพวกเขาทีเผลอ
‎วางแก้วลง
‎วางลง
‎ส่งไม้เท้ามา
‎หันมา
‎ช้าๆ
‎มาคุยกันหน่อย
‎กล้าดียังไงมาขวางทางเรา
‎หือ
‎มายุ่งกับเราทําไม
‎ลูกต้องการอะไรจากคนพวกนี้
‎พวกเขาทําอะไรลูก
‎เพราะเหตุนั้นแหละ
‎- ลูกมีคําตอบไหม ‎- ไม่ใช่สําหรับพ่อ
‎พ่อไม่ใช่คนสุดท้ายในโลกที่ถามหนูด้วยซ้ํา
‎อย่างน้อยก็สงสารเธอบ้าง
‎- ลูกต้องได้รับการรักษา ‎- ไม่ต้องมาแนะนํา
‎หนูมาบอกให้พ่อเลิกยุ่ง
‎อย่ามายุ่งกับเรา
‎พ่อจะจ่ายให้มากเท่าที่ลูกต้องการ
‎แล้วส่งลูกไปที่ไหนก็ได้ที่ลูกอยากไป
‎ถ้าลูกให้เธออยู่กับพ่อ
‎อยู่กับพ่อเหรอ
‎ลูกไม่อยู่ในฐานะที่จะเลี้ยงลูกตัวเองได้
‎จริงเหรอ
‎พ่อกล้าพูดอย่างนั้นกับหนูเหรอ
‎ลูกมีสิทธิ์ที่จะพูดทุกอย่าง
‎นี่
‎- อย่ามาเล่นเกมกับหนู ‎- เปล่า ไม่ได้เล่นเกม
‎เอานี่ไป
‎นี่
‎มานี่สิ เปิดมันดู
‎มาสิ
‎ถอยไป
‎- รหัสล่ะ ‎- วันเกิดลูก
‎มากกว่ามูลค่าของที่ดินซะอีก
‎พ่อต้องการอะไร
‎ไม่ได้ต้องการอะไร
‎ลูกเป็นข่าวไปทั่วเลย รู้ไหม
‎ตอนที่พ่อเห็นข่าว
‎พ่อคิดว่าพ่อก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับมัน
‎แล้วพ่อก็หยิบรูปแม่ของลูกมาและบอกเธอด้วย
‎"คุณมีบทบาทสําคัญ"
‎เราเลี้ยงลูกมาโดยปราศจากความรัก
‎เราเลี้ยงลูกมาผิดๆ
‎ยกโทษให้พ่อนะลูก
‎รับไปสิ
‎เงินนี่สําหรับลูก
‎สําหรับหลานสาวของพ่อ
‎พ่อจัดการให้ลูกออกจากประเทศไปได้ ‎ถ้าลูกรอจนถึงเช้า
‎เรือจะพาลูกข้ามไปที่เกาะฝั่งตรงข้าม ว่าไงล่ะ
‎ท่านครับ
‎นั่นใคร
‎ว่าไง
‎- คนขับรถ ‎- อย่าบังอาจ
‎ท่านต้องการอะไรไหมครับ
‎- ไม่ คืนนี้ไปพักผ่อนได้แล้ว ‎- ได้ครับ
‎เขาไปแล้วค่ะแม่
‎- หนึ่ง สอง สาม ‎- สอง สาม
‎แบมบี้
‎ค่ะแม่
‎มานี่ มาอยู่ในที่ที่แม่มองเห็นลูก
‎มาแล้วค่ะ
‎แบมบี้
‎พ่อรู้ว่าลูกไม่ต้องการอะไรจากพ่อ
‎คิดซะว่าเป็นค่าที่ดินก็แล้วกันนะ
‎เป็นค่าที่ดินเท่านั้น
‎รอจนถึงเช้านะ ‎พ่อจะให้เรือไปส่งลูกออกนอกประเทศ
‎ยังไงตํารวจก็ยังล่าตัวลูกอยู่
‎เราดูแลตัวเองได้ค่ะแม่
‎แน่นอนจ้ะ
‎โธ่ ลูกพ่อ
‎อย่าบังอาจก้าวเข้ามาอีกแม้แต่ก้าวเดียว
‎พ่อแค่อยากบอกลาหลานสาว
‎ไม่มีทาง
‎ก็ได้
‎งั้นก็ไปซะ
‎ดูแลตัวเองดีๆ นะ
‎เรามีอีกเรื่องที่ต้องจัดการกับพ่อก่อนที่เราจะไป
‎เร็วเข้า แบมบี้
‎- แม่ มีคนมา ‎- ครับผม ขอโทษครับ เมื่อกี้ผมทํางานอยู่น่ะ
‎- นั่นใครน่ะ ‎- คนขับรถ
‎ได้ ผมออกกะแล้ว กําลังไปหา
‎นั่นไม่ใช่คนขับรถ
‎แม่พูดถูกค่ะ
‎เขาเป็นตํารวจ
‎เราหลงเข้ามาติดกับอะไรกันเนี่ย
‎มากับแม่
‎แม่ นั่นแท็กซี่
‎ไม่ รถบรรทุกนั่น วิ่งไปให้ทันมัน
‎เฮ่!
‎เฮ่! คุณอยู่ไหน
‎ครับผม
‎คุณเป็นตํารวจแบบไหนกัน
‎พวกคุณไม่รู้เรื่องเลยหรือไง
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- เมื่อกี้พวกเธอมาที่นี่
‎พวกเธออยู่ที่นั่นตอนผมไปหาคุณเหรอ
‎ช่างมันเถอะ
‎ผมเอากระเป๋านั่นให้พวกเธอ ‎คุณจะได้ตามพวกเธอไปได้
‎ไปตามหาพวกเธอให้เจอสิ
‎เข้าไปในบ้านแล้วล็อกประตูด้วยนะ
‎มีอะไรเหรอ
‎- เมื่อกี้พวกเธออยู่กับตาแก่นั่น ‎- อะไรนะ
‎โชคดีที่เขาเอากระเป๋าให้พวกเธอไป
‎เปิดเครื่องส่งสัญญาณเลย
‎พวกเธอกําลังหนีไป ‎อยู่ห่างจากที่นี่ราวๆ ครึ่งไมล์
‎ขึ้นรถ เร็วเข้า
‎เหยียบเลย พวก
‎- ไกลแค่ไหน ‎- ใกล้แล้วครับ
‎โอเค เหยียบเลย
‎ผู้หมวด ผมคิดว่ารถบรรทุกคันหน้านั่นนะ
‎โอเค เรียกให้จอดเลย
‎ได้ครับ
‎ปาดหน้าเลย
‎จอดรถ นี่ตํารวจ!
‎ไป เร็วเข้า
‎- ลงมา ‎- นี่ตํารวจ! ลงมา!
‎เปิดท้าย เร็วเข้า!
‎ฟังผมนะ ผู้หมวด
‎อย่าลืมข้อตกลงของเรา
‎แม่เด็กเป็นของคุณ ไม่ว่าจะเป็นหรือตาย
‎แต่ผมต้องการเด็กผู้หญิงคนนั้น
‎อย่าแตะต้องแม้แต่เส้นผมของเธอ
‎คุณจะต้องนําตัวเธอมาส่งให้ผมอย่างปลอดภัย
‎ผมทําทุกอย่างที่คุณต้องการแล้ว
‎ตอนนี้ถึงตาคุณทําบ้างแล้ว
‎เอาตัวหลานสาวผมมาให้ผม
‎สัญญากับแม่สิ
‎ลูกจะไม่เข้าไปไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในนั้น
‎รีบหนีไปถ้าเกิดมีอะไรผิดพลาด
‎แม่คะ เราไปตามทางของเราไม่ได้เหรอ
‎เรามาสุดทางแล้วจ้ะ แบมบี้
‎เขาหมกมุ่นเรื่องลูก ‎แม่ยอมตายก่อนที่จะให้เขาได้ลูกไป
‎สัญญากับแม่สิ
‎หนูสัญญาค่ะ แม่ ‎หนูจะไม่เข้าไปไม่ว่าหนูจะได้ยินอะไร
‎ต้องอย่างนี้สิ
‎ดูแกสิ นังแม่มดน้อย
‎ฉันดูเหมือนไอ้งั่งพวกนั้นในหนังสือพิมพ์เหรอ
‎แกคิดว่าฉันเป็นคนยังไง
‎แกคิดว่าฉันเป็นใคร
‎เธออยู่ไหน
‎เด็กอยู่ไหน
‎มานี่
‎แกเกิดมาเพื่ออะไร แกเกิดมาทําไม
‎แกเกิดมาทําไม
‎แบมบี้ แบมบี้...
‎ปรากฏว่าเขาเป็นพ่อของเธอครับ
‎พวกเขาขัดแย้งกันหรืออะไรสักอย่าง
‎ผมจะไปรู้ได้ยังไง
‎ผมแค่คิดว่าผมจะได้ขายที่ดิน
‎ซื้อรถสักคันแล้วก็ใช้ชีวิตของผมต่อไป
‎แต่ฆาตกรรมเหรอ ‎ผมจะไปรู้อะไรเรื่องการฆาตกรรม
‎มันเป็นสิ่งที่ผมเห็นแค่ในหนังสือพิมพ์หรือในหนัง
‎ผมเอาตัวเองมาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ได้ยังไง
‎ดูผมสิ เลือดเลอะเต็มตัวผมเลย
‎คุณมีน้ําไหมครับ ขอร้องละ
‎- แล้วมันเกิดขึ้นได้ยังไง ‎- อะไรนะ
‎เล่ารายละเอียดให้ฟังอีกหน่อยได้ไหม
‎ผมไปถึงคฤหาสน์ ผมเข้าไปข้างใน มันมืดมาก
‎ผมตะโกนถามว่ามีใครอยู่ไหม
‎แล้วผมก็ลื่นล้ม
‎มารู้อีกทีตัวผมก็มีแต่เลือด
‎เขาไม่มีลูกตา มีแต่เบ้าตาที่ว่างเปล่า
‎เช็ดมือซะ
‎แม่ไม่ได้อยากให้เรื่องนี้เกิดขึ้น
‎ไม่ได้อยากให้มันเกิดขึ้นเลย
‎แม่ไม่อยากให้ลูกรู้ว่าโลกนี้มันเลวร้ายแค่ไหน
‎เช็ดมือซะ
‎มันสะอาดแล้วค่ะแม่ หนูไม่เป็นไรแล้ว
‎อย่าให้มันเปื้อนเลือดอีกนะ
‎มือแม่เปื้อนเลือดมามากพอแล้ว
‎หนูทิ้งแม่ไว้ที่นั่นไม่ได้
‎หนูโตแล้ว
‎แน่นอนอยู่แล้ว
‎แต่ลูกก็ไม่ควรเข้าไปอยู่ดี
‎ลูกควรให้มือของลูกสะอาดไว้
‎แต่มันเป็นสิ่งที่ดีนะคะ ‎ตอนนี้มีแค่เราสองคนสู้กับพวกเขา
‎แม่ของลูกเหนื่อยมากเลย แบมบี้
‎เชื่อแม่สิ เธอเหนื่อยมากเลย
‎นอนลงสิคะแม่
‎หลับเถอะนะคะ แม่คนสวยของหนู
‎เราต้องการเงินนั่น
‎แต่ธนบัตรมันถูกทําตําหนิไว้
‎แต่เราจะหาเงินมาให้ได้ แบมบี้
‎ไม่ต้องห่วงนะ แม่จะหาเงินมาให้ได้
‎ฝันดีนะคะแม่
‎หนูรู้ว่าแม่หมายถึงอะไร
‎หนูรู้ว่าแม่จะหาเงินมาได้ยังไง
‎คําบรรยายโดย ชายมาศ สายน้ําผึ้ง