"Bambi, arkasından ayak sesleri işitti
ve döndü baktı.
Gelen O'ydu.
Sanki çalıların her tarafında O vardı. Her yere..."
Hiç unutmayacağım.
Annemin sesiyle gelecek kulaklarıma hep Bambi'den satırlar.
Sonsuza dek.
- Annemin kırçıllı sesiyle.
Annemin hiç kimseninkine benzemeyen sesiyle.
"Bambi düşünmeye çalıştı
fakat ormanın vahşi sesleri gittikçe artıyor,
bütün düşüncelerini dağıtıyordu.
Çığlıkların arasında annesinin
'Bana yakın dur' diye fısıldadığını duyuyordu.
Aslında annesi bağırıyordu."
Nerede kalmıştık Bambim?
- "Aslında bağırıyordu annesi." - Hah...
"Ama Bambi'ye fısıldıyor gibi geliyordu bu korkunç gürültünün arasında.
'Bana yakın dur' demesi Bambi'yi cesaretlendiriyordu.
Bu söz, sanki onu tutan bir zincirdi."
"O olmasaydı hiç düşünmeden fırlayıp çıkacaktı."
- Ezberlemişsin bebeğim. - Evet Anne. Diğer bölüm de ezberimde.
Ya?
Aslında bütün bölümler Anneciğim.
Hepsi. Bütün kitap.
Ben Bambi'yi ezbere biliyorum.
Artık sıkılıyorsun, değil mi? Büyüdün, dinlemek istemiyorsun.
Öyle değil de, yani...
Biliyorum zaten hepsini.
- Sen çiçekli tişörtünü niye giymedin? - Bunu giymek istedim.
Nasıl giyinirsem giyineyim, saçlarımı nasıl toplarsam toplayayım,
artık senin istediğin kadar küçük olamıyorum.
Okumayacağım bir daha sana Bambi'yi.
Deniz kenarından yürüdüğümüzde otelden 10 dakika sonra Antik Şehir'deyiz.
- Anne.
Kimliklerimizi istemedikleri için bu oteldeyiz, değil mi?
Kayıt dışıyız Bambim. Bir süre kayıtlarında görünmemeliyiz.
Gel, şurada da çekeyim seni.
Annem şipşak bir fotoğraf makinesi aldı. Bir sürü resmimi çekiyor.
Bambim, gel.
- Sen sevmezdin aslında bu fotoğraf işini. - Birilerinin bizi çekmesi korkutur beni.
Büyüyorum diye çekiyor.
Gülümse.
Tam büyümeden fotoğraflarla beni tutmak istiyor.
İyi misin?
Soluklarını ensemde hissediyorum. Çok fena peşimizdeler.
Üstelik başka bir şey var, çözemiyorum bir türlü.
- Nasıl başka bir şey? -Çözemiyorum.
Çok sıcak.
Kafamı toplayamıyorum bir türlü.
Satalım artık şu arsayı. Alalım paramızı gidelim.
Daha ne bekliyoruz ki?
Henüz değil. Ben sana söylerim ne zaman olduğunu.
Temkinli olmamız lazım.
Aslında birkaç gün oldu buraya geleli.
Hâlâ emlakçıyla temasa geçmedik.
Gidip gidip dükkânını gözetliyoruz.
Hadi Bambim! Gel, şunun yanında da fotoğrafını çekeyim.
Biz bunu nasıl kaçırdık ki? Anlamadım.
Evvelsi gün çektin ya Anne.
Emin ol, bu antik kentin her taşıyla fotoğrafımı çektin.
Bambi'yi ezberlediğin gibi buradaki taşları da mı ezberledin, ha?
İyi misin? Seni göçürtmek istememiştim.
Burada her şey kötüye gidiyor. Bir şey var, çözemiyorum!
Yapma kendine böyle, ne olursun. Çözeriz o şeyi. Çözersin sen.
- Seni bu kadar mı korkutuyorum ben? - Benim korkum sana bir şey olması.
Bambim benim, benim bebeğim.
- Hadi otele kadar yarış.
- Ne? - Otele koşuyoruz!
Şu an sana avans veriyorum Anne. Yerinde olsam iyi değerlendirirdim.
Ensendeyim.
Geçtin beni büyümüş Bambi.
Bebeğim.
Ne oldu?
Şu siyah makam aracını gördün mü yoksa sadece ben mi görüyorum?
- Anne, yok öyle bir araç. - Ben bakacağım.
Ama...
Bu sokağa girdi demin.
Yine olmayan şeyler görüyorsan çıkmayalım odamızdan.
Hangisi gerçek, hangisi kafamın içinde karıştırıyorum.
Şimdi, yedi yıl önce Floransa, Piazzale Michelangelo'da
akıl hastası bir kadın öldürülüyor.
Suç aleti de bir falçata.
Şimdi, İtalyan polisi bizimle temasa geçince biz şaşırdık tabii.
Parmak izlerini karşılaştırmak istediler.
- Anneninkiyle eşleşti.
Sonra baktık ki anne kız cinayet tarihinde Floransa'da otel otel gezinmiş.
Yalnız Türkiye'de değil, gittiği her yerde yapıyor bu işi.
Berlin, New York, Budapeşte.
- Ve tek bir gerekçesi var.
Kızına dokunmayacaksın.
Bu öldürülen kadın da küçük kızları sıkıştırıp korkuturmuş.
Yani bunlar bir yerde karşılaştıysa, kadın kızı korkuttuysa...
Tabii şimdi sırra kadem bastılar.
Bu arada aynı tarihlerde
yıllardır hiç ortada olmayan bir baba ortaya çıkıyor.
Yani ya olan oldu ya da çok yakında ortalık bir hayli karışacak.
Otelimizden çok uzaklaşmadık mı Annem?
Ne kadar uzak o kadar iyi Bambim.
Anladım.
Şu nasıl?
İyi.
Hadi çevir bana şu numarayı.
Efendim?
Merhaba, ben deniz kenarındaki arsanın sahibiyim. Hatırladınız mı?
Hanımefendi, ben sizi hatırladım, siz hatırlıyor musunuz asıl?
Aramıyorsunuz, numara bırakmıyorsunuz. Bekliyorum sizi.
Ben yaklaşık bir saate yanınızda olmayı düşünüyorum.
Tabii müsaitseniz.
Müsaitim hanımefendi. Ne diyorum, ben sizi bekliyorum zaten.
Gelin, konuşalım, işimizi görelim, çayımızı içelim. Buyurun.
- Bir an evvel işimizi halledelim. - Yazın. Kalem kâğıt alın, adresi vereyim.
Gerek yok, bulurum.
Hadi Bambim.
Alo? Beyefendi, sonunda aradı hanımefendi.
Nihayet çıktı mı ortaya?
Çıktı beyefendi. Bir saate geliyor dükkâna, öyle dedi.
- Unutma.
Her şey konuştuğumuz gibi olacak.
Tamam. Tabii konuştuğumuz gibi olacak. Merak et...
- Efendim. - Geliyorlarmış.
- Bir isteğiniz var mıydı? - Hazırla arabayı.
Bu bizim onu son sınayışımız, değil mi Anne?
Evet bebeğim.
Gel bebeğim.
Var mı bir şey?
Temiz. Sende?
Temiz.
Sokak tertemiz bebeğim.
Neye bakıyor bu?
Usta, aynayı getir de bir bakalım hadi.
Gel bebeğim.
Vakit tamam.
Sokulma ihtiyara, kal öyle.
- İyi mi böyle? - Hı hı.
-Şefim, burada mıyız? - Buradayız.
-İkinci ekip? - Varmak üzereyiz komiserim.
Tamam. Her an her şey olabilir. Hazırlıklı olalım.
- Korkuyor musun bebeğim? - Hayır, korkmuyorum.
Ben seni otel otel kaça kaça büyüttüm. Tehlikenin içinde büyüdün sen Bambim.
Seni böyle eşsiz yapan hep hayatta kalmak zorunda olman.
Beni böyle eşsiz yapan sensin Annem.
Emlakçı görüş alanımızda.
- Anlaşıldı.
- Görünürde kimse yok, hazırsak gidelim. - Hadi Annem.
- Anne. - Bambim?
Var öyle siyah bir makam aracı.
- Ne? - Şu köşeye park etmiş.
Aynadan yansıyınca gördüm.
- Dedenin makam aracı gibi mi? - Maketini parçalamıştık ya işte, aynısı.
Şu aynadan görebiliriz. Bak.
Bebeğim, bu o.
- O derken? -Çözemediğim şey bu işte.
Dedem yaşıyor mu ki?
Görüyor musun yılanı? Nasıl yatmış pusuya.
Son arsayı beklemiş. Geleceğimizi hesap etmiş.
Emin miyiz o olduğuna?
Almıyor musun zehrinin keskin kokusunu? Emlakçı'yla bir olup bizi tuzağa çekmiş.
Yerimizden kıpırdayamayız.
Belli ki planlı hareket ediyor. Yapmış hesabını.
Neden Anne? Ne istiyor bizden?
Yılan işte bebeğim, beni istiyor.
Belki de...
Evet?
Seni istiyor belki de.
Başka bir emlakçı bulalım. Kendimizi ona göstermeden satıp kaçalım.
Çok geç.
Bütün emlakçıları bağlamıştır kendine.
Biz onun oyunlarına akıl erdiremeyiz.
- Ne yapacağız peki? - Yapacak tek bir şey var.
Vallaha beyefendi, gelen giden yok. Ne yapayım ben?
Eve dönüyorum. Bir durum olursa haberleşiriz.
Tamam. Ben zaten akşam geleceğim size, evrak...
Biz ihtiyarı takip ediyoruz. Normale dönebilirsiniz, teşekkürler.
Anlaşıldı. Operasyon iptal, tüm ekipler karakola.
Anne, o mu?
Ta kendisi.
Gel benimle.
- Anne.
- Annem?
Efendim, ilaçlarınız.
- Başka ihtiyacınız yoksa... -Çık sen.
İyi akşamlar.
- Hizmetçi paydos etmiş.
Hadi be! Oğlum, New York'ta falçatayla otelci adam öldürülmüş.
- Bizimkinin işi mi? - Olabilir.
Bak, bak, parmak izi de eşleşmiş. Oğlum, öldürülen adamın boyu 1,95.
Vay arkadaş.
Sıska, cılız bir şeysin.
Nasıl yapabiliyorsun bunu? Benim aklım almıyor ya.
Bilmiyorum ki, belki olayı bu.
Kimse ondan şüphelenmiyor. O da gidip ansızın çöküyor işte.
Bırak bardağı.
Bırak!
Bastonu ver.
Dön. Yavaş.
Biraz konuşalım seninle.
Ne hakla çıkıyorsun sen yolumuza?
Ha? Niye uğraşıyorsun bizimle?
Ne istedin bu insanlardan? Ha?
Ne yaptılar sana? İşte bunu sormak için.
- Var mı cevabın? - Sana yok.
Sen bu dünyada bana hesap soracak son insan bile değilsin.
Şu güzel kıza da mı acımıyorsun?
- Tedavi olman lazım. - Tavsiyelerini kendine sakla.
Sana yolumuzdan çekil demeye geldim. Uğraşma bizimle.
Sana dilediğin kadar para veririm, dilediğin yere gönderirim seni.
Onu bana bırakırsan.
- Sana? -Çocuk yetiştirecek durumda değilsin.
Sahiden mi?
Sen misin bana bunu diyen?
Ne desen haklısın.
Al.
- Sakın bir oyuna kalkışma! - Yok, yok, yok. Oyun yok.
Al bunu.
Al.
Al, sen aç.
Aç hadi.
Çekil.
-Şifre? - Doğum günün.
Arsanın ederinden fazlası.
- Neyin peşindesin? - Hiç.
Haberler var ya, şu haberler?
Görünce...
...dedim, bunda benim de payım var.
Sonra annenin resmini aldım, ona da dedim. "Senin payın çok."
Sevgisiz büyüttük biz seni. Çok yanlış büyüttük.
Affet beni kızım.
Al bunu.
Senin için.
Torunum için.
Bak, sabahı beklerseniz çıkışınızı da ayarladım.
Bir tekne sizi karşı adaya götürecek. İster misiniz, ha?
Beyefendi?
Kim bu?
- Buyur. [fısıldar] Şoför. - Sakın.
Bir ihtiyacınız var mıydı?
- Yok, sen istirahate geçebilirsin. - Nasıl isterseniz.
Anne, gidiyor.
- Bir, iki, üç. - İki, üç.
Bambim.
Efendim?
Buraya gel, gözümün önünde ol.
Geliyorum.
Bambim.
Biliyorum, benden bir şey almak istemiyorsun.
- Arsaya karşılık olsun.
Arsaya karşılık.
Bekleyin, sabaha sizi tekneyle çıkartayım. Sonuçta hâlâ aranıyorsunuz.
- Biz başımızın çaresine bakarız Anne. - Tabii ki bebeğim.
Canım benim.
Sakın bir adım daha atayım deme.
- Torunumla vedalaşmak istedim. - Yok öyle bir şey.
Peki.
Gidin hadi. İyi bakın kendinize.
Gitmeden önce seninle son bir işimiz daha var.
- Gel Bambim.
- Anne, biri geliyor. - Alo, efendim? Arayamadım.
- Kim o? - Şoför işte.
Tamam. Paydos ettim, yanınıza geliyorum.
Hayır, şoför değil bu.
Haklısın Anne. Polis bu.
Biz nasıl bir tezgâhın içine düştük ya?
Gel benimle.
Anne, taksi.
Hayır bebeğim, şu kamyonet. Yetişelim şuna.
Hey!
Hey, neredesin? Hop!
Beyefendi?
Nasıl polissin sen yahu? Hepiniz ayakta uyuyorsunuz!
- Ne oldu? - Az önce ikisi de buradaydı!
- Ne? Ben geldiğimde yanınızdalar mıydı? - Bırak şimdi yanındayı!
Para çantasını verdim yerlerini tespit edesiniz diye.
- Bulun şunları hadi! - Siz eve geçin, tüm kapıları kapatın.
Komiserim, hayırdır?
- Az önce ihtiyarın yanındalarmış. - Ne diyorsunuz?
- Allah'tan para çantasını vermişler. - Aç hemen vericiyi. Aç.
Bir kilometre ilerideler şu an. Hareket hâlindeler.
Komiserim, bin, bin, bin!
Hadi oğlum, bas!
- Ne kadar kaldı? -Çok yakınız komiserim.
Tamam. Bas, bas!
Komiserim, herhâlde şu önümüzdeki araç.
- Durdur şunu. - Hemen komiserim.
Kır önüne.
Dur, polis!
Geç, geç, geç!
-Çık dışarı, çık! - Polis! Çık dışarı!
Aç şunu, aç! Aç!
Bana bak komiser. Sakın ola anlaşmamızı unutma.
Annesi senin, ölüsüyle dirisiyle.
Ama kız benim! Saçının teline bile zarar gelmeyecek!
Sağ salim teslim edeceksin bana!
İstediğin her şeyi yaptım. Şimdi sıra sende.
Bana torunumu getir!
Bana söz ver. İçeride ne olursa olsun gelmeyeceksin.
İşler ters giderse kaç git buradan.
Anne, biz yolumuza gitsek?
Yolun bittiği yerdeyiz Bambim. Takmış sana kafayı.
Ölürüm de müsaade etmem.
Söz ver bana.
Söz Anne. Ne duyarsam duyayım gelmeyeceğim içeri.
Aferin.
- Bak hele sen şu cadıya.
Benziyor muyum ben o gazetelerdeki salaklara, ha?
- Ne sandın sen beni, ha?
- Kim sandın?
- Kız nerede?
Kız nerede? [hışımla] Kız nerede?
- Gel buraya! Gel buraya!
- Niye doğdun sen, ha?
Sen... Sen niye doğdun?
- Niye doğdun sen?
- Bambim!
Bu bunun babasıymış abi. Bunlar baba kızmış.
Aralarında husumet varmış işte. Ben ne bileyim?
Ben sandım gideceğim, arsamı satacağım, paramı alacağım, işime bakacağım.
Ben... [ağlamaklı] Cinayet ne abi? Hayatımda cinayet mi gördüm ben?
Ben cinayeti gazetede görüyorum, işte filmde görmüşüm ben.
Böyle bir şeyin içine nasıl düştüm ya ben? Hâlime bak, her tarafım kan.
Su, mu bir şey var mı abi? Bir su versenize ya.
- Nasıl oldu peki bu? - Ha?
Biraz daha detay verir misin?
İşte gittim eve. Girdim içeri, her yer karanlık.
Seslendim, kimse var mı yok mu.
Ayağım kaydı, bir düştüm. Baktım her tarafım kan revan.
Adamın gözü mözü yok abi. Hiçbir şeyi kalmamış herifin.
Temizle ellerini. Böyle olsun istemezdim.
Dünyanın bu kadar kötü bir yer olduğunu öğrenmeni istemezdim. Temizle ellerini.
Temizlendi Annem. İyiyim ben.
Bir daha da sakın kirletme.
Benimkiler yeterince kirli zaten.
Seni o odada öyle bırakamazdım.
- Büyüdüm ben. - Büyüdün tabii.
Ama yine de içeri girmemeliydin. Bulaştırmamalıydın ellerini.
Anneciğim, bak ne güzel, onlara karşı ikimiz.
Annen çok yoruldu Bambim.
İnan, annen çok yoruldu.
Yat Anneciğim.
Uyu güzel Annem.
O para bize lazımdı.
Ama işte polis parasıydı.
Ama buluruz Bambim.
Merak etme, buluruz parayı.
Güzel güzel uyu sen Anneciğim.
Anladım ne demek istediğini.
Anladım ben parayı nasıl bulacağımızı.