Eğer hazırsanız ben giriyorum kayda.
Buyurun, kayıttayız. Başlayabilirsiniz.
Biz, hafif makineli silah olarak bunu kullanırız.
Genel olarak 9 mm Parabellum fişek kullanılır.
Şarjör kapasitesi 30'dur. Merminin ilk hızı, 400 metre/saniyedir.
50-60 metreden yapılan her atış
11 santim kalınlığındaki bir tahtayı deler geçer.
Sizin anlayacağınız,
benim diyen delikanlı bu mermi karşısında ayakta duramaz.
Akşam evine varamaz.
Değil bir kadına,
hele hele bir kız çocuğuna neler yapabileceğini varın siz hayal edin.
Herkesin bir Dua Kitabı vardır Bambim.
Herkesin vardır.
- Bizim Dua Kitabımız Bambi ama. - Evet.
Sayfalarını açınca aradığımız her şeyi bulmuyor muyuz içinde?
İşaretlerle dolu Annem.
Bizim eşsiz işaret fişeğimiz.
İstesek başımıza neler geleceğini bile gösterir bize.
Kesinlikle.
Ona iyi bakarsak görürüz değil mi her şeyi?
Tabii ki.
Kitabın, Bambi'nin annesinin ölümüyle sonlandığını sanıyor çoğu insan.
Oysa tam yarısında ölüyor annesi.
Herhâlde öyle bitmesini istiyorlar.
Yanlış işte. Tam ortasında ölüyor annesi.
Sonra tek başına kalan Bambi büyüyor, kendine yeni bir dünya kuruyor ormanda.
Büyüyor, âşık oluyor,
mutlu oluyor.
Büyüyor,
âşık oluyor,
mutlu oluyor.
Yıldız kaydı! Bak, gördün mü?
Görmedim bebeğim, görmedim.
Gel.
Yürü bebeğim.
Çok kalabalık bir yer burası. Tıkış tıkış, çok dolu.
Deniz kenarında alt alta, üst üste insanlar.
- Bebeğim... -Sokaklarda da.
Kuyumculardan, halıcı dükkânlarından ibaret sokaklar.
Ha bire bu dükkâna girip çıkmamızı istiyor Annem.
Çok güzeller Anne.
Bayıldım.
Orijinal Hereke halısıdır ve tamamı ipektendir efendim.
- Bunlar da mı? - Evet, o halımız da ipektendir.
Çok güzelmiş.
Hadi bebeğim, gidelim.
-İyi günler. -İyi günler.
-Çok yakışmadı mı Annem? - Çok yakışmış.
- Bir de şunu dene. -Çok tatlıymış rengi.
- Anne. - Ha?
Niye deniyorum? Hiç paramız yok ki.
Dene, olunca alırız.
Teşekkürler.
Genç turistlerle dolu bir pansiyonda kalıyoruz.
Ucuzcuyuz artık, kayıt dışıyız.
Sokaktan yiyoruz yemeğimizi.
Annem ha bire bir şeyler yazıp çiziyor satın aldığı deftere.
Sana almadım ama...
Yemek istemediğine emin misin? Dilersen paylaşabiliriz.
Afiyet olsun bebeğim.
Belki bir gün başka bir renge boyatırız saçlarını.
Çok severdin sen saçlarımın rengini. Artık beğenmiyor musun?
Güzelliğin çok dikkat çekiyor bebeğim.
Büyük kalabalıkların içinde bile hemen fark ediliyorsun.
Demek bu yüzden örmüyorsun saçlarımı.
Tek topuz, çift topuz, atkuyruğu... Ne güzel şeyler yapardın eskiden.
Sana yer açmam lazım Bambim.
Önce sana bol bol para bulmam, sonra da ihtiyacın kadar yer açmam lazım.
Kitabın ortasından bu laflar Anneciğim.
Bunlar başka türlü bir laflar.
Nereden çıktı şimdi bu yer açma falan?
Nasıl açacakmışsın Anneciğim?
Sen yaptığım en güzel şeysin.
Tek güzel şeysin.
Ben senin için yaşadım.
İyi ki de yaşadım.
- Ben seni arayacağım. Tamam, haberleşiriz.
Anneyle kızı sizden aldılar.
Çok uzattığınızı düşünüyorlar. İş çok büyümüş.
Peki kime vermişler amirim?
O birlikte otel bastığınız afralı tafralı yok mu? Ona.
Amirim. Bakın size söylüyorum, eğer o adam onları bulursa öldürür.
Tabii ya.
-Öyle istiyorlar, değil mi amirim?
Niye mücevher takarlar, hiç anlamam.
Buzlar Kraliçesi de eksik etmezdi üzerinden.
Niye pahalı arabalara binerler mesela?
Niye hep kalabalık yerlerde bulunmak isterler?
Onlar işte Annem. Takma Ruhlar, Kötü Kalabalıklar işte.
Şu anda kalabalıklarına ihtiyacımız var bebeğim.
Aralarına karışıp görünmez oluyoruz.
Gel benimle.
- Nereye gidiyoruz böyle koştura koştura? -Şuraya.
Bu harika şeyi çok beğendim. Satın alacağım.
Anne, iyi misin?
Bu hiç senlik bir şey değil. Ne rengi ne kendisi.
An itibarıyla listemizdeki dükkânlar üçe indi bebeğim.
- Dur tahmin edeyim o zaman. - Hadi bakalım.
Küçük kuyumcu bir,
büyük kuyumcu iki,
halıcı üç.
Aferin bebeğim.
Kuyumculardan vazgeçtim. Astarı yüzünden pahalıya gelebilir.
Sen söyle o zaman, hangisi?
Burası.
Ne zaman yapacağız işi? Yarın mı?
Yarın uzun bir gün olacak bebeğim.
Hâlbuki en güzel gün en kısa gündür.
Bunları böyle koydurdum ki görün istedim.
Karşınızdaki kim, nasıl biri, iyi bilin. Görün, tanıyın.
Komiser tavizsiz biriydi. Arızaya bağlamıştı.
Bozmuştu kafayı anneyle. Olay...
- Olay...
...koca bir boşluk açtı içimde.
Başkası anlatsa koymaz, abartıyor der geçersin.
Bilemiyorum, yani...
Sıçtı içime.
Ee... Dinlenmek isterseniz biraz ara verelim.
Her şeyi bilmen gerekmiyor Bambim.
Yaşadığımız kötü şeyleri bilmemeni yeğledim.
- Hep bunun için uğraştım.
Biliyorum Anneciğim. Hep korudun, kolladın beni.
- Açma kapama düğmeleriyle.
"Sil Tuşuna bas Bambim." "Bambim, unut bunu Bambim."
Aynısını yaptın.
Sen asıl bunu izle.
"Bambim. Sakın bana göçürten sorular sorma.
Lütfen Bambim, göçürtme beni."
Artık her şeyin farkındayım Anne. Her şeyin içindeyim.
New York'taki kar fırtınalı gecemizi hatırlıyor musun?
Hı hı.
Keşke...
Keşke soğuğun yanaklarını kızarttığı o küçük kız olarak kalsaydın.
Keşke Annem.
Hazırlanma vakti.
Ya?
Çok susadım. Bana aşağıdan su alır mısın?
Tamam. Hemen hazırlanıp gidiyorum.
- Kim bu? - 207 Numara, sen yokken geldiler.
- Listeyi hazırladım, bunu alabilirsin. - Sağ ol.
- Bunlar tamam, değil mi? - Hı hı.
Geldim Annem.
Hazırlanmışsın?
Ben dönene kadar odadan çıkmayacaksın.
Nasıl yani? Birlikte gitmiyor muyuz?
Hayır. Sen odamızda kalıp eşyalarımızı toplayacaksın.
- Ama Anne, biz Ay Birimi'yiz. Ayrılamayız.
Olmaz bebeğim. Senin ellerini kirletemeyiz.
Artık senden bile güçlüyüm.
Evet, öylesin çünkü hiçbir kötü anının ruhuna yapışmasına izin vermedim.
Bana dönüşmeni, bana benzemeni bir an olsun istemedim.
- Ama Anneciğim, ben... - Bambim, yeter.
Sen mutlu bir çocuksun.
Sen benim kızımsın, benim!
Bense annemin kızıyım.
Ben dünyanın en mutsuz geçmişinden geliyorum.
-İkimizi aynı kefeye koyamazsın.
Hayatımızı üstüne kurduğumuz kuralları bozamazsın.
Ben buna izin vermem.
O yüzden odamızda kalacaksın, tamam mı?
Tamam. Özür dilerim.
Gel buraya.
-İkimiz için bir şey yapmak ister misin? -Çok isterim Annem.
- Bambi bizim Dua Kitabımız mı? - Evet.
- Tümü ezberinde mi? - Elbette.
O zaman dua et. İkimiz için de dua et.
Sakın beni ormanda yüzüstü bırakma Anne!
Bebeğim, sen beni Bambi'nin aptal annesi mi sandın?
"Artık Bambi çoğu zaman yalnız kalıyordu."
Annesi kayboluyor,
ne kadar çağırırsa çağırsın geri dönmüyordu."
"Gökler soluk, gri bir renk almıştı.
Ormanda ortalık fena kararmıştı.
Birden çalıların arasından fırlayarak çıktı annesi.
Acı acı bağırıyordu. Peşine biri takılmıştı.
Bambi'ye oyun gibi geldi bu.
Dikkatli bakınca oyun olmadığını anladı.
Annesi korku içinde çığlıklar atarak..."
- Devam edemeyeceğim, yapamayacağım bunu.
Uyu Bambi. Uyu artık, uyu!
Ceylan güzeli. Burada mıymışsın?
Kimsin sen? Kimsin?
- Sen kimsin? Ucube kız!
Nasıl alırdınız kan kahvenizi?
Annem?
Bak, ormanda yüzüstü bırakmadı annen seni.
Sen Bambi'nin annesi değilsin ki, benim Annemsin.
Annem?
Bırak, ben temizleyeyim ellerini.
Bebek Annem benim. Şimdi sen benim bebeğimsin.
Çöp torbasının içi para ve mücevher dolu. Yıllarca sana yetecek kadar.
Çok mu kötü şeyler oldu Anneciğim?
İlk kez para için mecbur kaldım Bambim.
Bizi savunmak için değil, para için.
- Sessiz ol.
Korkunçtu Bambim.
Dayanılmazdı.
Unut Anneciğim.
Buzlar Kraliçesi'nden başlayarak her şeyi unut.
Sıfırdan başlayabiliriz.
Sil baştan.
Hayır bebeğim, sen unutacaksın, ben hatırlayacağım.
Benim cezam unutmamak Bambim. Gitmemiz gerek.
- Anne?
- Ne oldu?
- Yaralanmışsın. Nasıl yaptın bunu? - Derin bir cam kesiğim var bebeğim.
Neden daha önce söylemedin?
- Yat, uzan iyice. Dikkat et.
Bastır bunu iyice.
- Sana ihtiyacın olan parayı buldum.
Şimdi sıra sana yer açmaya geldi Bambim.
Bana o yeri seninkini vererek açacaksan istemiyorum.
Bak paralara, mücevherlere. İkimize yetecek kadar da var.
Yola çıkmamız lazım Bambim.
Ama çıkamayız, yaranı sarmamız gerekiyor. Kanamayı durdurmalıyız.
Hastaneye gidemeyiz, kıskıvrak yakalarlar.
Biliyorum. Sen bana bırak, halledeceğim.
Hemen döneceğim.
Bunlar ne şimdi?
Ne oluyor ya?
- Hoş geldiniz, buyurun. - Ee... Acil sargı bezi lazım.
Gazlı bez, alkol, tentürdiyot, bolca pamuk.
- Yaralı mı var? - Bir de ağrı kesici istiyorum.
- Evet, yaralı var. - Hastaneyi tarif edebilirim.
Ee... Aslında pansuman gibi bir şey yapacağım ama yine de iyi olur.
Bu caddeden direkt aşağı iniyorsunuz iki kilometre kadar.
Karşınıza çıkacak.
Bunlar yeterli mi?
- Fazlası var. Bekleyin, para üstü vereyim. - Yok, üstü sizin.
Geldim Annem, geldim.
Bak, buldum. Lazım olan her şeyi buldum Annem.
-İyi misin? - İyiyim bebeğim.
- Acımadı, değil mi? - Yok, iyiyim bebeğim.
İç bunları, iyi gelecek. Ağrı kesici.
Bambim, ne oldu?
Bebeğim, ne oldu?
Resepsiyondaki çocuktan çok huylandım Annem.
Bir ihbar geldi. Yoksa nereden bilecektik bizim bölgemizde olduklarını?
Tamam, soygun olmuştu ama annenin yaptığı anlaşılmamıştı henüz.
Resepsiyondaki çocuk aramış karakolu.
Başta işkillenmiş bunlardan tabii. İşte bilgisayarda araştırmalar falan...
Sonra da yapmış ihbarını.
Hemen gidiyoruz.
Yapabilecek misin?
Sen benim tutan elim, gören gözüm olduktan sonra...
- Sokak temiz görünüyor. - Evet, temiz.
Gelirken çok dikkat ettim. Öğrettiğin her şeyi uyguladım.
Aferin bebeğim.
Gördün mü bak, kitabımızın ortasına gelmemişiz işte.
Gelmemişiz Bambim.
Çünkü sen ne yapıp edip her seferinde kurtarıyorsun bizi.
Bana bakın. Ben söyleyene kadar kimse ateş etmeyecek, tamam?
- İyi misin? -İyiyim.
Gel.
-İlerideki sokakta taksi durağı var Annem. - Hemen tekne ayarlarız kendimize sonra.
Bambim. Fark ettin mi?
- Evet Annem. Bizim için gelmişler.
Bu kez fazla yakınlar. Hızlan.
Hızlı.
Takma Ruhların, Kötü Kalabalıkların arasına saklanalım bebeğim.
Hadi.
Ama içim rahat, biliyor musun?
Çünkü biz kitabımızın ortasını çoktan geçtik.
- Keskin satırlarını geçtik Annem.
Vazgeçmeyeceğiz, değil mi? Teslim olmayacağız?
Asla.
-Çıkarız biz bu sokaktan bebeğim. - Biz seninle ne sokaklardan çıktık Annem.
Bambim, ne yapman gerektiğini biliyorsun, değil mi?
- Biliyorum.
Bambim. Biz artık istesek de ölemeyiz, ha?
- Koş Bambim. - Koş Annem.
Koş! Koş Bambim!
Dur, polis!
"Şimdi, dedi annesi. 'Buradan uzaklaş ve bana da yaklaşma.'
Son bir sıçrayışla fırladı Bambi. Karları savurarak koşmaya başladı."
"Sonra birden annesinin vurulduğunu gördü.
Fakat yere düşenin annesi olup olmadığını bilmiyordu.
Çünkü patlamaların etkisiyle çok korkmuş, gözlerinin önüne bir perde inmişti.
Korku onu tamamen sarmıştı.
Ormanda durmadan, dinlenmeden koşuyordu Bambi."
Bir saniye tereddüt etmedi, taradı makineliyle.
Ama size bir şey söyleyeyim mi? Bilerek bıraktı kendini arkada.
Kız kaçıp gitsin diye.
"Sen kaç bir şeyim" dedi.
Ee... "Sen kaç"tan eminim de gerisi anlamadığım bir laftı.
"Balım" gibi bir şey söyledi.
-Bir bakışı vardı bize.
"Sıçmışım hayatınıza" der gibi.
Kıza gelince, dönüp bakmadı bile geriye.
Elinde bir çöp torbası, sırtında çanta.
Karıştı karanlığa.
O gece her yere bakıldı.
Oteller, pansiyonlar, havalimanları, otogarlar...
Her yere bakıldı tek tek.
Ama...
O geceden sonra onu bir daha gören olmadı.